ปากกาไฮไลท์สีแดง
Group Blog
 
All Blogs
 
เวลาแห่งความสุขมันผ่านไปเร็วอีกแล้ว

หลังจากไปปายกลับมา เวลาแห่งความสุขมันช่างผ่านไปรวดเร็วจริงๆ ไม่ว่าเราจะหนีไปที่ไหน แต่สักวันเราก็ต้องเจอกับความจริงอยู่ดี


แม้ว่าเราพยายามจะหนีความวุ่นวายจากในเมือง ทั้งกาย และใจ ไปแล้ว แต่ไม่ว่ายังไงพอกลับมา ก็ต้องเจอกับความจริง และความวุ่นวายเหมือนเก่า


หลายๆครั้งก็คิดว่าจะหนีไปเพื่ออะไร ในเมื่อกลับมา ทุกอย่างก็เหมือนเดิม แต่อย่างน้อยก็ช่วยให้สบายใจไปได้พักนึงล่ะนะ ก็ดีกว่าอยู่กับสิ่งเดิมๆ อยู่ที่เดิมๆ คิดแต่เรื่องเดิมๆ อย่างน้อยไปเปิดหูเปิดตา ไปเห็น พบ เจอ ในบางสิ่งที่ไม่เคยเห็น ไปพบปะคนอื่นบ้าง ก็คงจะทำให้เราคิดอะไรได้บ้าง


แต่นั่นก็ทำให้ค้นพบอะไรบางอย่างไปด้วย ว่าไม่ว่าจะพยายามหนีเท่าไหร่ มันก็ยิ่งวิ่งหาเราเร็วเท่านั้น เมื่อไหร่นะ จิตใจจะเป็นปกติ


เมื่อไหร่นะจะลืมในสิ่งที่ควรลืมได้สักที...................


เวลาผ่านไป งานก็เยอะขึ้นเรื่อยๆ แทนที่จะลืม แต่กลับยิ่งคิดมากกว่าเดิม ทั้งๆที่งานก็ล้นมือขนาดนี้ ทำไมนะ


ทั้งๆที่ มีทีวีให้ดู มีหนังให้ดูเต็มบ้าน แต่กลับรู้สึกวังเวง…………..
รู้สึกช่วงนี้ใช้ชีวิตวนเวียนอยู่ที่เดิม ทุกเย็น ทุกค่ำ ต้องออนเอ็ม ไม่รู้จะออนไปทำไม แต่พอออนแล้วรู้สึกสบายใจกว่าไม่ออน มันเป็นเพราะเราติดเอ็ม หรือเป็นเพราะว่าเรากำลังรออะไรกันแน่..............


หลายๆวันนี้คุยกับหลายๆคน บางคนก็พูดอะไรแปลกๆ เหมือนเราเป็นเด็ก แค่บอกว่า สักวันจะรู้เอง แล้วรู้อะไร? หรือว่าเรายังเป็นเด็กไม่รู้จักโต ที่สุดท้ายแล้วก็ยังคงไม่เข้าใจอะไรอยู่ดี...........


เราพยายามตามหาความฝันที่เราต้องการ แต่ตอนนี้ก็ยังคงหาไม่พบ........ หวังว่าสักวันคงจะเจอนะ


เพิ่งค้นพบความจริงเมื่อไม่นานมานี้ หรือว่าอาจจะนานแล้ว แค่เราไม่สังเกต ไม่มองมันดีๆเท่านั้นเอง เราเพิ่งรู้ตัวว่าเราเป็นคน “มีโลกส่วนตัวค่อนข้างสูง” เมื่อรู้ตัวก็หันกลับมามองตัวเอง จริงๆแล้วเราชอบอยู่คนเดียว ไม่ใช่ทั้งวันหรอกนะ ก็แค่บางเวลาเท่านั้น แต่ในกลางคืนของทุกๆวัน ต้องขอเวลาให้อยู่คนเดียว ให้ได้คิดอะไร ............


คิดอะไร นั่นสิ สิ่งที่คิดก็เหมือนเดิมทุกวัน แต่มันหยุดคิดไม่ได้ หยุดให้คิดเรื่องอื่นๆไม่ได้ ทั้งๆที่พยายาม..................


สักวันคงจะลืมมันไปเอง รอให้เวลาผ่านไป เพื่อลืมมัน..................
ค้นพบความจริงอีกอย่างว่า ในทุกๆอย่างมันก็ต้องมีอุปสรรคเป็นธรรมดา


ไม่มีใครที่ไปถึงจุดหมายโดยไม่ล้มลงก่อน


เรากำลังพยายามเดินไปสู่จุดหมาย โดยได้แค่หวังว่า จะล้ม และเจ็บน้อยที่สุด เราไม่กลัวเจ็บกายหรอกนะ แต่กลัวมันเจ็บที่ใจมากกว่า...................


เรื่องที่เขียนวันนี้ ไม่อยากถ่ายทอดออกมาเป็นเรื่องราว หรือเป็นคำพูดที่ชัดเจน ไม่รู้ทำไม มันคงเหมือนจิตใจเราตอนนี้ล่ะมั้ง ที่ไม่ปกติ

ไม่สามารถถ่ายทอดอะไรที่เป็นปกติได้

พยายามบอกทุกคนว่า มีงาน จะไม่ออนเอ็มนะ

แต่ทุกครั้งกลับต้องเผลอไปคลิ๊กปุ่มออนเอ็ม

มันคงจะเป็นเรื่องปกติธรรมดาแล้วแหละนะ ที่รออะไรบางอย่าง

แต่สิ่งนั้นก็ไม่เคยตอบสนองเลย ...........

ถามตัวเองทุกครั้งว่ารอไปทำไม........... สุดท้ายก็ยังคงหาคำตอบไม่ได้อยู่ดี


พี่จิตรบอกว่าช่วงนี้แพ้กลางคืน ไม่เป็นไรพี่จิตร ตอนนี้มีคนแพ้กลางคืนไปด้วย แต่หนักกว่า เพราะตอนนี้คงต้องรีบปั่นงานแล้วแหละ ไม่งั้นก็คงเรียนไม่จบ แฮะๆ ต้องแพ้กลางคืนเพราะปั่นงาน เฮอะๆ (มันคนละเรื่องกันเลยเนอะ) ก็มัวแต่คิดแต่เรื่องไร้สาระ เรื่องไม่เป็นเรื่อง เรื่องที่มันเป็นไปไม่ได้อยู่

สุดท้ายแล้วก็ต้องปลอบตัวเอง และก็ต้องทำให้ได้ด้วย ก็คือ หันมารักตัวเอง

สู้เว่ย ต้องผ่าน 2 ตัวนี้ให้ได้ เพราะมันคืออนาคตของเรา เราจะต้องมาสู้เพื่อพ่อแล้วแหละ


ใครที่ขาดกำลังใจ ก็สู้ต่อไปนะ ยังมีคนที่เหนื่อยและท้อเหมือนคุณเช่นกานนน


Create Date : 22 มกราคม 2551
Last Update : 22 มกราคม 2551 17:07:58 น. 7 comments
Counter : 239 Pageviews.

 
คุณเพื่อนคร้าบไปปายได้อะไรมาฝากเพื่อนๆบ้าครับรออยู่นะครับ ของฝากไม่งกเลยเนอะ


โดย: ทัน (ราม-ไทย-จีน ) วันที่: 22 มกราคม 2551 เวลา:19:49:17 น.  

 


ป๋ม แวะ มา Happy Birthday วันเกิด ตัวเอง ก๋าบบ พี่น้อง

วันนี้วันเกิด ป๋ม ก๋าบบ ครบ 3 ขวบ แว้ว ก๋าบบบ

แต่ มี้ บอกว่า ทามมาย ป๋ม ยังยก ขาฉี่ ม่ายเปน ซักที

ป๋ม สัญญา ว่า จะ มุ่งมั่น ในการ ฝึกฝน ยกขาฉี่ ก๋าบบบ


โดย: dogamania วันที่: 25 มกราคม 2551 เวลา:2:47:29 น.  

 
เอ พี่เป็นคนพูดเปล่าหว่าว่า "โตแล้วจะรู้เอง" พี่ชักจำไม่ได้แฮะ ถ้าพูดก็ขอโทษเน้อ

พี่เลิกแพ้กลางคืนแล้วจอม พี่กลับมาหัวเราะได้อีกครั้งแถมนอนหลับสบายดีด้วย

เพราะพี่ปล่อยวาง แล้วทุกอย่างก็กลับมาดีเอง

ขอบคุณสำหรับกำลังใจนะ ขอให้มีแรงสู้ต่อเยอะๆ


โดย: นักเดินทางใต้แสงดาว IP: 124.121.223.163 วันที่: 25 มกราคม 2551 เวลา:14:13:22 น.  

 
เป็นเด็กเป็นเล็กคิดอะไรมาก


กลางคืนผ่านมา เดี๋ยวเดียวก็เช้าของอีกวัน
บางอย่างที่มันติดอยู่ในใจ บังคับให้เราคิดถึงแล้วก็สับสนเรื่อย ๆ อะไรพวกนั้นน่ะ
น้องจอมต้องแก้ด้วยการตั้งใจทำงานอย่างอื่นให้เคลียร์ให้หมด

พอหมดแล้วก็เหนื่อย เดี๋ยวก็หลับ
รู้ตัวอีกทีเวลาก็ผ่านไปเยอะแล้ว


:) เพิ่งรู้ว่าจิตร จอม พี่และพี่นก ลงชื่อไปลงเรือด้วยกันอีกแล้ว
เจอกันอีกที เดี๋ยวเอาหมีไปฝาก นะจ๊ะ

อย่าคิดอะไรมาก เป็นห่วงเน้อ

ปล. เซฟ url ไว้เป็น bookmark แล้วหาไม่เจอ >.<
เพิ่งจะค้นเจอนี่ล่ะ


โดย: ลิปดา* IP: 124.120.117.179 วันที่: 31 มกราคม 2551 เวลา:10:33:20 น.  

 
พี่ลิป

อย่างนี้เรียกลงเรือลำเดียวกันได้เปล่าอะ


โดย: นักเดินทางใต้แสงดาว IP: 124.120.179.216 วันที่: 31 มกราคม 2551 เวลา:20:00:46 น.  

 
พี่ลิป

อย่างนี้เรียกลงเรือลำเดียวกันได้เปล่าอะ


โดย: นักเดินทางใต้แสงดาว IP: 124.120.179.216 วันที่: 31 มกราคม 2551 เวลา:20:00:51 น.  

 
"ซินเจียยู่อี่ ซินนี้ฮวดไช้ ซินเจิ้งหรูอี้ ซินเหนียนฟาไฉ"แวะมาส่งความสุขให้เพื่อนครับ ยังไงขอให้เพื่อนคนนี้มีแต่ความสุขนะครับ อิอิ


โดย: ทัน (ราม-ไทย-จีน ) วันที่: 6 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:13:19:05 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

ปากกาไฮไลท์สีแดง
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add ปากกาไฮไลท์สีแดง's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.