โลกเงียบๆ ที่จะบันทึกร่องรอยตัวตนของเรา..
i'm calling [17 6 53]

หากร้องก้องไปเช่นนี้
สักวันหนึ่ง.. สักวันหนึ่ง..
จะส่งไปถึงหรือไม่..?
บทเพลงยังที่แสนไกล
บทเพลงแด่คนที่เรามิอาจไปถึง

อา.. กำลังใดเราก็มิมี
เพียงถ้อยคำที่เรียงร้อย
เพียงเสียงที่ขับทำนองไปในสายลม
และเพียงความฝันเท่านั้นที่มี

อา.. ตกอยู่ในมายาที่ซ้อนอยู่บนความจริง
ร่ำร้องเรียกหา
แม้เธอจะมิมีวันได้ยิน
แม้ในเวลานี้..
แม้จะสิ้นถ้อยคำ..
แม้เสียงนี้จะปลาสไปในความว่างเปล่า..
เพราะเรารู้..
เรามิอาจทำสิ่งใดได้อีกแล้ว
ได้แต่เพียงอยู่ ณ ที่นี้
เฝ้าคิดถึงอดีตที่มิเคยมี อนาคตที่จักไม่มา

โอ..
มายาเจ้าเอย..


หมายเหตุ: นี่เป็นเพียงเหตุการณ์ที่แต่งขึ้น


Create Date : 18 มิถุนายน 2553
Last Update : 18 มิถุนายน 2553 2:38:24 น. 1 comments
Counter : 151 Pageviews.

 


โดย: teansri วันที่: 18 มิถุนายน 2553 เวลา:3:46:39 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

ratichan
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




คนหนึ่งคน.. ที่ที่สุดก็หาตัวเองเจอแล้ว (เยสสสส~)




Group Blog
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add ratichan's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.