เราก็เป็นแฟนของหลินปอและเล่อตี้ หนังที่เล่ามาเราได้ดูแล้ว เห็นด้วยนะ ชอบฟังเ ภลงฮวงเหมยเตียว รักหลินปอมาก ๆ ตั้งใจจะสะสมหนังของเธอทุกเรื่องเลย แต่บางเรื่องที่เมืองไทยไม่มี หลินปอเล่นที่ไต้หวันด้วยมีใครเอามาขายหรือเปล่านะ

ชอบเล่อตี้มากๆเหมือนกัน น่าเสียดายที่ชะตาชีวิตสั้นและเศร้าเหลือเกิน คนที่เป็นแฟนเล่อตี้ลองเข้าไปดูภาพและประวัติได้ที่ http://www.geocities.com/lediwed คลิกตรงภาษาจีน จะเป็นประวิติและผลงานพร้อมรูปเยอะเลย

เราก็ดูหลายเรื่องเหมือนกัน
1 7 นางฟ้า หลินปอ กับ ฟางหยิง
เรื่องนี้มีนางฟ้า 7 คน นางเอกเป็นน้องคนสุดท้องไปตกหลุมรักกับหนุ่มชาวบ้าน(หลินปอ) ที่กำลังไปขายตัวเพื่อนำเงินไปทำศพพ่อ นางเอกเห็นก็ตกหลุมรัก จึงแอบหนีลงมาจากสวรรค์ และได้แต่งงานกัน ตอนจบเศร้ามาก นางเอกท้องอยู่ก็โนเง็กเซียนฮ่องเต้ ที่เป็นพ่อ เรียกตัวกลับสวรรค์

2 รักนิรันดร์ หลินปอ กับ หลินหยุน
เรื่องนี้นางเอกน่าสงสารเป็นโรคเรื้อนแต่เด็กๆ หมอเก่งแค่ไหนมิอาจรักษาได้ มีทางแก้ทางเดียว คือ ให้นางเอกมีอะไรกับคนอื่นเพื่อถ่ายโรคให้คนนั้น พ่อนางเอกจึงนำพระเอก(หลินปอ)มาแต่งงานกับนางเอกเพื่อหวังให้ถ่ายโรค พอแต่งงานกัน ถึงเวลาเข้าหอนางเอกจึงพลัดไป 90 วัน......... นางเอกกำลังใกล้ตายได้ดื่มพิษงูผสมเหล้าจึงหายจากโรค และครองรักกับพระเอกชั่วนิรันดร์

เราชอบหลินปอมากเลยเล่นเป็นผู้ชาย เล่นดี น่ารักมากเลย
วนิรันดร์

อยากได้ประวัติหลินปอคะ ชอบหลินปอมากๆคะ

เรื่องแรกที่บอกคือเจ็ดนางฟ้า เป็นเรื่องที่หลินปอเล่นต่อจากม่านประเพณีครับ ฟางหยินเล่นเป็นนางฟ้า 7

เรื่องสองหอรักหอสวาท เป็นนิยายต้องห้ามในสมัยก่อน นางเอกก็คนเดียวกับ 7 นางฟ้าครับ ส่วนที่บอกว่านางเอกไม่เด่นก็เพราะคนใช้ที่เล่นชื่อหงเหนียงเนี่ย จิงๆชื่อ เสี่ยวชิง นางเอกที่ดังมาจากเรื่องสามยิ้มพิมใจ ที่ได้บทคนใช้เพราะบทหงเหนียงในเรื่องมีความสำคัญพอๆกับอิงอิงที่เป็นนางเอกเลยล่ะครับ

ส่วนเรื่องที่สามความรักในหอแดง เป็นนิยายคลาสสิคที่มีชื่อ คนที่เล่นเป็นพระเอก มาจากเรื่องม่านประเพณีที่เล่นเป็นคนใช้ของยิงไถครับ

หลินปอ จิงชื่อ เสี่ยวเจียน มั้งครับถ้าจำไม่ผิด เป็นชื่อที่ผู้ใหญ่เรียกสนุกๆ พอคุณหลีฮั่นเสียงที่เป็นผู้กำกับเข้ามาทาบทามให้เป็นพระเอกก็ได้ไปเล่น เรื่องม่านประเพณี แล้วภาพยนตร?เรื่องนี้ก็โด่งดังมาก ยอดขายถล่มทลาย

หนังที่หลินปอเล่นยังมีอีกเพียบคับ
หอรักหอสวาท
สามยิ้มพิมใจ
รักนิรัน
ม่านประเพณี
เปาบุ้นจิ้น (มีสองตอน)
ตบองค์หญิง
ซูสีไทเฮา 1-2
7 นางฟ้า
มารรัก
แล้วก็ยังมีหนังบู๊อีกด้วยนะครับ เอาเป็นว่าหนังชอว์ที่หลินปอเล่นมีหลายสิบเรื่องครับ

หลินมาโพสอีกแล้วนะคะ โพสทีไรก็จะพูดถึงหลินปอนะคะ ถ้าถามเพื่อนๆของหลินจะรู้ได้ว่าหลินบ้าหลินปอมากแค่ไหน หลินปอในเรื่อง ม่านประเพณี อาจเป็นเรื่องแรกที่เธอโด่งดัง เพราะแต่ละเรื่องก่อนเรื่องม่านประเพณี หลินปอได้เล่นแต่เป็นตัวประกอบ เรื่อง ม่านประเพณี เป็นเรื่องที่พลิกชีวิตเธอก็ว่าได้ บทบาทนี้ไม่มีใครสมควรเล่นบทนี้แล้วนอกจากเธอ เธอเป็นผู้แสดงที่ยอดเยี่ยมมาก
และเมื่อเธอแสดงเป็น เหลียงซานเป๊ะ ทั้งๆที่เล่นเป็นผู้ชายแต่เธอก็เล่นได้ไม่มีที่ติ ยิ่งกว่านำนักแสดงชายมาเล่นซะอีก แล้วหลินนำเรื่องราวของม่านประเพณีมาฝากให้ทุกคนคะ หวังว่าฟังแล้วทุกคนคงมีความสุขนะคะ

The Love Eterne – ม่านประเพณี (1963)

จุ๊ยิงไถ(เล่อตี้) เด็กสาวที่ใฝ่ฝันอยากไปเรียนหนังสือ แต่เนื่องจากในสมัยโบราณ ขนบธรรมเนียมประเพณีของจีนได้กำหนดห้ามไม่ให้ชายหญิงเรียนร่วมกัน ยิงไถจึงได้ปลอมตัวเป็นชาย โดยที่ทั้งพ่อและแม่ของเธอก็จำเธอไม่ได้ ในที่สุดยิงไถก็ได้ไปเรียนหนังสือสมใจที่เทือกเขาหนีหังโจว และระหว่างเดินทาง เธอได้พบกับหนุ่มน้อย เหลียงซานเป๊าะ(หลินปอ) และเกิดถูกชะตากันขึ้น จึงได้ร่วมสาบานเป็นพี่น้องกัน ทั้งคู่ผูกพันและห่วงใยกันมาก แต่ถึงแม้จะมีเงื่อนงำหลายอย่างที่เห็นได้ชัด ซานเป๊าะก็ไม่เคยเดาออกเลยว่า แท้จริงแล้ว ยิงไถเป็นผู้หญิง จนเมื่อทางบ้านของยิงไถได้ส่งจดหมายมาบอกว่า ท่านแม่ของยิงไถป่วย เธอจำใจต้องกลับ แต่ก่อนที่จะลาจาก ยิงไถก็ได้มอบหยกผีเสื้อให้กับซานเป๊าะ และขอให้เขาไปสู่ขอน้องสาวของเธอ(ซึ่งก็คือ ตัวยิงไถ นั่นเอง) โดยที่ยิงไถไม่รู้เลยว่าพ่อแม่ของเธอได้ตัดสินใจยกเธอให้กับลูกเจ้าเมืองที่มีฐานะทางครอบครัวทัดเทียมกันแล้ว สร้างความเศร้าโศกให้กับยิงไถอย่างมาก จนเมื่อซานเป๊าะมาหาเธอและรู้เรื่องนี้เข้า จึงได้ตรอมใจตายไป ส่วนยิงไถ เมื่อทราบเรื่องซานเป๊าะ ก็ได้ตามไปฆ่าตัวตายต่อหน้าหลุมฝังศพของเขา วิญญาณรักของทั้งคู่กลายเป็นผีเสื้อโบยบินไปสรวงสวรรค์ด้วยกันในที่สุด
ม่านประเพณี หรือ Butterfly Lovers ถือเป็นเรื่องเล่าเก่าแก่คลาสสิค(อาจจะเข้าขั้นเป็น “ตำนาน” เลยก็ว่าได้)อีกเรื่องหนึ่งของจีน และมีการนำมาดัดแปลงเป็นภาพยนตร์/ละครทีวีหลายต่อหลายครั้งแล้ว ซึ่งครั้งที่โด่งดังที่สุดและประสบความสำเร็จที่สุด ก็คือหนังปี 1962 เรื่อง The Love Eterne ผลงานการกำกับของหลี่ฮั่นเสียง นำแสดงโดยสองดาราสาวสวยแห่งยุค หลินปอ และ เล่อตี้ นอกจากหนังจะทำลายสถิติรายได้ของหนังชอว์บราเดอร์สทุกเรื่องที่ออกฉายก่อนหน้านั้นแล้ว The Love Eterne ยังอาจจะเป็นหนังชอว์บราเดอร์สเพียงเรื่องเดียวที่สามารถคว้ารางวัลจากสถาบันภาพยนตร์ต่าง ๆ มาได้มากที่สุด คือ สิบรางวัล โดยจากการคัดเลือกเข้าประกวดภาพยนตร์ยอดเยี่ยมเอเชีย หนังได้รางวัลมาสี่รางวัล คือ ภาพยนตร์สียอดเยี่ยม ,เทคนิคฝ่ายศิลป์ยอดเยี่ยม ,ดนตรีประกอบยอดเยี่ยม และบันทึกเสียงยอดเยี่ยม และยังได้รับรางวัลม้าทองคำครั้งที่ 2 มาอีกหกรางวัล ได้แก่ ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ,ผู้กำกับยอดเยี่ยม ,ดนตรีประกอบยอดเยี่ยม ,ตัดต่อยอดเยี่ยม ,ดาราฝ่ายหญิงยอดเยี่ยม(เล่อตี้) และดารายอดเยี่ยมด้านศิลปะการแสดง(หลินปอ)
ม่านประเพณี เป็นเรื่องรักที่มีความพิเศษกว่าเรื่องรักอื่น ๆ ตรงที่สอดแทรกประเด็นวิพากษ์วิจารณ์สังคมจีนไว้ได้อย่างน่าทึ่ง ทั้งการที่พ่อแม่จับลูกคลุมถุงชน ,การจำกัดทางเลือกของสตรีเพศ ไปจนถึงการแบ่งแยกชนชั้น เมื่อผู้ชมได้ชมแล้ว จะรู้สึกว่าตัวเองมีชะตากรรมที่ผูกพันกับคู่พระนาง(เนื่องมาจากครอบครัวจีนสมัยก่อนหรือกระทั่งสมัยนี้ บางครอบครัวก็ยังคงมีรูปแบบประเพณีแบบนั้นจริง ๆ)จนยากที่จะอดหลงรักตัวละครในเรื่องไม่ได้เลย
ในช่วงครึ่งแรกของหนัง จะเป็นเรื่องราวความรักความผูกพันธ์วุ่น ๆ ที่เริ่มก่อตัวขึ้นระหว่างตัวเอกทั้งสอง และเน้นในส่วนของการพัฒนาความสัมพันธ์ของคู่พระนาง ซึ่งก็ทำออกมาได้อย่างค่อยเป็นค่อยไป ไม่ยัดเยียด ทำให้หนัง(ในช่วงแรก)เต็มไปด้วยอารมณ์อันอบอุ่นและนุ่มนวล
ส่วนในช่วงครึ่งหลังนั้น อารมณ์ของหนังก็พลิกมาเป็นโศกเศร้าสะเทือนใจได้อย่างลงตัว โดยเน้นไปที่โศกนาฏกรรมความรักของเหลียงซานเป๊าะ-จุ๊ยิงไถ ทั้งฉากสนทนาตอบโต้กันด้วยบทเพลงระหว่างคู่พระนางที่ยาวนานกว่าครึ่งชั่วโมง ,ฉากรำพึงรำพันที่พระเอกมีต่อนางเอก ที่ทั้งเศร้า ทั้งบีบคั้นอารมณ์เป็นอย่างยิ่ง รวมไปถึงฉากจบแบบอิทธิปาฏิหารย์ที่ทำออกมาได้ขลังและคลาสสิคที่สุดในจำนวนหนัง “ม่านประเพณี” ทั้งหมดเลยทีเดียว
หนังมีความยาวเกือบสองชั่วโมง แต่เป็นสองชั่วโมงที่อัดแน่นด้วยความบันเทิง ถึงแม้อาจจะดูยืดยาวสำหรับผู้ชมที่ไม่ได้เป็นแฟนหนังประเภทนี้ ทว่าสิ่งเหล่านั้นกลับกลายเป็นข้อบกพร่องเพียงเล็กน้อย เมื่อเทียบกับงานโปรดัคชั่นส่วนที่เหลืออื่น ๆ ของหนัง ด้วยการสร้างบรรยากาศ และการใช้ความรู้ในด้านศิลปะขั้นพื้นฐานของการทำหนัง ทำให้ภาพที่ออกมาดูสวยงามยิ่งนัก โดยเห็นได้จากฉากทั้งหมดของหนัง ซึ่งดูอลังการและสวยงามอย่างที่สุด พร้อมกันนั้นก็ยังคงรักษาความเป็นโบราณไว้อย่างดี ฉากที่อยู่ตามป่าเขาล้วนเป็นฉากที่สร้างขึ้นในโรงถ่ายได้อย่างประณีตพิถีพิถัน เครื่องแต่งกายที่สวยงาม และการสร้างบรรยากาศห้อมล้อมให้กลมกลืนกับสถานการณ์ของตัวละคร โดยเฉพาะฉากที่เหลียงซานเป๊าะ ส่ง จุ๊ยิงไถ สิบแปดครั้ง ฉากนี้ทำได้สวยงามที่สุดในหนังเลยทีเดียว
พร้อมกันนั้น หัวใจสำคัญอีกอย่างที่ทำให้หนังเรื่องนี้กลายเป็นหนังรักอมตะก็คือ การแสดงของเหล่านักแสดงชั้นยอด ทั้งนี้ต้องขอชื่นชมบทพูดและบทเพลงในหนังที่ทั้งไพเราะและคมคายในเวลาเดียวกัน ช่วยเติมเต็มความมีมิติของตัวละครได้อย่างดีเยี่ยม โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เหลียงซานเป๊าะ กับ จุ๊ยิงไถ ซึ่งสองนักแสดงมากฝีมือ ต่างก็ทำหน้าที่ของตนได้อย่างยอดเยี่ยม เล่อตี้ กับการแสดงที่ดีที่สุดในชีวิตนักแสดงของเธอ ซึ่งถ่ายทอดอารมณ์อันหลากหลายของตัวละครได้อย่างหมดจด ลึกซึ้งและซื่อตรงทุกแง่มุม เช่นเดียวกันกับหลินปอ ที่สามารถจับคู่กับเล่อตี้ได้อย่างยอดเยี่ยม ทำให้เหลียงซานเป๊าะกลายเป็นหนุ่มน้อยที่ให้ความสำคัญกับความรัก และจิตใจที่จะยังคงยึดมั่นต่อคนรักตลอดไป
จุดเด่นที่สุดของหนัง คือ บทเพลงไพเราะ ที่มีให้ฟัง”แทบ”ทั้งเรื่อง(ต้องเน้น “แทบ” เพราะเยอะจริง ๆ) เรียกได้ว่า หนังใช้วิธีการเล่าเรื่อง โดยการใช้เพลงเป็นตัวถ่ายทอดอารมณ์ของตัวละคร แทนบทพูดกันเลยทีเดียว มีหลายเพลงที่กลายเป็นบทเพลงอมตะของชาวจีน(ถ้าไปย่านเยาวราช จะได้ยินบ่อยมาก) ทำให้ ”ม่านประเพณี” ฉบับนี้กลายเป็นที่จดจำของผู้ชมไม่แพ้งานอมตะอีกเรื่องหนึ่งของหลี่ฮั่นเสียงที่มีเพลงคุ้นหูคนจีนเหมือนกันอย่าง “จอมใจจักรพรรดิ” เลย
ต้องบอกก่อนว่า The Love Eterne เป็นหนังงิ้วโอเปรา(ที่ หลี่ฮั่นเสียง กำกับ)เรื่องแรกที่ผมได้ชม เมื่อได้ชมแล้ว ผมก็เริ่มมีทัศนคติที่ดีต่อหนังงิ้วขึ้นมาในทันที(หลังจากที่ก่อนหน้านี้ ไม่เคยคิดที่จะดูเลย)และเริ่มกวาดซื้องานเรื่องอื่น ๆ ของหลี่ฮั่นเสียงมาดู หลี่ฮั่นเสียง เป็นผู้กำกับที่สันทัดการถ่ายทำภาพยนตร์เพลงแนวหวังเหมยเตี้ยว(หรือเรียกง่าย ๆ ว่า หนังงิ้ว นั่นเอง)และหนังด้านศิลป์ ผลงานของเขามากมายที่ได้รับการยกย่องก็มักจะเป็นหนังสองประเภทนี้ เช่น The Magnificent Concubine(แสดงนำโดย ลีลี่ ฮัว) ,Beyond The Great Wall(แสดงนำโดย หลินไต้) ,The Warlord(แสดงนำโดย ไมเคิล ฮุย) ฯลฯ
แต่หนังที่โด่งดังที่สุดของหลี่ฮั่นเสียงและทำให้เขากลายเป็นผู้กำกับระดับตำนานของชอว์บราเดอร์ส ก็คือ The Love Eterne นี้เอง มีคนกล่าวว่า หลี่ฮั่นเสียง ได้รับอิทธิพลจาก ม่านประเพณี ฉบับที่ดีที่สุดฉบับหนึ่ง ซึ่งกำกับโดยผู้กำกับ ซังฮู ชาวจีนแผ่นดินใหญ่ ซังฮูใช้วิธีการเล่าเรื่องแสดงออกถึงความเรียบง่าย ในขณะที่ฉบับของหลี่ฮั่นเสียง แสดงออกถึงรสชาติ และแสดงให้เห็นถึงความรักของหนุ่มสาวที่ได้รับความกดดันจากประเพณีเก่าแก่ ซึ่งแสดงให้เห็นถึงการต่อสู้ระหว่างมนุษย์กับขนบประเพณี
จะอย่างไรก็ตาม หลี่ฮั่นเสียง ก็ได้รับการยกย่องว่า กำกับหนังเรื่องนี้ได้อย่างสมบูรณ์แบบ และทำให้ The Love Eterne ได้ชื่อว่า เป็นหนึ่งในหนังรักที่งดงามและมีความเพียบพร้อมทางด้านศิลปะมากที่สุดเท่าที่เคยมีการสร้างกันมา
แสดงนำ - Ivy Ling, Betty Loh Tih

ใครอยากได้หนังชอร์บราเดอร์ รุ่นเก่า remaster จากองกง แต่เหลือน้อยเต็มทีแล้วจ๊ะ หาซื้อได้ที่ร้าน คิมย่านเยาวราช ในซอยเท็กซัส โฆษณาให้ฟรีจร้า แฟนหนังเพลงหลินปอ หลีชิง หาซื้อกันได้นะ เราเองกว่าจะหาเจอแทบแย่ ใครอยากได้เก็บรีบซื้อนะ เปนดีวีดี มีภาษาไทยด้วย

ใครอยากอัฟเดต หนังชอร์ฯ หลินปอ ดาราเก่า หารายละเอียดได้จากเว็ปไซด์ ใน กูเกิล พิมพ์ sbivylingpo จะเป็นเว็ป ภาษาอังกฤษ แต่ พวกเราคนไทยก็เข้าใจได้จ๊ะ เราก็ติดตามอยู่เสมอ ข้อมูลเยอะมาก มากจากแฟนๆหนังจากทั่วโลก มาแลกเปลี่ยน ข้อมูลกันจ๊ะ

เล่อตี้ ชีวิตจริงเธอก็เศร้านะคะ ฆ่าตัวตายเพราะไม่สมหวังในความรัก

ตอนนี้มีหนังของ หลินปอ อยู่ประมาณ 14 เรื่อง ชอบทุกเรื่องที่ เธอแสดง น่ารักมาก โดยเฉพาะ สามยิ้มพิมพ์ใจ ดูไป 30 กว่ารอบแล้ว เธอเล่นเป็น ถั่งป๋อหู่ ได้ดีมากๆ
เสียดายที่เกิดไม่ทันยุคนั้น ไม่งั้นคงมีซีดีหนังของเธอมากกว่านี้แน่

แฟนคลับ หลินปอ

สวัสดี ค่ะ สมาชิกที่รักหลินปอทุกคน

ชอบ/บ้า หลินปอ มานานแล้ว ตั้งแต่เด็กๆ ดูแล้วทุกเรื่อง แต่ไม่ได้ซื้อทุกเรื่อง ตอนนี้รู้สึกอยากเก็บสะสมหนังของเธอมาก มีอยู่บางเรื่องแล้ว ขอรบกวนผู้ที่มีหนังหลินปอ ช่วยกรุณาติดต่อกลับด้วยค่ะ ที่ suratri.a@diw.mail.go.th (ต้องขอโทษที่แสดงตัวช้าไปหน่อย)

เราชื่อหลินเหมือนกันตาเราเป็นคนตั้งชื่อนี้ให้เพราะตาของเราเป็นคนจีนอีกอย่างหนึ่งเขาชอบชื่อนี้ด้วยเขาเลยตั้งให้เขาบอกว่าชื่อเพราะดี

มีแต่คนถามว่าเป็นคนจีนหรอเราบอกเขาไปว่าปล่าวไม่ได้เป็นตาแค่มีเชื่อจีนบ้างนิดหน่อยเราเองยังไม่รู้เลยว่าชื่อหลินแปลว่าอะไร