Group Blog
 
All blogs
 
โตเกียวไดอารี่ : จุดเริ่มต้นของการเดินทาง

   



ฤกษ์งามยามดี (หรือเปล่าหนอ)  ของการเดินทางออกนอกประเทศ 2 ครั้ง

"ไปปักกิ่ง ต.ค. 54"

ช่วงสถานการณ์น้ำท่วม  ก่อนไปบางจุดในกรุงเทพเริ่มน้ำท่วมบ้างแล้ว  ก็ลุ้น ๆ อยู่ว่าโซนบ้านตัวเองจะได้รับผลกระทบหรือเปล่า  แต่ก็ได้เก็บของจากชั้นล่างบ้าง   กลับมาจะเป็นอย่างไร น้ำจะท่วมมั้ย แต่จ่ายเงินค่าทัวร์ไปแล้วนี่  ยังไงก็ต้องไป  ตอนอยู่ปักกิ่งทุกคนในทัวร์นี้ปฏิบัติตัวเหมือนกันคือไม่ติดต่อกลับไทยเพราะรู้ไปก็ทำอะไรไม่ได้

"ไปญี่ปุ่น พ.ค. 57"

วันเริ่มต้นของเหตุการณ์รัฐประหารราว 16.30 น.  ตามด้วยประกาศเคอร์ฟิวราว 18.00 น. เช็คข่าวสารจาก Facebook พบว่าสายการบินยังเป็นไปตามแผน แค่ว่าต้องรีบออกจากบ้านก่อนเพราะหลัง 4 ทุ่มถึงตี 5 ห้ามออกจากเคหสถาน  เวลาบินของเราคืนราวตี 1   แต่ต้องวางแผนออกจากบ้านเร็วขึ้นเพราะเย็นวันนั้นรถติดมาก ได้ลุ้นเรื่องเวลากันพอสมควร 

 อืม! รู้สึกว่าจะมีเรื่องตื่นเต้นก่อนออกเดินทางมากไปหรือเปล่านี่สำหรับการเดินทางทั้ง 2 ครั้งนี้ 

จนเริ่มถูกแซวว่าการเดินทางครั้งต่อไปของเราจะมีเหตุการณ์สำคัญของบ้านเมืองอีกหรือเปล่า

เราเริ่มวางแผนว่าจะไปญี่ปุ่นแน่ ๆ ช่วงปลายเดือน มี.ค. ไปดูแพ็คเกจของค่าย H.I.S. ในที่สุดก็ได้จ่ายเงินงวดแรกไปก่อนสำหรับการซื้อตั๋วเครื่องบินไปกลับและจองที่พักในโตเกียว  ซื้อตั๋ว Airport Limousine จากสนามบินไปกลับ  รวมถึงซื้อเพิ่มทัวร์ 1 วันไปฮาโกเน่ 

เป้าหมายคือเดินทางไปเองแบบแบ็คแพ็ค  ไปกัน 2 คน ญี่ปุ่นเป็นประเทศที่ทั้ง 2 คนไม่เคยไปอีกต่างหาก ดังนั้นจึงต้องศึกษาเส้นทางแผนที่รถไฟฟ้าต่าง ๆ

รวมถึงวางแผนเรื่องทำประกันสุขภาพสำหรับช่วงเวลาที่อยู่ญี่ปุ่นเผื่อไว้เผื่อเกิดเหตุฉุกเฉิน

เจ้าหน้าที่ของ H.I.S. อธิบายคร่าว ๆ ถึงการเดินทางจากสนามบิน รถ Airport Limousine จะมีจุดจอดรถแต่ละจุดตามที่กำหนด  แต่โรงแรมที่พักของเราจะต้องไปต่อจากจุดที่รถมาส่ง  โดยเราต้องลากกระเป๋าเดินจากจุดนั้นไปยังสถานีรถไฟ และเมื่อลงจากสถานีรถไฟแล้ว  ก็ต้องเดินอีกหน่อยไปยังที่พัก

เข้าไปศึกษาเวปไซด์ของ Hyperdia เรื่องเส้นทางการเดินทางโดยรถไฟ มีทางเลือกให้หลายแบบ แต่ด้วยความที่ยังไม่ค่อยเข้าใจนัก  ก็สรุปคร่าว ๆ ว่าจุดที่เดินตอนแรกราว 200 เมตร  อีกจุดราว 900 เมตร (900 เมตรปกติไม่กังวลนะเพราะอยู่กรุงเทพก็ใช้บริการรถไฟฟ้าอยู่บ่อย ๆ เดินอยู่บ่อย ๆ  แต่เนื่องจากต้องคำนึงถึงกระเป๋าเดินทางนี่ซี  แต่ก็พอรับได้)

แต่จากการศึกษาแผนที่รถไฟทั้ง JR และ Subway  ประกอบกับเจ้าหน้าที่บอกเราว่าสถานีสุดท้ายที่เราจะไปคือ Shinagawa seaside เวลาดูแผนที่ 2 ชุดนี้มันจะไม่เห็น

เพิ่งถึงบางอ้อเมื่อไปอยู่ที่ญี่ปุ่นแล้วคือมันมีจิ๊กซอว์อีกอันที่เราไม่รู้  คือเราต้องใช้บริการของสาย Rinkai Line อีกเส้นหนึ่งถึงจะทำให้เราไปเจอ Shinagawa seaside ได้ และโชคดีที่แค่เดินออกจากสถานีนี้ก็มองเห็นโรงแรมอยู่ถนนฝั่งตรงข้าม  ใกล้มาก

ตอนแรกที่ศึกษาเองคิดว่าจะต้องไปลงที่สถานี Amono-Yokocho (ตอนแรกอ่านไม่ออกว่าควรจะอ่านว่าอะไร  เลยตั้งชื่อให้เองเลยว่า "สถานีอายิโนะโมะโต๊ะ")   

เมื่ออยู่ที่นั่นแหละได้ลองเดินไปสถานีอายิโนะโมะโต๊ะเหมือนกัน  สมมติว่าชีวิตจริงต้องใช้สถานีนี้  ก็ไม่จืดเหมือนกันนะกับการลากกระเป๋าเดินราว 900 เมตร

....ที่สนามบินนาริตะ...

ดูเหมือนที่นี่ในเรื่องเอกสารที่ให้กรอกต้องกรอกทุกจุดเลยนะ  แม้กระทั่งว่าเอาเงินมาเท่าไหร่  ตอนแรกเนื่องจากตัวหนังสือเล็ก มันจะมีมุมหนึ่งที่เราเข้าใจว่าเป็นเรื่องอื่น ๆ ให้ทราบ  พอถึงจุดเจอเจ้าหน้าที่ เขาต้องให้เรากากบาททุกข้อ (น่าจะ 3 ข้อมั้ง)  หลังจากนั้นก็ผ่านฉลุย

แต่บัดดี้เจอคำถามว่ามากี่วัน พักที่โรงแรมอะไร  ขอดูเอกสารเกี่ยวกับตั๋วเครื่องบินขากลับด้วย

.....การผจญภัยกับสถานีรถไฟญี่ปุ่นครั้งแรก....

จากจุดที่รถ Airport Limousine จอด ไม่ไกลคือสถานี Shinagawa ซึ่งเปรียบเสมือน Hub ได้คือเป็นรอยต่อรอยเชื่อมของการไปสถานีต่าง ๆ ได้อีกมากมาย ไม่ว่าจะเป็นชินคันเซ็น  JR  รวมถึงอื่น ๆ อีกหลายสาย

 

 

 

ป้ายนี้เจอวันหลังเป็นป้ายแนะนำพวกสถานที่ท่องเที่ยว

สถานีนี้เป็น Hub นี่นา

หัวมึนละทีนี้  หยิบแผนที่ 2 ฉบับมาดูจะไปสถานี Shinagawa seaside ยังไงละนี่  เจอคนญี่ปุ่นคนแรกก็แนะนำเส้นทางให้สำหรับรอยต่อไป Rinkai Line ด้วย  แต่เธอบอกว่าโรงแรมเราอยู่ใกล้รถไฟฟ้า Monorail ด้วยนะ ไปแบบนี้ก็ได้นะ  แต่ด้วยความที่ไม่ได้ศึกษาเส้นทางนั้นมาก็ไม่กล้าลองไป 

ตอนที่ศึกษาแผนที่ ไม่กลัวสำหรับ JR YAMANOTE เลยเพราะเปรียบเสมือนสถานีรถไฟวงกลม  หลง ๆ ก็ยังไม่เป็นไร  พอวนกลับได้

สำหรับคนมาญี่ปุ่นครั้งแรกคิดว่าสถานี Shinagawa นี่ปราบเซียนอยู่เหมือนกัน

ประเด็นถัดมาคือแล้วเราจะต้องไปยืนที่ platform ฝั่งไหน

คนญี่ปุ่นช่วยได้อีก 

อีกสิ่งหนึ่งซึ่งไม่รู้มาก่อน  ปกติเวลาเราใช้บริการรถไฟฟ้าในไทย ถ้าเรายืนที่ platform ฝั่งไหน ก็มีรถไฟฟ้าสายเดียวนั่นแหละ

แต่เจอ Rinkai Line ปราบเซียนต่อคือเจอรถไฟฟ้า 2 สายที่ platform นั้น

เอ่อ! แล้วเราจะไปคันไหนล่ะ  ถามต่อ

ตอนหลังเริ่มสังเกตและจับได้ว่าให้มองป้ายและสัญลักษณ์ตัววิ่งด้านบนว่าจะไปสายไหน  รถจะมาถึงที่จุดยืนเวลาไหน ก็ขึ้นสายนั้นแหละ  แต่วันแรกยังไม่รู้จริง ๆ

ถึงที่พักซะทีแบบดีใจมาก  รอดไป 1 รอบ

 

แต่ประทับใจกับคนญี่ปุ่นมากมายเรื่องบอกเส้นทาง  ก่อนหน้ามาได้ยินกิตติศัพท์เรื่องคนญี่ปุ่นว่าเป็นคนที่ยินดีให้ความช่วยเหลือ  แม้ว่าบางคนจะพูดภาษาอังกฤษไม่ค่อยได้แต่เขาจะพยายามช่วย     จริงที่สุด

 บทสรุปของการเดินทางไปที่พัก

1.สถานี Shinagawa

2.ใช้สาย JR YAMANOTE ไปลงที่สถานี OSAKI

3.เปลี่ยนไปใช้สาย Rinkai Line

4.ไปลงสถานี Shinagawa seaside

 ทั้งหมดนี้ราว 430 เยน (หรือ 134 บาท)

ถนนบริเวณแถวโรงแรมมองไม่เห็นว่าจะมีร้านอาหารเลย  จึงถามเจ้าหน้าที่โรงแรมว่าแถวนี้มีร้านอาหารมั้ย  เจ้าหน้าที่เอาแผนที่มาให้ 

โชคดีมากเดินข้ามถนนไปฝั่งตรงข้าม  มีห้าง AEON ซ่อนตัวอยู่รวมถึงมีร้านอาหารหลายร้านทีเดียว  ไม่อดตายแล้ว

 

มื้อแรกในญี่ปุ่นคือราเม็ง    คนขายพูดภาษาอังกฤษไม่ได้แต่บริการดีมาก  ถามนั่นถามนี่เราเป็นภาษาญี่ปุ่น (ซึ่งฟังไม่ออก)  เอาเส้นราเม็ง 2 ประเภทมาให้ดูว่าจะเลือกแบบไหน  พอนำมาเสิร์ฟที่โต๊ะก็แนะนำเครื่องปรุงบนโต๊ะ (เป็นภาษาญี่ปุ่น) ต่อ

ไม่รู้เพราะทั้งเหนื่อยหรือหิวหรือเปล่า รู้แต่ว่าราเม็งชามนี้อร่อยมาก  ปริมาณชามโตกินจนหมด  ถ้าเป็นปกติไม่น่าจะหมด

ไป Tokyo Sky tree ยามค่ำคืน  ค่อนข้างเพลียเหมือนกันเพราะเดินทางตอนตี 1 ทำให้หลับบนเครื่องบินไม่สนิท  แต่พอเห็นความสวยงามของ Tokyo Sky Tree ก็พอสร้างความสดชื่นได้บ้าง

 

 ก่อนมาศึกษาเวปไซด์โรงแรม ตอนแรกเข้าใจว่ามี WIFI เฉพาะ Lobby ขอ password เขาเรียบร้อย  ตอนแรกก็ใช้บริการที่ Lobby สักพักแล้วก็ขึ้นที่พักเพราะเหนื่อยกับวันแรกมาก  เพิ่งรู้ว่าสามารถใช้ WIFI ที่ห้องพักได้เลย

จึงเป็นอีกจุดหนึ่งที่จะ upload รูปและเขียนเรื่องราวเป็นภาษาอังกฤษที่ Facebook ตัวเองเพื่อบันทึกการเดินทาง

 

 




















....รัชชี่.....

 

แนะนำ

: ก่อนซื้อตั๋วเครื่องบิน กรณีที่มีบัตรเครดิตหลายใบ เช็คกับธนาคารว่ากรณีเกิดอุบัติเหตุได้วงเงินคุ้มครองเท่าไหร่ (เพื่อความไม่ประมาท)  แต่ละธนาคารจะไม่เท่ากัน  และที่สังเกตจะเห็นว่าพวกบัตรเครดิตที่ออกเพื่อให้ช็อปปิ้งตามห้างต่าง ๆ จะไม่การคุ้มครองเรื่องนี้

(อ้อ! ได้ความรู้เพิ่มอีกอย่างว่าต้องรูดเงินเพื่อซื้อตั๋วเครื่องบินเท่านั้น ในกรณีที่ซื้อแบบ

โปรโมชั่นเครื่องบิน+ที่พักแล้วรูดบัตรเครดิตรวม ธนาคารจะไม่คุ้มครอง)

 

: ไปเที่ยวเอง  ควรทำประกันสุขภาพสำหรับช่วงเวลาอยู่ญี่ปุ่นไว้ก่อน (เพื่อความไม่ประมาทเช่นกัน)  จ่ายเงินไม่เท่าไหร่หรอก

 

: ไปเที่ยวในช่วงที่ไม่ใช่เทศกาล จะมีความสุขมากเพราะแต่ละที่จะไม่ได้มีฝูงชน

หนาแน่น  จะได้อารมณ์ชิลมากกว่า   

 




  





Create Date : 01 มิถุนายน 2557
Last Update : 2 มิถุนายน 2557 20:14:15 น. 7 comments
Counter : 1076 Pageviews.

 
สวัสดีครับคุณรัชชี่

น่าตื่นเต้นครับ ข้อมูลการเดินทางนี้จะเป็นประโยชน์มากครับ อย่างน้อยผมคนหนึ่งละที่ยังไม่เคยไปญี่ปุ่นเลย


โดย: Insignia_Museum วันที่: 2 มิถุนายน 2557 เวลา:20:32:36 น.  

 
เดินทางแบบแบ็คแพ็ค นี่มันเป็นความฝันและความกลัวของหลายคน...รวมผมด้วย แต่ไปด้วยมีจุดประสงค์นอกจากท่องเที่ยวคือ เก็บรายละเอียดมาเขียนบล็อกด้วย ก็จะทำให้เห็นรายละเอียดในสิ่งที่นักท่องเที่ยวอื่นไม่เห็น..เจ๋งครับ
ผมกำลังอ่านหนังสือเล่มหนึ่ง เขียนโดยคนญี่ปุ่นชื่อ "โคมิยะ คาสุโยชิ" บอกว่า "ถ้าคุณมีความสนใจ คุณจะมองเห็นรายละเอียด ถ้าคุณตั้งข้อสันนิษฐาน คุณจะมองเห็นรายละเอียด..อย่างครบถ้วน"


โดย: yuna IP: 171.5.215.241 วันที่: 2 มิถุนายน 2557 เวลา:21:35:22 น.  

 

มาเยี่ยมชม มาทักทายครับ

มาตามอ่านเรื่องราวการเตรียมตัวเที่ยวญี่ปุ่นด้วยคนครับ ช่วงนี้ผมสังเกตว่ามีคนไปเที่ยวที่ญี่ปุ่นกันเยอะมาก อาจจะเป็นเพราะไม่คต้องขอวีซ่าก็เป็นได้ แต่ส่วนตัวผมยังไม่มีแววว่าจะได้ไปเที่ยวญี่ปุ่นหรือไปเที่ยวต่างประเทศเลยครับ ผมขออาศัยตามเที่ยวจากบล็อกของเพื่อน ๆ แบบนี้ดีกว่าครับ

อิอิ


โดย: อาคุงกล่อง วันที่: 2 มิถุนายน 2557 เวลา:21:45:21 น.  

 
น่าสนุกจังค่ะ ได้รับ postcard แล้วน้า อือิ อยากไปบ้างจัง


โดย: ปุ้ย IP: 115.67.166.83 วันที่: 3 มิถุนายน 2557 เวลา:8:15:28 น.  

 
ขอบคุณที่แวะไปทักทายคะ

เข้ามาอ่านเรื่องราวการเตรียมตัวเที่ยวญี่ปุ่นด้วยอีกคน

คิดถึงและยังนึกถึงเสมอค่ะ


โดย: kanyong1 วันที่: 3 มิถุนายน 2557 เวลา:9:33:58 น.  

 
ปีนี้มีคนไทยไปญี่ปุ่นกันเยอะเป็นพิเศษ
คงเป็นเพราะเข้าญี่ปุ่นโดยไม่ต้องมีวีซ่า
และการที่มีผู้แบคแพคเยอะ เป็นเพราะความเชื่อมั่นในความปลอดภัยที่ญี่ปุ่นมีให้กับนักท่องเที่ยวอีกด้วย
ผู้ที่ไปแล้ว ก็อยากจะกลับไปอีก ไปในที่ที่ยังไม่เคยไป
เพราะญี่ปุ่นยังมีสถานที่เที่ยวอีกมากมาย
ป้าแอ๊ดหวังว่าจะได้เห็นบันทึกการไปเที่ยวญี่ปุ่นของคุณจ๊ะอีกหลายๆ ครั้งนะคะ


โดย: ป้าแอ๊ด IP: 124.122.128.230 วันที่: 3 มิถุนายน 2557 เวลา:22:27:55 น.  

 
แวะมาเยี่ยมที่นี่บ้างค่ะ



โดย: ภาวิดา (คนบ้านป่า ) วันที่: 27 เมษายน 2559 เวลา:19:33:03 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

รัชชี่
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 16 คน [?]




พี่มานิต ประภาษานนท์ เป็นผู้ชักชวนเข้าสู่วงการการเขียนบล็อก ด้วยประโยคว่า
“จ๊ะเขียนบล็อกซี"

เริ่มเขียนบล็อก : 24 ก.ย. 51




สงวนลิขสิทธิ์ตาม พรบ.ลิขสิทธิ์
พ.ศ.2539 ห้ามละเมิดไม่ว่าการลอกเลียน นำรูป ข้อความที่เขียนไว้หรือส่วนหนึ่งส่วนใดในบล็อกแห่งนี้ ไปเผยแพร่อ้างอิง โดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของบล็อก






Setting program for counting visitors since 7 Nov. 2009
free counters
New Comments
Friends' blogs
[Add รัชชี่'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.