All Blog
อาหารเท่านั้นที่เราต้องการ
ผ่านพ้นช่วงปีใหม่มาแล้ว เรากลับยิ่งแห้งกรอบกว่าเดิม เงินเดือนแทบจะนอนรอมันหน้าตู้เอทีเอ็มเลย แต่ก็ยังไม่ได้สักที ตอนก่อนเซ็นต์สัญญาบอกไว้ซะดิบดีว่าจะให้ทันทีนี่หว่า โดนแขกต้มซะแล้วกู

ปีใหม่ถึงจะไม่ได้ไปเค้าท์ดาวกับใครเค้า ไม่ใช่ไม่มีเพื่อนนะยะ แต่ว่าก็อย่างที่บอก อารมณ์ขี้เกียจ ไม่อยากเสียตังค์ อีกทั้งนังซี้ๆทั้งหลายเห็นผู้ชายสำคัญกว่าเพื่อนเป็นเรื่องธรรมดาซะแล้ว

ก็เลยไปฟาดหูฉลามกับแดดดี๊ตรงบางรัก ตามด้วยรังนกแปะก๊วยสูตรสำเร็จเมนูหมวยเยาวราช แต่หมวยนี่ดำไปหน่อยว่ะ

กินเสร็จก็ย้ายจรลีไปชมงานลานเบียร์ที่ราชดำริกับเค้ามั่ง แต่ไม่ไหวว่ะ คนโคตรเยอะ รถติดด้วยป๋าก็จะหลับคาพวงมาลัย เลยตัดสินใจกลับบ้านกันดีกว่า

เจ้าเตี้ยหมาตื่นกลับบ้านตอนตี 2 บ่นเป็นหมาดำกินผึ้งอยู่ตลอดเวลา หลังต้องเสียเวลารอแท๊กซี่มันชั่วโมงนึง สุดท้ายเลยโบกรถ 2 ตุ๊กมันกลับบ้าน

ตี 3 ถึงเวลาเจ๊เดี๊ยนกลับมา ก็มีเรื่องเม้าท์ร้านที่ไปให้ฟัง สีหน้ามันเจ็บแค้นเหลือเกิน คิดอยู่ว่าเออ ดีนะตูพอฉลาดอยู่บ้างเลยไม่ถูกร้านอาหารมันหรอกฟันราคาไปเป็นพัน

ร้านที่เจ๊แกไปก็ร้าน "กินดื่ม" สาขาซังฮี้ เห็นว่ามีสอยดาวอะไรไม่รู้ด้วย ก็กินๆดื่มๆไป ดีนะเจ๊พะโล้ชั้นไม่กินเหล้า เลยพอมีสติสตังค์เตือนเพื่อนฝูงตอนคิดเงิน

อะไรมันก็ท่าทางจะโอเคหรอก แต่ว่าตอนคิดเงินนี่ดิ 6 คน ล่อเข้าไป 3,800 บาท ที่สลึมสลือง่วงๆ หายเป็นปลิวทิ้งเลย กินห่าไรวะไม่กี่จาน เกือบ 4 พัน

ให้มันคิดใหม่ 3 รอบ ราคาก็ลดลงเรื่อยๆ ข้าวผัดปูมาจากไหนวะ 2 จานใหญ่ ล่อเข้าไป 4 ร้อยกว่านะนั่นอ่ะ และยังมีอีกหลายรายการที่เจ๊มันว่า กูไปกระเดือกมันตอนไหนวะเนี่ย

คำตอบสุดท้ายอยู่ที่ 2200 บาท เหี้ยจริง อี 1,600 บาทที่เกินมาเนี่ยจะหลอกแดกใช่มั้ยวะ

เจ๊มันง่วงจัดก็เลยอยากกลับบ้าน ไม่ได้เอาเรื่องหรือเรียกผู้จัดการมันมาด่าซะหน่อย

งานนี้เจ๊เราภูมิใจมาก และกลายเป็นฮีโร่หญิงไปโดยปริยาย ไม่งั้นคงเสียค่าโง่อานเลย

เช้าวันต่อมาเราทั้งหมดยกเว้นป๊ะป๋าก็ไป shop กันแถวสยาม กระแดะขับรถไป ไงล่ะรถติดโคตร
มัวแต่ดีใจที่สยามพารากอนมันไม่เก็บตังค์ค่าจอด

ร้านแรกที่เดี๊ยนหมายมั่นอย่างแรงว่าจะไปดูก็คือ ร้านมะม่วง ไม่ใช่ร้านขายมะม่วงดองที่ไหนหรอก ก็ Mango หรือที่คนที่นี่เค้าเรียกว่า MNG ไง

ได้ข่าวว่ามันลด 70 เปอร์เซ็นต์ ก็เลยอยากแรดตามกระแส ขอไปดูซะหน่อย ปรากฏว่าที่สยามพารากอนมันยังไม่เปิด ต้องไปที่สยามเซ็นต์เตอร์นู่น

ก็ถ่อตามไปนะ แต่พอไปถึง อ๊ะดู๊....สู้สาขาที่ BSM หรือบันดุงซูปเปอร์มอล์ล กับสาขาที่จาการ์ตาไม่ติดฝุ่นเลย เสื้อผ้าน้อย และล้าสมัยกว่ากันเยอะเลย

เมื่อก่อนไม่เคยเข้าร้านพวกนี้หรอก แต่ก็ไปตามแรงยุของเจ๊อินโดทั้งหลาย ตอนนั้นไปกับโฟนนี่ แซนตี้ และก็ยูเลีย ได้กางเกงมาเหมือนกันเปี๊ยบเลย 3 คน แต่คนละไซค์ เกิดอาการเซ็ง ห้ามใส่วันเดียวกันโลด

ดูราคาเสื้อผ้าที่สยามพารากอน แล้วออกมาดูที่โตคิว ต่างกันราวฟ้ากับเหวเลย เกิดอาการอยากใช้ตังค์ขึ้นมาทันที ชุดราตรีที่ดูนะชุดละ 8500 บาท พอมาดูที่ โตคิวก็แค่ 2000 บาท จองด้วยสายตาเอาไว้ก่อนละกันงานนี้

ก่อนกลับคุณหญิงแม่จ่ายอัฐไปกับเครื่องซักผ้าแอลจี ขนาด 8 โลมาแทนที่ของเดิม หลังจากต้องซักมือกันมาหลายเดือน

เดี๊ยนก็ดูหัวปลั๊กเสียบที่เปลี่ยนได้หลายๆหัวเผื่อเอาไปใช้ที่อียิปต์ ถามราคาไปมา โอ้โฮเฮะ 1200 บาท ชุดใหญ่ แต่ทำไมแพงงี้วะ ตัดสินใจไปหาคลองถมที่เดิมดีกว่านิ

จากนั้นก็พาเจ๊ใหญ่ประจำบ้านทัวร์สยามดิสคัฟเวอร์รี่ มาบุญครอง และ โบนันซ่า หลังจากต่อราคาเสื้อจนแม่ค้าโบนันซ่าซูฮกในความสามารถเจ๊แล้ว เราก็ไปรองท้องด้วยขนมปัง Pretzel ที่ร้าน Auntie Anne ก่อนจะไปลงมื้อหลักที่ฟู๊ดเซ็นต์เตอร์สยาม

คนล้นหลามบวกกับข่าวทางทีวี เรื่องวันครบรอบเหตุคลื่นยักษ์ทำให้เราทั้ง 4 จินตนาการถึงตอนซึนามิถล่ม แล้วกวาดคนเป็นพันหายไปชั่วเวลาไม่กี่นาที มันคงน่ากลัวพิลึกเชียว

จำได้ตอนนั้นอยู่ที่บันดุง กำลังจะอาบน้ำ แม่โทรมาถามเรื่องคลื่นยักษ์ซึนามิ เราก็เอ๋อๆ ไม่รู้เรื่อง คลื่นอะไรเหรอ ก็ไม่ได้เปิดโทรทัศน์ดู แถมตอนเช้ายัยส่าหรี เพื่อนร่วมบ้านยังเอาหนังสือพิมพ์ Jakarta Post ไปซุกไว้ในส้วมตอนอึไปอัดบุหรี่ไปอีก นังนี่

พอเปิดโทรทัศน์ดูถึงรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แม่บอกคนตายไปเยอะ เราก็ดูของอาเจะห์คนตายเป็นหมื่นเลย ลอยคออยู่ในทะเลอีกเพียบ

เห็นแล้วอึ้ง เหมือนดูหนังการ์ตูน Survival หม่ามี๊ประหลาดใจที่ลูกสาวออกอาการโง่ซะเหลือเกินความรู้สึกช้า แต่เราอยากบอกว่าเมืองบันดาอาเจะห์น่ะอยู่ ตะวันตกสุดตรงแหลมของประเทศอินโดนีเซียเลยนะ ส่วนเราน่ะอยู่เกาะชวาฝั่งตะวันตก เราไม่รู้สึกถึงการสั่นสะเทือนอะไรเลยมันก็ไม่แปลกหรอก

ป๊าเราอยู่พาหุรัดยังรู้สึกถึงแรงสะเทือน นับแต่วันนั้นนะ เปิดทีวีดูทีไรฉายแต่ภาพเมืองอาเจะห์ หมู่บ้านและเมืองที่ล้อมรอบมัสยิดใหญ่ ราบหายไปหมดเลย เห็นแล้วตกใจ มากกว่านั้นเราก็เห็นศพกลื่นเลยตามเกาะกลางถนน ตอนน้ำลดแล้วรถสามารถวิ่งได้ มีคนข้ามถนนไปมา ผ่านศพที่ขึ้นอืด 2-3 ศพ สภาพดำเมี่ยมเหมือนไม่รู้จะทำยังไงกับซากพวกนี้ดี ดูแล้วมันหดหู่นะ แมลงวันตอมกันหึ่งเลย

บางวันตามเพื่อนไปซื้อของแห้งพวกหมี่โกเร็งเป็นซองๆ ซื้อมา 2 ลังและนมอีก 3 ลัง ไปบริจาคตามสถานที่ราชการที่รอรับบริจาค เห็นรถบรรทุกลำเลียงของบริจาคไปเต็มคันเลย ที่เมืองไทยตอนนั้นก็คงมีการให้ความช่วยเหลือแบบเดียวกัน

ช่วงนั้นเดี๊ยนเปิดดูเว็ปตามข่าวจากเมืองไทยทุกวันเลย เห็นรับอาสาสมัครล่ามไปช่วยที่ธรรมศาสตร์ ถ้าอยู่ตอนนั้นคงเป็นคนนึงที่ไป

หิวจัง พิมพ์เหนื่อยละ ไปหาอะไรมากระแทกปากหน่อยดีกว่า เบียร์ช้างกระป๋องเดียวกับส้มตำปลาร้าข้างหน้ายังไม่ระคายกระเพาะเดี๊ยนเลย



Create Date : 05 มกราคม 2549
Last Update : 5 มกราคม 2549 20:38:01 น.
Counter : 243 Pageviews.

2 comments
  
วันนนี้ตอนกลางวันดูโฆษณาของจีนเจลเป็นแผ่นหนาๆพอกหน้า สนนราคากล่องละ 498 หยวน มี 12 อัน โคตรแพง

แต่ที่ทำเราอึ้งก็ไอ้ตอนที่มันย้ำว่า "หนู่เหริน ปู้ ไป๋ " ซ้ำไปซ้ำมา แปลได้ว่า ผู้หญิงไม่ขาว ผู้หญิงไม่ขาว ผู้หญิงไม่ขาว โว๊ย....เออกูไม่ขาวย้ำอยู่ได้แม่ง

แล้วก็มีหน้าม้าผู้หญิง 3 คนมาจำลองประสบการณ์ตอนหน้าดำๆ ดำตรงไหนวะ ดูซ้ำไปซ้ำมามันก็ยังขาวกว่าตูอยู่ดี

คนแรกไปเดินเที่ยวกับแฟน แล้วไอ้แฟนชีกอของมันก็ชอบเหล่หญิงหน้าขาว อีนี่เลยเครียด

นางที่สองไปงานปาร์ตี้ แล้วไอ้หนุ่มตี๋ที่มาด้วยอี๋อ๋อบริการเอาใจใส่อยู่แต่นังหน้าขาวเพื่อนร่วมโต๊ะ นังนี่เลยเหมาเอาว่า "ตูหน้าดำ"

นางที่สามไปถ่ายรูปกับเพื่อน แล้วนังเพื่อนสาวหน้าขาวเด้งได้ใจ แย่งซีนหมด อีนี่ประสาทกลับอีกแล้ว พรางคิดอีก "ตูหน้าดำ"

สุดหน้าหลังใช้ไว้เยลลี่พอกหน้าแล้วหน้าเด้งโคตร ไอ้แฟนชีกอเลยบอกว่า โอ้โหแค่มองหน้าก็ใจเต้น ฟังแล้วโคตรเลวเลย อะไรวะ แฟนจะทิ้งเพราะตูหน้าดำด้วยเปล่าวะ แต่มันเกินความสามารถจะขาวกว่านี้แล้ว
โดย: lady rabbit IP: 221.128.109.246 วันที่: 6 มกราคม 2549 เวลา:21:45:07 น.
  
สวัสดีค่ะหนูตามบลอคพี่มากจากTCCอ่ะค่ะ พอดีทำบลอคด้วยเหมือนกัน เลยแวะมาทักทายอ่ะค่ะ ไว้หนูเรียนจบแล้วจะตามพี่ไปบินน่ะค่ะ อิอิ

**สวัสดีปีใหม่ขอให้มีความสุขมากๆค่ะ**
โดย: หนูอุ๋ม (tenno_jung ) วันที่: 6 มกราคม 2549 เวลา:23:48:13 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

Uki no Kimono
Location :
Duesseldorf  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



อดีตสาวแอร์แดนทะเลทรายที่ผันตัวเองไปเป็น office lady และกลับไปเป็นนักเรียนไทยในต่างแดนเช่นเคย ขอแบ่งปันประสบการณ์การดำเนินชีวิตแบบชีพจรรองเท้าจากที่เคยผ่านมาทั้ง ๔ ทวีปให้เป็นแนวทางสำหรับผู้ที่สนใจนะคะ
Myspace Glitter Graphics, MySpace Graphics, Glitter GraphicsMyspace Glitter Graphics, MySpace Graphics, Glitter GraphicsMyspace Glitter Graphics, MySpace Graphics, Glitter GraphicsMyspace Glitter Graphics, MySpace Graphics, Glitter GraphicsMyspace Glitter Graphics, MySpace Graphics, Glitter GraphicsMyspace Glitter Graphics, MySpace Graphics, Glitter Graphics Myspace Glitter Graphics, MySpace Graphics, Glitter GraphicsMyspace Glitter Graphics, MySpace Graphics, Glitter GraphicsMyspace Glitter Graphics, MySpace Graphics, Glitter GraphicsMyspace Glitter Graphics, MySpace Graphics, Glitter GraphicsMyspace Glitter Graphics, MySpace Graphics, Glitter Graphics