"" สายฝัน @ SAYPHON~SAY-PHONE @ สายฝน ""
Google
Group Blog
 
All blogs
 
น้ำยางในตา@ น้ำตาจากต้นยาง

"น้ำยางในตา น้ำตาจากต้นยาง"
ความทรงจำในอดีตที่สดใส จำสายใยของพ่อที่ห่วงหา
พ่อค่อยสอนคอยสั่งตลอดมา จงเห็นค่าของเวลา หมั่นทำกิน
พ่อสอนให้รักผืนแผ่นดินเกิด ว่าดูเถิดดินสมบูรณ์มีคุณค่า
ผลผลิตสมบูรณ์ตลอดมา ด้วยน้ำท่าที่อุดมณ์เพราะพระบารมี

มีที่ทางอยู่บ้างพ่อพาเพาะปลูก สอนลูกๆว่านี่หล่ะต้นความหวัง
ต้นน้อยๆต้นนี้จะให้พลัง ดังสมบัติล้ำค่าในเวลาต่อไป
เพียงเราดูแลเลี้ยงดูด้วยความรัก เฝ้าฟูมฟักกล้าน้อยคอยความฝัน
ใช้น้ำเลี้ยง ขยันให้ปุ๋ย ถางโคน แล้วรอวัน ต้นฝันจะเติบโตได้งดงาม

มือน้อยๆค่อยๆหย่อน ต้นยางน้อย แล้วค่อยๆเกลี่ยดินมากลบหลุม
โรยปุ๋ย แล้วเอาใบไม้แห้งมาปกคลุม แดดร้อนรุ่มก็อดทนไม่บ่นเลย
เหนื่อยก็เหนื่อย ร้อนก็ร้อน ทำนิ่งเฉยถึงไม่เคยไม่ท้อเพราะมีหวัง
ในใจคิด สักวันต้นยางจะสร้างพลัง ในการทำความฝันให้เป็นจริง

สิบปีผ่านไปไวนักหนา จากต้นกล้าเป็นไม้ใหญ่ ใบดกหนา
ถึงตอนนี้เราจะได้ยางพารา แสนล้ำค่าที่พ่อบอก สมรอคอย
ราคายางสูงลิ่วเรายิ้มได้ ไม่เสียหายสมควรค่าที่ถนอม
พ่อเหนื่อยยากตรากตรำก็จำยอม ต้นยางพร้อมให้น้ำยางมาทดแทน

คมมีดกรีดต้นยางเป็นเส้นสาย น้ำยางไหลหยดย้อยเป็นสีขาว
หยดน้อยๆดั่งน้ำค้างที่พร่างพราว เหนียวดั่งกาวติดมือเมื่อเผลอโดน
หนึ่งหยด สองหยด ค่อยๆหยาด น่าประหลาด หยดเต็มถ้วยอยู่เสมอ
สุขใจทุกทีที่พบเจอ ไม่เผลอเรอ รีบเก็บ ก่อนแข็งตัว

จากน้ำยางเป็นยางแผ่นแสนลำบาก ขั้นตอนมากมายคิดไม่ถึง
กว่าจะได้มาเป็นยางแผ่นสักแผ่นหนึ่ง มันหมายถึงแรงกายและแรงทุน
พอไปขายชั่งกิโลเอาไปแลก ยกขึ้นแบกใส่หลังขึ้นชั่งขาย
ได้เงินมาพอคุ้มค่ากับแรงกาย มีความหมายกับชีวิตที่เฝ้ารอ

ราคายางสมัยแรกแสนลิบลิ่ว เหมือนเงินปลิวเข้ากระเป๋าช่างง่ายเหลือ
คนจึงหันมาปลูกกันเหลือเฟือเพราะความเชื่อและคำโฆษณา
มาวันนี้อนิจจายางราคาตกต่ำ ยินแต่คำโอดครวญของชาวสวน
ราคาตกไม่ได้ตามสมควร ออกจากสวนลดเหลือแค่กึ่งเดียว

จากร้อยตอนนี้เหลือห้าสิบ คนหลายสิบหลายพันพาใจหาย
ทั้งทุ่มทุน ทุ่มเวลาและแรงกาย สิ่งที่ได้ตอบแทนไม่คุ้มเลย
รัฐละเลยปล่อยตกคนหมดแรง สงสารพ่อ สงสารชาวนาชาวสวน
ถูกชักชวนมาปลูกเพราะจะขายกล้าพันธุ์ แค่นั้นหนา
พอถึงวันกลับบอกลดอัตรา ลดผลิต ให้คิดทำ
ลดเวลาที่กรีดเก็บ ตามสเต็ปบอกมาให้รีบขาย
ไม้ยางเก่าโค่นมาให้มากมาย ให้ยางใหม่ออกมาให้ขาดทุน
หากว่าทำคิดได้กันแค่นี้ เท่าที่มีทางแก้แค่นี้หนา
ชาวบ้านชาวสวนปวดอุรา หากต้องทำตามที่ท่านว่าน่าสลดใจ

จงพึงคิดว่าเขาเสียเวลามาก ทนลำบากกายใจไร้ความหวัง
ไม่เหมือนวันที่เพาะปลูกด้วยพลังมีความหวังในน้ำยางต่างน้ำตา
วันนี้ที่มีผลผลิต เขาไม่ผิดที่หวัง ไม่ใช่หรือ
ให้ชิงขาย ชิงตัดต้น หมดท่าจะหารือเหมือนใช้มือบีบคอตัวเองแทนกรีดยาง

"บางทีการมีชีวิตอยู่ให้ได้อย่างมีความสุขในเวลาแบบนี้ ก็คุ้มค่าที่เกิดมามากมาย กลอนนี้ แต่งเพื่อขอบคุณพ่อและต้นยาง "



Create Date : 18 ตุลาคม 2551
Last Update : 18 ตุลาคม 2551 1:24:04 น. 0 comments
Counter : 151 Pageviews.

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

SAYPHON
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add SAYPHON's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.