Haloween bunny มาแล้วค่ะ ประสบการณ์ผ่าคลอด



ผ่านมาครบปีได้ มามี้มีเวลาเป็นของตัวเองจริงจังซะทีหลังจากที่พายูกิไปส่งที่เนิร์สเมื่อกี้นี้


รู้สึกใจหายเหมือนกัน มันวังเวงชอบกล

เพราะตลอด1 ปีเต็ม
ไม่เคยละสายตาจากยูกิเลยแม้แต่่เสี้ยววินาทีเดียว

วันนี้เป็นครั้งแรกค่ะ
ถือโอกาสกลับมาเริ่มอัพ ประสบการณ์คลอดยูกิที่ Scotland

เริ่มแรกมามี้ตั้งใจจะเบ่งยูกิในวันที่ 11/11/11 อุตส่าห์ไปเข้าคลาส hyno-birth 

แต่ว่าหมอลงความเห็นให้ผ่าออกค่ะเพราะรกเกาะต่ำมาก

ถ้าปล่อยให้เจ็บท้องคลอดเอง 
อาจจะไม่รอดทั้งคู่

แล้วหมอก็กำหนดวันแบบไม่ทันให้ตั้งตัวเลย 
นัดผ่าเช้าวันรุ่งขึ้นเลย

คือวันฮาโลวีน
31/10/11

เคยเกรินไว้แล้วว่าที่อังกฤษหากไม่ร้ายแรงจริงๆเค้าจะไม่ยอมให้ผ่าคลอดค่ะ 

บางคนตั้งแต่ท้องยันคลอดยังไม่เคยได้เจอหน้าหมอเลย ที่นี่เป็นระบบwid-wife (ผดุงครรภ์)ค่ะ

ใครที่คิดว่าการมาคลอดเมืองนอกมันหรูหราให้หยุดความคิดไว้ที่บล็อกนี้เลยค่ะ 

การคลอดลูกที่นี่อนาถาสุดๆจงภูมิที่ที่เมืองไทยเป็นที่ที่คลอดลูกอย่างสะดวกสบายที่สุดค่ะ

ค่อยๆอ่านแล้วจะเข้าใจนะคะ



วันที่ 31
เป็นวันจันทร์เค้านัดให้ไปรอตั้งแต่โมงเช้า ให้อดข้าวไปอย่างน้อย12ชม.

แต่กว่าจะได้ขึ้นเตียงผ่า ปาไปเที่ยงแล้วค่ะ

มามี้รอจนหายตื่นเต้าแล้ว อยากเจอหน้าหนูไวๆ ไม่รู้จะทำไรถ่ายรูปเล่นค่ะ




พอได้เข้าห้องวางยาชาแบบบล็อกหลังมันก็เริ่มบ่งบอกถึงความไม่เป็นมืออาชีพเลย

โดนฉีดไปสามรอบรอบแรกจิ้มมาปุ้มสะดุ้งค่ะ เจ้ยเจ็บก็ไม่บอกก่อน

เค้าเลยเอาใหม่
รอบสองนี่ทนเจ็บเค้าให้โก่งหลังค้างไว้ ห้ามขยับ เสร็จนอนรอยาออกฤทธิ์ 

สักพักจะมีคนมาถามว่าชามั้ย(Yes) 

เค้าถามว่าเท้าหนักๆรึเปล่า (Yes)Do you feelanything?-----Yes, I can feel

No, I mean youfeel touch but you shouldn’t pain.------Humm, I can feel something.

แล้วมันก็ไปหยิบน้ำแข็งมา คงจะว่าเราพูดไม่รู้เรื่อง

How do youfeel?-------I feel cold.Oh,no youshouldn’t feel cold. There’s something wrong.

Let’s do it again.แล้วมันก็เตรียมเข็มฉีดยาชาเพิ่มอีก 

โอ้ แม่เจ้า น้ำตาจะไหลนี่ถ้ามันไม่ถามให้รู้เรื่อง 

ไม่อยากจะคิดภาพตอนผ่าแล้วเจ็บแผลเลยดังนั้นเป็นอุทาหรณ์ว่า 

ถ้าบล็อกหลังจะต้องรู้สึกแต่ว่าไม่เจ็บ (feeltouch but no pain) จะรู้สึกชาๆ หนักที่ขา 

แต่กระดิกเท้าไม่ได้ค่ะจากนั้นเค้าก็ให้ดิวเข้ามาในห้องผ่าตัด ดิวเปลี่ยนชุดเรียบร้อย

แล้วหมอก็เข้ามาเริ่มผ่าตัดมีผ้ากั้นไว้ไม่ให้เห็นค้าผ่า แต่ปุ้มมองเงาที่สะท้อนจากโคมไฟที่ให้ส่องเวลาผ่า 

แป๊บเดียว ยูกิก็ออกมาแล้วค่ะเค้าดึงๆดันๆ แล้วก็ยกลูกออกมา ตัดสายสะดือ 

แล้วเอามายื่นให้ดูใกล้ๆ   


1min to 1 pm.





ทันใดนั้นน้ำตามันก็ไหล ไหลออกมาแบบไม่รู้ตัว

พาลคิดว่าเด็กคนนี้น่ะหรอที่อยู่ในท้องเรา 
ดูไม่น่าเชื่อเลย

เพราะมันเร็วมากแล้วลูกก็ตัวใหญ่เกินกว่าจะเคยอยู่ในพุงเรา 

มันแบบตั้นตัน ดีใจที่ได้เห็นหน้าเค้าบอกไม่ถูกเลยทีเดียว

(พิมพ์ไปน้ำตาไหลไป) 

ได้แต่พยักหน้าให้พยาบาลรู้ว่าเห็นแล้วๆ
จากนั้นเค้าก็เอาลูกไปจัดการต่อ

ชั้งน้ำหนัก วัดค่าโน้นนี่แล้วก็จัดการดึงรกออก 
เอาผ้าซับเลือดในมดลูกและเย็บกลับ

จังหวะนี้ปุ้มแอบมองเงาที่สะท้อนเหมือนเดิม เค้าทำเร็วมากๆ

จากนั้นก็เข็นเราไปที่ห้องเฝ้าดูอาการหลังคลอดมีคนอยู่ก่อนหน้าเยอะเลย

แล้วก็เค้าเข็นยูกิมาให้เอาให้นมลูกแล้วก็ไปเหลือแค่ดิวกับปุ้มและลูก




13.15

ได้กอดลูกแล้วน้ำตาจะไหล ในใจก็คิดว่ทำไมเค้าไม่เช็ดตัวหรืออาบน้ำให้ลูก 

เนื้อตัวยังมีคราบน้ำเลือดน้ำเหลืองอยู่เลย ยูกิทำท่าจะดูดนมแต่ก็หลับไป

ตอนนั้นยังไม่ได้ตั้งชื่อให้ยูกิเลย เค้ามาแทคมาติดที่ขาลูก




14.00

เค้าก็มาเข็นเตียงปุ้มไปเค้าพักฟื้นเป็นห้องรวม 
เตียง

มีแม่ลูกอ่อนอยู่เต็ม 
เตียงแล้ว



16.00

ดิวมาบอกข่าวร้ายว่าเค้าไม้ให้เฝ้าไข้ต้องอยู่กับลูกแค่สองคน


20.00

นอนอยู่ที่เตียงไม่ได้ไปไหนเลยเค้าสวนสายฉี่ไว้

ในใจคิดว่าสงสัยคืนนี้จะไม่ได้นอนแหงๆ


21.00

ทำไงดียูกิตื่นแล้วเหมือนจะอึด้วย (ทำไม่เป็น)

กดเรียกพยาบาลมาช่วยเปลี่ยนผ้าอ้อม


24.00

นอนไม่หลับเด็ก
คนผลัดกันร้องทั้งคืน(อีก เตียงไม่เห็นมีลูกไม่รู้เค้าเอาลูกไปไว้ไหน)


2.00

พยายามอย่างมากที่จะให้นมยูกิเพราะไม่อยากให้เค้าร้องรบกวนเตียงข้างๆ


8.00

ยังไม่ได้นอนเลยสว่างแล้ว มีคนเข้ามาทำความสะอาดห้อง และเสริฟอาหาร


9.00 

บอกพยาบาลให้ช่วยอาบน้ำให้ยูกิหน่อยตั้งแต่คลอดยังไม่ได้อาบเลย 
เค้าเลยอาบให้


หลังอาบน้ำเป็นแบบนี้ค่ะ






10.00

ดิวมาหาแล้วค่อยยังชั่ว เค้ามาเอาสายฉี่ออกแล้ว เดินไปเข้าห้องน้ำเอง

โอ้ว แม่เจ้าไม่เห้นมีใครบอกมาก่อนเลยว่า ฉี่ครั้งแรกมันจะเจ็บขนาดนี้ 

นึกว่าจะตายอยู่ในห้องน้ำแล้วเจ็บแสบมาก น้ำตาจะไหล โน้วววว
อยากออกจากรพ.แล้ว

อยากกลับบ้านไปนอนแต่เค้าบอกว่าให้อยู่อีกวันนึง
พอวันรุ่งขึ้น

บอกให้เค้าสอนอาบน้ำยูกิให้ด้วยพอเที่ยงๆก็ได้กลับบ้านแล้ว

ที่นี่เค้าเน้นให้ลูกอยู่กับแม่ตลอด 24 ชม.ดังนั้นพยาบาลก็ไม่ได้ช่วยเลี้ยง 

และไม่ให้คนนอนเฝ้าด้วย ให้มาเยี่ยมได้ตามเวลา 
10.00-12.00, 14.00-16.00, 18.00-20.00

จะขอที่ปั๊มนมมาช่วยกระตุ้นเค้าบอกว่ายังไม่จำเป็น และเค้าก็เสริฟน้ำเย็นใส่น้ำแข็งให้ด้วย 

ไม่มีอะไรที่เหมือนเมืองไทยเลย อาหารกระตุ้นน้ำนมก็ไม่มี

ไม่เห็นมีใครมาสอนท่าให้นมที่ถูกต้อง
(ที่จริงmid wifeต้องเป็นคนสอน แต่ปุ้มโดนผ่าคลอด

ไม่ได้เจอmid wife จนหลังคลอดสองวัน 
มารู้ทีหลังว่าที่ลูกดูดนมไม่ออกเพราะท่าให้นมมันผิดแต่แรกแล้ว)

นี่แหละความอนาถาที่เกรินไว้ค่ะ





ชุดของลูกที่เตรียมไว้ ใหญ่เกินไป ต้องใช้ไซส์ Tiny baby  ดิวเลยไปซื้อมาให้ใหม่ 

ชุดที่เตรียมไว้ให้ยูกิใส่ออกจากรพ.ก็เลยไม่ได้ใช้


ยูกินั่ง carseat กลับบ้านไม่ร้องสักแอะ ยายรออยู่หน้าบ้าน มารับขวัญหลานเป็นครั้งแรก





โชคดีที่ยายจ๋าบินมาช่วยดูแลมามี้ได้ทันวันที่ยายออกจากบ้าน น้ำท่วมมาถึงบ้านตาจ๋าวันนั้นเลย 

ยายมาถึงที่นี่ 23 ต.ค. 2554 มาทันก่อนยูกิคลอด สัปดาห์พอดีค่ะ





Create Date : 24 ธันวาคม 2554
Last Update : 12 มกราคม 2556 6:33:38 น.
Counter : 1024 Pageviews.

2 comments
  
น้องยูกิน่ารักมากมาย
โดย: ppth วันที่: 21 ธันวาคม 2555 เวลา:5:00:53 น.
  
ขอบคุณนะคะ ^_^
โดย: poompooee วันที่: 4 มกราคม 2556 เวลา:5:45:02 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

poompooee
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 9 คน [?]



Carrot
.
. Gests
.
ขอบคุณนะคะ ที่เฝ้าติดตามพัฒนาการของหนู สามารถเข้ามาตามชมได้ที่ Yukime :FB Fanpage