*[**savage** ]*--------EnTeR PaSsWoRd LoVe---------*
สารเลว

วันนี้ กูรู้แล้วว่าทำไม มนุษย์วัยทำงานถึงได้ เป็นวัยที่มีการแข่งขัน และวัยแห่งความเครียส เพื่อนร่วมงานของกูคนนี้เค้าชื่อน้อย รู้ไหม เธอเป็นที่กล่าวขานและโด่งดังที่สุดของบริษัทกูเลย

โด่งดังยังไง น่ะเหรอ มาดูกัน แล้วคุณจะที่ง อึ่ง หรืออาจคิดว่า ที่ทำงานกูก็มีเหมือนกัน เรามาร่วมแบ่งปัน และแชร์ความรู้สึก อันหดหู่และเซงกับกูกันเถิดด~~

หลังจากที่กูเรียนจบ เป็นบัณฑิตวัยทีนน กูก็มาประกอบอาชีพเป็นแม่พิมพ์ของชาตินั่นก็คืออาชีพครูนั่นเอง

เข้าเรื่องเลยแล้วกัน พี่น้อย มาทำงานที่นี่ 2ปี(ไม่นับที่ทำกับกูอีก1ปีนะ)สามารถทำให้คนออกไปถึง5คนในเวลา2ปี โอ้วววว มีใครบ้างไปดูกัน
ครูเยาว์ (อยู่ก่อนพี่น้อยมา3ปี-นี่ขนาดมาก่อนนะเนียะ)
เฟยเหล่าซือ (นี่ขนาดสอนคนละวิชากับแกน่ะขอบอก)
ครูเปิ้ล (คนนี้เข้ามาพร้อมแก ร้องไห้ขอลาออกเลย)
ครูตั้ม (สอนคณิต ที่โรงเรียน -นี่เจ้าถิ่นเลยน่ะเนียะ)
ครูปิง (คนนี้พี่น้อยแกกะจะจีบ เป็นคนที่นิสัยแม่มโคตรดี)
และกูอาจเป็นต่อไป........

มาดูอิทธิฤทธ์ของเธอกัน
--- เวลามัน อารมณ์ไม่ดี มันจะ มีอาการเหวี่ยง ยังไง มันจะฟาดง่วง กับโต๊ะ มาถึงมันจะไม่พูดอะไรกับใคร มันจะทำตัวหงุดหงิด ถามอะไรไม่ตอบ สอนเสร็จเข้าห้องมา มันจะเอาหนังสือมาฟาดโต๊ะ ปึงปัง(อีดอกมึงเป็นไรมากป่ะ)
--- ใครฝากเธอซื้ออะไรเธอไม่เคยรับฝากเลย เหตุผลของมันคือ หนัก ยกไม่ไหวหรอก (อีเวงโค้กถุงนึงเนียะน่ะ) แต่พอมันจะฝากคนอื่นซื้อมั่ง ยังกะกูขับรถไปซื้อโลตัสเอง
--- เทอมที่แล้วเพื่อนกูฝากกูตอกบัตร มันไปฟ้องเจ้านาย เจ้านายเรียกเพื่อนกูไปคุยเลย แม่ม มาพร้อมกันทุกวันควายยังไงเวลามันก็ไล่เลี่ยกันอยู่ดี อีดอก (อีกที)
--- เทอมนี้มันมาสายทุกวัน (มึงรู้ตัวไหมเจ้านายกูมีสติจะไล่มึงออกแล้ว)
--- ตอนพวกกูแอบงีบ(ก็การบ้านกูตรวจเสร๊จหมดแล้ว) เดินไปปิดแอร์เว่ย พวกกูก็ร้อนนะซิ เลยถามปิดทำไม มันบอก "พี่หนาว" อีสัส กูขอด่าในใจชัดๆ
--- วันนี้กูต้องยกข้อสอบ ไปส่งคืนสำนักงานใหญ่ ของเด็กจำนวน ประมาณ1200คน ชุดละ2แผ่น ข้อสอบ3ครั้งของวิชาจินต และภาษาจีน มึงคูณไป 2(1200*2)*3ยกกำลัง2 =14000 อาจน้อยสำหรับคุณ แต่มากสำหรับผู้หญิงอย่างฉัน กูยก คนเดียว 10กว่ากล่อง กล่องสุดท้าย กูบอกพี่น้อยช่วยหน่อย มันบอก พี่ต้องทำธุระอีกน่ะ กูบอกไม่หนักหรอก กล่องเท่านิ้วก้อยเอง ช่วยหน่อย หนูไม่ไหวแล้วอะ รู้ไหม มันแกล้งหาไม่เจอ ควาย ตรงหน้ามึงนั้นน่ะ
--- วันนี้กูตกบันได แข่งขาอ่อนแรง พอยกเสร็จ ขึ้นไปห้องพักครู มันบอก ยังเหลืออีก สมุดพก กูบอกพักก่อนเหนื่อยมากมันบอก เอาให้เสร็จๆไปเลย แค่นี้เอง เออ แค่นี้ เมื่อกี้มึงไม่ช่วยกูว่ะ
--- มันแกล้งเพื่อนร่วมงานสารพัด วันหลังจะมาเล่าว่าแต่ละคนมันทำให้ทนไม่ไหวและลาออกยังไง เผื่อเพื่อนๆจะจำไปใช้มั่ง

กูพยายามหาคำตอบมาตลอด ว่าทำไมผู้หญิงคนนี้ถึงเป็นที่เกลียดชังของผู้คนมากหน้าหลายตา วันนี้กูรู้แล้ว
ขอบคุณอีดอก ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปกูจะเริ่มต้นหางานใหม่ กูจะเป็นคนที่6สมใจมึง มึงกำลังเก็บสะกอร์อยู่ป่าวเนียะ~


Create Date : 09 มีนาคม 2552
Last Update : 9 มีนาคม 2552 19:48:29 น. 2 comments
Counter : 166 Pageviews.

 
โอ้วววววววว


โดย: เทียนไขกับไฟแช็ก วันที่: 9 มีนาคม 2552 เวลา:21:11:26 น.  

 

แวะมาเที่ยวคร๊าบ


โดย: te@ วันที่: 4 พฤษภาคม 2552 เวลา:20:57:16 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

zabahave
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




มันเป็นอะไรที่แปลก ง่ายๆ เป็นคนแพร่ เค้าบอกว่าคนแพร่นี้น้ำใจงาม จริงไหม อะจริงซิ
Group Blog
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add zabahave's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.