ปากกาไฮไลท์สีแดง
Group Blog
 
All Blogs
 
คิดถึง

เคยไหมถ้าคิดถึงใคร ทำยังไงให้หายคิดถึง?

จดหมาย สำหรับเราเป็นสิ่งที่คลาสสิกที่สุดเลยทีเดียว เมื่อก่อนในตอนที่ยังไม่มีโทรศัพท์มือถือให้โทรหากันง่ายดายอย่างนี้ สมัยประถม เราจะติดต่อกับเพื่อนที่อยู่คนละจังหวัด ด้วย “จดหมาย” ตอบกันไป ตอบกันมา คลาสสิกเป็นที่สุด แต่ว่าปัจจุบัน มีหลายๆคนบอกว่า การส่งจดหมาย ช่างล้าสมัยสิ้นดี ในขณะที่เราคิดว่า มันก็ยังคงความคลาสสิก ลายกระดาษเขียนจดหมายที่เราต้องพิถีพิถันในการเลือก ลายมือที่ค่อยๆบรรจงเขียนลงไป เรื่องราวมากมายที่อยากเล่าให้อีกฝ่ายหนึ่งฟัง ซองจดหมายลายสวย หรือจำเป็นต้องลายเดียวกันกับกระดาษที่เขียนเพื่อความสวยงาม

และที่จำได้อย่างแม่นยำ เพราะกลัวว่าจดหมายจะตกหล่นจนไม่ถึงมือเจ้าของ เรามักจะเขียนไว้ที่หน้าซองเสมอๆว่า “ขอบคุณ คุณบุรุษไปรษณีย์มากค่ะ” เราชักสงสัยแล้วสิ ว่าบุรุษไปรษณีย์ที่อ่านจะดีใจมั้ยนะ ที่เห็นข้อความหน้าซอง แต่ที่ดีใจมากไปกว่านั้นก็คือ จดหมายทุกฉบับถึงมือเรา และเพื่อน ไม่เคยตกหล่นเลย

ตอนนี้สมควรเขียนคำนี้แล้ว “ขอบคุณคุณบุรุษไปรษณีย์ค่ะ”

สิ่งที่เราส่งไปนั้น มีมากกว่าข้อความที่เล่า นั่นคือความ “คิดถึง”

โปสการ์ด สิ่งที่คลาสสิกไม่แพ้จดหมาย ปัจจุบันก็คงมีจำนวนคนน้อยเต็มทีแล้วที่ยังนิยมส่งโปสการ์ดกันอยู่ เพราะวัยรุ่นปัจจุบันเห็นว่าล้าสมัย และการส่งอีการ์ดรวดเร็วกว่า เวลาที่เราไปต่างจังหวัดจะต้องเลือกหาซื้อโปสการ์ดและส่งให้เพื่อน

เมื่อสองสัปดาห์ก่อน เราก็ได้รับโปสการ์ดจากพี่สาวคนสวย จากเชียงใหม่ ประทับใจมาก เพราะโปสการ์ดแผ่นนี้ พี่เค้าทำเองด้วย และส่งมาให้ พี่เค้าบอกว่าตั้งใจทำเต็มที่เลยนะเนี่ย เราคิดว่า นี่คงเป็นโปสการ์ดฉบับแรกของเราจากเชียงใหม่เลยทีเดียว
ขอบคุณมากค่ะพี่

การใช้อีการ์ดที่สะดวกรวดเร็วทันใจนั้นมันก็ดีอยู่หรอก แต่บางครั้งการรอคอยอะไรบางอย่าง อาจทำให้เราใจเย็นขึ้น ตั้งใจที่จะรอสิ่งนั้น และเมื่อสิ่งนั้นมาถึง จะทำให้เราประทับใจกับมันมากกว่าปกติ

จำได้ว่า ช่วงที่ส่งจดหมายหาเพื่อน เนื่องจากการโทรหากันเป็นสิ่งยากนั้น มันสนุกแค่ไหน ที่เราได้รอจดหมายที่เราส่งไปว่ามันจะตอบกลับมาตอนไหน และเราก็ดีใจทุกครั้งที่ได้รับจดหมาย

แม้ว่าเทคโนโลยีจะก้าวไกล การติดต่อกันนั้นแสนง่ายดายขึ้นเป็นอย่างมาก ปัจจุบันมี ฮิห้า ที่นิยมกันเป็นอย่างมาก เราก็เป็นคนหนึ่งที่ใช้ ข้อเสียก็มีอยู่มาก แต่ขอไม่พูดถึงดีกว่า จะขอพูดแต่ข้อดีละกัน (สำหรับคนที่ใช้มันในทางที่ดี) นั่นก็คือ ฮิห้า เป็นสื่อกลาง ในการติดต่อกับเพื่อนฝูง ยามคิดถึง

บางครั้งแค่คิดถึง ไม่ได้มีอะไรมากมายขนาดต้องเขียนยาวเป็นหน้า แต่แค่อยากบอกว่าคิดถึง ก็โพสมันในฮิห้า เลยว่า “คิดถึงแกจังเลยว่ะ” แล้วเราก็จะได้รับข้อความตอบกลับ ซึ่งหลายๆครั้งก็อาจจะได้แบบทันใจ เพราะมันก็เล่นฮิห้าอยู่เช่นกัน

เมื่อหลายวันก่อน เป็นช่วงสอบ และยุ่งมากๆ เพราะต้องอ่านหนังสือ และต้องยุ่งเรื่องการจัดการบ้านหลังใหม่ ที่กำลังจะย้ายเข้าไป ทำให้ค่อนข้างหงุดหงิด ทำให้ลืมวันลืมคืนไปเลย ว่าเป็นวันเกิดเพื่อน พอสอบเสร็จ คุยเอ็มฯ เพื่อนก็โมโหใหญ่เลย กลายเป็นผิดมากซะงั้น ก็เลยขึ้นข้อความขอโทษไว้ในเอ็มเอสเอ็น และในฮิห้าด้วย

วันนี้ได้รับข้อความจากฮิห้าจากเพื่อนคนนั้นว่า “คิดถึงเน้อ อย่าลืมคิดถึงกันล่ะ”

ดีใจว่ะ เพื่อนหายโกรธแล้ว ^^



ข้อความตอบกลับ “คิดถึงแกเหมือนกันว่ะ” ^^






Create Date : 06 สิงหาคม 2551
Last Update : 6 สิงหาคม 2551 12:11:16 น. 9 comments
Counter : 255 Pageviews.

 
ใช่ครับ ชอบเขียนทั้งจดหมาย ทั้งโปสการ์ดเลย แทนความคิดถึงได้ดีจริงๆ นะ


โดย: เหมียวออก้า (orcahappy ) วันที่: 6 สิงหาคม 2551 เวลา:12:26:09 น.  

 
สิ่งที่ดีที่สุดของการเขียนจดหมายไม่ใช่การได้รับจดหมายกลับ แต่อยู่ที่เวลาเราเขียนจดหมายแล้วเราได้คิดถึงคนที่เรากำลังเขียนถึง (คุ้นๆเนาะ 55+) เอาเป็นว่า เราก็เป็นคนนึงที่ชอบเขียนจดหมายและโปสการ์ดเหมือนกันล่ะ แม้ว่าคนที่เราส่งจดหมายให้จะไม่เคยตอบเรากลับมาเลย .. 8 ปีละ แต่เราก็จะเขียนต่อไป ^^


โดย: ปลาเงินปลายรุ้งเส้นที่ 8 วันที่: 6 สิงหาคม 2551 เวลา:17:05:54 น.  

 
เคยมีความทรงจำไม่ดีกับการเขียนจดหมาย แต่ตอนที่เขียน


อยากระบายความรู้สึกลึกๆ ของตัวเอง โดยไม่ได้คิดถึงความรู้สึกของคนที่อ่าน


ก็เลยจำเรื่องนั้นได้ฝังใจเลยครับ


บันทึกเศร้าๆ ของผมกับจดหมาย 1 ฉบับ


โดย: redPoTatO วันที่: 6 สิงหาคม 2551 เวลา:17:17:48 น.  

 
แหม ซึ้งเลยทีเดียว

แต่ก่อนเราไม่ค่อยได้เขียนจดหมายหาใครนะ แต่พอโตขึ้นโลกก็เปลี่ยนอ่ะนะ จำได้ประมาณ ม.4เพื่อนเริ่มมีมือถือกันละ เรายังไม่มีเลย เห็นคนเขาส่งsmsกันอย่างมีความสุขเชียว บางทีก็เป็นข้อความสั้นๆเนอะ แต่ทั้งคนส่งและคนรับก็ยิ้มกันไป ฮ่าๆ

พอมาถึงตอนนี้มีมือถือละ แต่ก็ไม่ค่อยได้ส่งหาใคร 55

แต่ไม่เป็นไร เดี๋ยวนี้เขาก็มี ฮิห้านิ มีบล็อกนิ อิอิ


โดย: เร้ดเทียร์ IP: 58.10.64.243 วันที่: 6 สิงหาคม 2551 เวลา:18:31:14 น.  

 
ไม่ได้เขียนจดหมายนานแล้ว

และโปสการ์ดก็กำลังจะไม่ต้องเขียนไปอีกนาน555


นึกว่าจอมเขียนจดหมายหาใคร นั่งลุ้นอ่านมาตั้งแต่บรรทัดแรกเลยนะนี่รู้เปล่า


โดย: พี่จิตร IP: 124.120.179.242 วันที่: 7 สิงหาคม 2551 เวลา:12:38:42 น.  

 

เหมียวออก้า >> ดีใจค่ะที่มีคนชอบเขียนเหมือนกัน

ปลาเงินปลายรุ้งเส้นที่ 8 >> สู้ต่อไปนะคะ

redPoTatO >>บันทึกเศร้าๆ ของผมกับจดหมาย 1 ฉบับ >เราคิดว่า ทางเดียวที่จะหนีมันพ้น ก็คือการเดินเข้าหามันค่ะ ถ้าอยากลองเขียนจดหมาย ก็ลองดูนะค่ะ

เร้ดเทียร์ >> 555 มีฮิห้า กับบล๊อคก็จริง แต่ถ้าอยากลองความคลาสสิกของการติดต่อกันยุคแรกๆ ก็ลองดูก็ได้นะ

พี่จิตร >> ลุ้นอะไรพี่ 555 เพื่อน หมายถึง เพื่อนจริงๆ



โดย: ปากกาไฮไลท์สีแดง วันที่: 8 สิงหาคม 2551 เวลา:15:53:00 น.  

 
สเน่ห์ของจดหมายอยู่ที่การรอคอยคะ เพราะโทรศัพท์ แค่ยกหูโทรศัพท์ก็เดินทางถึงกันแล้ว แต่จดหมายทำให้เรารู้สึกดีดีได้มากกว่าเยอะเลยคะ


โดย: สุดที่รัก (timeofmylove ) วันที่: 12 กันยายน 2551 เวลา:14:21:01 น.  

 
ชอบเขียนคะ แต่ไม่ได้ส่ง มันอยู่ในสมุดบันทึกนะคะ
มันเป็นความคิดถึงที่ส่งไปไม่ถึง
คิดถึงเค้าอยู่คนเดียว ทั้งวันทั้งคืน เราก็ไม่ชอบเลย
เราไปคิดถึงคนที่ไม่ได้รักเรา เราก็ถ้าตัวเองว่าทำไมหละ
ทำไมต้องคิดถึงเธอ คนที่ไม่เคยรักเราเลย


โดย: sa IP: 210.86.217.25 วันที่: 4 มกราคม 2552 เวลา:0:18:07 น.  

 
ชอบอ่านจดหมายและเขียนจดหมายมากเลย....ยิ่งตอนนี้อยู่ห่างจากลูกสาวมาก....โทรคุยกันทุกวัน แต่เราก็เขียนจดหมายถึงกันด้วย...ความรู้สึกมันต่างกันนะคะ..นำตาจะไหลทุกที่...ที่ได้อ่านจดหมายไม่รู้ซิว่าทำไม...ยิ่งเห็นลายมือของคนที่เรารักแล้วสิ่งๆต่างๆที่เหมื่อนถูกกดอยู่ภายในจะพรั่งพรูออกมาทันที....


โดย: คุณแม่ของลูกสาวearby@sanook.com IP: 119.42.76.142 วันที่: 10 กันยายน 2552 เวลา:12:17:23 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

ปากกาไฮไลท์สีแดง
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add ปากกาไฮไลท์สีแดง's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.