All Blog
กรรมสิทธิ์หัวใจ ตอนที่ ๑๔

ตอนที่ ๑๔

นั่นละสินะ ยายเด็กที่มาขออาศัย!

หทัยรักหรี่ตาจ้องเขม็งไปยังเด็กสาวร่างบางแปลกหน้า
ที่ยืนอยู่ริมสนามหญ้ารวมกับสองคนใช้

หทัยรักจ้องเป๋งอยู่เกือบอึดใจก่อนจะคลี่ยิ้มเหยียดๆออกมา

เฮอะ! สาวสวยนึกสบถอยู่ในใจ

นี่เมื่อคืนเธอต้องนอนไม่หลับทั้งคืนเพราะยายเด็กผู้หญิงหน้าตาบ้านๆแถมตัวดำปิ๊ดอย่างนี้เนี่ยนะ

เสียประวัติที่สุด!


หทัยรักเหลือกตาขึ้นฟ้าเมื่อสรุปกับตัวเองได้ว่า
นี่มันไม่ใช่เรื่องแล้วสักนิดที่จะต้องไปเขม่นมองพวกคนรับใช้แบบนั้น

สาวสวยดันปิดประตูรถปิดเบาๆก่อนหันไปคลี่ยิ้มหวานให้กับเจ้าของบ้านหนุ่ม

“อรุณสวัสดิ์ค่ะ หวังว่ารักคงไม่ได้มารบกวนพีเช้าเกินไปหรอกนะคะ”

พีรพัฒน์ส่ายหน้า ยิ้มบางๆตามมารยาทอันพึงกระทำ

“ไม่หรอกรัก ใครจะไปคิดอย่างนั้นกับคุณ”

หทัยรักยิ้มกว้างกว่าเก่าขณะก้าวขึ้นบันไดหินอ่อนไปหาคนพูด
และถึงแม้จะคิด ว่ามิใช่เรื่องแล้วสักนิดที่จะไปกังวล

แต่แน่นอน หัวข้อที่เธอเลือกใช้เพื่อเปิดฉากสนทนาก็ยังไม่พ้นไปจาก

–เรื่องยายเด็กหน้าบ้านๆที่ยืนอยู่ริมสนามหญ้านั่นล่ะ--

“นั่นน่ะหรือคะ เด็กที่มาความอุปการะจากคุณป้าอัง” หทัยรักถาม
ใบหน้ารูปไข่ผินไปมองเด็กสาวอีกครั้งอย่างเยาะยิ้มกระหยิ่มในใจยามเมื่อได้ยินเสียงนุ่มทุ้มตอบรับ “ใช่” อยู่ข้างๆ

แต่นั่นก็ก่อนที่จะได้เห็นแผ่นหลังพีรพัฒน์โผล่เข้ามาอยู่ในสายตา

แล้วก็เท่านั้นละที่ทำเอาคนกระหยิ่มยิ้มย่องแทบจะเหวอ!

ก็อีตาบ้านั่นก้าวลงบันไดไปเฉย
โดยไม่ได้นึกสักนิดเลยว่าผู้หญิงสวยๆอย่างเธอเพิ่งจะนวยนาดขึ้นบันไดมาเพื่อจะยืนเคียงกับเขา!

อ๊าย!

หทัยรักได้แต่แอบกรีดร้องอย่างขัดเคืองอยู่ในใจ
ก่อนจะต้องสะกดอารมณ์ขุ่นๆไว้แล้วรีบก้าวถี่ๆตามพีรพัฒน์ลงไปอีกครั้ง


พีรพัฒน์เดินมาหยุดอยู่ริมขอบสนามหญ้าอีกด้านขณะที่สาวสวยก็ตามมายืนข้างๆเขาจนได้

“วริณสิตา มาตรงนี้หน่อยซิ”

คนถูกเรียกได้แต่กะพริบตา
อึดใจหนึ่งที่สาวน้อยต้องใช้เวลาตั้งสติ
เพราะคำสั่งสั้นๆนั้นแม้ไม่มีความดุดัน แต่ก็ฟังเฉียบขาดและดูทรงอำนาจเหนือเธอนัก

ใช่...ก็คุณพีเขามีศักดิ์เป็นผู้ปกครองเธอแล้วนี่
เขาก็ย่อมมีสิทธิ์ ‘สั่ง’ เธอได้

อย่างที่เขาก็เคยสั่งให้เธอกินยาแล้วเข้านอนเมื่อคืนอย่างไร แต่...

สาวน้อยก็ไม่ค่อยจะเข้าใจเอาเสียเลย

กับการสั่งครั้งนี้ทำไมเธอถึงรู้สึก...ไม่ค่อยจะดีเท่าไหร่

อาจเพราะสายตาของสาวสวยแปลกหน้าที่เริ่มเขม่นมองเธอจริงจังอีกครั้ง

วริณสิตาจึงได้แต่หันไปมองนางบัวศรีอย่างขอความเห็น และแน่นอน สาวน้อยก็ได้รับกลับมา

“ไป ไปเร็วๆเถอะ คุณพีเธอเรียกแล้ว ที่ป้าลงมาตามเนี่ยก็เพราะเรื่องนี้แหละ
ไปๆ อย่าให้คุณๆเขาต้องรอนาน”

สรรพนามที่บอกความมากกว่าหนึ่งนั่นทำให้วริณสิตาต้องแข็งใจ
กลืนน้ำลายลงคอก่อนเดินตัดสนามหญ้าเข้าไปหา ‘คุณๆ’ ด้วยทีท่าเกรงๆ


วริณสิตาหยุดตัวเองลงเมื่อมองเห็นปลายรองเท้าหนังสีดำที่ยืนเคียงกับส้นสูงสีครีมในสายตา

เด็กสาวได้แต่ก้มหน้า
มิอาจหาญอยากจะพินิจพิจารณาคนที่อยู่ในฐานะสูงส่งกว่าตนมากๆอย่างนั้น
กระทั่งได้ยินเสียงนุ่มทุ้มสั่งอีกครั้งนั่นแหละ

“เงยหน้าขึ้นมาซิ”

เมื่อนั้นสาวน้อยจึงค่อยๆเงยหน้าขึ้นมา
แล้วภาพที่ปรากฏแก่สายตาก็คือชายหนุ่มที่เริ่มจะคุ้นตากับหญิงสาวในชุดสูททำงานสีครีมที่สวยสง่า

ใบหน้าเรียวเป็นรูปไข่ถูกล้อมกรอบไว้ด้วยผมเส้นเล็กที่ยาวสลวยเคลียไหล่
ดวงตาโตสุกใสมีประกายคมกล้า
แก้มก็เนียนสวยเป็นสีชมพูระเรื่อใสๆ
ริมฝีปากรูปกระจับแต้มลิปติกสีแดงกลีบกุหลาบ ตัดกับผิวกายที่ขาวราวไข่ปอก

สาวน้อยแทบลืมกะพริบตา

เมื่อคืนนี้ได้เห็นจากระยะไกลวริณสิตาก็รู้สึกได้ว่า
คุณผู้หญิงคนนี้ต้องสวยพอๆกับดาราหรือไม่ก็เทพีสงกรานต์ประจำหมู่บ้านเธอแน่ๆ

แต่พอได้มาพิศระยะใกล้
วริณสิตาก็ไม่คิดว่าคุณผู้หญิงคนนี้จะสวยอย่างกับดาราหรือเทพีหน้าไหนเสียแล้ว


แต่คุณเขาสวยราวนางฟ้านางสวรรค์ไม่มีผิด


“นี่คือคุณหทัยรัก เพื่อนของฉัน รู้จักไว้สิ”

“เอ่อ...สะ...สวัสดีค่ะ”
วริณสิตารีบยกมือไหว้แสดงความเคารพหญิงสาวที่ทั้งหน้าตา ฐานะและอาวุโสสูงกว่าอย่างเทียบกันมิได้

แต่สาวสวยที่ถูกไหว้ไม่ได้กล่าวทักทาย
ไม่ได้รับไหว้
ไม่แม้แต่จะมองหน้าวริณสิตาด้วยซ้ำ

หทัยรักหันไปหาพีรพัฒน์

“ชื่อวริณสิตาหรือคะเด็กคนนี้” เสียงหวานๆเอ่ยถาม
แต่ไม่ทันที่ใครจะได้ตอบ เจ้าของเสียงก็บอกต่อ

“ไม่เหมาะกับตัว”

คำพูดนั้นบ่งให้รู้ได้ดี
ว่าประโยคข้างต้นที่คล้ายๆจะเป็นคำถามนั่น แท้จริงแล้วมิใช่

พีรพัฒน์ขยับตัวเล็กน้อย ยิ้มแผ่วบางยามบอกให้อีกฝ่ายรับรู้

“ชื่อนี้ ป้าอังเป็นคนตั้งให้เขาน่ะ”

“อ้าว! เหรอคะ” หทัยรักร้อง
ไหวไหล่ขึ้นน้อยๆราวกับนั่นเป็นเรื่องจิ๊บจ้อยขี้ประติ๋ว

“แหม! คุณป้าอังเนี่ยท่านเป็นคนมีความคิดสร้างสรรค์เลิศๆเสมอเลยนะคะ”

หญิงสาวหัวเราะเบาๆก่อนหันมาทางวริณสิตา

“เธอโชคดีจริงๆเลยนะจ๊ะ ที่มีชื่อเพราะขนาดนี้”

แล้วหญิงสาวคนที่วริณสิตาคิดว่า ‘สวยเหมือนนางฟ้า’ ก็ปิดท้ายประโยคนั้นด้วยรอยยิ้มหวาน

แต่คนที่เพิ่งถูกวิจารณ์ว่าชื่อไม่เหมาะกับตัวนั่นเหมือนจะยิ้มไม่ออก

วริณสิตาได้แต่ก้มหน้าลงมาและไม่ได้เอ่ยอะไร
แต่ราวกับกิริยาอย่างนั้นจะเป็นการกระทำอันไม่เหมาะอย่างร้าย
เพราะหทัยรักอุทาน ‘ต๊าย’ ออกมาเบาๆ

“นี่เธอจ๋า” คนที่สวยอย่างนางฟ้าเอ่ยอีก
“เวลาเจ้านายเขาเอ่ยชมน่ะ เธอควรจะกล่าวขอบคุณสักหน่อยนะ
ไม่ใช่เอาแต่ก้มหน้า มันจะดูไม่มีมารยาท รู้หรือเปล่าจ๊ะ”

วริณสิตาหน้าร้อนเห่อ
แต่แน่นอนว่าสถานะอย่างเธอจะทำอะไรได้ นอกจากก้มหน้าแล้วอดทน!


หทัยรักลอบยิ้มออกมาเมื่อเห็นทีท่าของคนที่ยืนอยู่ตรงหน้า


ฮึ! นี่ล่ะ ผลตอบแทนสำหรับคนที่บังอาจทำให้สาวสวยระดับ ‘หทัยรัก วรโชติ’ ต้องขุ่นข้องหมองใจ!


แต่แน่นอน โดนเท่านี้ใครจะไปพอใจ
หทัยรักเลิกคิ้วขึ้นสูงเป็นวาก่อนจะหันหน้าไปหาพีรพัฒน์

“โธ่! พีคะ” หทัยรักแสร้งว่า
“รักเข้าใจแล้วละค่ะ ที่พีเคยขอให้รักช่วยเป็นธุระจัดการดูแลเด็กคนนี้
เขาไม่ค่อยจะรู้เรื่องอะไรเกี่ยวกับมารยาทที่ควรปฏิบัติต่อเจ้านายเลยจริงๆ”

ลำพังแค่การถูกตำหนิต่อว่าก็ส่งผลให้ผิวแก้มวริณสิตาร้อนเห่อขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้แล้ว
แต่นั่น...ก็อาจจะยังไม่ร้ายเท่ากับเสียงถอนหายใจที่ดังขึ้นก่อนเสียงทุ้มๆเสียงเดิมจะเอ่ย


“วริณสิตา เวลาที่ผู้ใหญ่ให้คำชม เป็นเด็ก ก็ควรจะกล่าวขอบคุณ นั่นเป็นสิ่งที่ควรต้องทำ”


กับประโยคนั้น คนที่ถูกเอ่ยชื่อออกมาก็บอกไม่ถูกเลยว่ารู้สึกอย่างไร
วินาทีนี้กระแสเสียงเอื้อนเอ่ยที่เคยทำให้ความกังวลหนักอึ้งในหัวใจมลายหายไปดังขึ้นอีกครั้งในมโนสำนึก


ก็เธอยังไม่บรรลุนิติภาวะ เพราะฉะนั้น ฉันจะอยู่ในฐานะผู้ปกครองของเธอ เข้าใจมั้ย

ฉันจะอยู่ในฐานะผู้ปกครองของเธอ...

ผู้ปกครองของเธอ!


คำพูดนั้นได้แต่ดังซ้ำไปซ้ำมา อย่างกับจะตราให้ชัด ประทับไว้เป็นสำคัญว่า...

ฉันจะอยู่ในฐานะผู้ปกครองของเธอ!

คิดไปคิดมาก็ตลก!
ตลกนักที่ดันหลงเข้าใจไปว่า
คำว่า ‘ผู้ปกครอง’ ของเขาจะมิได้หมายถึงความเป็นเจ้าเป็นนายเลยสักนิด!

คนคิดจึงได้แต่...ค่อยๆกระพุ่มมือขึ้น

“ขอบคุณค่ะ...คุณหทัยรัก”

“อืม! ดีมากจ้ะ” หทัยรักคลี่ยิ้มพอใจ
“เอาล่ะ เธอกลับไปทำงานพรวนดินถอนหญ้าอะไรตามหน้าที่ของเธอเถอะนะ
ฉันกับคุณพีไม่มีธุระอะไรกับเธอแล้ว”

“ค่ะ”

วริณสิตารับคำแผ่วๆ ก้มหน้า หมุนตัวและตั้งใจว่าจะรีบไปจากตรงนี้ให้ไวที่สุด

แต่ทว่า...

“เดี๋ยว”

วริณสิตาต้องชะงักอีกครั้งกับเสียงเรียก

“ฉันยังไม่ได้บอกให้เธอไปไหนเลย” เสียงทุ้มๆเอ่ย

นาทีนี้เด็กสาวได้แต่สูดลมหายใจเข้าปอดแรงๆ
แม้จะยังรู้สึกแปลกปร่าอยู่บ้าง
เพราะชีวิตนี้ยังไม่เคยมีใครมาสั่งเธอด้วยคำสั่งทรงอำนาจแบบนี้

แต่เธอก็คงต้องทำใจให้ชิน
เพราะต่อไปนี้ก็แน่ใจได้แล้วว่า
ตัวเองก็มีหน้าที่และสถานะเป็นคนรับใช้เช่นเดียวกับป้าบัวศรีและลุงก้านนั่นละ

แต่สิ่งที่วริณสิตายังไม่เข้าใจ

ทำไมก่อนหน้า เขาถึงต้องมาทำให้ไขว้เขวสับสนด้วย

เธอไม่เคยกลัวเรื่องต้องทำงานหนักลำบากลำบนอยู่แล้ว


คนรับใช้ก็คนรับใช้สิ บอกกันตรงๆก็ได้ ทำไมต้องให้เธอรู้สึกไม่ดีเพราะถูกคนไม่รู้จักตำหนิต่อว่ากันซึ่งๆหน้าด้วย!


วริณสิตาสูดลมหายใจเข้าปอดแรงๆอีกครั้ง ก่อนหันกลับมา

“คะ? คุณพีมีอะไรจะให้ฉันรับใช้อีกหรือคะ”

วริณสิตาพยายามบังคับเสียงตัวเองให้ปกติที่สุด

แต่ทว่า...แค่อึดใจ
อึดใจเดียวจริงๆที่สาวน้อยแน่ใจว่าเห็นอีกฝ่ายเลิกคิ้วขึ้นนิดๆ
ก่อนเขาจะหันไปทางหญิงสาวที่ยืนอยู่ข้างๆกาย

“รัก” พีรพัฒน์เอ่ยด้วยเสียงนุ่มทุ้มตามแบบฉบับเขา
ซึ่งสาวสวยที่ถูกเรียกก็คลี่ยิ้มให้

“ขาแถมเสียงขานรับก็หวานบาดใจ “อะไรหรือคะ

ชายหนุ่มกะพริบตาช้าๆขณะสะระตะว่า
เขาควรใช้ถ้อยคำใดหรือแบบไหนที่จะอธิบายให้สาวสวยตรงหน้าเข้าใจอะไรบางอย่างให้ถูกต้อง
เพราะรู้ดี ว่าหญิงสาวคนนี้เป็นคนอารมณ์ค่อนข้างร้อน
และแน่นอน พีรพัฒน์ก็คิดว่าเจ้าหล่อนคงไม่ค่อยจะได้รับรู้อะไรที่ขัดใจบ่อยนักด้วย

“อืม...ผมว่า เราอาจจะมีการ...เข้าใจอะไรผิด เกิดขึ้นนิดหน่อยน่ะครับรัก”

“คะคิ้วโค้งของหทัยรักเกิดอาการเลิกองศาขึ้นมานิดหน่อย

“เข้าใจผิดหรือคะ อะไรล่ะ

สาวสวยปิดคำถามด้วยท่าทางเอียงคอน้อยๆพร้อมกะพริบตาหน่อยๆอย่างสาวน้อยที่ดูจะน่ารัก

พีรพัฒน์จึงได้แต่คลี่ยิ้มนุ่มๆออกมา

“ก็เรื่องวริณสิตา” เขาว่า “ผมไม่ได้รับอุปการะเขาในฐานะคนงานหรือคนรับใช้หรอกนะ รัก”
.............






Free TextEditor



Create Date : 07 มีนาคม 2553
Last Update : 7 มีนาคม 2553 19:51:46 น.
Counter : 1464 Pageviews.

2 comments
  
ขอให้คุุณรักหน้าแตกไปเลยค่ะ
โดย: O IP: 86.17.189.29 วันที่: 8 มีนาคม 2553 เวลา:3:51:09 น.
  
ฐานะที่ควรจะได้รับต่างหาก
โดย: fon IP: 49.48.110.65 วันที่: 20 ตุลาคม 2554 เวลา:23:17:12 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

parinnada
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 14 คน [?]



แนะนำตัว
New Comments