Group Blog
 
All blogs
 
ฮอยอันฉันรักเธอ นำทางสู่เวียดนาม (ตอน 2)

เดินมาถึงจุดที่เขาเอาไว้นักท่องเที่ยวลองลงอุโมงค์ดูบ้าง มุมนี้ดีหน่อยเขาทำเป็นบันไดให้ แต่พอเดินลงไปก็เริ่มแคบ ต้องเดินก้มหัว ทำตัวเล็กลง เป็นทางมืด ระหว่างทางมีแสงไฟบ้าง แต่ไฟไม่สว่างเลย มีพี่คนหนึ่งในกรุ๊ปทัวร์พกไฟฉายมาด้วย ได้อาศัยบารมีแสงไฟจากพี่เขานี่แหละ เพราะบางช่วงมันมืดมาก มองไม่เห็นคนข้างหน้าเลย กว่าจะออกมาเจอทางออก พี่ ๆ บางคนไม่ลงไป พวกเขามายืนรอพวกเราอีกจุดหนึ่งของทางขึ้น พี่ ๆ เขาบอกว่าดูสภาพแต่ละคนที่ลงไป ดูไม่จืดเลย นี่ขนาดฉันตัวเล็ก ๆ นะ ผู้ชายตัวสูง ๆ หรือไซส์ฝรั่งคงเมื่อยแย่ เราได้แค่ลองทางขึ้นและทางลงที่ไม่ไกลกัน แต่ยังไปไม่ถึงที่อยู่ของเวียดกงจริง ๆ

น่าทึ่งจริง ๆ กว่าที่เวียดกงจะขุดเป็นระยะทางยาวขนาดนี้ เขาบอกว่าภายในอุโมงค์จะมีทุกอย่างที่จะดำรงชีวิตได้ รวมถึงอาวุธที่จะไปต่อสู้กับศัตรู มีห้องครัว ห้องนอน โรงพยาบาล ห้องบัญชาการ ห้องประชุม

จอมปลวก : จุดให้มีอากาศหายใจ



ดูกันอีกชัด ๆ



กับดักศัตรู





จำลองวิถึชีวิต







ที่นั่นจะมีอาหารให้นักท่องเที่ยวลองชิม คือ มันสำปะหลังต้ม เป็นอาหารจริง ๆ ที่เวียดกงเคยกินเพื่อประทังชีวิต





สภาพบ้านเมืองข้างทาง







ลุงโฮจิมินห์ ผู้นำที่ยิ่งใหญ่







ทำเนียบประธานาธิบดี







บรรยากาศภายในทำเนียบ






ชั้นบนมีลาดจอดเฮลิคอปเตอร์ (คิดถึงเวลาดูหนังฝรั่ง ตอนประธานาธิบดีหลบภัย)





หลังตามรอยสถานที่ประวัติศาสตร์ของจริงมาแล้ว มาชมพิพิธภัณฑ์สงครามกันต่อ แต่ไปที่นี่แล้วรู้สึกหดหู่จัง (ฉันนึกไปถึงพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ที่อยู่ใกล้ ๆ สะพานแม่น้ำแควตอนที่ทหารอเมริกันและยุโรปมาสร้างทางรถไฟน่ะ) ทำให้เห็นความโหดร้ายของสงครามที่ไม่เคยปราณีใคร ที่ตู้หนึ่งจะวางจดหมายที่สามีภรรยาเขียนถึงกัน ของผู้ที่ไปทำการกู้ชาติ มีคำแปลเป็นภาษาอังกฤษให้อ่าน มันเป็นภาระกิจที่ยิ่งใหญ่ของผู้เสียสละจริง ๆ

อีกจุดหนึ่งมีภาพแสดงความโหดร้ายของอเมริกันที่ทิ้งฝนเหลือง ทำให้คนเวียดนามทุพพลภาพ และกระทบต่อพันธุกรรมของเด็กในท้อง แม้ว่าพ่อแม่สมบูรณ์ แต่เด็กที่เกิดมาในยุคนั้น ไม่พิกลพิการก็เป็นดาวน์ซินโดรม

มีภาพ ๆ หนึ่งที่เป็นภาพโด่งดังไปทั่วโลกในสมัยนั้น คือ ภาพเด็กหญิงกำลังวิ่งหนีระเบิดที่อเมริกันทิ้งถล่มเมืองไซ่ง่อน ปัจจุบันเด็กหญิงคนนี้เป็นแพทย์
หญิงอยู่ในอเมริกา









Create Date : 04 ตุลาคม 2551
Last Update : 4 ตุลาคม 2551 19:17:38 น. 1 comments
Counter : 584 Pageviews.

 
ประเทศที่ผ่านสงครามแบบนี้ น่าหดหู่นะคะ


โดย: จอมมารขาวดำ วันที่: 4 ตุลาคม 2551 เวลา:20:47:50 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

รัชชี่
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 15 คน [?]




พี่มานิต ประภาษานนท์ เป็นผู้ชักชวนเข้าสู่วงการการเขียนบล็อก ด้วยประโยคว่า
“จ๊ะเขียนบล็อกซี"

เริ่มเขียนบล็อก : 24 ก.ย. 51




สงวนลิขสิทธิ์ตาม พรบ.ลิขสิทธิ์
พ.ศ.2539 ห้ามละเมิดไม่ว่าการลอกเลียน นำรูป ข้อความที่เขียนไว้หรือส่วนหนึ่งส่วนใดในบล็อกแห่งนี้ ไปเผยแพร่อ้างอิง โดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของบล็อก






Setting program for counting visitors since 7 Nov. 2009
free counters
New Comments
Friends' blogs
[Add รัชชี่'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.