Group Blog
 
All blogs
 

Lighthouse




นกน้อยสีฟ้าบินรอนแรมข้ามน้ำทะเลและลมฝนกระหน่ำในวันที่ฟ้ามืดมิด
หวังเพียงเห็นฝั่งเพื่อให้ได้พักพิงปีกน้อยๆที่อ่อนล้า
ดวงตาที่พร่ามัวเพราะลมฝนเห็นแสงริบหรี่จากหอคอยกวักเรียกอยู่เบื้องหน้า
นกน้อยไม่รอช้า
บินมุ่งตรงไปยังต้นของแสงไฟที่สาดส่อง เพื่อหวังชีวิตรอด



เมื่อบินเข้ามาใกล้
นกน้อยเห็นภาพหอคอยสง่างามสูงตระหง่านท่ามกลางชายหาดมืด
นกน้อยสีฟ้า หลงรักความงามแห่งหอคอย
ประตูหอคอยเปิดกว้างโอบรับรับนกน้อย
ครั้นพอบินเข้าไปในหอคอยสง่างามนั้น นกน้อยกลับต้องผิดหวัง
หอคอยที่ง่างามจากภายนอกนั้นภายในหาเป็นเช่นนั้นไม่
ทั้งมืด เย็นเชียบ เหม็นอับ
และสกปรกไปด้วยตะไคร่และไอเค็มจากทะเล
นกน้อยจำต้องพักแรมในหอคอยนั้น
เพื่อให้ปีกพอมีแรงที่จะบินต่อไปเมื่อฟ้าสาง

.
.
.
.
.

แม่มดแก่น่าเกลียดชัง หลุดจากโซ่ตรวนความว้าเหว่แห่งนรกมืดดำ
รอนแรมขึ้นมาบนโลกมนุษย์
เพื่อตามหาความรักในคืนที่ฝนพรำไม่ขาดสาย
จอตาที่เคยรับภาพแต่ในความมืด
พลันเหลือบไปเห็นแสงริบหรี่ที่สาดส่องจากหอคอยสกปรก
เคลิบเคลิ้มหลงใหลว่าเป็นหอคอยที่สง่างาม
ดั่งต้องมนต์สะกด แม่มดแก่หลงรักหอคอยเข้าเต็มใจ


ครั้นพอก้มมองเงาตัวเองในน้ำทะเลมืด
ก็ต้องผงะ เมื่อเห็นภาพแม่มดแก่ผิวคล้ำหยาบกร้าน
คงไม่คู่ควรกับหอคอยที่สง่างามนั้นเป็นแน่
แม่มดจึงร่ายมนต์ฉาบตัวไว้ด้วยคราบของสาวน้อยผู้อ่อนโยน


เดินโซเซเข้าไปขอพักพิงในหอคอย
หอคอยเห็นร่างสาวน้อยเปียกปอน ก็หลงในมารยาลืมนกน้อยสีฟ้าไปสิ้น
เปิดประตูอ้าต้อนรับสาวน้อยใจทราม
ด้วยหารู้ไม่ว่าภายในคือร่างของแม่มดแก่
ภายในหอคอยที่อับชื้นเหม็นสาบ
แม่มดแก่ในคราบสาวน้อย เคยชินกับสิ่งโสมมในนรกภูมิ
จึงเข้าใจว่าเป็นกลิ่นหอมหวนของความรักที่หอคอยพร่างพรมให้


แม่มดแก่จับจองถือกรรมสิทธิ์เป็นเจ้าของหอคอยนับแต่วินาทีนั้น
สาวน้อยกำมะลอหลงใหลในความสุขจอมปลอม
ได้แต่เฝ้าฝันว่าหอคอยผู้ให้ที่พักพิงมีตัวตน
โอบกอดร่างเหี่ยวย่นในวันที่หนาวเหน็บ


พลันสายตาไปเห็นนกน้อยสีฟ้าผู้มาอาศัยอยู่ก่อน
แม่มดแก่โง่เขลาผู้มาทีหลังก็เกิดความหวงแหนแสดงตนเป็นเจ้าของหอคอย
แต่ในคราบของสาวน้อย
แม่มดไม่สามารถไล่นกน้อยออกไปด้วยท่าทางเกรี้ยวกราดเยี่ยงสันดานตนได้



แม่มดใช้เล่ห์มารยาร่ายกรีดมีดลงที่หัวใจของนกน้อยสีฟ้าหวังให้ตายลงไปช้าๆ
นกน้อยสีฟ้าไม่ตอบโต้
ซ้ำหอคอยยังให้ท้ายขับไล่นกน้อย แม่มดแก่ยิ่งได้ใจ


นกน้อยอดกลั้นความเจ็บไว้จนถึงรุ่งสาง
เมื่อฟ้าสว่าง นกน้อยสัมผัสได้ถึงแสงอุ่นๆของตะวัน
กลิ่นหอมอ่อนๆของยอดหญ้า
จึงตัดใจจากหอคอยโสมม บินมุ่งหน้าไปสู่โลกแห่งความจริง
นกน้อยหลุดพ้นแล้ว จากมารยาจอมปลอมนั่น


แต่แม่มดแก่หาได้เป็นเช่นนั้นไม่ ยังมั่นคงในหอคอยโสโครก
หลงในโลกมายาจอมปลอม หันหลังให้โลกแห่งความจริง
โดยหารู้ไม่ว่า เมื่อคราบของสาวน้อยถูกฉีกออกเห็นเนื้อในสวะของแม่มด
ชะตากรรมของตนก็จะไม่ต่างจากนกน้อยสีฟ้าที่โดนขับไล่ไป




หากสักวัน เมื่อมีสาวน้อยที่งดงามกว่ารอนแรมมา
เมื่อถึงวันนั้น ประตูหอคอยจะเปิดรับเธอคนใหม่ให้เข้ามาอีกหรือไม่




เรามารอดูกันต่อไป .............




 

Create Date : 19 ธันวาคม 2548    
Last Update : 19 ธันวาคม 2548 15:08:13 น.
Counter : 131 Pageviews.  

คนเลวที่แสนดี




คนดีของฉัน

ต่อให้เธอเป็นคนที่ดูแย่ในสายตาใคร

แต่เธอดีที่สุดสำหรับฉัน



คนดีของฉัน

ต่อให้เธอไม่เอาไหนในเรื่องใดก็แล้วแต่

แต่เธอเป็นคนรักที่ดีที่สุดของฉัน



คนดีของฉัน

ต่อให้เธอไม่ได้รับความอบอุ่นจากใครๆ

แต่เธอมีความอบอุ่นมากมายที่ถ่ายทอดให้ฉันเสมอ



คนดีของฉัน

ต่อให้เธอขี้หึงขี้หวงสักเท่าไหร่

แต่ ฉันชอบ



คนดีของฉัน

ต่อให้ความเจ้าอารมณ์ของฉันสำแดงเดชสักเท่าไหร่

แต่เธอยังรัก และยืนยันที่จะรักฉัน



คนดีของฉัน

ต่อให้ฉันร้องไห้ขี้แยน่ารำคาญแค่ไหน

แต่ทุกครั้งที่ฉันร้องไห้เธอจะ กุมมือ เช็ดน้ำตา

และโอบกอดปลอบฉัน



คนดีของฉัน

ต่อให้อดีตของเธอเป็นยังไงเลวร้ายแค่ไหน

แต่วันนี้เธอเป็นคนดีที่สุด อดีตเป็นยังไงไม่สำคัญ

เพราะวันนี้ ฉันรักเธอ




 

Create Date : 15 ธันวาคม 2548    
Last Update : 15 ธันวาคม 2548 15:19:19 น.
Counter : 129 Pageviews.  

ผู้ชายคือของหวาน (ก็แค่งานเขียน)




ฉันเป็นผู้หญิงคนหนึ่ง
แต่ฉันรู้สึกว่าฉันไม่ได้เป็นแค่ผู้หญิงธรรมดาเหมือนใครๆเขา
ฉันอยู่เหนือกว่าผู้หญิงเหล่านั้นหลายก้าวนัก
อย่าได้เอาฉันไปเปรียบกับพวกหล่อนเชียว


ฉันเปี่ยมไปด้วยคุณสมบัติผู้หญิงเพียบพร้อมที่ผู้ชายทั้งหลายหมายปอง
ทั้งรูปสวย รวยทรัพย์ และมันสมองชาญฉลาด
ที่ผู้หญิงที่ได้ชื่อว่าสวยหลายคนไม่ใคร่มี

เพศชายทุกคนที่ผ่านมาพบฉัน
ไม่มีใครเลยที่จะปฏิเสธความจริงดังที่กล่าวมาได้
ผู้ชายทุกคนที่รายล้อมฉัน
ต้องยอมสยบให้ฉันและยกฉันไว้เหนือผู้หญิงใดๆทั้งหมด



หัวใจทุกดวงของผู้ชายที่รายล้อมฉันคืออาหารหวานที่ชีวิตฉันขาดไม่ได้


แต่อย่าคิดนะว่าใครจะได้ใจฉันไป
ฉันต้องการแค่ให้พวกผู้ชายเหล่านั้นมารายล้อม
เพื่อเสริมบารมีผู้หญิงที่เพียบพร้อมอย่างฉัน ให้โดดเด่น
และเหยียบข้ามหัวผู้หญิงอื่นขึ้นไปอีกหลายๆขั้น

แต่ไม่มีใครสักคนเลยที่จะได้หัวใจฉันไป
ผู้ชายหลายต่อหลายคนมักสำคัญตัวว่าฉันมีใจให้
ที่เห็นฉันให้ความสนใจ คงคิดสิว่าตัวเองสามารถกุมใจฉันได้
เปล่าเลย หัวใจฉันสูงค่านัก
เกินกว่าที่มือสกปรกของพวกเค้าจะคว้าถึง



ฉันใช้กายของพวกเค้าเพียงสำเร็จความใคร่

อ้อมกอดอันเสน่หาจากผู้ชายพวกนั้น รสจูบอันเร่าร้อน

และสัมผัสที่โลมไล้ด้วยความพิศวาส
มันทำให้เลือดในกายฉันฉีดพล่าน




ผู้ชายทุกคนต้องตกอยู่ภายใต้วังวนของฉัน
อย่างไม่มีวันได้ผุดได้เกิด
ฉันจะทนไม่ได้ หากมีใครแม้แต่คนเดียว
ไปให้ความสนใจกับผู้หญิงอื่นมากกว่าฉันแม้แต่สักนิด
และยิ่งทนไม่ได้ที่สุดถ้ามีใครไม่ยอมสยบให้ฉัน
หรือทำเป็นไม่สนใจในตัวของฉัน
ถือเป็นการหักหน้าฉันอย่างแรง
ที่บังอาจเห็นคุณค่าของฉันน้อยกว่าที่ควรจะเป็น


ฉันจะดึงผู้ชายในอ้อมกอดของเหล่าผู้หญิงไร้ค่านั้นมาครอบครอง
ฉันจะทำทุกวิถีทางเพื่อให้ผู้ชายเหล่านั้นมาเป็นทาสฉันให้จงได้
แม้จะต้องทำร้ายใครต่อใครฉันก็ไม่สน ผู้หญิงทุกคนเป็นดั่งศัตรู




ฉันรู้สึกสะใจที่เห็นแววตาที่เจ็บปวด ของการถูกแย่งของรัก

เสียงสะอึกสะอื้นการทะเลาะวิวาทด้วยความเข้าใจผิดของคู่รัก
อันมีฉันเป็นสาเหตุ




เพราะฉันเป็นที่หนึ่ง เป็นผู้หญิงที่เป็นที่หนึ่ง
ต้องเป็นฉันคนเดียวเท่านั้น ฉันเท่านั้น




ได้ยินไหม ได้ยินไหม






 

Create Date : 15 ธันวาคม 2548    
Last Update : 15 ธันวาคม 2548 15:48:41 น.
Counter : 129 Pageviews.  


ribbon jung +^_^+
Location :
กรุงเทพ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]







ชีวิตมีความสุขกับการกินอาหาร กินขนม ทำขนม+อาหาร แม้จะไม่ได้เรื่องก็ตาม
Friends' blogs
[Add ribbon jung +^_^+'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.