Group Blog
 
All blogs
 
ฆาตกรรมระดับ 7 レベル7 คุ้มแก่การจดจำและค้นหา


レベル7  / Level 7 / ฆาตกรรมระดับ 7

ชายหญิงคู่หนึ่งตื่นขึ้นมาบนเตียง
ในคอนโดฯ ใจกลางกรุงโตเกียว
พวกเขาเกิดอาการความจำเสื่อม จำอะไรไม่ได้เลย
และเฟอร์นิเจอร์ในคอนโดฯ นั้น ก็เป็นของใหม่
รวมทั้งชุดนอนซึ่งตนสวมใส่ด้วย
ไม่มีสิ่งใดระบุตัวตนของสองหนุ่มสาวได้
นอกจากรอยสักบนแขนว่า Level 7
แต่กลับพบปืน ผ้าเปื้อนเลือด
และกระเป๋าเดินทางใบหนึ่งที่อัดแนนด้วยธนบัตร

ต่อมาจู่ๆ ฝ่ายหญิงสาวก็เกิดตาบอดขึ้น 
เธอทำหม้อต้มน้ำตกเสียงดัง
เป็นเหตุให้ซาเองุสะชายวัยกลางคน
ผู้อาศัยข้างห้องมาพบเห็นเรื่องราวทั้งหมด
ซาเองุสะเสนอตัวช่วยค้นหาตัวตนของขายหญิงคูนี้
และที่มาของปืนกับวัตถุน่าสงสัยในห้องคอนโดฯ

การสืบหาเรื่องราวอันลึกลับจึงได้เริ่มต้นขึ้น..
ว่า Level 7 ซึ่งต่อมามีผู้เกี่ยวข้องหลายคนนั้น
หมายความถึงอะไร
และพัวพันกับฆาตกรรมหมู่นองเลือดอย่างไร




วันที่ ๑๕ พฤษภาคม ๒๕๕๗ เคยเขียนคอมเมนต์ในบล็อกรีวิวนิยายเรื่องนี้ของคุณ 'มาช้ายังดีกว่าไม่มา' โดยเขียนไว้ว่า ไม่ต้องจดชื่อ จำชื่อ จำปกได้ อย่าให้เจอ ....

แต่ก็ไม่เคยได้เจอหรอกนะคะ พอได้อ่านเรื่อง 'คนร้ายจงฟัง' ของ 'ชิซุคุอิ ซูสุเกะ' แล้วรู้สึกว่าเราคงจะถูกโฉลกกับนิยายแนวนี้ของฝั่งญี่ปุ่นเข้าแล้ว อยากอ่านแนวนี้อีก จึงนึกถึงปกนี้ขึ้นมาอีกครั้ง และก็เริ่มเสิร์ชอินเตอร์เน็ต เสิร์ชจนปรุจึงได้หนังสือมือสองเล่มนี้มา แล้วก็ที่ดีใจมากที่ได้ปกเก่าปกนี้เพราะจะแลดูน่ากลัวอย่างไรก็ยังดูดีกว่าปกเลือดอีกอันที่ให้ความรู้สึกอย่างกับเป็นเรื่องราวสยองของฆาตรกรโรคจิต 

ปกนิยายแนวนี้ในมุมหนังสือของร้านนายอินทร์ที่จัดรวมๆ กันไว้ ถ้าไปยืนเลือกอยู่นานๆ ท่ามกลางหมู่เลือด ก็รู้สึกเครียดได้เหมือนกันนะคะ 

ที่จริงแล้วอาชนิยายมันก็ไม่ได้น่ากลัวขนาดนั้น ถ้านิยายผีสยองขวัญล่ะก็ว่าไปอย่าง แต่ว่าแต่ละปกก็ชวนให้นึกกลัวได้ดีจริงๆ 
ย่อมจะต้องมีเหตุผล ที่ มิยาเบะ มิยูกิ ได้รับสมญาว่าเป็นราชินีแห่งอาชญนิยาย 
ทั้งยังเป็นนักเขียนมือรางวัล ยามาโมโตะ ชูโคโร รางวัลนาโอกิ และรางวัลอื่นๆ อีกมาก

อ่านฆาตกรรมระดับ 7 ซึ่งเป็นหนึ่งในผลงานชื่อดังของเธอแล้วก็เข้าใจ ว่านั่นคงจะเป็นค่าที่คู่ควร

' เปิดเรื่องด้วยไปเดียรุนแรงตามสไตล์ของมิยาเบะ นั่นคือกระตุ้นให้สงสัยด้วยเรื่องราวของชายหญิงคู่หนึ่งที่ตื่นขึ้นมาในที่ซึ่งตัวเองไม่คุ้นเคยพร้อมกับสูญสิ้นความทรงจำ โดยมีรหัสแปลกๆ บนแขนของทั้งคู่ว่า Level 7 อันเป็นปริศนาและร่องรอยเดียวของการตามหาความเป็นมาของตน ก่อนจะนำผู้อ่านให้ดิ่งสู่โลกปริศนาและการฆาตกรรมตามแบบของมิยาเบะมีมักแฝงการวิจารณ์สังคมสมัยใหม่ไปด้วยในตัว' (คำนำสำนักพิมพ์)

'ขึ้นต้นด้วยเรื่องซึ่งไม่มีความสัมพันธ์กันเลย แต่ก็มาบรรจบกันได้อย่างกลมกลืนด้วยการวางเค้าโครงเรื่องอย่างชาญฉลาด และทำให้มองเห็นภาพราวกับชมภาพยนตร์ตื่นเต้นเรื่องหนึ่ง แถมด้วยการหักมุมครั้งแรกครั้งเล่าจนยากแก่การเดาตอนจบ ยิ่งทำให้นิยายเรื่องนี้ชวนติดตามเป็นอย่างยิ่ง'(คำนำผู้แปล)

เปิดเรื่องได้น่าสนใจดีค่ะ เมื่อไม่มีเวลาพอจะอ่านให้จบ ยังพะวักพะวนถึงอยากจะอ่านต่อ อยากจะรู้เร็วๆ ซะที  รู้สึกอย่างนั้นเมื่อจำต้องวางหนังสือลง แล้วพักไปนาน เห็นมันวางอยู่บนโต๊ะทุกวันๆ ก็อยากอ่านนะ แต่อยากจะมีเวลาพอที่จะอ่านแบบรวดเดียวจบ ไม่อยากคาใจ  

เมื่อได้กลับมาอ่านอีกครั้ง ช่วงแรกจะรู้สึกว่าการดำเนินเรื่องผ่านตัวละครครหลายคน  ทางนี้ตามหาตัวตนของคนสองคน  ทางโน้นก็ตามหาอีกคนๆ หนึ่งที่หายไป  เหมือนคนละเรื่อง คนละปัญหา ไม่น่ามาเกี่ยวกัน แต่พอเข้าสู่กลางเรื่อง ในรายละเอียดเริ่มมีการเฉียดกันไปมาผ่านคนรู้จัก ผ่านสถานที่พบผ่านแห่งเดียวกัน เริ่มมีร่องรอยที่อาจจะเกี่ยวข้องสัมพันธ์กัน แต่ไม่อาจเดาได้ว่าควรจะเกี่ยวในแง่ไหน อย่างไร   ทำให้อยากรู้มากถึงขนาดต้องหักห้ามใจอยู่หลายครั้งไม่ให้ไปพลิกหาเฉลย (ก็เข้าใจว่าไม่ควรทำเช่นนั้นในการอ่านหนังสือ แต่มันอยากรู้มากจริงๆ )  ยิ่งเข้าสู่ช่วงหลังยิ่งใจจดใจจ่อ วางไม่ลง อะไร ยังไง อยากรู้ๆ 

อ่านจบแล้ว  เข้าใจแล้วล่ะ รีวิวที่เคยอ่านผ่านตา  บางคนใช้คำว่า  เหนือชั้น  บางคนว่า อภิมหา..ฆาตกรรมเหนือเมฆ  ส่วนในความคิดของเราก็เห็นด้วยนะ เพราะมันน่าทึ่งในสติปัญญาของคนเขียนว่า  .. คิดได้ไง? การหักมุมคงจะไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรสำหรับนิยายแนวนี้ แต่ที่ซับซ้อน พลิกผันสองสามตลบนี่.. ต้องขอชม  การมีตัวละครหลายคน  และดำเนินเรื่องมาจากสองทาง มีเหตุการณ์เกิดขึ้นหลายอย่างก่อนจะมาบรรจบเป็นเรื่องเดียว เหมือนมันจะยากมากๆ ที่จะต้องปิดช่องโหว่ให้หมด ไม่พลาดให้ผู้อ่านโต้แย้งได้ในจุดไหนว่าไม่สมเหตุ.. สมแรงจูงใจ

มีเหตุผลสำคัญหนึ่งที่ทำให้รู้สึกสนใจนิยายญีุ่่ปุ่นขึ้นมามากกว่าแต่ก่อน คือการสะท้อนความรู้สึกนึกคิดของตัวละคร ที่มักทำให้เกิดความเข้าใจและเกิดอารมณ์ร่วมไปกับตัวละครได้ง่าย   นิยายเรื่องนี้ก็เป็นแบบนั้น

แต่ที่ชอบเป็นพิเศษ คือ การดำเนินเรื่องแบบคล้ายจะเรื่องของใครของมัน  แต่ว่าทุกคน ทุกอย่าง ล้วนวกเข้ามาเกี่ยวข้องสัมพันธ์เป็นเรื่องเดียวกันนี่แหละ ที่ทำให้รู้สึกว่านิยายเรื่องนี้สนุก 

ทำให้นึกอยากอ่าน 'ปริศนาฆ่าหั่นศพ'  ขึ้นมาอีกเรื่อง แม้จะมีชื่อชวนสยอง แต่ตอนนี้ได้เรียนรู้แล้วว่า อาชนิยายมันไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิด หรืออย่างที่เห็นบนภาพปก

เหตุที่คิดว่ามันน่ากลัวนี่เอง จึงพลาดของดีมาซะนาน กว่าจะอยากอ่าน หนังสือก็หายากซะแล้ว



Create Date : 29 มีนาคม 2558
Last Update : 1 มิถุนายน 2558 21:59:48 น. 4 comments
Counter : 502 Pageviews.

 
ยังไม่เคยอ่านของนามปากกานี้เลยค่ะ พลาดได้ไง จดๆเป็นการรีบเร่ง


โดย: kunaom วันที่: 30 มีนาคม 2558 เวลา:10:38:36 น.  

 
ปกแบบนี้โอมักมองผ่านเลยค่ะ ไม่ค่อยถูกกับแนวฆาตกรรมน่ากลัวเท่าไร แหะๆ


โดย: ออโอ วันที่: 30 มีนาคม 2558 เวลา:12:48:03 น.  

 
กลัวปก ......

ขอบคุณสำหรับรีวิวค่ะ


โดย: Prophet_Doll วันที่: 30 มีนาคม 2558 เวลา:16:03:21 น.  

 
ถ้าไม่ได้มาอ่านรีวิวก็คงไม่สนใจเหมือนกันค่ะ เพราะจากปกจะกลัวมาก5555
แอบเล็งไว้ก่อนค่ะ ถ้าเจอจะหามาลองบ้างค่ะ


โดย: polyj วันที่: 30 มีนาคม 2558 เวลา:22:03:26 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

prysang
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 96 คน [?]




จำนวนผู้ชม คน : Users Online
New Comments
Friends' blogs
[Add prysang's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.