Group Blog
 
All blogs
 
กลีบบัวกลางใจ ชอบจังนางเอกแนวนี้ อ่านแล้วเย็นใจ

กลีบบัวกลางใจ
_เขียน , ลี่ลี่_แปล
สำนักพิมพ์แจ่มใจ  พิมพ์ครั้งที่ ๒   มิถุนายน ๒๕๕๘

เห็นปกครั้งแรกปุ๊บ นึกถึงเธอคนนี้ปั๊บ หักอกหักใจไปสองครั้งสองคราวที่เข้าร้านหนังสือ 
มาถึงครั้งที่สาม ... ก็ยังคงคิดถึงเธอ จึงพ่ายแพ้ ตบะแตก 
ซื้อมา แม้ว่าจะเกินงบซื้อหนังสือของเดือนเข้าอีกจนได้
(ได้ข่าวว่างบนั้นหมดไปตั้งแต่ยังไม่ผ่านสัปดาห์แรกของเดือนละ)




หลันซื่อ  บุตรชายคนโตของหลี่ชินอ๋อง เขารักมั่นในตัวเพื่อนสมัยเด็กไม่เสื่อมคลายแม้นางจะออกเรือนไปแล้ว พาให้คนรอบข้างอิดหนาระอาใจนัก

ชูเหอ   หญิงสาวผู้เฉลียวฉลาด มีจิตใจเข้มแข็งและหาญกล้าไม่แพ้บุรุษ  ทว่าพ่อแม่พี่น้องกลับไม่เคยสนใจไยดีในตัวนางแม้แต่น้อย กระทั่งชายในดวงใจของนางก็ยังแทบไม่สังเกตเห็นนางเลย

ตุนหวา  น้องสาวของหลันซื่อ เป็นโฉมสะคราญหาตัวจับยาก ทว่านางกลับมีนิสัยแปลกประหลาดทำให้เข้ากับหญิงสาววัยเดียวกันไม่ค่อยได้  ยกเว้นชูเหอคนเดียวเท่านั้น

ลี่เอ๋อร์  สาวใช้ประจำตัวของชูเหอ

หลินคัง  พ่อบ้านประจำตัวของหลันซื่อ

เวลาหนึ่งปีกว่าผ่านไปดุจสายลมพัด ทว่า หลันซื่อ มิอาจรู้สึกได้ถึงวันคืนที่เคลื่อนคล้อยแม้แต่น้อย
เพราะหัวใจของเขายังคงเฝ้าแต่คิดถึงนางในดวงใจ แม้นางจะออกเรือนไปเป็นภรรยาของผู้อื่นแล้วก็ตาม หากไม่ใช่เพื่อร่วมงานแต่งของน้องสาวที่เมืองหลวง เขาคงยังไม่พร้อมจะกลับมา

แต่ก็ถือว่าเป็นโชคแท้ๆ ที่เขากลับมาหาครอบครัว เพราะมีเรื่องประหลาดเกิดขึ้นในวังหลี่ชินอ๋องเสียแล้ว ไฉนน้องสาวของเขาที่กำลังจะเป็นเจ้าสาวกลับไม่ยอมย่างเท้าออกจากห้องเลย หนำซ้ำนางยังไม่ยอมพบหน้าผู้ใดอีก ไม่ว่าเขาจะใช้วิธีใดก็ไม่ได้ผลทั้งสิ้น

เช่นนั้นเขาก็เหลือเพียงความหวังเดียวเท่านั้น ชูเหอ...เพื่อนรักของน้องสาวเขา หากเป็นนางล่ะก็ นางจะต้องไขปริศนาเรื่องนี้ได้อย่างแน่นอน แม้นางจะอยู่ไกลแสนไกลและมีตัวตนรางเลือนในความทรงจำของเขานัก เขาก็จะดั้นด้นเดินทางไปพบนางให้จงได้




เป็นเธอได้ไหมนางเอกของเรื่อง  ตอนที่เราดูหนังสือในร้านที่ไม่สามารถเปิดอ่านข้างในได้ จึงไม่รู้หรอกว่านางเอกนั้นมีคาแรคเตอร์ยังไง  แล้วก็ไม่มีเหตุผลด้วยว่าทำไมรูปบนปกจึงทำให้นึกถึงนางเอกหนังเรื่อง The Palace (๒๐๑๓) คนนี้ขึ้นมา  อาจจะเป็นเพราะรูปหน้า หรืออาจเป็นเพราะอาภรณ์สีขาวเรียบๆ สะอาดตาก็ไม่แน่ใจนัก

แต่พอเริ่มอ่านนิยายก็ได้เธอคนนี้แหละมาอยู่ในจินตนาการจริงๆ  และแน่นอนว่า ถ้าเธอมา  พระเอกของเธอ องค์ชายสิบสาม ย่อมควรมาด้วย ซึ่งคาแรคเตอร์ของทั้งสองตัวละคร คือ หลันซื่อ กับ ชูเหอ ก็เข้ากันดีกับนักแสดงทั้งสองเมื่อเราได้จินตนาการ  

ชูเหอ ผู้สงบเรียบร้อย นุ่มนวลอ่อนโยน    กับ หลันซื่อ คุณชายใหญ่ผู้งามสง่าทรงภูมิกับรอยยิ้มละไม ซึ่งพอองค์ชายสิบสามเค้ามาน่ะนะ คาแรคเตอร์ลงตัวมาก  เวลาผู้เขียนบรรยายเรื่องรอยยิ้มทีไร จินฯ ได้ภาพชัดเป๊ะ  ทำให้อ่านนิยายอย่างมีความสุข    โดยปกติเราก็ไม่ได้เป็นแบบนี้ที่ต้องมีหน้าตาดารานักแสดงมาประกอบการอ่านนิยายนะคะ  มันจะเกิดขึ้นก็ต่อเมื่ออ่านแล้วทำให้เรานึกถึงนักแสดงโดยบังเอิญ อย่างเรื่องนี้เริ่มที่ปกหนังสือทำให้นึกถึงนางเอกคนนี้  แล้วก็ลามไปถึงพระเอกในเรื่องเดียวกัน  พอจินฯ แล้วเขาและเธอเข้ากับบทได้ในความรู้สึก ยิ่งอ่านเพลินเลย 






สำหรับเนื้อเรื่องของนิยายเรื่องนี้นั้น อ่านแล้วได้อารมณ์ประมาณน้ำใสไหลเย็นเห็นความรัก ไหลเอื่อยๆ เรื่อยๆ ค่อยเป็นค่อยไปอย่างนุ่มนวล ซึ่งเข้ากับคาแรคเตอร์ของพระนางมาก  ปกตินิยายจีนเราจะชอบพระเอกแนวผู้ยิ่งใหญ่มีอำนาจ ขาโหด ดุดัน อย่างพวกแม่ทัพจอมบู๊เทือกนั้น แต่เรื่องนี้เป็นพระเอกแบบไม่ใช่แนวหวือหวาอย่างเคยชอบ จะออกแนวบุ๋น (ไม่บู๊) เป็นคุณชายบัณทิตจากตระกูลสูงส่ง ผู้แสนสุภาพสง่างาม ทรงภูมิความรู้ มีฝีมือในการแต่งโคลงวาดภาพ ค่อนข้างจะเป็นผู้ชายรักสงบเรียบร้อย แต่ถ้าเป็นเรื่องของความรักก็เป็นคนปักหลักรักแน่นเหนียว และดื้อดึงเอาเรื่องเลยทีเดียว  น่าเอือมอยู่นะ ตอนไม่รู้จักเลิกรัก..รักเก่า  แต่ก็น่ายินดีในตอนที่เขารัก..รักใหม่



เพราะ ชูเหอ แม้จะเป็นบุตรสาวขุนนาง แต่ก็เป็นบุตรจากอนุภรรยา  ไม่มีความหมายความสำคัญใดต่อวงศ์ตระกูลนอกจากเป็นคนที่ถูกจับแต่งงานกับขุนนางวัยปู่เพื่อแลกกับสินสอดทองหมั่นจำนวนมากมาย แม้ตระกูลของ เจี่ยนชินอ๋อง จะทำหน้าที่เป็นเพียงเป็นขุนนางเฝ้าสุสานอยู่แดนไกลแต่ก็ร่ำรวยมาก และความจริงที่ไม่มีใครรู้คือเขาเพียงต้องการเพื่อนชีวิตยามแก่เฒ่า การแต่งงานกับชูเหอจึงเป็นไปแต่เพียงในนามเท่านั้น   นอกจากเป็นบุตรของอนุภรรยาแล้ว หลังจากเจี่ยนชินอ๋องเสียชีวิต  ชูเหอจึงเป็น "หญิงม่าย" ที่ถูกเล่าลือไม่ดีนัก  ขณะที่หลันซื่อมีบรรดาศักดิ์เป็นถึง "เป่ยเล่ย" ผู้สูงศักดิ์ด้วยเขาเป็นบุตรชายคนโตของหลี่ชินอ๋องชนชั้นสูงสังกัดกองธงเหลือขลิบแดงในสังกัดแปดกองธงของราชวงศ์ชิง ตระกูลนี้ที่สืบเชื้อพระวงศ์และช่วงบรรดาศักดิ์มาจากบรรพบุรุษ เท่านั้นยังไม่พอบิดาของชูเหอยังทำเรื่องฉาวโฉ่ให้วงศ์ตระกูลต้องมัวหมองอีกด้วย .. ชูเหอในสายตาของคนทั่วไป จึงไม่คู่ควรกับหลันซื่อด้วยประการทั้งปวง 

ซึ่งความดื้อดึงในความรักของหลันซื่อ จะมีประโยชน์ก็คราวนี้



ตัวละครที่ชอบที่สุดคือนางเอก ชูเหอ ค่ะ  ชอบคาแรคเตอร์นางเอกที่ไม่ต้องสวยมาก แต่ฉลาด เรียบๆ เย็นๆ แบบนี้ การที่ต้องเก็บงำความรู้สึกแอบรัก ยิ่งทำให้นึกถึงนางเอกหนัง The Palace ที่แปะรูปมา ตอนที่เห็นครั้งแรกใน MV ของเพลงประกอบหนังใน Youtube เหมือนจะเป็นคนไม่สวย ให้เพื่อนดูเพื่อนก็ว่าไม่สวย หางตาตกให้ความรู้สึกไม่สดใสเท่าไรนัก  แต่หน้าตาสะอาดสะอ้านนั้นก็ดึงดูดใจอย่างบอกไม่ถูก  ทำให้อดไม่ได้ต้องหาหนังมาดู ซึ่งในเรื่องนางเอกก็แอบรักพระเอกเช่นกัน จินตนาการสีหน้าอารมณ์ความรู้สึกของนางเอกแล้ว อ่านไปก็ค่อนข้างอิน แต่จะหนักไปทางนางเอกนะคะ  ไม่ค่อยรู้สึกอะไรมากนักจากฝ่ายพระเอก แม้การกระทำที่คอยแอบช่วยเหลือหลายอย่างนั้นจะแสดงถึงการเริ่มผูกใจที่คงไม่รู้ตัว  คนเราถ้าไม่รู้สึกอะไรบางอย่าง จะนึกพะวงห่วงใยและให้ความช่วยเหลืออย่างเต็มที่ไปทำไมกัน  ถ้าในใจไม่มีอะไรทำไมจะต้องอยากเป็นเพื่อนคบหา แต่การรู้สึกถึงมิตรภาพที่งอกเงยขึ้นนั้น  เป็นเหตุเป็นผลมาจากการกระทำ ไม่ใช่จากความรู้สึกนึกคิดของหลันซื่อ ก็เลยไม่ค่อยรู้สึกอินจากทางพระเอกเท่าไหร่   

จึงรอจุดพีคโดนๆ   ...  ที่จะเกิดเหตุบางประการให้หลันซื่อรู้หัวใจตัวเอง 


แต่จุดพีค...ไม่มี  ยังคงเรื่อยๆ แต่ต้นจนจบ  

ตอนที่มีบทบาทของ เสวี่ยหลันอิง องค์หญิงจากมองโกลเข้ามา  แอบหวังว่าหลันซื่อที่ห่างเหินจากชูเหอไปจะเป็นจุดพีค  เช่นแอบน้อยใจอยู่ลึกๆ ที่ชูเหอไม่ได้มีท่าทีอะไรในยามที่เขามาปรึกษาเรื่องการแต่งงานที่พระพันปีต้องการให้เกิดขึ้นโดยเลือกจากบรรดาหญิงสาวที่ถูกคัดแล้วคัดอีกมาให้  ล้วนงดงามคุณสมบัติเหมาะสม  หรืออื่นๆ  ... แต่ก็ไม่มีอะไรอย่างที่หวังหรอกนะ

ยังมีอีก  พระพันปีรับปากเจี่ยนชินอ๋องจะดูแลชูเหอให้ได้แต่งงานครั้งใหม่ มีชีวิตที่ดีมีความสุข แอบคิดว่า เดี๋ยวเหอะ ถ้าพระพันปีหาคู่ครองให้ชูเหอเมื่อไหร่  หลันซื่อจะได้สำนึกได้ซะทีว่าคนที่ใช่ ใกล้ๆ ตัว กำลังจะหลุดมือ  แต่ก็ไม่ใช่อะไรอย่างที่คิด 

คิดใหม่ก็ได้ หลันซื่อมีน้องชาย  เหมยชิ่น  ที่ชอบมาคบหาเล่นหมากล้อมกับชูเหออยู่เป็นประจำ  เพราชูเหอเล่นหมากล้อมเก่ง ฝีมือขับเคี่ยวกันสมน้ำสมเนื้อ  แอบหวัง (อีกละ) เดี๋ยวเหอะ พอเหมยชิ่นมีใจให้ชูเหอ  แล้วหลันซื่อจะต้องเศร้า   แต่ก็เช่นกัน..มันไม่มีอะไรพีคอย่างที่คะเน (55)

และก็ไม่ค่อยพึงใจเท่าไรนักกับการที่หลันซื่อจะเพิ่งรู้ใจตัวเองเพราะเหตุนั้น (ที่ต้องไปอ่านเองนะคะ)

ถ้าเป็นการรู้ได้ด้วยความรู้สึกของตัวเองก่อน  คงจะพอใจกว่านี้มาก  ..




แม้จะรู้สึกว่าเรื่อยๆ เสมอต้นเสมอปลายไปสักนิด  
แต่โดยรวมแล้วชอบ เพราะรักนี้เย็นใจนุ่มนวลดี 


   หมายเหตุ : บล็อกนี้รีวิวนิยาย "กลีบบัวกลางใจ" ไม่ใช่หนัง "The Palace" นะคะ  (อิอิ) 
... ที่แปะรูปเหล่านี้  คือ อ่านแล้วพาหน้าตามาจิ้นล้วนๆ    ^^



Create Date : 14 มิถุนายน 2558
Last Update : 11 กันยายน 2558 22:28:16 น. 6 comments
Counter : 826 Pageviews.

 
Blog ที่สองแล้ว กระแสยังดีอยู่...อืมม


โดย: Serverlus วันที่: 14 มิถุนายน 2558 เวลา:22:43:33 น.  

 
หนังสือเป็นไงไม่รู้ แต่ดูภาพประกอบแล้วฟิน 55555 ถึงจะไม่ใช่เรื่องเดียวกัน แต่ว่าอารมณ์ได้เลยนะคะ


โดย: polyj วันที่: 14 มิถุนายน 2558 เวลา:23:04:48 น.  

 
มีเพื่อนอ่านอีกคนหนึ่งแล้ว เย้

แอบหวังเหมือนกันว่าหลันซื่อจะรู้ตัว แต่ก็...

ภาพประกอบในเรื่องนี้ยังไม่เคยดูเลยค่ะ


โดย: ออโอ วันที่: 15 มิถุนายน 2558 เวลา:15:38:14 น.  

 
เรื่องนี้ มองๆอยู่แต่ไม่กล้าอ่าน
กลัวสนุก กลัวต้องตามต่อและกลัวค้าง
ได้ข่าวว่าหลายเล่ม 555
เลยกะว่าจะรอซักพักค่ะ

ตอนนี้อ่านรีวิวก่อนละกันนะเออ


โดย: Prophet_Doll วันที่: 15 มิถุนายน 2558 เวลา:21:48:46 น.  

 
ปกสวยน่าอ่านจังเลย


โดย: PZOBRIAN วันที่: 17 มิถุนายน 2558 เวลา:0:20:20 น.  

 
ชอบนิยายอารมณ์นี้นะคะ เรื่อยๆ เอื่อยๆ เดี๋ยวหามาลองบ้างค่ะ


โดย: kunaom วันที่: 17 มิถุนายน 2558 เวลา:19:20:04 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

prysang
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 94 คน [?]




จำนวนผู้ชม คน : Users Online
New Comments
Friends' blogs
[Add prysang's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.