All Blog
ทางแยกของชีวิต
นับตั้งแต่วันที่ติดปีกขึ้นบินจนกระทั่งถึงตอนนี้ เดี๊ยนได้อะไรต่อมิอะไรหลายต่อหลายอย่างเข้ามาในชีวิต ประสบการณ์ที่สุดๆของการเดินทางที่ดูเหมือนจะสวยงามจากเปลือกนอก พอเข้ามาสัมผัสจริง ก็ได้เรียนรู้อีกด้านหนึ่งที่คนทั่วไปยากจะพบเจอในชีวิตประจำวัน


อีแอร์มิได้เมาของดองที่ไหน ข้าวหมากที่เซเว่นเดี๊ยนก็ไม่ได้ซื้อกินนะ แต่อาจจะเบลอเล็กน้อยเพราะสำลักความสุขย่ะ แอร๊ยยยย


อาทิตย์ที่ผ่านมาราว 8 วันรวดที่เดี๊ยนต้องเดินทางไปๆกลับๆครึ่งค่อนโลก
วันจันทร์เช้า กรุงเทพ-ปักกิ่ง-กรุงเทพ (ทำงาน 13 ชั่วโมง)

วันอังคารค่ำ กรุงเทพ-ไคโร ( 9 hrs )
วันพุธเช้า ไคโร-อัมสเตอร์ดัม ( 5 hrs )
วันพฤหัส อัมสเตอร์ดัม
วันศุกร์บ่าย อัมสเตอร์ดัม-ไคโร-กรุงเทพ ( 5 + 9 hrs )

วันเสาร์ค่ำ กรุงเทพ-ไคโร (ทำงานอีกแล้ว 10ชั่วโมง)
วันอาทิตย์ ไคโร
วันจันทร์ ไคโร-กรุงเทพ (ทำงาน 10 ชั่วโมง)


รวมแล้วอาทิตย์นี้เดี๊ยนอยู่บนเครื่องร่วม 60 ชั่วโมง มิน่าหนังหัวหลุดออกมาเลยกรู เดี๋ยวหนาวเดี๋ยวร้อนแถมแห้งแบบสุดๆอีก


บินต่อจนเหนียงยานคงหัวล้านแน่กรู


เมื่อไฟล์ที่ผ่านมาได้มีโอกาศคุยกับลูกเรือสาวอียิปต์ถึงเรื่อง การคุกคามทางเพศในที่ทำงาน เนื่องจากเคืองที่โดนไอ้หนุ่มอาหรับนายหนึ่งพูดตอกหน้าในทางเดินเข้าโรงแรมที่พักว่า 'Sorry, I want to FUCK you' เดี๊ยนก็เหวอรับประทานแต่ก็ไม่วายสวนน้องชายจำลองขนาดใหญ่กว่าของคนพูดให้มันดู แม้ว่าจะหอบหิ้วถุงช๊อปปิ้งจากซุปเปอร์ข้างโรงแรมอยู่เต็มมือ ไม่ได้โกรธที่มันดีแต่พูดหรอกนะ

คิดคำด่าไม่ทันจริงๆ มันวิ่งหนีไปก่อนแถมยามหน้าโรงแรมก็ไร้ประสิทธิภาพยืนบื้อใบ้ขอโทษขอโพยตามเรื่อง ถ้าจะบู๊กันเดี๊ยนก็กลัวคืนนั้นจะเยินจนขึ้นไฟ,กลับไม่ได้สิคะ อย่าลืมว่าเดี๊ยนคนละไซส์กับชาวอาหรับนะคุณ ถ้ามันโดนตัวก็สู้ตายเหมือนกัน ไม่โดนขยำหน้าบีบหลังเหมือนสาวไทยคนอื่นยามไปเดินตลาดก็นับว่าโชคยังดีอยู่

พูดแล้วคิดถึงเฮียฝรั่งคนที่จะเข้ามาเป็นหุ้นส่วนชีวิตในเร็ววันนี้ ถ้าเฮียอยู่ใกล้ๆล่ะก็ ไอ้แขกเวรนี่โดนตื๊บไม่ใช่น้อยแน่เลย


อีกไม่กี่เดือนนี้อีแอร์ใกล้จะสละอีกปีกแล้วคุณๆ ข่าวลือที่ว่ามีคนมาขอเลี้ยงดูเป็นเรื่องจริง เลี้ยงแบบ Dutch treat ไงหารใครหารมัน


ใกล้เวลานับถอยหลังจากแดนพีระมิดหอบหิ้วสมบัติบ้าไปและนิวาสถานไปเป็นสมาชิกแม่บ้านต่างแดนกังหันลมกับเขาด้วยคนนึงซะแล้ว
มีเรื่องให้คิดและกังวลมากมาย ที่แน่ๆ Marry me จะไม่ได้fly for free แล้วล่ะ เพราะรับรู้รสชาติของฟรีเป็นอย่างดีว่ามันขมเฝื่อนขไหนหนาด



Create Date : 23 พฤศจิกายน 2550
Last Update : 23 พฤศจิกายน 2550 2:45:16 น.
Counter : 255 Pageviews.

4 comment
วันยุ่งๆกับ UM
ไฟล์ที่ผ่านมาเป็นไฟล์ที่สงบสุขแถมยังเจอทีมลูกเรือที่เข้าขากันได้ดีและแต่ละคนขยันจนพลางคิดว่าถ้าได้ผู้ร่วมงานแบบนี้บ่อยๆคงมีความสุขกับการทำงานดีนะ


ว่าแต่ฝันดีมักมีไม่บ่อยนักค่ะพี่น้อง เนื่องจากไฟล์ที่ว่านี้ส่วนใหญ่เป็นเจ้าหน้าที่รัฐบาลของอียิปต์จะเดินทางไปยังกรุงปักกิ่ง ทุกอย่างก็เลยดูรวดเร็ว หัวหน้าลูกเรือก็เป็นลุงแว่นตัวโย่งใจดีที่เดินอย่างไม่เหน็ดเหนื่อยทั่วเคบินตลอดไม่หยุดเลย


เรื่องที่เดี๊ยนจะเล่านี่ก็เป็นไฟล์ก่อนหน้านี้นะคะ ใครที่คุ้นเคยศัพท์ที่ใช้กันทางการบินก็จะทราบว่า UM ที่เดี๊ยนพูดถึงก็คือ Unaccompanied child หมายถึงเป็นผู้โดยสารเด็กที่เดินทางโดยไม่มีผู้ติดตามนั่นเอง

และไฟล์ในคราวนี้ก็เป็น UM ตัวน้อยชาวไนจีเรีย ซึ่งเรื่องมันวุ่นก็เพราะทุกคนต่างพร้อมใจกันลืมว่าเด็กหญิงอายุราว 10 ขวบที่นั่งไม่พูดไม่จารายนี้ควรจะลงที่สถานีกรุงเทพ ฯ แต่ดันหลงไปอยู่บนเครื่องบินลำที่จะเดินทางต่อไปยังกรุงไคโรนี่สิ


หลังจาก 2 ชั่วโมงที่บินออกจากน่านฟ้าไทยเข้าสู่น่านฟ้าประเทศอินเดีย และการบริการอาหารค่ำได้สิ้นสุดลง เสียงประกาศจากกัปตันก็ดังขึ้นว่ามีเหตุจำเป็นที่เราต้องเดินทางกลับไปยังกรุงเทพฯ เดี๊ยนเก็บถาดไปก็เริ่มแอบเครียดเพราะได้ยินไม่ถนัด ได้ยินแต่คำว่า explodsion
"ตายห่า...นอะไรระเบิดวะ" แวบแรกคิดแบบนั้นเลย เพื่อนสาวร่วมชาติก็ไม่ยอมแปลสักทีจนแล้วจนรอด จะเป็นหน้าที่ของใครอีกถ้าไม่ใช่กรู

เดี๊ยนก็เลยยกหูโทรไปหาประตู 1R ซึ่งเป็นประตูฝั่งขวามือบานแรกของเครื่องบิน เพราะจะเป็นที่รู้กันว่าไฟล์ดึกจะไม่อนุญาติให้โทรติดต่อมาทางประตูทางซ้ายซึ่งติดกับห้องพักของพวกนักบิน หรือทำการประกาศบนเครื่องทุกชั้นบริการ เพราะเป็นเวลาที่ผู้โดยสารชั้นเฟริสคลาสจะพักผ่อน
ทำอะไรก็ต้องขออนุญาติก่อนเพื่อกันเหนียวให้ตัวเอง ไม่เว้นทุกกรณีไม่อย่างนั้นมีอะไรเกิดขึ้นก็ต้องรับผิดชอบไปเต็มๆ ซึ่งเรื่องที่ไม่มีคนอยากรับมักจะมาถึงเราก่อนเสมอ แรงงานต่างชาติ


สรุปว่าเพอร์เซอร์ของไฟล์ก่อนหน้าที่ส่งต่อไฟล์จากปักกิ่งมาให้ลูกเรือที่กรุงเทพรับช่วงต่อ ไม่ได้บอกลูกเรือคนอื่นภายในไฟล์ว่า UM จะต้องลงจากเครื่องที่กรุงเทพ อีกทั้งมิได้ยื่นเอกสารประจำตัวของเด็กให้เจ้าหน้าที่ด้วยแต่ลืมติดตัวไปจนเกือบถึงโรงแรมที่พัก เจ้าหน้าที่สนามบินก็เม้าท์เพลินจนลืมหน้าที่แถมยังไม่ได้กระจายงานให้ช่วยกันดูอีก และเจ้าหน้าที่ภาคพื้นของ TAG ก็นับจำนวนผู้โดยสารผิดพลาดอีก ความโชคร้ายทั้งหมดก็เลยตกมาอยู่กับเด็กและผู้โดยสารทั้งลำ เพราะต้องเสียเวลานำเครื่องกลับไปส่งน้องหนูผิวหมึกผู้ไร้บัตรที่นั่ง (เลยได้นั่งที่ซีเคียวริตี้ เลยไม่มีกรณีตรวจบัตรโดยสารเกิดขึ้น) จากปกติ 9 ชั่วโมง ก็เลยใช้เวลาเดินทางทั้งหมด 13 ชั่วโมง จากกรุงเทพถึงกรุงไคโร ซึ่งก็ไม่หนักเท่า 19 ชั่วโมงสำหรับผู้โดยสารที่ขึ้นเครื่องจากปักกิ่ง


งานนี้สัพเพร่ากันเป็นทอดๆ ซวยกันยกทีมทั้งนายหัวหน้าสถานี ,supervisor และหัวหน้าพนักงานต้อนรับไฟล์นั้น โดนคำสั่งเรียกกลับทันทีในไฟล์นั้นและไฟล์ถัดไป การเรียกเข้าห้องสอบสวนที่ไคโรเป็นเรื่องที่ค่อนข้างเครียดทีเดียว ถ้าเป็นลูกเรือโดนเรียกไปก็จะใช้คำว่า "โดนเรียกไปด่า" เพราะจากการที่ต่างคุ้นเคยกับการทำงานกับคนอาหรับปลายแถวเหล่านี้มานานก็จะทราบว่า เขาผู้มีอำนาจเหล่านั้นไม่สามารถรับคำอธิบายหรือฟังรายละเอียดอะไรจากใคร นอกจากจะบังคับให้เชื่อและฟังในสิ่งที่ตนเชื่อหรือได้ยินมาถ้าไม่มีอะไรมายืนยันเป็นรูปธรรมให้เห็น

คนบางคนทำงานมาครึ่งชีวิต แต่ความผิดพลาดเพียงครั้งเดียวหรือวันเดียวก็ทำให้หมดอนาคตการทำงานไปได้เลยนะนี่ ปลง



Create Date : 22 ตุลาคม 2550
Last Update : 22 ตุลาคม 2550 4:25:54 น.
Counter : 212 Pageviews.

0 comment
วันว่างในกวางเจา



และแล้วสิ่งที่รอคอยมานานก็เริ่มเป็นจริง
วันหยุดที่แสนจะปราถนา
แต่คราวนี้มันมาแบบดระหน่ำเทกระจาดเลยสิ

บินครั้งนึงหยุดที 6-8 วัน ให้ไปนั่งอยู่บ้านทำด๋อยไรเนี่ย
ไม่เคยมีตารางสแตนบายซะด้วยขอบอก ถ้ามีใครไปบินไม่ได้

ที่นั่งตบยุงอยู่บ้านก็คงต้องนั่งมันต่อไปโดยอาจจะใช้
ไม้แบดไฟฟ้าเป็นผู้ช่วยได้

แต่ที่ลูกเรือบนไฟล์ขาด....อันนี้ก็ทำงานกันตับแลบต่อไป
ไม่มีไผช่วยนิ

แถมโดนเพอร์เซอร์ด่าเพราะเพื่อนป่วยไม่มาทำงาน
กรูไม่ใช่หมอนะเฟ้ยพวกเวร รู้แต่จะด่าแต่ไม่มีใครแก้ปัญหา






เหน็ดเหนื่อยจากการตีรันฟันแทงกันบนไฟล์ เดี๊ยนก็ขอไปพักหัวสมองน้อยๆ (แต่มากด้วยรอยหยัก) ณ เมืองกวางเจากันดีกว่า


แต่ถ้าเหลือบดูปฏิทินจีนสักนิดก่อน เดี๊ยนคงไม่เลือกไปช่วงนี้เด็ดขาด เพราะมันเป็นวันชาติจีนสิเจ้าค๊า
ผู้คนล้นหลามบ้านเราเปรียบได้กับช่วงปลดปล่อยแรงงานกลับสู่บ้านเกิด
ไม่ว่ามองไปทางไหนก็เห็นแต่ทะเลมนุษย์ อะไรกันเนี่ย





บริเวณถนนคนเดิน 上下九 ซ่างเซี่ยจิ่วที่มีชื่อเสียง
แต่สินค้าปลีกที่นี่เทียบกับเมืองไทยแล้วถูกกว่ามันไม่กี่สิบบาท
ยิ่งเดินเข้าไปคนยิ่งมากขึ้นเรื่อยๆ











สาวน้อยที่เห็นในภาพมีชื่อว่า 于翠翠 เดี๊ยนเรียกว่า"ชุ่ยชุ่ย" หรือ "เสี่ยวชุ่ย"
เป็นอภินันทนาการจากหนุ่มยุ่น
นายดั๊มส์มัตซึโมโตะคนเมื่อวันวานยังหวานอยู่
แฟนเก่าสมัยครั้งเรียนอยู่เมืองจีนเมื่อ 6 ปีที่แล้ว
ส่งมาดูแลอำนวยความสะดวกต่างๆให้ รวมถึงจองโรงแรมและพาช๊อปปิ้งเป็นเพื่อนเดี๊ยนไปตลอด 3 วันของทริปนี้เลย


เมื่อเดินทางจากกรุงเทพฯด้วยไฟล์ MS 958 จากกรุงเทพถึงเมืองกวางเจา ใช้เวลา 2.30 นาทีโดยประมาณ เดี๊ยนก็ได้แปลงร่างเป็นผู้โดยสาร เต็มขั้น

ขอเปลี่ยนที่ไปนั่งด้านหน้าเองทันทีที่ใกล้เวลาปิดประตูเครื่อง
หลังจากที่ทราบจำนวนผู้โดยสารเรียบร้อยแล้ว
เหตุผลหลักคือโดนประกบด้วยผู้โดยสารผิวดำและชาวจีน


ซึ่งกลิ่นที่ลอยไปมาสะสมในเคบิน 10 ชั่วโมงก่อนหน้านี้ก็ทำให้รู้สึกวิงเวียนขึ้นมาทันที

ประกอบกับคืนหน้านั้นก่อนบินไฟล์นี้เดี๊ยนไม่ได้นอนเพราะมัวแต่กังวลเรื่อง
แผนที่เที่ยว รวมถึงแผนต่างๆที่วางไว้ถูกเปลี่ยนกระทันหันเนื่องจากเพื่อนฝูงทั้งหลายกระจายหายไปสิ้น ณ ต่างเมือง

อีแอร์หัวเดียวกระเทียมลีบว่า "คืนพรุ่งนี้จะไปซุกหัวนอนที่ไหนวะกรู"




หลังจากที่เครื่องบินแตะพื้นพร้อมหัวใจเต้นตุ๊มๆต่อมๆของเดี๊ยน
พอออกจากประตูเครื่องสู่อาคารภายในสนามบิน BaiYun International Airport เดี๊ยนก็ลงมือกดโทรศัพท์ต่อไปยังเบอร์ที่อดีตหวานใจให้เอาไว้

ก็ได้เริ่มเจรจาล้งเล้งได้ความว่าต้องไปขึ้นรถเข้าเมืองด้านหน้าสนามบินไปยังโรงแรม Boli ซึ่งใช้เวลาเดินทางประมาณ 40 นาที


เพื่อนฝูงทั้งหลายช่วยเดินทางส่งหน้าป้ายรถสายที่ 3 รอรถอยู่เกือบ 30 นาที เดี๊ยนก็ขึ้นรถไปจ่ายสตางค์ข้างบน ด้านในรถนั่งสบายพอสมควร
ค่ารถประมาณ 19 หยวน หรือประมาณ 95 บาท
ด้านในรถมีโฆษณาเตือนผู้โดยสารเรื่องเทคนิคของมิจฉาชีพที่ใช้ในการขโมยกระเป๋าบนรถด้วย
เพราะฉะนั้นควรจะวางเอกสารสำคัญและกระเป๋าไว้ด้านข้างลำตัวแทนที่จะวางไว้บนที่วางเหนือศรีษะ


ส่วนกระเป๋าเดินทางก็วางไว้ด้านล่างของตัวรถ โดยคนขับจะส่งกระดาษยาวสีเหลืองที่ติดมากับสติกเกอร์ส่งมาให้เก็บไว้เป็นหลักฐานเวลาลงจากรถ
กระเป๋าก็จะมีสติกเกอร์ติดไว้ 2 ใบก็ 2 แผ่น เป็นต้น

ระบบของเขาดีกว่าบ้านเราเยอะเลย อาจเป็นเพราะคนใช้บริการเยอะถ้าไม่มีความเป็นระบบก็ยากที่จะควบคุม คงเละเทะน่าดู
เทียบกับรถทัวร์บ้านเราแล้ว....มั่วกันซะ หยิบผิดหยิบถูก







รถจอดป้ายหมดระยะบริเวณหน้าโรงแรมใหญ่ที่เห็น เดี๊ยนก็เดินลากกระเป๋า
กระเตงเข้าไป ก็ชะงักเล็กน้อยเนื่องจากดูท่าแล้วจะเกินงบที่ตั้งไว้
เมื่อดูข้อความที่เพิ่งได้รับปรากฏว่าโรงแรมที่เสี่ยวชุ่ยจองให้เป็นโรงแรมเล็กกว่าที่อยู่ตรงข้ามกัน


เดี๊ยนก็เสร่อแป๊ะต่อหน้ายามหน้าโรงแรม ถามทางไปโรงแรมอื่น
สุดท้ายเราก็ได้พักที่โรงแรม United Star อยู่ใกล้มหาวิทยาลัยจงซาน
และบริเวณเดียวกับสำนักงานของแม่ตายุ่นนี่ด้วย


ราคาที่พักที่เห็นติดป้ายไว้คือ 358 หยวนต่อคืนสำหรับห้องเดี่ยว
แต่เดี๊ยนได้ในราคา 218 หยวนต่อคืน พักไป 2 วัน
แต่ค่าห้องก็ต้องจ่ายไป 800 หยวนเป็นค่ามัดจำด้วย
คืนห้องเมื่อไรถึงจะได้เงินคืน







ที่เห็นนี่อย่านึกว่าทีวีจอแบนนะ ด้านหลังนี่นูนสุดๆ หลอกกันว่าหรูนี่หว่า เอิ๊กๆ
แอบดีใจไปหลายนาทีอยู่




ห้องน้ำก็ใช้ได้ มีซองโลชั่น ถุงยาง เสื้ออัดก้อน เพียบพร้อมทั้งติดราคาเสร็จสรรพ

แอ๊บดูถุงยางไซส์จีนที่มีนางแบบนายแบบฝรั่งเป็นพรีเซ็นเตอร์
กล่องละ 25 หยวน โอ้ๆๆ

น้ำเปล่าก็ขวดละ 5 หยวน ไม่มีฟรีเหมือนที่อื่นๆ อาหารเช้าก็ไม่มี อืม แต่แอร์เย็นฉ่ำสะใจจริงๆ


เดี๊ยนได้เดินเที่ยวจริงๆ 2 วัน เพราะกว่าจะไปถึงก็ค่ำซะแล้ว
มัวแต่เสียเวลาหาสถานที่ๆต้องการจะไปจริงๆอยู่มากโข
กว่าจะได้ของที่ต้องการก็เกือบไม่มีเวลาซะแล้ว
ถามทางกับคนจีนที่นี่ก็ใช่ว่าจะได้คำตอบมากนักเพราะส่วนใหญ่ก็เดินทางมาทำงานจากเมืองอื่นๆทั้งนั้น

ถ้าจะให้ดีจริงต้องถามพวกคนแอฟริกันที่เดินกันเต็มถนนนั่นต่างหาก
เพราะพวกเขาต่างก็มาติดต่อค้าขายกันที่นี่บ่อย
บางคนพูดจีนได้อีกต่างหากเอ้า


เดี๊ยนหมดเงินส่วนใหญ่ไปกับห้างบริเวณกุ้ยฮัวกั่ง ซึ่งเป็นแหล่งขายส่งกระเป๋าและเครื่องหนังต่างๆ ซึ่งก็ต้องเดินเลือกที่ถูกใจอยู่พอสมควรเพราะพ่อค้าแม่ขายทั้งหลายไม่ขายปลีกกันซะด้วย
ต้อง 3-5 ชิ้นขึ้นไปและห้ามคละกัน แบบเดียวสีเดียวเท่านั้น
ไม่เหมือนของเมืองไทยเลือกปนๆกันได้เนอะ


แต่ที่สวยๆลายใหม่ๆมักจะขายที่ 10 - 50 ชิ้นขึ้นไป
ก็ต้องเลือกร้านที่มีของให้เราซื้อเยอะที่สุดแหละค่ะถ้ากรณีจะซื้อของไปใช้เอง
เหลือจากที่ชอบหรือเหมือนกันก็เอาไปขายต่อ
ราคาก็ไม่ต้องต่อมากจนเซ็งอารมณ์เหมือนที่ปักกิ่งหรือเมืองอื่นๆเลย


ที่สนามบินมีบริการกล่องและแพ็คเรียบร้อยในราคา 10 - 20 หยวนตามขนาด
ค่ากล่องต่างหาก เดี๊ยนเดินลากถุงพลาสติกใส่กระเป๋าใบเขื่องไปใช้บริการ เพราะไม่มีเวลาไปหาซื้อกระเป๋าชั่วคราวมาใส่
เพราะได้ของในนาทีสุดท้ายก่อนจับรถเข้าสนามบิน


ก็จ่ายไปในราคา 25 หยวน กับกล่องขนาด 60 คูณ 60 นิ้วแพ็คอย่างแน่นหนา
ซึ่งก่อนหน้านี้สนามบินดอนเมืองเคยให้บริการฟรี


ขากลับก็ได้เรื่องอีกจนได้
ถึงจะกันพลาดด้วยการขอกราวด์ที่เคาเตอร์เช็คอินติดป้ายผู้โดยสารเฟริสคลาสไว้ที่กระเป๋าแม้จะไม่ได้นั่งชั้นนั้น เนื่องจากรูทนี้เป็นไฟล์ไป-กลับของลูกเรือทุกคนประกอบกับเพิ่งเปิดเส้นทางบินได้ไม่นาน
จึงไม่มีใครโหลดกระเป๋า ทำให้สัญลักษณ์ติดกระเป๋าลูกเรือไม่มีแจก
และตั๋วที่เดี๊ยนใช้ก็เป็นกระดาษสีขาวยาวๆเล็กๆแผ่นเดียวขาด 3 คูณ 6 นิ้วที่เขียนด้วยภาษาอารบิคทั้งหมด
ยกเว้นวันที่และสถานที่ปลายทางที่เป็นภาษาอังกฤษ
ทำให้ใช้เวลาเช็คอินนานเป็นพิเศษเพราะต้องรอสเตชั่นเมเนเจอร์มาดูตั๋วเอง

แต่สุดท้ายก็ไม่เห็นมาสักทีจนเดี๊ยนได้บัตรที่นั่ง


พอเครื่องถึงสนามบินสุวรรณภูมิ กระเป๋าเดินทาง 2 ใบ ของเดี๊ยนแทนที่จะออกมาด้วยดันถูกส่งต่อไปยังกรุงไคโร ประเทศอียิปต์ปลายทางของไฟล์นั้น
และตูก็ถูกทีมลูกเรือทิ้งไว้ที่สนามบินเพราะไม่อยากรอ แล้วก็ไม่เคยรอ

กว่าจะรู้ว่ารายชื่อเดี๊ยนก็อยู่ในกลุ่มผู้โดยสารที่จะต่อเครื่องไปไคโรด้วยก็เหลือเวลาอีก 50 นาทีที่เครื่องจะออกแล้ว
สินค้าที่วางใต้ท้องเครื่องก็ถูกเก็บเรียบร้อยไม่สามารถเอาออกมาได้
อยากตะโกน 18 รอบว่า ".........!!!" มันติดเรทเขียนไม่ได้ นี่เป็นครั้งที่ 2 ในรอบ 2 เดือนที่กระเป๋าหายระหว่างเดินทาง ครั้งนี้ใช้เวลาอย่างน้อย 3 วันกว่าจะได้คืน แต่ครั้งแรกนี่หายไปอย่างไร้ร่องรอย ป่านนี้ยังรอเงินชดเชยจากบริษัทอยู่เลย



ขอตัวไปนอนแบดูดีวีดีแผ่นละ 5 หยวนที่ซื้อมาเป็นปึกก่อนแก้เซ็ง
คนมันว่างงานเป็นแอร์พาร์ตไทม์อ่ะ เข้าใจ๋?





ปล.

ตานี่อ้วนขึ้น 10 กิโลในรูป ถ่านไฟเก่ามันมอดไปตั้งนานแล้ว
เหลือไว้แต่ความเป็น Tomodachi เป็นเพื่อนซี้กันเท่านั้น
นั่งกินเหล้า คุยเรื่องเก่าเล่าความหลัง ก็ได้ความรู้สึกดีๆเหมือนกันนะ



Create Date : 08 ตุลาคม 2550
Last Update : 8 ตุลาคม 2550 20:49:02 น.
Counter : 1282 Pageviews.

2 comment
แต่งบ้าน
ลงรูปให้ดูตามคำสัญญา หวังว่าคงมีบางห้องที่ชอบใจกันบ้าง ทั้งหมดการแต่งห้องจำลองของห้าง IKEA ของสวีเดน แต่เป็นสาขาที่เมืองปักกิ่ง เราเรียกกันว่าร้าน อีเจีย แอ๊บหยาบคาย 5555
แหมชั้นเรียกทับศัพท์ภาษาจีนหรอกย่ะ






สีน้ำเงินสดใสได้ใจเดี๊ยนจริงเลยท่านผู้อ่าน







แอบเผยความลับ ห้องเดี๊ยนสีแดงแปร๊ดแบบนี้เลย อร๊ายยยย
ร้อนแรงเหมือนผู้อยู่อาศัยไงยะ






นี่ห้องเด็กเล็ก คุณน้องคุณหนูถูกใจกันนักแล




ภายในร้านที่ว่านี้ ข้างบนจะแบ่งเป็นโซนห้องจำลองทั้งห้องนอน ห้องครัวเป็นร้อยห้องก็ว่าได้ สินค้าแต่ละชิ้นที่มีอยู่ในห้องก็สามารถหาซื้อได้ด้านล่างของห้างตามความพอใจ มีทั้งหมอน ม่าน ผ้าห่ม พรมขนสัตว์ กรอบรูปและรูปภาพขนาดต่าง เทียน ตะเกียง เครื่องครัว เครื่องนอน เฟอร์นิเจอร์ ตู้โชว์ ถ้ามาลงทุนที่บ้านเรามีหวังห้างอื่นเจ๊งแหลกราญเลย



Create Date : 04 ตุลาคม 2550
Last Update : 21 ตุลาคม 2550 22:45:00 น.
Counter : 261 Pageviews.

3 comment
ยังอยู่




เดี๊ยนยังอยู่ดีมีความสุข ไม่ได้หายหัวไปไหนแล้วก็ไม่ได้ทำไฟล์ One 2 go ด้วย ของกรูอียิปต์แอร์เฟ้ย
ถึงจะเหียกแอร์ไลน์ถ้าวัดมาตราฐานตามสันดานลูกเรือแล้วล่ะก็ ถือว่าครองแชมป์ความสยองไม่แพ้ใครเชียว แต่ความปลอดภัยเป็นเลิศ
กัปตันแก่ๆ(ประสบการณ์โชกโชน)ทั้งนั้น เครื่องก็ใหญ่พิสัยไกลโคตรๆ


อย่าขอไรมากตั๋วมันถูกเข้าใจ๋ อย่าริอาจเอาไปเทียบกับการบินไทยเค้า เพราะเค้าเสริฟ์เต็มออฟชั่นอลังการงานสร้าง เสริฟ์น้ำกับอาหารแยกรถกันแถมใช้แอร์ 4 คนเข้าไปแล้ว

นี่กรูคนเดียวคาร์ทเดียวทั้งน้ำอาหาร ไม่ชอบใจในความสวยก็กรุณาอย่าบ่นให้อีแอร์ได้ยิน มิฉะนั้นอาจโดนถาดตบหัวได้


ที่บ่นตั้งแต่เริ่มต้นเพราะรมณ์บ่จอย ไฟล์เกือบเต็มเมื่อวานอาหารพิเศษเพียบโซนเดี๊ยนเสริฟ์คนเดียวแทบตายห่าน 35 ที่ไม่รวมในโซนอื่น เสริฟ์พร้อมแจกรอยยิ้มพิมพ์ใจปานประกวดนางวันทองวันสุนทรภู่ ให้ผู้โดยสารด้านหน้าอยู่
สักพักก็ได้ยินเสียงบ่นว่า
" เสริฟ์ชักช้าจัง ได้อาหารตั้งนานแล้วยังไม่ได้น้ำเลย ทำไมไม่เสริฟ์อาหารไปให้หมดก่อนค่อยเสริฟ์น้ำ ไม่เห็นเหมือนการบินไทยเลย เร็วกว่าตั้งเยอะ "

ในใจได้แต่คิดว่า "วอนแล้วมึง requestบาทาแอร์แทนข้าวซะแล้ว "

พอเงิยหน้าขึ้นไปก็เห็นกลุ่มชายสูงวัยนั่งติดกัน 3 คน รู้ได้ทันทีจากสีหน้าที่ผายลมอยู่ว่าคำพูดเหม็นๆนั้นมาจากปากของใคร อีตาลุงหน้าเยินholdingหนังสือเดินทางสีน้ำเงินถ้าเดี๊ยนจำไม่ผิด


อยากได้บริการเหมือนสายการบินไหนก็เชิญไปบินกับที่นั่น
ยกเว้นแต่คุณต้องการราคาประหยัดก็จงอย่าหวังมากไปว่าอะไรๆจะเหมือนกัน แค่เงินเดือนแอร์ก็ต่างกันแล้วลุง ไฟล์นี้แอร์การบินไทยได้ 4 - 5 เท่าเฟ้ยแล้วก็ไม่ได้โดนเอาเปรียบแยกทีมไปนอนค้างแล้วปล่อยให้ลูกเรือต่างชาติบินไป-กลับนะเฟ้ย
วันรุ่นเซ็งว่ะ...ตาแก่สมองถั่ว งานนี้ไม่ได้เอาถาดตบหัวใคร ได้แต่ขออะไรเดี๊ยนก็ให้รอยยิ้มพร้อมคำว่า " ไม่มี "
และ "หมดค่ะ" ถึงมีก็ไม่ให้เฟ้ย ขอเลวเป็นบางวันสำหรับบางคนละกันนะ
อย่าแอบด่า........ชั้นรู้สึกได้


เดือนนี้แอร์เด็กใหม่แกะกล่องสิบกว่าชีวิตมาร่วมบินในตารางเดียวกันด้วย ความเหนื่อยกรูก็เพิ่มขึ้นเป็น 2 เท่าเพราะคุณหนูทั้งหลายยังไม่ผ่านครึ่งเดือนแรกไปเลย อีกทั้งเพอร์เซอร์สมองเป็ดยังชอบเหลือเกินที่จะให้ตำแหน่ง 3R กับแอร์สาวหน้าใหม่จิ้มลิ้มทั้งหลาย ทั้งๆที่รู้ว่ามันเป็นตำแหน่งที่ต้องคุมแกรี่เฟ้ย เดี๊ยนบินครั้งแรกได้เสนอหน้าอยู่ในเฟริสคลาสก็เรียกได้ว่าหรูอลังแล้ว ยังสู้บินครั้งแรกแล้วได้เป็นคนทำครัวไม่ได้ ฮ่วยวันนั้นถ้าไม่ได้ทำมันทั้ง 2 ตำแหน่ง ท่านผู้โดยทั้งหลายคงไม่ต้องแด(ล)กกันแน่ๆเลยทั้ง 2 มื้อ


ต่อไปคงดีขึ้นอีกเยอะเพราะลูกเรือไทยไฟล์เมืองจีนจะเพิ่มเป็น 3 คน แต่เป็นอย่างที่คาดคือลูกเรืออียิปต์ก็จะลดจำนวนลง 1 คนเพื่อเป็นมาตราการประหยัด
เรื่องดีๆมักไม่ค่อยเกิดขึ้นถ้าบริษัทArabมันไม่ได้กำไร


ดูรูปสวยๆบางส่วนไปก่อน คราวหน้าจะเอารูปแบบห้องสวยๆของร้าน IKEA ที่ปักกิ่งมาให้ดูกัน ไอเดียแต่งบ้านพุ่งกระฉูดแน่ย่ะ ไปละ



Create Date : 19 กันยายน 2550
Last Update : 21 กันยายน 2550 14:35:00 น.
Counter : 302 Pageviews.

8 comment
1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  

Uki no Kimono
Location :
Duesseldorf  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



อดีตสาวแอร์แดนทะเลทรายที่ผันตัวเองไปเป็น office lady และกลับไปเป็นนักเรียนไทยในต่างแดนเช่นเคย ขอแบ่งปันประสบการณ์การดำเนินชีวิตแบบชีพจรรองเท้าจากที่เคยผ่านมาทั้ง ๔ ทวีปให้เป็นแนวทางสำหรับผู้ที่สนใจนะคะ
Myspace Glitter Graphics, MySpace Graphics, Glitter GraphicsMyspace Glitter Graphics, MySpace Graphics, Glitter GraphicsMyspace Glitter Graphics, MySpace Graphics, Glitter GraphicsMyspace Glitter Graphics, MySpace Graphics, Glitter GraphicsMyspace Glitter Graphics, MySpace Graphics, Glitter GraphicsMyspace Glitter Graphics, MySpace Graphics, Glitter Graphics Myspace Glitter Graphics, MySpace Graphics, Glitter GraphicsMyspace Glitter Graphics, MySpace Graphics, Glitter GraphicsMyspace Glitter Graphics, MySpace Graphics, Glitter GraphicsMyspace Glitter Graphics, MySpace Graphics, Glitter GraphicsMyspace Glitter Graphics, MySpace Graphics, Glitter Graphics