โลกเงียบๆ ที่จะบันทึกร่องรอยตัวตนของเรา..
paradox@17 4 53

บางที เราก็ทั้งรักทั้งกลัวโลกภายในของตัวเอง
เรารู้สึกว่าเราควรจะอยู่ข้างนอก เพราะเวลาเข้าไปอยู่ข้างในแล้วเราปลดปล่อยมากเหลือเกิน เวลาบ้าก็รู้สึกว่าตัวเองสุดกู่มากๆ บางทีเราอาจจะรู้สึกว่าอย่างนั้นมันสุดโต่งมากเกินไป มันไม่มั่นคง เพราะฉะนั้นควรจะถอยออกมายืนอยู่ข้างนอก ทำอะไรแต่พอดีๆดีกว่า
แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้แหละว่าจริงๆแล้วนั่นเป็นตัวตนของเรา เป็นส่วนที่บางทีก็รู้สึกว่ามันดูไม่ดี ไม่อยากให้ใครเห็น เพราะอย่างนั้นต้องถอยออกมา ทำภาพให้ดีๆเข้าไว้
แต่ก็แน่ละนะ เรารักโลกข้างในตรงที่ว่ามันเป็นตัวตนของเราจริงๆ เรารู้สึกว่ามันเป็นของอย่างเดียวที่เป็นของเราจริงๆ เป็นของเราคนเดียว เรามีคนเดียว ไม่มีใครมีเหมือนเรา ใครก็มาเอามันไปจากเราไม่ได้ทั้งนั้น แล้วเราก็ได้อะไรจากโลกข้างในนี่หลายอย่าง ความรู้สึกที่ว่าเข้าใจคนอื่นก็ได้มาจากโลกข้างใน

อา.. ช่วงนี้รู้สึกในใจเป็น paradox จังเลย เหมือนปิดตาแล้วเดินชนกำแพงทั้งแปดทิศ (555+)


Create Date : 17 เมษายน 2553
Last Update : 17 เมษายน 2553 20:09:24 น. 0 comments
Counter : 149 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

ratichan
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




คนหนึ่งคน.. ที่ที่สุดก็หาตัวเองเจอแล้ว (เยสสสส~)




Group Blog
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add ratichan's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.