มีสวรรค์ก็มีนรก มีตลกคงมีโศกเศร้า มีท่านย่อมมีเรา หากมีเงาคงมี...วิญญาณ
Group Blog
 
All blogs
 
การแสวงบุญของข้าำพเจ้า

ในวันนี้ กระผมได้มีโอกาสไป "แสวงบุญ" กับกลุ่มนักเรียน คาทอลิก โรงเรียนอัสสัมชัญ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 และ 5 โดยแผนการได้วางไว้ว่าเราจะไปกัน 3 สถานที่ ได้แก่ วัดนักบุญอันนา วัดนักบุญอันตน และวัดเพลง โดยเริ่มออกเดินทางตั้งแต่ 7.30 น. ออกจากโรงเรียน แบ่งรถเป็น2คัน แหละเช่นเดียวกับงานกรีฑาสี(หากท่านอ่านแล้ว) เพื่อนๆทุกคนต่างมีเครื่อง "ผ่อนคลายอารมณ์"
เป็นของตนเอง ในครั้งนี้ข้าพเจ้าไม่ลืมที่จะนำไปด้วย คือ โทรศัพท์มือถือและหูฟัง...(ตอนแรกคิดว่าจะช่วยได้) และนิยายลึกลับอีกเล่มหนึ่ง (อันนี้ขอบอกว่า เอาไปถ่วงกระเป๋า กลัวมันปลิว...ล้อเล่นน่ะ...) แต่เมื่อกระผมได้เห็นเครื่องผ่อนคลายของเพื่อนๆแล้ว จำต้องง่อยไปโดยปริยาย ทั้งpsp ds โดยpspเป็นที่นิยมมากๆ ลองลงมาคือโทรศัพท์มือถือ ที่ใช้เล่นเกม(โทรศัพท์เค้าไว้โทรนะครับ เอาไว้ฟังเพลงก็พอแล้ว...อ้าว...) เนื่องด้วยโทรศัพท์ของกระผม เป็นเครื่องที่ถูก "เลย์ออฟ"จากท่านมารดาของกระผม ทำให้ "ออปชัน"ของมันไม่ไกลเท่าไรนัก กระผมพอใจในสิ่งที่ ตัวมีอยู่ แต่เราก็ไม่เคยเล่น ไอ้pspมาก่อน อยากรู้ว่าเป็นไง เลย"ยืม"ของเพื่อนมานั่งเล่นเองสักครู่(แล้ว...)
นี่...นี่มัน...เทคโนโลยีของยุคศตวรรษที่ 21 ความศิวิลัยของอาณาประชาราช กระผมเริ่มเอ่อ...เอาเหอะ เอาเป็นว่ากระผมเปลี่ยนจาก"ยืม"เป็น"ยึด"ละกัน...
เข้าเรื่องกันต่อเดี๋ยวจะไม่จบ...
เราไปที่วัดนักบุญอันนาเป็นที่แรก วัดนี้เป็นที่รู้จักกันดีในนามวัด ยาย เพราะท่านเป็นแม่ของแม่พระ จึงเป็นเหมือน ยาย ของเรา มีเรื่องเล่าว่า ท่านได้ตั้งครรถ์ ในตอนที่แก่มากแล้ว ทำให้เป็นที่เล่าลือที่ว่าคนที่ต้องการมี "ลูก" จะมาบนกับท่าน นอกจากนี้ บริเวณนี้ยังเป็น ปากอ่าวทำให้มีชาวประมงมากเป็นพิเศษ ก่อนที่พวกเขาจะออกเรามักจะมา สักการะ รูปปั้นของท่านก่อน เราทำมิสซาที่นั่น ต่อจากนั้นเราไปตลาดนำ้ ดำเนินสดวก เพื่อทานอาหารกลางวัน และเที่ยวเล่นเล็กน้อย กระผมได้อาวุธสงครามมาหนึ่งกระบอก ปืนเก่าแก่ทำด้วยไม้ กระสุนไม่ใช่อื่นไกลหาได้ใกล้ตัว หนังสติ๊กนั่นเอง (มันอาวุธสงครามตรงไหน...) แล้วเราก็ไปที่วัดเพลง มีคุณพ่อมาพูดเรื่อง ความคิด...น่าจะเป็นเรื่องนี้นะ รายละเอียดขอผ่านไปเนื่องจาก กระผมไม่สามารถเล่าทางการเขียนนี้ได้(หลับก็บอกเหอะ...) แล้วเราก็มาที่สุดท้าย คือ วัดนักบุญอันตน ที่นี่มีเรื่องเล่าว่า ท่านเป็นผู้อุปการะคนที่ทำ "ของหาย" เมื่อมีคนมาบนแล้วพบของก็จะมาจุดประทัดแก้บน นอกจากนี้ยังมีเรื่องที่พ่อแม่ มาบนลูกเวลาจับ ใบดำใบแดง โดยส่วนมากจะสมหวัง ได้ที่กระผมจึงสวดขอ...ขอช่วยหาของให้ผมที ผมทำ"หัวใจ"หายไป(เน่า...)ขอคะแนนของผมกลับคืนมา(เพ้อเจ้อ...) เอ๊ะ!ไอนี่ขัดตลอด(เงารึยังล่ะ ขัดซะแทบตาย...) เอาเถอะ...
แล้วเราก็เดินทางกลับโรงเรียน เป็นเวลา 17.00 น.ถึงโดยประมาณ
ขอบคุณทุกท่านที่ฟัก กระผม ฝอยมาถึงตอนนี้ ท่านเป็นผู้มีความอดทนมากๆๆๆ
หากมีข้อติ-ชมแนะนำอนฃย่างไรก็ขอความกรุณาด้วยครับ


Create Date : 12 กันยายน 2551
Last Update : 12 กันยายน 2551 21:44:22 น. 0 comments
Counter : 162 Pageviews.

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

real 1993 np
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ข้าพเจ้าไม่ใช่คนที่ "เชื่อ" เรื่องผี แต่ ข้าพเจ้า "สนใจ" ในสิ่งนี้ ข้าพเจ้า ไม่ได้ "หมกมุ่น" ในเรื่องผีจนกระทั่งข้าพเจ้าบ้าคลั่งไป แต่ ข้าพเจ้า "หลงไหล" ต่างหาก พวกเราเคยสงสัยไหมว่า ทำไม โลกนี้ต้องมี ผี ด้วย ข้าพเจ้าก็สงสัย ข้าพเจ้าจึงดำเนินการค้นหา นี่คือจุดเริ่มต้น ของทุกสิ่งใน blog นี้
Friends' blogs
[Add real 1993 np's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.