โลกเงียบๆ ที่จะบันทึกร่องรอยตัวตนของเรา..

Together

Little by little
Let's go that place
The place we promised

Little by little
Let's join our hands
Together
Let's go to our promised land

Let's be together
Never ever again
Seperate

Let's go
Let's be together
Frome this moment on
Till the end of the world

Since we longed
So long
To meet again

Since we are here
Now, at last
Together
Let's never again
Seperate

From this moment on
I'll never again
Go anywhere

Frome this moment on
I'll never again
Let go of your hand

From this moment on
I'll be with you
Protect you with all my might

Let my presence embrace you

Please rest assured
Till the end of this world
We will be together


------------------------------
รักเกม Aoishiro จริงๆเลย (โฮกกกก~)
อันนี้ตอนเริ่มเขียนมันก็เป็นอย่างอื่นอยู่หรอก แต่พอถึงท่อนที่สามกลายเป็นว่าเขียนให้ Kohaku + Yasuhima-sama ไปเฉยเลย (โฮกก โฮกก โฮกกก~)

For Kohaku+Yasuhime from Aoishiro game, though I stated with some other thing in mind and the first two verse is not related at all.




 

Create Date : 14 เมษายน 2553    
Last Update : 16 เมษายน 2553 17:10:30 น.
Counter : 197 Pageviews.  

โลกของศิลปิน

โลกของพวกเรานั้น ดุจแดนลี้ลับของคนนอก
โลกอันมีความรู้สึกลอยฟุ้งอยู่ในอากาศ มิใช่ถ้อยคำ
สัมผัสด้วยใจ มิใช่ตรรกะอย่างทั่วไป
ดังนั้นเอง โลกของผู้สร้างสรรค์ศิลปะ จึงคล้ายเพ้อฟัน
คนทั้งหลาย มองมิเห็นในสิ่งที่เราทั้งปวงเห็นนั่นเอง

แรงบันดาลใจ: Piano no Mori




 

Create Date : 30 มีนาคม 2553    
Last Update : 30 มีนาคม 2553 18:06:07 น.
Counter : 154 Pageviews.  

ใจเรา 26 03 53

ใจแห่งเราหนอ
ดั่งเปลวเพลิง
ที่ท่วมด้วยความรู้สึก

ใจแห่งเราหนอ
ช่างดุจสายฟ้า
ที่ผ่าเปรี้ยงแล้วสูญสลาย

ใจแห่งเราหนอ
ราวกับสัตว์ป่าดิบเถื่อน
ไม่อาจคุมได้

อา...




 

Create Date : 26 มีนาคม 2553    
Last Update : 26 มีนาคม 2553 11:18:02 น.
Counter : 138 Pageviews.  

ไม่เสียใจ 26 03 53

เจ็บ… ร่างกายของเราเป็นอะไรกัน..?
นับวันจะยิ่งเปราะบาง ราวกับกิ่งไม้ที่ผุพัง
อา.. ภาชนะของวิญญาณนี้ จะอยู่ไปได้นานสักเท่าใดหนอ..?
เราคงอยู่ได้ถึงแค่อายุสี่สิบละมั้ง
แค่ตอนนั้นเราไม่เป็นภาระให้ใคร และเราไม่ได้แบกชีวิตของใครเอาไว้ ตายตอนนั้นก็ไม่เป็นไรหรอก
..ชีวิต.. เหมือนจะมีแค่ปัจจุบันเท่านั้น
จะยาวหรือว่าสั้น เราก็รู้สึกว่ามันคือลมหายใจที่สัมผัสได้ในนาทีนี้เท่านั้น
และวินาทีนี้..
แม้จะมีความเศร้าอยู่ในใจบ้าง
แต่เราก็มีความสุขแล้ว
เราไม่เสียใจกับอดีต
และจะไม่กังวลกับอนาคตอีก
แค่วินาทีนี้..
แค่ห้วงเวลานี้..
เรารู้สึกว่าชีวิตของเราสมบูรณ์แล้ว
ไม่สมบูรณ์แบบ แต่เราก็พอใจแล้ว..
เราไม่เสียใจ
ไม่เสียดาย
หากต้องเสียเวลานี้ไป
มันก็จะเป็นความทรงจำอยู่ในใจ
ไม่เสียใจ...
..แม้ว่าจะไม่มีอนาคตทอดอยู่เบื้องหน้า
เพราะเรารู้สึกว่า..
..เราได้ใช้ชีวิตเราคุ้มแล้ว




 

Create Date : 26 มีนาคม 2553    
Last Update : 26 มีนาคม 2553 10:59:16 น.
Counter : 167 Pageviews.  

Indulge 23 03 53

เรากลัวยิ่งนัก
เวลาที่ความคิดไหลบ่า ความรู้สึกฟุ้งซ่านเช่นนี้
มิกล้าจะแตะต้อง
นิยาย
ตัวตน
ผลงาน
ของตนเองเลย

เพราะเรากลัว
กลัวตัวเราที่เป็นเช่นนี้
จึงได้กลัว
ว่าหากเขียนด้วยความรู้สึกเหล่านี้
สิ่งที่ออกมา
จะเป็นภาพที่เราไม่อยากเห็น

ทว่า
เราก็ยังเสพ
จมอยู่ในความรู้สึกที่เหมือนกับเมายานี้




 

Create Date : 23 มีนาคม 2553    
Last Update : 23 มีนาคม 2553 11:03:59 น.
Counter : 138 Pageviews.  

1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  

ratichan
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




คนหนึ่งคน.. ที่ที่สุดก็หาตัวเองเจอแล้ว (เยสสสส~)




Group Blog
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add ratichan's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.