ไม่รู้ข้างหน้า จะเป็นอย่างไร   Create Date : 05 มิถุนายน 2552 Last Update : 5 มิถุนายน 2552 12:01:06 น.   3 comment

แล้ว- -โรงเรียนหนู หายไปไหน? แล้ว- -โรงเรียนหนู หายไปไหน? วันเสาร์ที่ผ่านไป แฟนผมเล่าให้ฟังว่า มีผู้ปกครองของเด็กนักเรียนคู่นึง (เขาเป็นแฝด) โทรมาหาและบอกว่า วันก่อนลูกๆ อยากไปที่โรงเรียนศิลปะอีก ก็บอกไปว่าโรงเรียนศิลปะของหนูปิดไปแล้ว เขาก็ไม่เข้าใจ และอธิบายอย่างไรก็ไม่เข้าใจ จนทนรบเร้าไม่ได้ และเขาบอกว่า ปิดยังไงจะขอไปดู ไม่ได้เรียนก็ให้ไปเห็นโรงเรียนก็ยังดี ผมฟังแล้วก็ยิ้มอย่างดีใจ ว่าเด็กตัวน้อยๆ เดี๋ยวนี้รู้จักพูด แต่แม่เขาเล่าให้ฟังอีกว่า พอพาไปเห็นโรงเรียนเท่านั้นเอง ร้องให้กระจองอแงหนักไปกันใหญ่ เพราะโรงเรียนไม่มีอีกแล้ว เหลือแต่ฝ้าเพดานและสถานที่โล่งๆ ไม่เหลือเค้าเดิมให้พอนึกออกอีก ว่าตรงนี้เคยเป็นห้องอะไร แล้วตรงไหนที่หนูเคยเรียน และห้องพักครูที่หนูกินน้ำอยู่ตรงไหน ผมฟังก็สะท้อนสะเทือนใจ ในความไร้เดียงสาของเด็กน้อย เพราะก่อนนั้นวันนึง ผมและลูกก็เดินไปดูมาเหมือนกัน ผมมองแล้วใจหายนิดนึง ลูกก็ถาม และบอกว่า ไม่น่าเชื่อว่าที่นี่เคยเป็นโรงเรียนของพ่อ แล้วมันหายไปได้ยังไงหมดเลย ผมก็บอกลูกไปว่า นั่นสิหายไปหมดเลย แต่ไม่เป็นไร เดี๋ยวพ่อจะทำมันขึ้นมาใหม่ ให้สวยและสนุกเหมือนเดิมเลย ผมฟังเรื่องเล่าแล้วอยาก ฝากบอกคุณแม่ของลูกศิษย์ไปว่า ไม่เป็นไร เดี๋ยวครูจะทำมันขึ้นมาใหม่ ให้สวยและสนุกเหมือนเดิมเลย 'ระจัน 26-มกราคม 2552   Create Date : 26 มกราคม 2552 Last Update : 26 มกราคม 2552 11:42:56 น.   8 comment

ค่อยนับพรุ่งนี้นะพอพ่อ คืนก่อนลูกสาวผมบ่นว่านอนไม่หลับ ง่วงแต่นอนไม่หลับ อย่างไรก็ไม่หลับ แม่เขาปวดหัวหลับไปก่อนหน้านี้นานแล้ว ไฟปิดมืดหมดแล้วเหมือนกัน ผมนอนคุยเล่นกับลูกไปเรื่อย ตั้งแต่เรื่องเพื่อนที่โรงเรียนเขา เรื่องแองเจิลแอนด์เดอะบีซี่ ที่เขาแต่ง เพื่อเอาไปเล่นกับเพื่อน เรื่อง พอคคาโย ที่เขาเกือบลืมไปแล้ว เรื่อง วันพีช ที่เขาชอบมาก เวลาเลยเที่ยงคืนไปแ้ล้ว ผมจึงบอกว่า ลูก พอพ่อมีแม่แกะร้อยตัวนะ อยากข้ามขอนไม้ไปใต้ร่มไม้ ลูกช่วยนับสักหน่อย ลูกก็ถามว่า ร้อยตัวเหรอพอพ่อ ผมตอบว่าใช่ ร้อยตัว ค่อยๆ นับนะ นับในใจ ลูกผมเงียบไปพักใหญ่ แต่เขายังไม่หลับ ครู่นึงก็บอกว่าครบแล้วพอพ่อ ผมบอกว่า มีลูกแกะอีกสองร้อยตัว อยากตามแม่แกะไปด้วยนะ ค่อยๆ ให้ลูกแกะข้ามขอนไม้ตามแม่ไปด้วยนะ แต่ต้องนับช้าลงเพราะลูกแกะตัวเล็ก นับไวไปลูกแกะจะข้ามขอนไม่ได้ ลูกก็เงียบไปพักนึง แล้วก็บอกว่า นับมากจะเจ็บคอไหมพอพ่อ ผมบอกว่านับในใจไม่เจ็บคอหรอก แล้วก็เงียบไปพักนึงอีกครั้ง แล้วก็ถามว่า ถ้าเขาง่วงและหลับไปก่อน ค่อยนับพรุ่งนี้นะพอพ่อ ผมก็บอกไม่เป็นไรหรอก แล้วลูกก็ม่อยหลับไป ผมก็ผลอยหลับตาม 24-12-2551 ระจัน   Create Date : 24 ธันวาคม 2551 Last Update : 24 ธันวาคม 2551 15:41:51 น.   7 comment

เมื่อโลกหมุนให้เราเจอ โลกก็หมุนให้เราจาก เมื่อโลกหมุนให้เราเจอ โลกก็หมุนให้เราจาก ลูกศิษย์วัยเยาว์ของผมคนนึง เดินเอาถุงขนมพร้อมนิทานมายื่นให้ แล้วบอกว่า สวัสดีปีใหม่ล่วงหน้าค่ะครู แล้วฝากนิทานไปให้ลูกคุณครูด้วย ผมรับมาแล้วยิ้มพร้อมขอบคุณ และถามว่า ทำไมรีบให้จังเลย อีกตั้งหลายวันกว่าจะปีใหม่ เขาตอบว่า อีกหลายวันก็จริง แต่หนูจะมาเรียนกับครูอีกแค่สองครั้ง (โรงเรียนผมจะปิดตัวเองสิ้นปีนี้ แล้วจะไปเปิดใหม่อีกสามเดือนข้างหน้า ในที่อื่นซึ่งเขาตามไปเรียนไม่ได้) แล้วสองครั้งนั้นไม่รู้หนูจะมีธุระต้องไปไหน จนทำให้ไม่สามารถมาเรียนได้อีกหรือเปล่า ผมพยักหน้ารับ แล้วก็บอกว่่า ไม่เป็นไร ถึงเราจะไม่ได้เจอกันอีก ก็ขอให้อย่าลืมวิชาที่ครูสอนไป หมั่นฝึกตนเรื่อยๆ แล้วจะชำนาญ และผมก็ถามชื่อจริง นามสกุลจริง ของลูกศิษย์อีกครั้ง (ปกติผมเรียกแต่ชื่อเล่น) และจดไว้กันลืม บอกเขาไปว่าที่ถามทวนเพื่อ เผื่อในอนาคต อีกสิบปียี่สิบปีข้างหน้า เกิดบังเอิญหนู มีชื่อเสียงขึ้นมาครูจะได้จำหนูได้ เพราะถ้าเวลานานไปขนาดนั้น หนูก็โตขึ้น ครูอาจจะจำหน้าไม่ได้อีก และครูก็แก่ลงกว่านี้ เรื่องราวรายละเอียดอาจจะผ่านหายไปตามเวลา จันทร์ 15 -ธันวาคม -2551 ระจัน   Create Date : 15 ธันวาคม 2551 Last Update : 15 ธันวาคม 2551 11:12:59 น.   7 comment

การเลี้ยงลูกเป็นศิลปะ และมันยิ่งใหญ่กว่าสิ่งใดๆ (สัมภาษณ์) คุณพ่อ คุณอัษฎางค์ สถิรปัตติ (คุณอัษ) นักธุรกิจ คุณแม่ นงนพา สถิรปัตติ (คุณแจง) แม่บ้าน ด.ญ.แพรวนภา สถิรปัตติ (kim, แพรว) ด.ญ.พราวนภา สถิรปัตติ (dee-dee, พราว) อนุบาลแย้มสอาด หลักสูตรอินเตอร์ อนุบาล 3 ............................................................................... เวลาไปเที่ยวกันทั้งครอบครัว แจงก็จะต้องพกกระดาษ และดินสอไปด้วยเสมอๆ  เพราะลูกๆ จะชอบมาก เหมือนเราได้มีกิจกรรม ในยามว่างทำกันด้วย และที่สำคัญคุณครู ที่โรงเรียนก็ชมมาค่ะ  ว่าทั้งแพรวและพราว ทำงานศิลปะสวยขึ้นมากเลยค่ะ ............................................................................... การเลี้ยงลูกสักคนให้ได้ดีอย่างใจของพ่อแม่ นับว่าเป็นงานยากและท้าทายอย่างยิ่ง เป็นภาระกิจที่ยิ่งใหญ่สิ่งหนึ่งของชีวิตพ่อและแม่ และยิ่งถ้าแก้วตาดวงใจมาเป็นคู่แล้ว(แฝด)ภาระกิจ ในการ ฟูมฟัก ถนอม แก้วตาดวงใจน้อยๆ นี้ คงหนักอึ้งขึ้นแน่นอน นี่จึงเป็นเรื่องราวที่น่าสนใจที่โรงเรียนสอนศิลปะพิชชา นำมาแบ่งปันให้ท่านผู้อ่าน ผู้ปกครอง ทั้งที่ลูกกำลังอยู่ในวัยเดียวกับพี่น้องคู่นี้ หรือลูกโตแล้วหรือกำลังตั้งท้องจะมีลูกในอนาคต บทสนทนาสั้นๆ ที่จะนำเสนอต่อไปนี้ หวังว่าคงจะมีประโยชน์ต่อมุมมองในการเลี้ยงดูลูกๆ นะคะ ร.ร.พิชชา การมีลูกแฝดนั้นต้องการการเลี้ยงดูแบบใด แม่แจง การมีลูกแฝดนั้นความยุติธรรมต้องมาเป็นอันดับแรกเลยค่ะ เริ่มตั้งแต่แจงเริ่มตั้งครรภ์น้อง ทั้งแจงและพี่อัษจะเริ่มหาหนังสือมาศึกษากัน เลยค่ะ เรียกได้ว่าค่อนข้างที่จะเลี้ยงลูกตามตำราเลยค่ะ แต่พอคลอดเขา ออกมาแล้ว เราก็ต้องปรับวิธีการเลี้ยงเพื่อให้เข้ากับรูปแบบของ ครอบครัวเรา เพราะถึงแม้ว่าแพราวและพราวจะเป็นฝาแฝดที่หน้าตา และรูปร่างเหมือนกันมากๆ แต่ในด้านิสัยใจคอค่อนข้างแตกต่างกันมาก และเราทั้งสองคนก็เลี้ยงเขาแบบให้มีความเป็นตัวของตัวเอง เราจะไม่จับลูกให้แต่งตัวเหมือนกันเป๊ะ แต่แจงจะให้ลูกเลือกเสื้อผ้าเองค่ะ เพราะแพรวนั้นจะชอบสีออกโทนชมพู หวานๆ พราวนั้นชอบโทนสีฟ้าสีออกขรึมๆ ร.ร.พิชชา วิธีปฏิบัติกับลูกแฝดคุณแจงและคุณอัษเน้นด้านใดบ้างคะ แม่แจง-พ่ออัษ เราจะเน้นความยุติธรรมมาเป็นอันดับแรกค่ะ ทุกอย่างต้องเท่าเทียบกัน ทั้งเรื่องอาหารทั้งเรื่องของเล่น แจงจะเน้นและปฏิบัติให้เขาทั้งสองเห็นเลยละค่ะว่าแม่นับทุกอย่างทุกชิ้น ให้ลูกเท่าๆ กันเขาทั้งสองจะรับรู้ได้ว่าแม่ยุติธรรมและให้ความรักแก่เขา ทั้งสองเท่าเทียมกับ แจงจะบอกรักกันทุกวันทั้งระหว่างคุณแม่คุณพ่อและลูกๆ รวมถึงแสดงความรักกันด้วยการหอมแก้มเขาทั้งสองคน เราจะหอมแก้มและบอกรักเขาทั้งสองทุกวัน ซึ่งมันได้ผลนะคะเพราะลูกๆ จะมีความมั่นคง ทางจิตใจมาก และเขาก็จะเป็นเด็กที่เชื่อมั่นในตัวเอง และเชื่อมั่นในตัวเราด้วย คือแจงอยากจะบอกคุณพ่อคุณแม่ทุกๆคนว่าเราอย่าลังเล ที่จะแสดงความรักกับลูกๆ ของเราค่ะ ร.ร.พิชชา ที่บ้านมีกฎระเบียบอย่างไรให้ลูกๆ ปฏิบัติบ้างคะ แม่แจง-พ่ออัษ ตั้งแต่แรกเกิดจนถึงวันประมาณสามถึงสี่ขวบ เราจะให้ลูกทำอะไรๆ ให้เป็นเวลา ตรงต่อเวลา ทุกอย่างเราจะให้พี่เลี้ยงบันทึกไว้ในสมุดบันทึกประจำตัวทั้ง ของแพรวและพราวเลยว่าให้นมน้องเวาลาไหน อาบน้ำน้องเวลาไหน เข้านอนกี่ทุ่ม เด็กทั้งสอง คนนี้จึงเป็นเด็กที่ค่อนข้างมีระเบียบแบบแผนในชีวิต มันเป็นผลดีทั้งตัวพ่อแม่ และเป็นผลดีทั้งตัวลูกๆ ด้วย จนตอนนี้ทั้งสองอายุห้าขวบกว่าๆ แจงไม่ต้องเตือน แล้วว่าเขาต้องทำอะไรตอนไหนบ้าง เพราะมันติดเป็นนิสัยของทั้งคู่แล้ว เช่นก่อนนอนทั้งคู่จะเดินไปหยิบหนังสือที่แต่ละคนชอบมาหนึ่งเล่มเพื่อให้แจงอ่าน ให้ฟังก่อนนอน พออ่านจบแจงจะร้องเพลงกล่อมเขาทั้งสองคนนอน ซึ่งแจงรู้สึกว่ามันเป็นความสุขที่ประเมินค่าไม่ได้ ร.ร.พิชชา เวลาลูกๆ ทำผิดคุณพ่อคุณแม่มีวิธีการลงโทษอย่างไรบ้างคะ พ่ออัษ ผมใช้วิธีนับเลขเลย นับ 1-5 ให้เขารู้สึกตัวว่าต้องปรับพฤติกรรมนะ หรือไม่ก็จับให้นั่งสมาธิ ทำ TIME-OUT ต่ำสุด 5 นาที 10 นาที 15 นาทีตามแต่วัยในขณะนั้นของเขา อย่างช่วงนี้เขา 5 ขวบกว่า ผมก็ให้เวลา 15 นาที ส่วนเรื่องการลงโทษด้วยการตีนั้นมีน้อยมาก ผมไม่ค่อยใช้วิธีการตีลูกครับ แต่ในขณะเดียวกัน ถ้าลูกทำดีผมก็จะชม อาจจะมีการให้ดาว ทำดีได้ดาว รวบรวมได้เท่าไหร่ แล้วให้รางวัล แต่จะไม่ให้พร่ำเพรื่อ แม่แจง แม่แจงจะมีกฎประจำบ้านค่ะ ครู คือ 1. ต้องแบ่งปันกัน 2. มีอะไรต้องคุยกัน 3. ไม่ทะเลาะกัน แจงมีกรอบให้ลูกอยู่ในใจค่ะ แต่กรอบของแจงจะเป็นกรอบที่กว้างๆ ไม่บังคับจิตใจกันเกินไป แต่ก็ต้องอยู่ในกรอบนะคะ ร.ร.พิชชา การเรียนศิลปะมีผลต่อเด็กๆ อย่างไรบ้างคะ แม่แจง มีผลมากค่ะ ทั้งด้านร่างกายและอารมณ์เลยค่ะ เพราะทั้งแจงและพี่อัษ มีความคิดตรงกันว่าศิลปะเป็นสิ่งที่สวยงามและสำคัญต่อชีวิตประจำวัน ของลูกๆ รวมถึงทั้งแพรวและพราวก็มีความชอบเป็นทุนเดิมอยู่แล้วด้วย เมื่อสมัยก่อนที่จะมาเรียนที่พิชชาแพรวและพราว จะไม่ค่อยมีสมาธิกับสิ่งที่ทำหรือไม่ค่อยนิ่ง แต่หลังจากมาเรียนแล้วแจงและพี่อัษรู้สึกถึง การเปลี่ยนแปลงในทางที่ดีขึ้นทั้งแพรวและพราวค่ะ อย่างแรกที่เห็นได้ชัดเจน คือเรื่องกล้ามเนื้อมือที่แข็งแรงขึ้นของน้อง เทคนิคการลงสีของทั้งคู่ที่เปลี่ยนไป มีความตั้งใจในการวาดรูปมากขึ้น อย่างเช่นเวลาไปทานอาหารในร้าน ระหว่างที่เรารออาหารกัน ถ้าเป็นในสมัยก่อนลูกๆ จะซนๆ กัน แต่เดี๋ยวนี้แจงจะพกกระดาษและดินสอไว้สองชุด ระหว่างรอก็หยิบขึ้นมาให้ลูกๆ นั่ง ขีดเขียนการ์ตูนเล่นกันซึ่งมันได้ผลมากค่ะ เด็กๆ จะนิ่งและไม่ซนเลย หรือเวลาไปเที่ยวกันทั้งครอบครัว แจงก็จะต้องพกกระดาษและดินสอไปด้วยเสมอๆ เพราะลูกๆ จะชอบมาก เหมือนเราได้มีกิจกรรมในยามว่าง ทำกันด้วยและที่สำคัญคุณครูที่โรงเรียนก็ชมมาค่ะว่าทั้งแพรวและพราว ทำงานศิลปะสวยขึ้นมากเลยค่ะ ร.ร.พิชชา แม่แจงและคุณพ่อมีข้อความดีๆ ฝากถึงคุณพ่อ คุณแม่ท่านอื่นๆ บ้างมั้ยคะ แม่แจง อยากให้คุณพ่อคุณแม่ท่านอื่นๆ ให้ความสำคัญกับลูกๆ ให้มากๆ ค่ะ แจงคิดว่าไม่มีอะไรมาสำคัญกับลูกๆ เท่ากับคุณพ่อคุณแม่คะ ถึงเด็กๆ จะมีพี่เลี้ยง แต่พี่เลี้ยงก็สามารถเลี้ยงลูกเราได้แค่ร่างกายค่ะ ส่วนเรื่องจิตใจและทัศนคติเป็นเรื่องที่พ่อและแม่ต้องดูแลค่ะ แจงบอกลูกๆ เสมอว่าพ่อแม่คือคนที่สำคัญที่สุดในชีวิตของหนู เราเป็นทั้งพ่อทั้งแม่ ทั้งเพื่อนของลูกได้ แจงจะไม่ใช้อารมณ์ที่รุนแรง หรือเกรี้ยวกราดกับลูกแต่จะใช้วิธีอธิบายให้เข้าใจเพราะเราเป็นครอบครัว เดียวกัน และที่สำคัญถ้าแม่รู้สึกว่าแม่ทำผิดกับลูก แม่จะกล่าวคำขอโทษลูก ก่อนเสมอ เราต้องลดทิฐิของตัวเราเองด้วยค่ะ พ่ออัษ ผมคิดว่าการเลี้ยงลูกเป็นศิลปะครับ มันยิ่งใหญ่กว่าสิ่งใดๆ ทั้งสิ้น ยิ่งใหญ่กว่าการเป็นเจ้าของบริษัทยักษ์ใหญ่ ผมรู้สึกว่าลูกทำให้ผมและแจงเก่งขึ้น อะไรที่เราคิดว่าเราทำไม่ได้เราก็ทำได้ เราอดทนมากขึ้นตอนแรกคิดว่าจะเลี้ยงลูกแฝด ทีเดียวสองคนไม่ได้ เราก็ทำได้ และมั่นใจ ว่าเราทำได้ดีในระดับหนึ่ง ผมบอกกับแจงเสมอว่าเราต้องขอบคุณ แพรวและพราวที่ทำให้เราทั้งสองคนเก่งขึ้น มุ่งมั่นขึ้นในการที่เราจะดูแลเขาและ ผมก็ต้องขอบคุณแจงด้วยครับที่เขาเสียสละ ทุกๆ สิ่ง ทุกๆ อย่างในการดูแลลูกๆ ครับ http://pitchaart-school.blogspot.com/     Create Date : 05 มิถุนายน 2551 Last Update : 5 มิถุนายน 2551 11:22:32 น.   12 comment