All Blog
กรรมสิทธิ์หัวใจ ตอนที่ ๑๔ (๒)

“ก็...เรื่องวริณสิตา” เสียงเขาว่า “ผมไม่ได้รับอุปการะเขาในฐานะคนงาน หรือคนรับใช้หรอกนะ...รัก”


           


แน่นอนว่านั่นไม่ใช่สิ่งที่วริณสิตาคิดว่าจะได้ยินเลยสักนิด สาวน้อยเองเลยถึงกับต้องหันพรืดไปจ้องเสี้ยวหน้าด้านข้างของคนพูดอย่างงงงัน แต่นั่นก็ยังไม่มากเท่ากับหญิงสาวอีกคนแน่


“อะไรนะคะ” หทัยรักถาม น้ำเสียงหวานๆเปลี่ยนโทนเป็นเข้มขึ้นจนจับได้ชัดพร้อมๆกับรอยยิ้มและท่าเอียงคออย่างสาวน่ารักก็อันตรธานหายปั๊บไปด้วย สาวสวยขมวดคิ้วมุ่น


“หมายความว่ายังไงหรือคะ”


“รัก” พีรพัฒน์เรียก มิจำเพาะว่าคนตรงหน้าจะเป็นสาวสวยนามว่าหทัยรัก แต่ไม่ว่าจะใครก็ตาม พีรพัฒน์ไม่ต้องการให้ตนเองเป็นสาเหตุของความโกรธเคืองแม้แต่นิด ถ้าคุยกันอธิบายกันด้วยเหตุผลได้ เขาก็ทำเสมอ


                “ผมไม่ได้รับช่วยเหลือวริณสิตาให้มาทำงานในฐานะคนงานหรือคนรับใช้” ชายหนุ่มอธิบาย “ในบ้านนี้ ผมไม่เคยคิดว่าใครจะเป็นคนใช้สักคน เพราะทั้งป้าบัวศรีหรือลุงก้านต่างก็เป็นคนเก่าคนแก่ของป้าอัง แล้วอายุอานามพวกเขาก็แทบจะเทียบได้กับเป็นญาติผู้ใหญ่ผมแล้ว เพราะอย่างนั้นผมเลยไม่เคยคิดว่าตัวเองจะเป็นเจ้าใหญ่นายโตอะไรที่ต้องมีคนคอยพินอบพิเทารับใช้ อีกอย่างนะรัก...”


                “แต่มันไม่เห็นจะเหมือนกันสักหน่อยนี่คะ!” หทัยรักสวนขึ้นมาก่อนที่พีรพัฒน์จะเอ่ยได้จบ “โอเค พีอาจจะไม่อยากคิด ไม่อยากมองว่าคนใช้อยะ...เอ่อ...คือ คือรักหมายถึง ‘คนเก่าคนแก่’ อย่างแม่บัวศรีกับนายก้านน่ะค่ะ พีอาจจะไม่อยากมองว่าเป็นคนรับใช้ของพี เพราะพวกนั้นเคยทำงานรับใช้คุณป้าอังมา แต่ว่าเด็กนั่น”


                “รัก” พีรพัฒน์เอ่ยอีกเรียกครั้งอย่างทันควัน หนนี้มือใหญ่หนาจัดการคว้ามือขาวๆเรียวบางไว้ได้ทันก่อนที่เจ้าของมือนั้นจะยกขึ้นชี้หน้า ‘เด็กนั่น’ ประกอบคำพูดตามประสาคนที่เป็นแต่เจ้านายและมีคนรับใช้มาตลอดชีวิต แต่ว่าปฏิกิริยาที่ชายหนุ่มตรงหน้าคว้ามือหญิงสาวไว้เช่นนั้น ในสายตาของสาวน้อยอีกคนที่ยืนงงติดแหง็กอยู่ตรงนั้นด้วย ภาพนั้นก็ไม่ผิดไปจากการตั้งใจปลอบประโลมหญิงสาวคนสำคัญให้สงบและใจเย็นลงแค่นั้น


                วริณสิตารีบหรุบตาลงมองพื้นหญ้าเบื้องล่างทันที มีเพียงโสตประสาทเท่านั้นที่ได้ยินเสียงนุ่มทุ้มเอื้อนเอ่ย  


“ก่อนหน้าที่ผมจะต้องเข้ามาดูแลจัดการเรื่องของป้าอัง ผมก็ไม่เคยมีคนรับใช้มาก่อนนะรัก คนเดียวที่คอยดูแลผม คอยซักผ้า ทำกับข้าวให้ผมทานก็คือแม่ แล้วยังไงล่ะรัก แม่ทำงานให้ผมแทบทุกอย่างแต่ผมก็ไม่เคยเห็นแม่เป็นคนรับใช้ งานบ้านหลายๆอย่างผมก็ช่วยแม่ผมทำมาตลอดตั้งแต่ผมจความได้ เพราะฉะนั้นผมว่าตัวเองคงไม่ชินแน่ๆถ้าจู่ๆผมต้องมีคนรับใช้ขึ้นมา”


เจอเหตุผลข้อนี้เข้าไปหทัยรักก็ได้แต่อึ้ง! แต่แน่นอน คนอย่างเธอไม่มีทางยอมแพ้ง่ายๆ หทัยรักเชิดหน้าขึ้นนิดๆ 


                “แล้วยังไงละคะ” หญิงสาวยังถามเสียงสะบัด “ถ้าไม่ใช่คนใช้แล้วพีจะรับอุปการะเด็กคนนี้ในฐานะไหน”


                “ผู้ปกครองรัก” พีรพัฒน์ตอบชัด “ผมจะเป็นผู้ปกครองของเขา”


สาวสวยขมวดคิ้วมุ่นทันที และท่าทีแบบนั้นก็บ่งบอกภาวะอารมณ์ของคนตรงหน้าได้ดี พีรพัฒน์เลยตัดสินใจเอ่ย  


                “ถ้ารักจะกรุณา ก็เอ็นดูเขา จะมองว่าเขาเป็นน้องของผมสักคนก็ได้” แล้วชายหนุ่มก็ปิดคำพูดด้วยยิ้มละไม พร้อมสายตาที่จ้องสบใบหน้าผุดผาดของคู่สนทนาด้วยแววตาความจริงใจ ซึ่งแน่นอนว่า...


ในสถานการณ์อย่างนี้ มันต้องเป็นบทแม่สาวขี้วีนตัวจริงเท่านั้น ถึงจะกล้าปรี๊ดแตก!


หทัยรักต้องอดทนข่มอารมณ์ตัวเองไว้สุดฤทธิ์ ใช่! เพราะถ้าอยากเป็นผู้ชนะ เธอก็จะต้องรักษาภาพสาวสวยผู้เมตตา ใจกว้างและรู้จักรับฟังเหตุผลไว้ให้ได้


แม้ข้างในอยากจะกรี๊ด! กรี๊ดและกรี๊ดให้ใครก็ตามที่มันเป็นต้นเหตุของความขุ่นเคืองใจครั้งนี้ให้วงแตกกระจายก็เถอะ!


หทัยรักแข็งใจ เค้นเอายิ้มหวานปานน้ำผึ้งหยดมาแต้มริมฝีปากบางสวยของตนจนได้ก่อนแสร้งตัดพ้อชายหนุ่มตรงหน้าเสียงชะอ้อน


“แหม! พีน่ะ ถึงกับต้องใช้คำว่ากรุณาเลยหรือ นี่เห็นว่ารักเป็นคนใจร้าย ไม่มีเหตุผลมากเลยหรือยังไงล่ะ ออกจะใจร้ายกับรักเกินไปหน่อยแล้วนะ” ว่าจบก็กระเง้ากระงอดใส่ให้เล็กๆก่อนจะหันไปทางเด็กสาว และหากว่าริมฝีปากสีกุหลาบนั้นยิ้มหวานเป็นทุนอยู่แล้ว งานนี้หทัยรักก็ยิ่งต้องเค้นให้หวานมากขึ้นไปอีกยามเมื่อเอื้อนเอ่ย


“ฉันต้องขอโทษเธอด้วยนะจ๊ะ ที่เข้าใจผิดไปว่าเธอเป็นคนรับใช้ หวังว่าเธอคงจะไม่โกรธฉันหรอกนะ ใช่ไหมจ๊ะ...วริณสิตา”


                “เอ่อ...”


แม้จะงงจนตั้งตัวไม่ค่อยจะถูกอยู่บ้างกับทีท่าที่เปลี่ยนไปอย่างหน้ามือเป็นหลังมือ แต่ว่า...


เขาคง...ไม่ได้ตั้งใจจะพูดออกมาหรอกมั้ง พวกถ้อยคำที่ทำให้เธอรู้สึกแย่ๆเมื่อกี้นั่น


สาวน้อยได้แต่กะพริบตายามครุ่นคิด


ใช่...เพราะคุณหทัยรักคนนี้ เขาก็พูดขอโทษเธอออกมาแล้วนี่ ดูท่าทาง...เขาก็คงเป็นคนดีอยู่เหมือนกันนั่นแหละ...


“ว่ายังไงล่ะจ๊ะ เงียบไปเลย โธ่! นี่เธอโกรธฉันจริงๆหรือจ๊ะวริณสิตา” สาวสวยตรงหน้าเริ่มออกอาการตีโพยตีพายส่งผลให้คนถูกถามต้องรีบส่ายหน้า ตอบเบาๆอย่างสุภาพ


“เอ่อ...มะ...ไม่ค่ะ ”


                “แหม! น่ารักจริงๆเลยนะจ๊ะ อือ...แต่ถึงยังไง ฉันก็ยังรู้สึกผิดอยู่ดีที่เผลอพูดจาไม่ดีกับเธอ เอาอย่างนี้ดีกว่ามั้ย เพื่อเป็นการไถ่โทษ ให้ฉันได้พาเธอไปช้อปปิง ซื้อเสื้อผ้าใหม่กันดีไหมล่ะจ๊ะ”


                “คะ?” วริณสิตาเบิกตาขึ้นมา เพราะนี่เรียกได้ว่ายิ่งกว่าจะเกินแปลกใจ แต่สาวสวยอีกฝ่ายก็ยังยิ้มหวานไม่คลาย มิหนำซ้ำสุ่มเสียงที่ใช้ก็ยังคล้ายจะหยอกเย้าเธอเล่นด้วย


                “โธ่ๆ! ไม่เห็นต้องทำหน้าตาตกใจขนาดนั้นเลยนี่จ๊ะ” หทัยรักว่า ยิ้มบางๆฉาบขึ้นมุมปากแค่เพียงเสี้ยวของวินาทีก่อนที่จะว่าต่อไป “ก็ฉันดูแล้ว เห็นเสื้อผ้าของเธอมันก็ออกจะ...เก่าๆน่ะนะ ฉันก็เลย...เข้าใจผิดไปยังไงล่ะจ๊ะ”


                น้ำเสียงที่ใช้ก็เข้าข่ายปกติ แต่กับจังหวะจะโคนของประโยคนั้นก็ทำให้วริณสิตาต้องก้มหน้ามองสารรูปตัวเองอีกครั้ง และมันก็ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าคำว่า ‘เก่าๆ’ ที่อีกฝ่ายพูดจะทำให้หน้าทั้งหน้าร้อนเห่อขึ้นมาด้วยความอาย


                ตลกน่าเจ้าจิ๊บ! วริณสิตาได้แต่นึกต่อว่าตัวเองในใจ เธอก็ไม่เคยมีเรื่องขุ่นข้องหมองใจกับคุณนางฟ้าคนนี้สักหน่อย มิหนำซ้ำเมื่อกี้เขาก็ยังพูดขอโทษเธอได้ง่ายๆเลย แล้วจู่ๆเธอจะไปรู้สึกหน้าร้อนๆเพียงเพราะเขาพูดความจริงว่าเสื้อผ้าเธอมันเก่าได้ยังไง!


                แล้วคนคิดก็ได้แต่ก้มหน้า ยอมรับความจริงไปเงียบๆ ขณะที่หทัยรักก็ยังว่าต่ออยู่เจื้อยแจ้ว


                “แต่ตอนนี้ เธอต้องรู้นะจ๊ะ ว่าตัวเองได้รับโอกาสมาอยู่ในความดูแลของคุณพีเขาแล้ว คุณพีเขาเป็นคนมีหน้ามีตาในสังคม ฉะนั้นเธอก็ต้องพัฒนาการแต่งตัวให้ดูเหมาะสมกับฐานะของผู้ปกครองเธอหน่อยนะจ๊ะ เพราะถ้าขืนเธอยังแต่งตัว...สกปรกมอซออย่างนี้เนี่ย คนเขาก็จะนินทาผู้ปกครองของเธอได้ ซ้ำร้ายใครไม่รู้ก็จะเข้าใจผิดคิดว่าเธอเป็นคนใช้ เข้าใจใช่ไหมจ๊ะ วริณสิตา!”






Free TextEditor



Create Date : 11 เมษายน 2553
Last Update : 11 เมษายน 2553 21:42:36 น.
Counter : 1362 Pageviews.

3 comments
  
ขอให้มีความสุขกับครอบครัวนะคะ สวัสดีปีใหม่ไทยค่ะ
โดย: cd2lucky วันที่: 11 เมษายน 2553 เวลา:22:15:41 น.
  
รักนิยาย เชิญที่

gangdee.com นะค่ะ

ขอบคุณมากค่ะ
โดย: nana IP: 161.200.209.99 วันที่: 13 เมษายน 2553 เวลา:23:12:56 น.
  
ผู้ปกครองคนใหม่
โดย: fon IP: 49.48.110.65 วันที่: 20 ตุลาคม 2554 เวลา:23:20:19 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

parinnada
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 14 คน [?]



แนะนำตัว
New Comments