I can't be repressor anymore.
Group Blog
 
All Blogs
 

วันนี้...ที่ไม่มีเธอ..

หลังจาก เธอหายไปหนึ่งอาทิตย์
ฉันตระหนักว่า ชีวิตในแต่ละวันช่างว่างเหลือเกิน
ต้องหาทางใช้เวลาที่ได้คืนมา..ก่อนที่จะฟุ้งซ่าน

ถ้าถามว่าฉันอยากไปเที่ยวกลางคืนมั้ย
ฉันอยากไปนะ..แต่ถ้าไปแล้วฉันต้องไปถือกระเป่าให้เธอ
คอยพยุงเธอเวลาเธอเมา..ทั้งเมาเหล้า เมายานั่นแหละ
คอยลากเธอออกมาเวลาเธอลืมตัวไปกอดจูบกับกิ๊กเธอ ในขณะที่คนรู้จักพี่ปืนรายล้อมรอบตัวเธอ
คอยมาคุยเธอสับตอนตีสามตีสี่ ยามโคล่าเธอไม่ดาวน์
คอยรูดการ์ดให้ยามตังค์ไม่พอ หรือ หาผุ้ชายจ่ายให้ไม่ได้
คอย...
คอย...
................
ถ้าอย่างนั้น...อย่าไปเลย

...................................
ช่วงนี้เธอมีพี่อ้อยมาทำหน้าที่แทนฉัน
อาจจะโง่กว่าฉันแต่ปกครองง่ายกว่า..
ก็แน่นนอน.. ฉันไม่ยุ่งกับยา เธอก็รู้ เพราะฉันยื่นคำขาดไปแล้ว
พวกเธอสามารถใช้พี่อ้อย เก็บยาไว้ในกระเป๋าได้
และพี่อ้อย..ก็เชื่อฟัง .. ..
พี่อ้อยคงไม่รุ้ว่า หากนอนคุกแล้ว นอนยาวเลย
เพราะพวกเธอนั้น ช่วยอะไรไม่ได้
เพราะอะไรนั่นหรือ...
เพราะพี่ปืนไม่ชอบให้เล่นยาไง
พี่ปืนยื่นคำขาดแล้วเหมือนกันตั้งแต่วันที่อุปถัมภ์เธอ
ว่าให้แค่ไฟท์ไฟท์พอ ... แต่ตอนนี้เธอติดโคล่า
(ไม่ต้องบอกคงรุ้ว่าไก่นั้นติดทั้งโคล่า ปุ๊น อี....... ไปก่อนหน้าเธอแล้ว)
เพราะฉะนั้น หากตำรวจจับ
ใครจะไปช่วย ................ คำตอบคือไม่มี..

แต่ด้วยความโชคดีนิดหน่อยของคุณพิศาล
ที่พึ่งมาติดใจกับของพวกนี้ และด้วยความโชคดีที่มันโดนเธอกับไก่จับได้
ว่าใช้ชื่อเธอไปขอยาจากเพื่อนๆคนอื่นของเธอ
และโชคดีอีกที่เธอจับได้ว่าคุณพิศาลนั้นยักยอกค่าเหล้า
(ประมาณว่าขอตังจ่ายค่าเหล้า 2000 แล้วจ่ายจริง1000 อะไรแบบนี้)

เธอเลยไม่ให้คุณพิศาลถือยา(อันหายาก)
แต่คุณพิศาลคงไม่แคร์อะไร แค่มีเหล้าให้กรูกินฟรีก็พอแล้ว

เธอมองว่าคุณพิศาลเป้นแค่คนจองโต๊ะเวลาเที่ยว
แต่คุณพิศาลคงไม่แคร์อะไร แค่มีเหล้าให้กรูกินฟรีก็พอแล้ว

เพราะฉะนั้น ..เมื่อไม่มีฉัน..เธอก็มีพี่อ้อย ของไก้มาแทน
แต่อาจจะอ้างอะไรกับพี่ปืนมากไม่ได้..ก็เท่านั้นเอง

ฉันมองว่าสัมพันธภาพของกลุ่มนี้มันหลวมมาก และไม่มีความจริงใจกับใครเลยทั้งสิ้น ยกเว้นไก่

เฮ้อ.......ไปกินข้าวดีกว่า แล้วค่อยมาเล่าต่อ




 

Create Date : 19 พฤศจิกายน 2552    
Last Update : 19 พฤศจิกายน 2552 12:05:36 น.
Counter : 105 Pageviews.  

รู้ว่าเสี่ยง..แต่คงต้องขอลอง...

จากเหตุการณ์เมื่อปีที่แล้ว
ด้วยความรักและไว้ใจ เชื่อในไฮโซ
เล่นทำฉันซะ จิตตก ... ใช้หนี้หัวบาน
กดบัตรออกมาแล้วก็คืนมันไป อย่างกับหมาวิ่งไล่งับหางตัวเอง
หนี้ก็เท่าเดิม มีแต่ดอกเพิ่มพูนขึ้น ราวกับว่าได้ปุ๋ยชั้นดี

....................
ฉันก็แย๊บๆๆบอกเธอเรื่องหนี้ออกไปบ้าง ว่าดอกมันต้องจ่ายเดือนละเท่านู้น เท่านี้
แต่ก็เห็นเธอเฉยทุกที หรือบางที ก็ตอบกลับมาบ้างว่า
เรื่องเงินกับเธอมันเล็กๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆมากกกกกกกกก
เธอกับไก่ยืมกันเป็นแสนๆ ยังไม่ซีเรียสเลย
ว่างแล้ว ค่อยคืนกัน........

โอ๊วว....พระเจ้า..มันหมายถึง ฉันจะไม่ได้คืน ใช่มั้ย
หลังจากนอน นั่ง ตะแคง ก่ายหน้าผาก หน้าแข้งอยู่หลายเดือน
รอเมตตาปราณีจากเธอให้คืนเงิน หรือจ่ายดอกมาบ้าง
มีความหวังทุกครั้งที่เธอเล่าว่า..
พี่ปืนเอาเงินมาให้เธอ .. เเสนนึงมั่ง..สองแสนมั่ง..
แล้วก็แป้ว...ทุกครั้งที่เธอ มาบอกรายจ่าย..
ค่าโน่น ค่านี่ ค่าส่วนกลางคอนโด .. ค่าเก็บขยะ..
หมดไปแปดหมื่น..เก้าหมื่น..
ไม่รู้ว่ามันจ้ายดาราฮอลิวูดมาเก็บขยะหรือไง ถึงได้แพงเยี่ยงนี้..

พักหลังๆ..เธอมาบอกว่าเงินหาย..
สงสัยว่าพี่สะใภ้จะขโมย ... เอากะเธอสิ...
คือสรุปสั้นๆว่า.. ฉันไม่ได้เงินคืนแน่ๆๆ ...

...........................
กลับมานั่งดูกำปั่นสมบัติตัวเอง...
ทองเส้นที่ไม่สำคัญ ก็เอาไปขายมาจ่ายดอกเกือบหมดแล้ว
เหลือแต่เส้นที่ขายได้..แต่ถ้าขายแล้วคงมองหน้าบรรดาบรรพบุรุษล่วงลับที่อยู่ไปฮาวาย พาราไดส์ กันไม่ติด

ขายทองจ่ายดอกเบี้ยไปแล้ว 4 บาท ..
ฉันให้เธอเยอะเกินไปป่าว..เมื่อเทียบกับสิ่งที่เธอทำให้ฉัน ..
นึกถึงภาพความสัมพันธ์ไป ... แล้วก็เศร้า
มีแต่คนบอกให้ตัดใจจากหนี้ โดยเลิกคบไปเถอะ
ดีกว่าเสียมากไปกว่านี้

..........

จะเอาอย่างนั้นจริงหร๋อ ...
เสียน้อยเสียยาก... เอาว่ะ..เสี่ยงดวงดู
ฉันหยิบปึกแบงค์เก่าที่สะสมไว้ชาติเศษออกมานับดู
นับได้ สามหมื่นกว่าๆ ... จะเอาไปทั้งหมดก็เสียดาย
สมบัติชิ้นสุดท้าย...มองไปน้ำตาก็จะไหล...

หยิบมันออกมา สามหมื่น ...แล้วไปหาเธอ..
บอกเธอว่าให้บอกพี่ปืนว่า..ฉันยืมเงินสามหมื่นโดยเอา แบงค์เก่านี่มาแลก..
แล้วอีก 2 เดือนจะมาไถ่คืน ..

ปรากฎว่าพี่ปืน งง ... แต่ก็ให้เงินสามหมื่นมาแลกโดยดี
ฉันรีบเอามันไปใช้หนี้ทันที.. แต่หนี้ก็ยังเหลืออีกครึ่งนึง ...
เอาว่ะ.. มันก้น้อยลมาเยอะ ..

หลังจากนั้น ฉันก็รอคอย..ลอยคอ.. รออยู่ 2 เดือน
ในช่วง 2 เดือนนี้ มีแต่คนประนามว่า ..เจ็บไม่จำ..
บ้า..ป่าว... ถ้าเธอเอาเงินไปใช้ล่ะ.. คิดหรอว่าจะคืน..
ก็สุดท้ายมันคงจบที่เลิกคบ..อย่างดีหนี้ก็เพิ่ม......

ช่วง 2 เดือนนี้ เธอก็ห่างๆไปด้วยแหละ..
เที่ยวกันก็ไม่โทรมาชวน.. ฉันก็หวั่นๆใจ ว่า..จะกินแห้วลูกใหญ่รอบสอง


จนวันนึงต้องไปวัด หาหลวงพ่อที่เธอไปผูกดวงไว้
(ไม่น่าเชื่อใช่ม๊า... ระดับนี้เค้าเล่นของกันเหนียวด้วย ไว้จะเล่าให้ฟัง)
แล้วพี่สะใภ้เธอไม่ไป .. เธอก็เลยมาชวนฉัน
เอาล่ะ.. เวลาแห่งการรอคอยมาถึงแล้ว

ฉันรีบตื่นเช้าไปหาเธอ ถึงแม้เธอจะตื่นสายให้ฉันรอ 2 ชั่วโมงเต็มๆ ฉันก็ไม่บ่น
ไปวัดจนกลับมาที่คอนโดเธอ
เธอขอนอนก่อน ไปกินข้าวเย็น
ฉันก็นั่งดูหนังฆ่าเวลาไปอย่างใจเย็น ..เย็นมากกกกกกก
จนเธออาบน้ำแต่งตัวเสร็จ ..
ฉันเลยบอกกับเธอว่า ขอเงินสามหมื่นคืน..
สิ่งที่ไม่คาดฝันก็คือ...
เธอเปิดเซฟหยิบคืนให้อย่างง่ายดาย ...
ไม่มีเอฟเฟค โยโย่ใดๆทั้งนั้น
ฉันเอาเงินใส่กระเป๋าอย่างช้าๆ เหมือนไม่สนใจ
ไปกินข้าวเย็นกับเธอ ...
ตอนนี้ให้ไปไหนก็ได้..เธอก็โทรๆหากิ๊ก..เลือกอยู่ว่าจะไปไหน..ระหว่าง..
ไปกินเบียร์ที่โรงเบียร์กับพี่เปี๊ยก..
หรือไปดูหนังกับพี่แป๊บ..
หรือไปปาร์ตี้หนุ่มอังกฤษที่ตึกใบหยก ...

สุดท้ายเธอเลือกไปดูหนังเพราะไอ้พี่แป๊บมันดันออกมาหาที่ร้านอาหาร

ดูก็ด้ายยยยย.... นาทีนี้....อะไรก็ได้...
เพราะ...ฉันนน...ได้เงินคืนมาแว้วววว....

หนังจบเที่ยงคืน เธอไปปาร์ตี้หนุ่มอังกฤษต่อ
แต่ฉันขอกลับบ้าน รีบนับเงินทันที...

โอ้ววว..แม่เจ้า อยู่ครบ ...
เล่นเอาคนที่หยามเธอไว้ว่าไม่คืนนั้น...หน้าแตกกันไป..

หมดสิ้นภาระผูกพันกันแต่เพียงเท่านี้ ..........
และเหมือนเธอจะรู้..เพราะหลังจากวันที่ฉันได้เงินคืนนั้น..
เธอก็ไม่โทรมาหาฉันอีกเลย
..............

หลังจากที่ไม่ได้ไปไหนกับเธอ ไม่ได้คุยโทสับกับเธอ
ทำให้ฉันรู้ว่า ปีนึงที่ผ่านมานั้น..
ฉันใช้เวลาไปกับเธอมากเพียงใด

เวลาฉันตอนนี้มีเหลือเฟือ ว่างมาก....
จนไม่รุ้ว่าจะใช้มันทำอะไรดี..
แต่ที่แน่ๆ ต้องหาเงินใช้หนี้อีกครึ่งที่เหลือก่อน

อยากให้ปีใหม่ปีนี้ มีชีวิตใหม่ หมดหนี้(ที่ไม่ได้ก่อ).. เย้ๆๆๆๆ





 

Create Date : 19 พฤศจิกายน 2552    
Last Update : 19 พฤศจิกายน 2552 11:31:26 น.
Counter : 126 Pageviews.  

กำเนิด..........รักเรา เมาดีแท้

ฉันฟังเธอเล่า อัตถชีวะประวัติความเป็นมา
ของเธอตั้งแต่วัยเยาว์......
ฟังแล้วก็อึ้งทึง ทึ่งอึ้ง ......
สุดโค่ยยย...............................

เธอบอกว่า เธอก็เริ่มเข้าวงการตั้งแต่ เริ่มเที่ยวใหม่ๆ
สมัยอายุ สิบสี่ โดยเริ่มมาเจอพี่เปิ้ล
จากเด็กร้อยเอ็ด มาโตปิ่นเกล้า ก็เริ่มไต่เต้า
จากคนโน้น คนนี้ คนนั้น ..
เริ่มจากคอนโดเล็กๆ รถญี่ปุ่นธรรมดา ......
เธอก็ไล่เก็บสแปร์ แถวๆปิ่นเกล้า
ไม่ว่าลูกเขา หรือ ปั๋วใคร .......

เธอเก็บประสบการณ์มาอีกสาม สี่ปี
จนบารมีเริ่มเเก่กล้า ท้าข้ามเกาะเข้ามาโซนเมือง
จากพี่คนนั้น มาคนนี้ ..
เปลี่นรถมาแล้ว สามคน ย้ายคอนโดมาอยู่โซนย่านธุรกิจ
ถือว่าแน่มากๆ สำหรับ เด็กอายุ สิบเจ็ด สิบแปด

จนเธอมาอยู่สังกัดพี่น้อย เธอก็รับจ๊อบนึง ไปสมุยกะกลุ่มพี่ปืน
แต่ไม่ใช่พี่ปืนเรียกเธอไปนะ เป็นพี่เอ็ม เพื่อนพี่ปืนที่เรียกเธอไป
แต่ก็ไม่รุ้ว่าเป็นเพราะ โชคชะตา อาถรรพ์ใดๆ
หรือจะเป็นเพราะท่า จับปูแอ๊บเเบ้วของเธอ
ทำให้พี่ปืน ทิ้งพี่จีจี้ รุ่นพี่ในสังกัดเธอ
และอุปถัมภ์เธอมาตั้งแต่บัดนั้น ....

และพี่จีจี้ก็เลิกคุยกับเธอตั้งแต่บัดนั้นเหมือนกัน

พี่จีจี้เป็นลูกรักพี่น้อย หลังจากอกหักแบบฟ้าผ่า
ถังข้าวสารเปลี่ยนมือแบบกระทันหัน
พี่น้องก็เลยโอ๋ โอ๋ โอ๋ โดยการพาไปหาพี่วัตน์ หรือพี่รุจ นี่แหละ
(จำชื่อไม่ได้) เจ้าของมหาลัยเมืองหลวง ย่านกล้วยน้ำว้า
มาซับน้ำตาพี่จีจี้ ให้พี่จีจี้เรียนให้จบป.ตรี ที่ม.เมืองหลวง
แล้วก็พาไปแต่งงานที่โคราช บ้านพี่จีจี้
กลายเป็นอยู่ดีมีแฮง ..... สบายไป
แต่ก็ไม่รุ้ว่าจะหายเคือง เธอรึยัง ....

ฉันถามเธอว่า เธอรู้จักไก่จากไหน
เธอก็บอกว่ารุ้จักจากสังกัดพี่น้อยนี่แหละ
ไก่เป็นคนชักนำเธอเข้าสู่สังกัดนี้

เจริญเถอะโยม........

พูดถึงไก่ .. ไก่เป็นคนหน้าตาดี ระดับความจริงใจในการเป็นเพื่อน
มีเยอะมากกว่าเธอหลายพันขุมนัก
ไก่เป็นคนรักเพื่อน รักคนรอบข้าง ไก่ให้ทุกคน ให้โดยไม่หวังผลตอบแทน(เหมือนเธอ)
แต่หากไก่นั้น ให้คนอื่นน้อยลงกว่านี้ ป่านี้..ไก่คนเป็นเศรษฐีนีย่อมๆแล้ว..

................
ฉันไม่รุ้ว่าไก่มาจากไหน
รุ้แต่ว่าวันนึงไปเที่ยวกับเธอ แล้วเธอแนะนนำให้รุ้จัก
ว่าในชีวิตเธอนั้นมีเพื่อนรักมากอยู่อีก 2 คน คือ ไก่ และ แอม

ไก่นั้นเปรี้ยวเยี่ยวราดมาตั้งแต่สมัย 15-16 เหมือนกับเธอ
เดินตามกันมา วิ่งแข่งกันมา ราวกับ แมนยู แข่งกับลิเวอร์พลู

เก็ยสแปร์กันมาเรื่อยๆ แต่สแปร์ของไก่มักจะเป้นแนวเจ้าพ่อ มาเฟีย
เงินนั้นมีมากมาย ใช้ไม่หมด อย่างว่า เงินร้อน มันถือไว้นานไม่ได้

ไก่นั้นอู้ฟู่ เลิศหรูมากกว่าเธอหลายเท่านั้น
ซึ่งเธอก็แอบอิจฉาในใจ ดูได้จากการแอบมาบ่นกับฉันบ่อยๆ
สิ่งที่เธอเหนือกว่าไก่มีอยู่อย่างเดียวคือ การเป้นเมียหม่อม

แต่คำว่า เมียน้อยหม่อม นั้นมันก้ต้องหลบๆซ่อนๆ เงินจะได้ใช้ก็ไม่ใช่ว่าขอแล้วได้เลย

ต้องรอโอกาสให้เมียจริงเผลอ..!!!

ดังนั้นต่อเดือนไก่จึงได้เงินราวๆ 3 แสน ในขณะที่เธอได้แค่แสนเดียว

แต่ฉันอยากจะบอกเธอว่าอย่าอิจฉาไป... เวรกรรมมันมีจริง
ได้มาเยอะก็จ่ายเยอะ...

ไว้จะเล่าให้ฟัง...เพราะเรื่องไก่มันเป้นมหากาพย์...




 

Create Date : 05 ตุลาคม 2552    
Last Update : 19 พฤศจิกายน 2552 11:47:57 น.
Counter : 95 Pageviews.  

ระยะทางที่ห่างไกล..ไม่ได้ทำให้ใจเธอเปลี่ยนแปลง

ฉันเริ่มออกห่างจากเธอมากขึ้น
อาจจะเป็นเพราะความโชคดีสุดๆ
ที่ฉันเลือกที่จะเรียน เรียนทั้งที่มันโง่ๆแบบนี้แหละ
เอาการเรียนมาทดแทนเวลาว่าง

ที่คิดได้แบบนี้อาจจะเป็นเพราะฤทธิ์เหล้าที่มันจางลงส่วนนึง
และสาเหตุที่เบื่อเธอก็เป็นอีกส่วนนึง(ส่วนใหญ่ซะด้วยสิ)

ฉันกับเธอก็เลยคุยโทรศัพท์กันมากกว่าเจอกัน
เรียกว่าไม่เจอกันเลยดีกว่า
แต่เธอก็ยังมาเม้าท์ให้ฟังว่า
ไปเที่ยวแล้วคนนั้นมาขอเบอร์ คนนี้มาขอเบอร์
โทรมานู่นนี่ นู่นนี่

แต่สุดท้าย แต่ละคนของเธอ
มันก็ไม่สมประกอบทั้งนั้น
ทั้งเจ้าของที่เที่ยว ลูกเจ้าของร้านจิวเวอรี่
เจ้าของธุรกิจส่งออก เจ้าของเหมือง
ไม่มีใครถูกใจเธอเลย (หรือเธอไม่ถูกใจเค้าหว่า...)

แต่ที่เด็ดๆ คือเธอไปรีเควส กะพี่เปิ้ลให้หาคนอุปถัมภ์เธออีกคน
ไม่เข้าใจเลยว่าเดือนละเเสน สองแสนจากพี่ปืน มันไม่พอใช้หรือไร

พี่เปิ้ลหาคนอุปถัมภ์เพิ่มให้ไก่เพื่อนเธอ
(ไว้วันหลังเล่าเรื่องไก่ให้ฟังดีกว่า..มันส์โพดๆๆๆ)
ไก่ได้พี่กอล์ฟไป เธอก็ได้พี่ชาย เพื่อนพี่กอล์ฟ
แหม...ลงตัวพอดีเป๊ะ

ช่วงนี้หน้าที่เที่ยวเลยตกไปเป็นของคุณพิศาลไปโดยปริยาย
แต่เดี๋ยวนี้ไปเที่ยวสิ่งที่เธอขาดไม่ได้เลยคือ ..โคล่า
เธอบอกไม่ติดจริง แค่ติดใจ.......
(แต่ฉันเห็นคนบอกว่าติดใจทีไร มันก็ติดจริงทุกที)

ฉันเริ่มปลงๆแล้ว เรื่องเงิน หมดหวัง
พยายามห่างๆ เจียดเงินส่วนนึงไปใช้หนี้

แต่แล้วฟ้ามีอก นรกมีใจ อยู่ดีๆ
เธอก็โทรมาบอกว่า สิ้นเดือนไปฮ่องกงกะเธอด้วย

ฉันนึกในใจ...โหย...นรกแล้วหนี้เก่ายังไม่ใช้
จะมาสร้างหนี้ใหม่อีกแล้วรือ......

ฉันเลยบอกไปว่าไม่มีเงิน.เว้ย

รอดตัวไป...เธอไม่เซ้าซี้
แต่ ห้าวันสุดท้าย.ก่อนสิ้นเดือน
เธอก็โทรมาบอกเรื่องเดิม ไปฮ่องกงกะเธอด้วย
แต่คราวนี้ พี่ปืนรีเควส ...... ว่าให้ฉันไปด้วย
ไม่ต้องจ่ายตัง...เลย

อย่างงี้ก็ งง .....สิ เหมือนส้มโอหล่นใส่
เธอให้เงินฉันมา สี่หมื่น เพื่อจ่ายค่าห้องโดยให้รูดการ์ดจ่าย
ฉันเลยถึงบางอ้อ.....อ๋อ......
ใช้ชื่อฉัน กันหมา นี่เอง
คนรอบๆข้างฉันบอกว่าให้ไปเถอะ อย่างน้อยก็ถือว่าได้ดอกเบี้ย หนี้ที่เธอยืมไปไง

แต่ใครจะรู้ว่าไปแล้ว....นอกจากนอนที่ดีๆ กินอาหารดีๆ แล้ว
ฉันไม่ได้ไปเที่ยวไหนเลย เพราะเธอเดินแต่ร้านเเบรนด์เนม

ฉันก็ไม่ซีเรียสนะ เพราะถือว่ามาพักผ่อน
ตอนจ่ายเงินค่าห้องปรากฎว่า เลยสี่หมื่นมาเจ็ดพัน
เอาละสิ.....หนี้เพิ่ม
จะทวงเธอมันก็น่าเกลียด แต่เธอบอกว่าเดี๋ยวจ่ายให้นี่นา
แต่พอกลับมาถึงไทย
เธอก็ไมพูดถึงเลย.....นี่เท่ากับว่า
หนี้ฉันเพิ่มอีก เจ็ดพันแล้ว ใช่ไหม

เฮ้อ....พูดถึงหนี้แล้วก็คิดไม่ตก




 

Create Date : 05 ตุลาคม 2552    
Last Update : 5 ตุลาคม 2552 19:21:07 น.
Counter : 134 Pageviews.  

จากเธอมา..ใช่ว่าไม่รัก

ช่วงนี้ฉันเงียบๆไป นานๆจะไปไหนกับเธอทีนึง
แล้วก็ความอดทนที่มันเกือบถึงขีดสุด
ฉันก็เลยเริ่มไม่ค่อยถนอมน้ำใจ
ปฏิเสธไปตรงเลย.....ว่า...ไม่มีเงินไปเที่ยว(กะเธอ)

เธอบอกว่า ให้นั่งแท๊กซี่มาเอาเงินที่เธอ
แหม..ใจดีจัง

ความจริงแล้ว เธอนั้นเป็นคนขี้เหงา หรือไม่ก็อยู่คนเดียวไม่ได้
เธอบอกว่าอยู่คนเดียวมักโดนผีหลอก
ในคอนโดเธอ มีผีผุ้หญิง กะผีเด็กหญิงอยู่
คอยอำเธอ...

ผีผู้หญิง นั้น ไม่รู้ว่าเป็นใคร
แต่ผีเด็กผู้หญิง นั้นคือลูกของเธอที่ไปทำแท้งมา
ชื่อน้องแองจี้

เอากะเค้าสิ......เธอเล่าให้ฟังด้วยน้ำเสียงปกติหน้าตาเฉย
แองจี้เป็นลูกพี่ปืน เธอมีตอนคบกันได้เกือบ 2 ปี
และแอบไปเอาออกโดยไม่บอกพี่ปืน

ถ้าพี่ปืนรู้ก็คงเศร้าเพราะตัวเขาอยากได้ลูกสาวมาก

มีครั้งนึงเธอโทรมาตอนตีสี่กว่าๆ
และวันนั้นฉันนึกครึ้มอะไรก็ไม่รุ้รับสายเธอ
เธอร้องไห้เป็นวรรคเป็นเวร
ฉันตกใจ....ว่าเธอเป็นอะไร เธอบอกว่าผีอำ
ฉันคุยกะเธอจนเช้า ทั้งๆที่ฉันต้องไปทำงานต่อ

และนั่นเป็นครั้งเดียวที่ ดูว่าน่าจะมีเหตุผลหน่อยที่โทรมายามดึกดื่น

แต่ครั้งอื่นล่ะ...
ตีสามครึ่ง .....
เธอโทรมาร้องไห้เป็นวรรคเป็นเวร บอกว่ามีคนด่าเธอ
กว่าจะสรุปเรื่องได้ก็เกือบตีห้า เรื่องมีอยู่ว่า...
เธอไปเที่ยว เมาแล้วโทรหาพี่เก่ง แต่ปรากฏว่าแฟนพี่เก่งรับ
แล้วถามกลับว่าเธอเป็นใคร เธอดันไปตอบว่าอย่ารู้เลย
เท่านั้นแหละ...ลมเพชรหึงของเมียหลวง
เขาด่ามาเป็นชุด .. ถามว่าเธอเป็นหมอนวดที่ไหน
มาแต่ละทีได้ครั้งละเท่าไหร่

และที่เธอร้องไห้เป็นวรรคเป็นเวรนั้น เธอเสียใจที่โดนด่าว่าเป็นหมอนวด
เธอบอกว่าเธอไม่เคยนั่งอ่างนะ ไม่ได้เงินด้วย

(จริงๆ ต้องด่าว่าโสเภณีชั้นสูง ใช่มั้ยถึงจะถูก)

แล้วเธอก็เวิ่นเว้อ ถึงพี่เก่งๆๆ
ฉันต้องฟังจนถึงหกโมงเช้า ให้ฤทธิ์อะไรๆมันดาวน์ก่อน
ถึงจะไปนอนได้ แต่ดูนาฬิกาแล้ว
คงไม่ต้องนอนแล้ว แต่ตัวไปทำงานเหอะ

เธอโทรหาฉัน ทั้งวันทั้งคืน
ไม่มีคำว่าเกรงใจ นึกอะไรได้ก็โทร
คุยกะผู้ชายเสร็จก็ต้องโทรมาเล่า
ฉันไม่ได้อยากรู้เลย เรื่องไร้สาระพวกนี้
น่าเบื่อมากๆๆ ..... ดังนั้น..ฉันจึงไม่ค่อยรับโทรศัพท์

เมื่อเธอไม่มีคนให้เม้าท์ เคราะห์กรรมความซวยก็จะตกไปอยู่กับเบนนี่
แต่เบนนี่อาจจะคิดว่าโชคดีก็เป็นได้ เบนนี่นั้นเป็นคนธรรมดาธรรมดาเหมือนกับฉันนั่นแหละ แต่เบนนี่มีฝัน ฝันว่าอยากให้มีใครเลี้ยงเหมือนเธอไง

เบนนี่จึงพยายามอยากเป็นแบบเธอ นี่ขนาดเบนนี่ไม่รู้ตื้นลึกหนาบางของเธอนะ ยังอยากเป็นเธอมากขนาดนี้
เธอแวกขนที่ไหน เบนนี่ก็ใช้บริการด้วย
เธอขัดตัวที่ไหน เบนนี่ก็ไปขัดด้วย
เธอแต่งตัวแบบไหน เบนนี่ก็แต่งด้วย
เธอซื้อเสื้อผ้าที่ไหน เบนนี่ก็ซื้อด้วย
ไปไหน ไปด้วย อย่างกะแฝด (นรก) อินจัน


ฉันเคยบอกเธอไปแล้วว่า เธอเป็นไอดอลของเบบนี่
เป็นไง เชื่อฉันรึยัง

เธอมักมาแอบเม้าท์เรื่องเบบนี่เสมอๆ ตั้งแต่เบนนี่แต่งตัวเหมือนการี่ประตูน้ำ
ไปเที่ยวด้วย อายแทบจะมุดดินหนี
เบนนี่แต่ตัวแก่ แล้วคิดว่ามันสวย
เบนนี่มันไปนอนกะผู้ชาย แลกกะโทรศัพท์เครื่องเดียว
ยี้....ยี้....

แต่ฉันก็เห็นว่าเบนนี่กับเธอไม่ได้แตกต่างกันตรงไหนนะ
เหมือนกันจะตาย

พี่ปืนไม่ชอบเบนนี่ บอกว่าเบนนี่ไม่จริงใจ
ฉันว่ามันก็ไม่แปลก เพราะเธอก็ไม่เคยจริงใจเหมือนกัน
เธอจิกใช้ทุกๆคนรอบข้างเธอราวกับคนใช้
ไม่เว้นแม้แต่พี่ชายแท้ๆของเธอ
พี่สะใภ้ของเธอ เธอก็บอกใครๆว่าเป็นคนรับใช้ของเธอ
เธอใช้พี่สะใภ้ทำความสะอาดบ้าน ซื้อของเข้าบ้าน .......
ใช้พี่ชายเธอไปเอาโน่น เอานี่ และดูแลแม่แทนเธอ....
แล้วฉันล่ะ...มันก็คงไม่แปลกที่เธอใช้ฉันขนาดนี้
แม้กระทั่ง ลบเลขอายุคน เธอยังโทรศัพท์มาให้ฉันบวกลบให้

ชีวิตนี้ ........ นอกจากนอนกับผู้ชายแล้ว ทำอย่างอื่นเป็นมั้ย

แต่ก็นะ ....โบราณว่าไว้ว่า
ให้เก่งเป็นอย่างๆไป .....และเธอไง เก่งอยู่เรื่องเดียว
เก่งโคตรๆๆ วันๆหัวก็คิดอยู่เรื่องเดียว

ล่าสุดพี่สะใภ้เธอมาเม้าท์ว่า เธอมีปัญหาอะไรรึเปล่า
ทำไมทองในเซฟของเธอหายไปเหลืออยู่แค่เส้นเดียว
ไม่รู้ว่าใช้อะไรเยอะแยะ

แต่ที่น่าโกรธ เธอเล่าว่าพี่ปืนให้เงินเธอมาสองแสน เพื่อมาคืนค่ากระเป๋าฉัน
เธอเอาไปจ่ายค่าคอนโด ประกันรถ หมดไป หกหมื่น
เหลือแค่แสนสี่ ........ เธอไม่พอใช้

เลยไม่มีเงินคืนฉัน
เหตุผลดีมาก...........แสนสี่นี่ถ้าใช้หมดในเดือนเดียวนี่
ไม่ใช่รวยอย่างเดียวนะ โง่ด้วย

แล้วเมื่อไหร่ฉันจะได้เงินคืนเนี่ยะ บัตรเริ่มกดไม่ได้แระ
เพราะดอกเบี้ยมันเยอะ
ฉันเลยพลาด......ไปทำสินเชื่อ เพื่อเอาเงินมาจ่ายบัตรเครดิต
เลยกลายเป็นว่า หนี้ที่มีเลยเป็นกอบเป็นกำ
พอไปคุยกับเธอ เธอบอกว่าเข้าใจ ไว้จะใช้คืนให้ 18,000 บาท
เธอจำได้ว่าติดเงินฉันอยู่ 18,000 บาท
............
.........
อึ้ง ทึ่ง ซึ้ง จุกอก จนพูดไม่ออก




 

Create Date : 07 กันยายน 2552    
Last Update : 7 กันยายน 2552 21:59:35 น.
Counter : 86 Pageviews.  

1  2  3  4  

ดอกไม้มีพิษมักสีขาว
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




แค่เรื่องตลก อย่าจิตตก ไปสงสัย
ตัวละครทั้งหลาย สร้างขึ้น อย่างตั้งใจ
ชื่อบุคคล ก็แค่ สมมุติไว้
เพื่อให้เรื่อง ดำเนินไป ตามเหตุการณ์

จุดประสงค์ เขียนเพื่อ เพียงระบาย
ความเหนื่อยหน่าย ออกเป็น ภาษาสาร
อย่าจับผิด คิดค่อน แค่นิทาน
อ่านแล้วจบ ตรงที่อ่าน จักขอบคุณ

กวีฝีมือมั่ว ชั่วเช่นข้า
ขอได้อย่า ถามไถ่ หมายเกื้อหนุน
ปล่อยให้ข้า บ้าบาป หยาบผลบุญ
อย่าลงทุน ไล่เบี้ย เสียเวลา

Friends' blogs
[Add ดอกไม้มีพิษมักสีขาว's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.