Group Blog
 
All blogs
 
Day 24 ,,

โปรตีน + ผัก รอบที่ 2 วันที่ 2 = วันที่ 12/08/09

................................................

11.30 - โยเกิร์ตดัชชี่ไขมัน 0% 1 ถ้วย ใส่รำข้าวโอ๊ต 3 ช้อนโต๊ะ
14.30 - สลัดผัก (ผักกาดแก้ว/ แครอท/ มะเขือเทศ) ราดโยเกิร์ตดัชชี่ไขมัน 0% 1 ถ้วย/ อกไก่อบชานอ้อย (ลอกหนัง) 1/2 ก้อน
16.00 - ชามะม่วงเย็น (ไม่ใส่ syrup) 1 แก้ว
20.45 - ไก่ย่างห้าดาว 1/2 ตัว (ไม่เอาหนัง/ ปีก/ น่อง)

ออกกำลัง -

น้ำหนักวันที่ 24 - 53.6 kg
ลดลงไปแล้ว 4.3 kg
สิ่งที่กังวล
- ตอนนี้เริ่มอยากกินขนม อะไรหวานๆ

....................................................

จากการกินผักวันแรก น้ำหนักลดลงไปอีก 0.2 kg แฮะ แปลกแต่จริง เพราะจริงๆวันกินผัก น้ำหนักมันน่าจะขึ้นนี่นา แต่อาจเป็นเพราะเป็นวันที่ป้าแดงจากไปอย่างเป็นทางการแล้วก็ได้ น้ำหนักมันเลยลดลงมาอีก แนวโน้มน้ำหนักลงดีมาก ตอนนี้พอใจมากเลยค่ะ

วันนี้ตอนกลางวันลองกินสลัดผักดู จริงๆเราไม่ได้กินผักสดแบบนี้มานานมากแล้ว เพราะไม่ชอบกินผักเลย งวดนี้เลยลองกินดู ปรากฎว่า มันก็ยังไม่ชอบเหมือนเดิม มันอี๋มากเลย เหม็นผัก ผักกาดแก้วกะมะเขือเทศนี่พอกินได้ แต่แครอทดิบๆนี่กินไม่ได้เลย รสชาติแย่มาก กว่าจะกินหมดชาม(เล็กๆ) ใช้เวลานานมาก ต้องกินกะอกไก่อบชานอ้อยอีกครึ่งก้อนที่เหลือจากเมื่อวาน ถึงจะค่อยยังชั่ว แต่อย่างไรก็ตาม ผักสดมีประโยชน์มาก น่าจะลองหัดกินไปเรื่อยๆ อาจจะดีขึ้นได้

ช่วงนี้เป็นช่วงที่เรารู้สึกไม่ค่อยสบายใจเท่าไหร่ มันมาจากเรื่องหลายเรื่องเลย แต่สาเหตุหลักอาจจะมาจาก ช่วงนี้คิดถึงแม่มากกก เพราะวันแม่ปีนี้เป็นวันแม่ปีแรกที่แม่ไม่อยู่แล้ว แม่เพิ่งจากเราไปได้ไม่ถึงสามเดือนเลย เหงาเหมือนกัน เวลาเห็นคนเค้าพาแม่ไปกินข้าวนอกบ้าน คิดถึงแม่มากๆ แม่ไม่เคยมาหาเราเหมือนที่มาหาพ่อให้พ่อรู้สึกได้บ่อยๆเลย เพราะแม่รู้ว่าเรากลัวผีแน่นอน แม่เลยไม่เคยมาให้เรากลัวเลย แต่รู้ว่าแม่ยังอยู่ในบ้านนั่นแหละ
.. หนูรักแม่มากนะคะ ..

เรื่องไม่สบายใจอันดับสอง - เริ่มคิดว่าตัวเองไม่ทำอะไรซักอย่าง ถึงสอนพิเศษจะได้เงินดี แต่เป็นอาชีพที่ไม่มั่นคงในระยะยาว แต่เราไม่รู้จะทำอะไรต่อดี หรือควรจะไปสมัครงาน ทำงานจริงๆจังๆเหมือนเพื่อน แล้วไหนจะคอร์สแอร์ที่กำลังเรียน ช่วงนี้เป็นช่วงที่สับสนกับตัวเองมากๆ ไม่รู้จะทำอะไรดี ใจนึงอยากเรียนต่อเมืองนอก ใจนึงห่วงพ่อ ใจนึงอยากทำงานหาเงิน ใจนึงอยากสอนพิเศษ ไปไม่ถูกเลยตอนนี้ ไม่รู้จะทำยังไงดี เหมือนคนสับสนในตัวเองมากๆ เพราะตอนนี้เราเริ่มเหนื่อยกับการสอนพิเศษ ตอนนี้เด็กที่เราสอนมันมีเด็กประถมเยอะ แล้วพ่อแม่น้องเค้าจะจู้จี้มากๆ มันเป็นงานที่ต้อง deal กะคนมากๆ พ่อแม่แต่ละคนก็พยายามจะหาประโยชน์ให้ลูกตัวเองให้ได้มากที่สุด ถึงแม้จะต้องเอาเปรียบคนอื่นก็ตาม เหนื่อยจริงๆ

ไม่อยากทำอะไรเลย เหนื่อย ท้อ ไม่สบายใจ




ปล. พรุ่งนี้ต้องไปงานรับปริญญามธ.อีก ไปคนเดียวด้วย คนก็เยอะ จะหาเพื่อนเจอมั๊ยวะ!



Create Date : 12 สิงหาคม 2552
Last Update : 12 สิงหาคม 2552 21:09:48 น. 8 comments
Counter : 147 Pageviews.

 
แวะมาเป็นกำลังใจจ้า ตอนนี้ค่อยๆคิดนะจ๊ะ เดี๋ยวก็จะค้นเจอตัวเอง หรือไม่ลองเขียนดูก็ได้ เผื่อจะช่วยได้มากกว่าคิด เพราะบางทีการเขียนมันอาจจะเป็นเรื่องราวมากกว่า

เสียใจเรื่องแม่ด้วยนะจ๊ะ พี่เข้าใจความรู้สึกนะ พ่อพี่ก็เพิ่งเสียก่อนวันพ่อปีที่แล้วไม่ถึง2เดือน ความรู้สึกก็แบบเดียวกับดาวเลย ตอนนี้มีพ่ออยู่ก็บอกรักพ่อกอดพ่อเยอะนะ

ปล.นมชอคของพี่เป็นแบบลดความอ้วนน๊า (นม0%+น้ำตาลเทียม+ผงโกโก้แท้)


โดย: jrom วันที่: 12 สิงหาคม 2552 เวลา:19:02:06 น.  

 
ปีนี้ก็บอกรักแม่อยู่ในใจ....บอกมาหลายปีแระล่ะ

เฮ้อ...คิดถึงแม่โน๊ะ

ปล. เรื่องงานค่อยๆคิดนะคะ ลองดูว่าอยากทำอะไร
ทุกๆเรื่องมีทางออก เลือกที่เหมาะทีชอบที่สบายใจนะคะ


โดย: maydaysayHi วันที่: 12 สิงหาคม 2552 เวลา:20:05:31 น.  

 
นี่ขนาดอยู่ในภาวะสับสนนะ..น้องดาวยังลดอ้วนได้เยี่ยมกระเทียมดองไปเลยจ้ะ... เป็นพี่เครียดแล้วก็กินๆๆๆ แหลกเรยแหละ อิอิ

พี่เคยอยู่ในสภาวะแบบน้องดาวช่วงนึง คือก่อนแต่งงานพี่ทำงานไงคะ แล้วย้ายมาอยู่ที่นี่กับพี่โรตีกลายเป็นแม่บ้าน รู้สึกเหมือนตัวเองไม่มีค่า(คิดไปเองทั้งนั้น) ทั้งๆ ที่งานแม่บ้านเนี่ยะหนักกว่างานออฟฟิสบางตำแหน่งซะอีก อิอิ พี่ก็เลยอยากไปทำนู่นนี่ อยากมีลูก อยากหาเงินช่วยพี่โรตี อยากไปเรียนต่อ อยากสารพัดจนเครียดอ่ะค่ะ จนตอนนี้ก็หาทางออกไม่เจอซักกะที...

วันนึงพี่ก็มาคิดว่าอะไรที่ทำแล้วสบายใจที่สุดและไม่เดือนร้อนคนอื่นรวมทั้งตัวเองด้วยก็เลือกอันนั้นอ่ะนะ พี่เลือกเป็นแม่บ้านต่อไป และรอจะมีลูกนี่แหละค่ะ โล่งใจ สบายใจมีความสุขที่สุดแล้ว...เลือกที่น้องดาวชอบและทำแล้วสบายใจ มีความสุขที่ได้ทำและไม่เดือนร้อนใครหรือตัวเองนั่นแหละค่ะ อีกไม่นานพี่เชื่อว่าน้องดาวต้องเจอทางเลือกนั่นแน่นอนน๊า

เอาใจช่วยเสมอทั้งเรื่องลดอ้วนและทุกๆ เรื่องเลยจ้ะ

ปล. เสียใจกับเรื่องคุณแม่น้องดาวด้วยนะ พี่เข้าใจพอสมควรเพราะว่าแด๊ดของพี่โรตีพึ่งเสียไปเมื่อปลายปีที่แล้ว พี่รักท่านเหมือนพ่อตัวเองอ่ะจ้ะ ปีนี้เป็นปีแรกที่ไม่มีแด๊ดอยู่ในวันพ่อตอนเดือนมิถุนาที่ผ่านมา ความรู้สึกก็คล้ายๆ น้องดาวนะ แต่พี่คิดว่าท่านกำลังมองดูเราอยู่จากข้างบนฟ้านั่น เมื่อท่านเห็นเรายิ้มมีความสุข ท่านก็จะอยู่ข้างบนนั้นอย่างมีความสุขกับเราไปด้วย น้องดาวเข้มแข็งนะคะ เดินหน้าต่อไปอย่างมั่นใจและมีความสุขกับทุกวันของชีวิตเลยค่ะ


โดย: ToY (tiny ) วันที่: 12 สิงหาคม 2552 เวลา:21:58:42 น.  

 
เป้นกำลังใจ ให้พี่ดาวนะคะ

น้องแอนก็กำลังค้นหาตัวเองเหมือนกัน

ทำอะไรไปวันๆๆ

สู้ๆๆ

my idol


โดย: annjeeja วันที่: 12 สิงหาคม 2552 เวลา:22:41:33 น.  

 
when you are alone
sometime, when your heart break
who is the curer for you...
you always, in some moment of your
life.. stay alone and feeling lonely even
peoples are around you; friend, family even lover
but deep in your heart you still felt like something in your life
is gone, you scream for help, for love and for many thing that you want
but...saden that their is no one there for you, why don't you go to "GOD"
ask he for help believe me you will find the ways out and be ready for miracal
to happen into your life as it does happen to me


โดย: da IP: 124.120.16.18 วันที่: 12 สิงหาคม 2552 เวลา:22:58:56 น.  

 
อยากให้น้องดาวมองในแง่ดีเข้าไว้นะคะ ว่าถึงแม้น้องดาวยังไม่มีงานหลักเป็นชิ้นเป็นอัน แต่น้องดาวก็สามารถใช้ความรู้ที่น้องดาวมีสอนเด็กๆได้ สามารถหาเงินได้ ... ถ้าเปรียบกับพี่ พี่เนี่ยยังเหมือนเด็กเลยนะ ไม่เคยทำอะไรมาก่อน จะสอนพิเศษหรือสอนใครก็สอนไม่เป็น แถมยังต้องพึ่งพ่อแม่ เกาะเค้ากินและผลาญใช้เงินไปวันๆ ... อะไรๆหลายๆอย่างมันมีดีมีเสียกันคนละด้านนะคะ ถึงงานสอนพิเศษที่น้องดาวทำมันจะไม่อยู่ยาว แต่มันก็สามารถต่อยอดได้ น้องดาวสามารถเตรียมตัวซื้อเสื้อผ้าเพื่อที่จะสมัครงานเองได้โดยใช้เงินจากค่าสอนพิเศษ .... แล้วดูพี่สิ พี่ยังต้องลำบากแม่อยู่เลยอ่ะ ผลาญเงินแม่และดึงชีวิตสุขสบายของพี่ชายพี่ไปถึง 2 ปีนับตั้งแต่พี่มาต่อโท ..... มันไม่ได้มีความสุขเลยนะ

ส่วนเรื่องแม่ พี่ก็ไม่รู้จะพูดยังไงค่ะ เพราะถ้าพี่ไปยืนจุดเดียวกับน้องดาว พี่ก็คงจะเป็นแบบน้องดาวเหมือนกันและคงจะเข้าใจความรู้สึกน้องดาวเหมือนตอนนี้ ... แต่พูดตรงๆว่าพี่ก็เคยคิดนะว่า ถ้าไม่มีแม่แล้วพี่จะอยู่ยังไง จะเศร้าแค่ไหน จะรับได้มั้ย และพี่เชื่อว่ามันต้องเป็นอะไรที่เคว้งคว้างแน่ๆ .. ทุกวันนี้พี่ถึงพยายามอยู่กะครอบครัวให้มากที่สุด ใครจะว่าพี่ติดแม่ติดพ่อ ทำตัวเป็นเด็กแค่ไหนพี่ก็ไม่สนนะ ... แอบกลัวอ่ะ ......

เรื่องที่น้องดาวเหงาเนี่ย มันก็คงมีบ้างอยู่แล้ว เพราะไงก็ห้ามไม่ได้ ... พอเหงาแล้วท้อ เหนื่อย คิดถึง หรือหมดแรงกับอะไรซักอย่างก็ปลดปล่อยออกมาบ้างนะคะ อย่าเก็บไว้ภายในใจคนเดียว เล่าให้พ่อฟัง ร้องกับพ่อบ้างก็ยังดีนะ

แต่ไม่ว่าจะยังไง ไม่ว่าน้องดาวจะคิดแบบไหน อยากให้ลองคิดถึงคนที่เค้าลำบากกว่าเราดูนะคะ .... คิดถึงคนที่ไม่มีพ่อไม่มีแม่ คิดถึงคนที่ถูกทอดทิ้ง และคิดถึงคนที่เค้ามีอะไรน้อยกว่าเราและลำบากกว่าเรา ..... แล้วเราจะมีแรงฮึดสู้ดำเนินชีวิตต่อไปได้ดีเองค่ะ ..... สู้สู้นะ


โดย: Cype วันที่: 13 สิงหาคม 2552 เวลา:1:13:12 น.  

 
พี่ส้มก็เหมือนทอยค่ะ มาเป็นแม่บ้านจิตตกไปพักนึง ให้เวลาตัวเองซักพักแล้วคิดว่าอยากจะทำอะไรต่อไป ถามตัวเองว่าทุกวันนี้มีความสุขไหม ถ้าไม่จะทำยังไง
พี่ต้องมาเรียนภาษาเยอรมันเรียนๆท้อๆ 3 ปีจบ คนอื่นเขาเรียนปีเดียว อิอิ
หางานดีๆไม่ได้ จนมาได้งานสอนภาษาไทยให้ฝรั่ง
เงินไม่มากแต่สนุกค่ะ
พี่ส้มเป็นกำลังใจให้ค่ะ ลองปรึกษาคุณพ่อหรือยังค่ะ
ท่านรูจักดาวดี พี่คิดว่าต้องได้คำตอบที่ดีนะคะ
เสียใจกับเรื่องคุณแม่น้องดาวด้วยนะคะ


โดย: พริกน้ำส้ม วันที่: 13 สิงหาคม 2552 เวลา:1:15:00 น.  

 
ชามะม่วงเย็น (ไม่ใส่ syrup) 1 แก้ว น่าตามันจะเป็นยังไงคะ นึกแล้วก็นึก

เราอยากให้ตัวเองพักบ้างนะ แล้วค่อยมานึกอีกทีว่าเราชอบอะไรมากที่สุดและทำแล้วมีความสุข ส่วนเรื่องแม่ คิดซะว่าวันที่ท่านต้องจากเราไป มันเกิดได้กับทุกคน ไม่วันนี้หรือวันหน้า ไม่ว่าท่านหรือเรา พระพี่นาง ท่านเป็นใครท่านยังต้องไปเหมือนกัน เราต้องคิดในแ่ง่บวกเข้าไว้ หมูอ้วนก็เจอเหตุการณ์แบบนี้คะ ตอนแรกรับไม่ได้เลย(ยายของหมูอ้วนรักแกมากคะติดแกด้วยคะ) ชนิดที่วันแรกที่กลับไปงานศพไม่เดินเข้าบ้านเลยคะนั่งยืนๆ มองโลงศพที่ตั้งอยู่ด้านนอกแล้วก็บอกว่ามันไม่จริงมันคือความฝันจนหลายคนเริ่มห่วง แล้วก็ปลอบใจจนเราคิดได้ ตอนนี้ก็คิดถึงคะ เมื่อวานวันแม่ทุกปีจะได้กราบเท้าแม่กับยายพร้อมกันแต่ปีนี้ปีแรกที่ไม่มียายคะ ขอให้ตัวเอง ตั้งสติให้ดี ผ่อนคลายบ้างนะคะ ทุกอย่างมีทางออกเสมอคะ


โดย: นักคอมฝึกหัด วันที่: 13 สิงหาคม 2552 เวลา:9:46:59 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Saruwatari Miwa~*
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ตอนนี้เพิ่งเรียนจบด้านโภชนาการและการกำหนดอาหารจากจุฬาค่ะ ปัจจุบันทำงานสอนพิเศษเป็นอาชีพหลัก :)
Friends' blogs
[Add Saruwatari Miwa~*'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.