Chapter 6 : One Day Trip @ เกาะล้าน พัทยา






ผ่านพ้นปีใหม่มาไม่นาน ก็อยากจะหาที่เที่ยวที่ไหนสักเเห่งหนึ่ง เพราะว่าถ้าไปช่วงเทศกาลคนเยอะแน่ๆ เลยคิดว่าจะไปทะเล เพราะหน้าหนาวเค้าบอกว่า น้ำใส น่าเล่น เเถมท้องฟ้าปลอดโปร่งน่านอนอาบเเดด จะว่าไปเราก็ไม่ค่อยได้ไปชายหาดริมฝั่งเลยเนอะ ว่าเเล้วก็จัดเเจงจุดหมายทันที -- เกาะล้าน พัทยา --  คือคำตอบ…



การเดินทางจะยากไม่ยากขึ้นอยู่กับความขยัน ก็ตื่นเช้าๆหน่อยสิ ไปขึ้นรถทัวร์ที่สถานีขนส่งเอกมัย เห็นรอบแรก 05.45 น. ขนาดรีบมาแล้วยังเกือบขึ้นไม่ทัน เพราะขนาดซื้อตั๋วแล้ว ยังต้องวิ่งไปขึ้นหน้าไฟแดงที่จอดคอยสัญญาณไฟเเดง เเถมวิ่งไปที่รถ เคาะเรียกให้เค้าเปิด (เจ้าหน้าที่ขายตั๋วเคาะให้) นั่งสบายๆ เพราะคนไม่เยอะ ไม่เต็มคัน อยากนั่งตรงไหนก็นั่งไป ขนาดแค่ไปยังได้ตื่นเต้นเเล้วทั้งวันมันจะไม่สนุกได้อย่างไร?… 



ออกจากสถานีเกือบๆหกโมงเช้า รู้ตัวว่าถึงชลบุรีก็เพราะเห็นป้ายคัทเอ้าท์ขนาดใหญ่ AMATA NAKORN ของคุณวิกรม กรมดิษฐ์ตั้งอยู่ เเหม มายไอดอล…

เอาล่ะ ใช้เวลาประมาณ 2 ชั่วโมงก็ถึงตัวเมืองพัทยาแล้ว~ ~ ~ 



พอถึงขนส่งพัทยาเหนือก็เดินสำรวจ จนได้ขึ้นรถสองแถวที่เขาแนะนำมา พอนั่งได้สักพัก คนขับก็ไล่ให้เราไปนั่งอีกคัน พร้อมบอกว่า มีผู้โดยสารสองคนเหมาไปที่อื่นก่อน เอิ่ม… 



จากที่สังเกต รถสองแถวที่นี่จะมีรูปเเบบการใช้บริการ 2 ลักษณะ คือ ราคาเหมา (ขึ้นอยู่กับตกลง) กับ นั่งรอให้คนเต็มแล้วไป (สืบข้อมูลในเน็ต จ่ายแค่ 20 บาท แต่พอจริงๆเข้า ทำไมเราต้องให้ไป 50 บาทด้วยก็ไม่รู้ เท่าที่เห็นก็ 7-8 คนเลยนะ ขนาดมีคนท้องถิ่นนั่งบนรถด้วยกัน ยังบ่นเลยว่าคนขับเห็นแก่ตัว ปกติฉันเคยเสีย 20 ส่วนคนขับก็ไม่ง้อนะเออ … ไม่เข้าใจเหมือนกัน แต่ก็ไม่กล้าทักท้วงหรอก เพราะกลัวเสียเวลา เพราะตอนที่นั่งรอก็ 9 โมงกว่าแล้ว)...

เนื่องด้วยที่ไม่เคยมา แถมลุยคนเดียวอีกต่างหาก บอกตรงๆว่าไม่ได้รู้สึกกลัวเลยสักนิด ทั้งๆที่ไม่รู้ว่าข้างหน้าจะต้องเจออะไรบ้าง แต่ความท้าทายคือสิ่งที่นักผจญภัยต้องเจอ – เราคิดเช่นนั้น...

อยู่บนสองแถวด้วยความสงบเสงี่ยม พร้อมกับคิดถึงความสนุกเเต่เพียงอย่างเดียว เเม้ว่าจะไม่รู้จะต้องเจออะไรบ้าง แต่ถึงอย่างไรก็ตามแต่ เรามีเวลาเพียง 9 ชั่วโมง(08.00 – 16.00)เท่านั้น สำหรับเมืองพัทยาในวันนี้...



มารู้สึกตัวอีกทีตอนที่รถจอดแล้วให้เดินลงไป ย่างเท้าไปจนถึงท่าเรือแหลมบาลีฮาย พร้อมกับเดินไปถ่ายรูปไปเรื่อย จากนั้นก็ไปซื้อตั๋วขึ้นเรือไปเกาะล้าน โดยไปขึ้นตรงจุดท่าหน้าบ้าน สนนราคา 30 บาท ได้ตั๋วมาเเต่ไม่รู้ไปทำอีท่าไหน ดันหายอีก จะขึ้นก็ไม่มีให้เขาดูอีก เลยยอมเสียตังค์ไปอีกรอบ… 





ขึ้นมานั่งบนเรือ เขาก็บังคับให้ผู้โดยสารทุกคนใส่เสื้อชูชีพ ใครไม่ทำตามกฏเดินมาบอกเลยนะ เพื่อสวัสดิภาพของนักท่องเที่ยวทุกคน จะว่าไปวันนี้นักท่องเที่ยวมีไม่เยอะเลย ฝรั่งหัวทองมากกว่าคนไทยอีก จากท่าเรือแหลมบาลีฮาย ไปเกาะล้าน ใช้เวลาประมาณ 30 นาที...



พอเท้าสัมผัสพื้นเกาะ เราเลยคิดซะว่าวันนี้เอาตัวเองมาปล่อยเกาะ 1 วันแล้วกันเนอะ…



จุดเซฟของนักท่องเที่ยวเวลามาถึงเกาะล้านคือ ถ้าไม่ห่วงว่าจะซื้อของกินแพงๆ ก็มี 7-11 อยู่ร้านเดียวตั้งอยู่ทางเข้าเลย ราคาบวกนิดหน่อย ไม่แพงเกินไปแต่ถ้าไปซื้อกินจากชาวบ้านบนเกาะ ราคาอาจแพงกว่านี้ เพราะค่าครองชีพที่นี่สูง จะว่าไป ประโยชน์สำหรับร้านสะดวกซื้อดีตรงที่ว่าถ้าไปแหล่งท่องเที่ยวใดๆก็แล้วแต่ พ่อค้าเเม่ขายชอบตั้งราคาสูงๆ เเต่ถ้ามีร้านสะดวกซื้อจะทุ่นตรงนี้ไปได้เยอะ ไม่ต้องไปเสียเงินให้กับคนขายที่เห็นเเก่ได้ (ถึงเเม้ว่าบางคนเห็นว่า 7-11 เอาเปรียบ เเต่ถ้าไปเจอคนขายข้างทางที่เห็นเเก่ตัว คุณจะเลือกใครละจ๊ะ)... 

พาหนะการเดินทาง แบ่งได้ 3 ทางเลือกตามแต่นักท่องเที่ยวต้องการ 
1. เดิน : ประหยัดสุด แต่ไม่ค่อยมีประโยชน์เพราะกว่าจะไปได้แต่ละหาด ต้องเดินไกลเเถมนานอีก จะโบกรถมันก็ไม่ใช่เรื่อง…
2. สองแถว :  20-30 บาท อยู่ที่ว่าขึ้นจากจุดใด เเล้วจะไปไหน ซึ่งก็ต้องรอให้คนเต็มก่อนถึงออก อาจเสียเวลาตรงรอนี่แหละ…
3. เช่ามอร์เตอร์ไซต์ : 300-350 บาท น้ำมันเต็มถัง ไปเสี่ยงดวงเอาเองแล้วกันว่าจะอยู่รอดปลอดภัยไหม เพราะถนนหนทางบนเกาะนั้น อยากจะโค้งก็โค้ง อยากจะเลี้ยวก็เลี้ยว แถมบางจุดสูงชันอีก ทางแคบๆยังมีเลย…



ทางเลือกที่ 3 คือคำตอบ เช่ารถเหอะ บอกเลยว่า ตั้งแต่เด็กยันโต เราไม่เคยได้รับการยอมรับจากแม่ที่ให้ลูกคนนี้ขับมอร์’ไซต์เลยสักครั้ง ขนาดแอบขับในซอยกลับมายังโดนเอ็ดซะน่วม แต่น้องชายของเราขับได้ มีใบขับขี่ครบ แต่เราไม่มีเลยสักใบ… แต่ยังไงก็แล้วแต่ ติดเกาะแล้วใครจะมาว่าเราก็ไม่ได้ ตำรวจคงไม่มามาจับเพราะไม่มีใบขับขี่หรอก เลยจัดตัดสินใจเช่ารถมา เเละวัดดวงเอาเเล้วกันว่าจะปลอดภัยกลับไปไหม แต่ท้ายสุดก็รอดมาได้นะ 555…





ได้แผนที่มา 1 เเผ่น ก็ไม่ได้ดูหรอก มองผ่านๆ... มุ่งไปข้างหน้าทั้งๆที่ไม่รู้ว่าไปไหน แต่ถนนมีไว้ให้รถขับ เลยคิดว่ามันต้องพาไปที่ไหนสักแห่ง สำรวจเส้นทางและสภาพแวดล้อม บางจุดขับง่าย รถสวนกันไม่เยอะ เวลาหลงทางก็ตะโกนถามขณะขับขี่นี่เเหละ สนุกดี...


จากหาดที่ไปทั้งหมดวันนี้ บอกได้เลยว่า คนไม่เยอะ หาดทรายสีขาว น้ำทะเลสดใส บางหาดนี่คิดเลยขนาดที่ว่าเป็นหาดส่วนตัวเลยนะ เพราะมันไม่มีคน!! สำหรับเรา ตกลงปลงใจนั่งอยู่ที่หาด(คุณ)ตา(คุณ)ยาย ตามที่เห็น คนก็ไม่เยอะ เห็นแต่ต่างชาติเช่าเก้าอี้นอนอาบแดดกัน ส่วนคนไทยนักถ่ายรูป มีเดินไปถ่ายมาตั้งหลายคู่ และหลายกลุ่ม… 



ว่าแล้วก็เช่าเตียงนอนเล่นดีกว่า ค่าเสียหาย 100 บาท พร้อมกับงัดสัมภาระที่ประกอบด้วย เป้ 1 ใบถ้วน เอาน้ำดื่มออกมา… พอได้จังหวะและเวลาที่เหมาะสมก็ไปหาโขดหินใหญ่ๆ แอบแก้ผ้าเปลี่ยนชุดเล่นน้ำเตรียมตัวก่อน แล้วกลับมานั่งที่เตียงที่เดิม แวดล้อมด้วยชาวต่างชาติล้วนๆ มีชายไทยไม่ทราบชื่อเพียงคนเดียวนั่งครุ่นคิดอยู่ พร้อมกับยิ้มน้อยๆเหมือนคนบ้า…



บางคนอาจนึกภาพไม่ออกว่า เล่นน้ำคนเดียวสนุกตรงไหน ตรงนี้เราพิสูจน์แล้วว่า สนุกจริงๆนะ เดินลงไปสิ ทะเลน่ะ พอเห็นคลื่นซัดมาก็ดำน้ำ หรือไม่ก็โต้คลื่นเบาๆก็สนุกไปอีกแบบ ถ้าแค่นี้สนุกไม่พอ ลองไปปีนเขาในน้ำ หรือสิ่งที่เขาเรียกว่า “หินโสโครก” ดูสิ( แมร่ง ทะลึ่งไปเหยียบได้แผลเต็มเท้าเลย) เห็นหรือยังล่ะ ว่าคนบ้าเล่นแค่นี้ก็สนุก… 



เป็นจริงตามคาด น้ำทะเลใสสะอาด หาดทรายน่าเดิน ถึงเเม้ว่าจะมีเศษหอยบ้างก็เหอะ เเถมคนไม่เยอะเลยน่าสนุก...



สนุกจ๊ะ สนุกมาก จนฝรั่งที่นอนอาบแดดอยู่หัวเราะคิกๆคักๆ ขณะที่เราขึ้นมานอนพัก ตอนแรกก็ไม่ได้คิดอะไรหรอก แต่เท่าที่เห็นหลายครั้ง เขาหัวเราะและคุยกันพร้อมกับหันมามองเราด้วยสายตาแปลกๆ เลยต้องคิดเเล้วล่ะว่าเขากำลังสังเกตมนุษย์จนใดที่มีพฤติกรรมไม่เหมือนชาวบ้านเค้า… 



พอถึงเวลาอันสมควรก็ขึ้นไปชำระตัวที่ห้องอาบน้ำ โดนไป 50 บาทที่ไม่มีอะไรให้เลยนอกจากน้ำจากฝักบัว – ตอนแรกหวังว่าน่าจะมีสบู่หรือแชมพูขวดน้อยๆไว้บริการ หรือไม่มีฟรีก็น่าจะมีขาย แต่นี่คือไม่มีอะไรเลยทั้งสิ้น ขนาดจะเช็ดตัวยังไม่มีผ้าเลย เพราะไม่ได้เตรียมมา... โห นี่เราต้องต่อสู้กับตัวเองในวันที่ไม่พร้อมเลยสักอย่างเลยหรือเนี้ยยยยย คิดอะไรไม่ออกก็เลยปล่อยตัวให้มันแห้งไปเองตามธรรมชาติแล้วถึงสวมเสื้อผ้าในชุดที่ใส่มาอีกครั้ง…





ออกจากหาดตายายแล้ว ก็ต้องไปเผชิญหน้ากับความเป็นจริงอีกครั้ง ขี่รถไปแบบไร้ทิศทางมาก มีทางก็ขับๆไปเหอะ ถ้าโชคดีอาจเจอที่ใหม่ที่ยังไม่ได้เห็น ถ้าโชคร้ายก็หลงทาง มีแค่นั้น… แต่จากที่โดนมา เจอทั้งโชคดี และโชคร้ายพร้อมๆกัน คือค้นพบหาดที่ยังไม่ได้ไป ระหว่างทางสำรวจรอบเเรก...



คนไม่มีเลยบรรยากาศวังเวง เงียบสงบสุดๆ น่านอนมาก ขอบอก… แต่ทางก็หลงเข้าป่าไปเรื่อย แถมสูงชันอีกต่างหาก ตอนกลับยังสตาร์ทรถรถไม่ติดอีก จะหาคนช่วยก็ไม่มี จะเข็นกลับก็ใช่เรื่อง… 



ออกจากหาดอันเงียบสงัดนั้นแล้ว ก็ขี่รถท่องเที่ยวไปตามทาง เเต่ท้องเริ่มหิวแล้วล่ะ อยากกินอะไรร้อนๆ พอได้จังหวัดก็เลยแวะร้านก๊วยเตี๋ยว ชายสี่บะหมี่เกี๋ยว ข้างทางทันที… 



น่ากินใช่ไหมล่ะ ชามนี้ 50 บาท เกลี้ยงจานเลย...



เอาล่ะ หมดสนุกแล้ว เราต้องกลับกันแล้วล่ะจ๊ะ เข็มนาฬิกาหมุนมาที่เลข 4 แสดงว่าตอนนี้ 16.00 น. แล้ว กลับไปขึ้นเรือตรงจุดที่มาอีกครั้ง พร้อมกับโบกมือบ๊ายบายเกาะล้านแห่งนี้… 



ยัง…

ยังไม่จบ… 

ขึ้นเรือมาได้ ดันมาเจอฝรั่งกลุ่มนั้น ที่หัวเราะใส่เราคิกๆคักๆ ทันทีที่สบตาเผชิญหน้า ต่างฝ่ายต่างยืนจ้องหน้ากันไม่กระพริบตา 5 วิ – จำได้  แต่ก็ไม่มีอะไรหรอก ยิ้มทักทายให้กันอีกครั้งแต่ก็เกือบกลั้นหัวเราะไม่ได้ เเล้วก็เดินจากมา (ตอนแรกจะให้หอยที่ซื้อมาจากร้านขายของฝาก แต่ไม่เอาดีกว่า หึหึ)…



ตลอดเวลาที่นั่งเรือกลับ ก็ได้นั่งคิดว่า เวลาที่มาในวันนี้ไม่ได้เยอะ มาคราวหน้าคงต้องพักอยู่บนเกาะสักคืน ถึงเเม้ว่าจะมีผีตามเสียงลือเสียงเล่าอ้างอย่างไรก็เเล้วเเต่ คงต้องมาพิสูจน์สักคืน...

สิ่งที่ได้รับกลับมาในการทำกิจกรรมในครั้งนี้ คือสิ่งที่ได้ทำมันครั้งแรก ซึ่งไม่รู้ว่าจะต้องประสบพบเจออะไรบ้าง ความเป็นอิสระ , การผจญภัย... ว่าเเต่คิดถึงเเต่สิ่งที่ผ่านมา เเต่เรากำลังเพิกเฉยต่อสิ่งที่สำคัญที่สุดในการเดินทางครั้งนี้...
….
…
..
.
“เฮ้ยยย กูจะกลับยังไง”




ค่าเสียหายที่จ่ายไปทั้งสิ้น 1,240 บาท 

:: ค่ารถทัวร์ไป-กลับ 216 บาท
:: เรือข้ามฝั่ง ไป-กลับ 90 บาท
:: สองเเถวทั้งเหมาเเละไม่เหมา 70 บาท
:: เก้าอี้ชายหาด 100 บาท
:: ห้องอาบน้ำ 50 บาท
:: ของฝากกระจุ๊กกระจิ๊ก 200 บาท
:: กินทั้งข้าวทั้งน้ำเเละขนม 214 บาท



Create Date : 20 มกราคม 2560
Last Update : 21 มกราคม 2560 16:35:59 น.
Counter : 406 Pageviews.

1 comments
(โหวต blog นี้) 
  
ขอบคุณที่แบ่งปัน
โดย: Kavanich96 วันที่: 21 มกราคม 2560 เวลา:3:34:38 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

mr.องค์ชายเต้
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



อิ อิ
หวัดดีจ้า
หวัดดีนะ
หวัดดีคับ

บ๊าย บาย ค่ะ....