การแสวงหาความสุขใน นกสีฟ้า



เรื่อง : นกสีฟ้า (The Children’s Blue Bird)
ผู้เขียน : Maurice Maeterlinck (แปลงเป็นนวนิยายโดย Georgette Leblanc)
ผู้แปล : “น้ำค้าง”
สำนักพิมพ์ : เรือนปัญญา
รางวัล-เกียรติคุณ : (ผู้เขียน) รางวัลโนเบล ปี 1911


เรื่องนกสีฟ้าฉบับดั้งเดิมเป็นบทละคร หลังจากนั้นจึงนำมาแปลงเป็นนวนิยาย เรื่องราวเกี่ยวกับทิลทิล เด็กชายอายุสิบขวบกับ มิททิล น้องสาวอายุหกขวบ ทั้งสองเป็นลูกคนตัดไม้ยากจน ในคืนก่อนวันคริสต์มาส ทั้งคู่ต้องออกผจญภัยตามหานกสีฟ้าเพื่อนำมาช่วยชีวิตเด็กหญิงใกล้บ้าน โดยมีผู้ร่วมขบวนคือ น้ำ ไฟ แสงสว่าง หมาทิลโล แมวทิลเล็ต นม ขนมปัง และ น้ำตาล ซึ่งล้วนได้รับชีวิตจากหมวกวิเศษที่นางฟ้าเบรีลุนมอบให้

ทิลทิล กับ มิททิล พร้อมพลพรรคต้องเดินทางผจญภัยในดินแดนต่างๆ อาทิเช่น ดินแดนแห่งความทรงจำ ซึ่งทำให้พวกเขาได้พบปู่ย่าและพี่น้องที่เสียชีวิตไปแล้ว อาณาจักรแห่งอนาคตซึ่งพวกเขาได้พบหมู่เด็กสีฟ้าที่รอวันไปเกิด หรือป่าที่เต็มไปด้วยต้นไม้และสิงสาราสัตว์ที่ต้องการแก้แค้นมนุษย์

ระหว่างการผจญภัย ทิลทิลและมิททิล ได้พบนกสีฟ้าอยู่หลายครั้งหลายคราว แต่น่าเสียดายที่ไม่สามารถรักษาไว้ได้ตลอดรอดฝั่ง กระทั่งเมื่อครบหนึ่งปี เด็กๆ ก็ได้กลับบ้านอีกครั้ง

เรื่องนี้เรียกได้ว่าเป็นยุคต้นของวรรณกรรม (และบทละคร) แบบสัญลักษณ์นิยม ซึ่งต่อต้านแนวคิดสัจนิยม (Realism)

ปรัชญาแบบสัญลักษณ์นิยมเกิดขึ้นจากความเชื่อที่ว่าโลกมีอำนาจเร้นลับมหัศจรรย์บางอย่าง ซึ่งมนุษย์ไม่อาจเข้าถึงได้ด้วยหลักเหตุผลทั่วไป

ศิลปะแนวนี้โดยเฉพาะวรรณกรรมและการละครต้องการนำคุณค่าทางสุนทรียศาสตร์แบบสมัยโบราณมาใช้ ด้วยเหตุนี้เรื่องราวในสกุลสัญลักษณ์นิยมแต่เริ่มแรกจึงเดินเรื่องในท่วงทำนองเดียวกับเทพนิยาย เรื่องเล่าเชิงจินตนาการ รวมทั้งนำสัญลักษณ์มาใช้เพื่อถ่ายทอดความคิดและอารมณ์ โดยผ่านทางฉาก ชื่อสถานที่ เครื่องแต่งกาย คำพูดของตัวละคร เป็นต้น

การตามหานกสีฟ้าในเรื่องก็คือสัญลักษณ์แทนการแสวงหาความสุขนั่นเอง

นอกจากนี้เรื่องนี้น่าจะเป็นวรรณกรรมเรื่องแรกๆ ของโลกตะวันตกที่เสนอแนวคิดเรื่อง “เป้าหมายไม่สำคัญเท่ากระบวนการ”

นกสีฟ้า ต้องการบอกผู้อ่านว่าความสุขภายในเป็นสิ่งที่สามารถพบได้ทุกอณูแห่งชีวิต เวลาใดที่ตั้งใจคิดว่าจะหาความสุข เมื่อนั้นเราจะไม่พบความสุข แต่เมื่อใดที่ใช้ชีวิตอย่างตระหนักในความสุข เมื่อนั้นความสุขก็จะอบอวลอยู่รอบกาย

นกสีฟ้าที่โบยบินอยู่ทั่วทุกหนทุกแห่ง ราวกับเป็นวัจนะของเมเตอร์ลิงก์ที่บอกเรามาร้อยปีแล้วว่า ความสุขมิได้ขึ้นอยู่กับสถานภาพทางสังคมหรือเศรษฐกิจ

แท้ที่จริงแล้วพวกเราล้วนใช้ชีวิตอยู่ในโลกแห่งสัญลักษณ์ สิ่งสำคัญอยู่ที่ว่าเราจะทำอย่างไรกับ ‘นกสีฟ้า’ ที่พบเห็นตามรายทางของชีวิต ความลับของชีวิตที่เปี่ยมด้วยความสุขล้วนมีเพียงเท่านี้เอง

คำคมจากเล่ม

“ยามที่เจ้าตามหานกสีฟ้า เด็กน้อยเอ๋ย จงฝึกตนให้คุ้นเคยต่อการรักบรรดานกสีเทาที่เจอระหว่างทางด้วย” (หน้า 71)

“จงรักบ่อน้ำ ฟังเสียงของสายธาร...ข้าจะอยู่ในนั้นเสมอ และตอนเย็นๆ เมื่อเจ้านั่งลงข้างน้ำพุ จงพยายามเข้าใจว่ามันกำลังพูดอะไร...จงนึกถึงข้านะเวลาที่เจ้าเห็นขวดน้ำ...เจ้าจะเจอข้าเสมอในคนโท ในกระป๋องน้ำ ในถังเก็บน้ำ แล้วก็ก๊อกน้ำ...” (หน้า 169)

“อย่าลืมว่าเรากำลังพูดกับเจ้าอยู่ในแสงจันทร์ที่ส่องฉายในแสงกระพริบของดวงดาว ในแสงอรุณรุ่งของทุกวัน ในตะเกียงทุกดวงที่มีคนจุด และในทุกความคิดอันดีงามใสสว่างในจิตใจของพวกเจ้า...” (หน้า 174)




Create Date : 01 มิถุนายน 2550
Last Update : 1 มิถุนายน 2550 14:58:16 น. 8 comments
Counter : 1794 Pageviews.

 
ตอบบล็อกที่แล้ว

คุณพี่ grappa...
ไม่อยากจะบอกว่าจริงๆ แล้วนอกจากดารารุ่นเก่า (แก่) แล้ว คุณปรีดายังชอบประเภท ลิฟ ไทเลอร์, ลินซี่ โลแฮน อะไรทำนองนี้ด้วยนะเออ

แพนด้าชุน...
ชุนคงจำผิดน่ะ เจียงเหวินไม่ได้เล่น "อิงสยง" แต่ว่าเล่นเรื่อง "เทียนตี้อิงสยง" (The Warrioe of Heaven and Earth) ตะหากล่ะ ส่วนเรื่องอื่นก็อย่างเช่น "หงเกาเหลียง" (Red Sorghum) กะ "โหย่วฮว่าเห่าเฮ้าซัว" (ชื่อฝรั่งว่าอะไรหว่า) ของจางอี้โหมว ส่วนที่รับบทเป็นจิ๋นซีฮ่องเต้นั่นเข้าใจว่าเป็นเรื่อง "ฉินซง" (The Emperor's Shadow) มากกว่านะ

เจ้าชายไร้เงา...
ที่ใจตรงกันก็เพราะเรามีชะตาต้องกันน่ะครับ


โดย: ปรีดา (Aka Prita ) วันที่: 1 มิถุนายน 2550 เวลา:15:14:10 น.  

 
ใช่ๆ เทียนตี้อิงสยงจิงๆ ด้วยพี่--(นึกหน้าเจ้าเวยลอยตามมาทันที)


นกสีฟ้านี่เราเคยได้ยินจากคนอื่นเล่า ยังไม่เคยอ่านเองเลย น่าสนใจๆ


โดย: แพนด้ามหาภัย วันที่: 1 มิถุนายน 2550 เวลา:17:42:26 น.  

 
เป็นหนังสือที่น่าสนใจ


โดย: printcess of the moon วันที่: 1 มิถุนายน 2550 เวลา:20:08:51 น.  

 
นี่ก็ตรงกันอีกแล้วครับ ของผมที่เพิ่งอัพก็ นก เหมือนกัน


โดย: เจ้าชายไร้เงา วันที่: 9 มิถุนายน 2550 เวลา:13:35:15 น.  

 
ง่า..เราพลาดอ่านบล็อกที่แล้วไปเหรอ แหงะ

อยากอ่านอ้ะ ปรีดา ให้ยืมได้ปะ อิอิ


โดย: สาวไกด์ฯ ล็อกอินไม่ได้ค่ะ IP: 203.156.84.28 วันที่: 11 มิถุนายน 2550 เวลา:14:11:58 น.  

 
อ้อๆ มีคนเพิ่งรีวิวขบวนการนิทานฯ แหนะ ไปเปิดดูที่หน้ากรุ๊ปบล็อกหนังสือเอานะ อิอิ


โดย: สาวไกด์ฯ IP: 203.156.84.28 วันที่: 11 มิถุนายน 2550 เวลา:14:13:36 น.  

 
แวะมาหาอีกรอบ เพิ่งเห็นว่าที่หน้าแรกมีลูกคนใหม่ออกมาอีกแร้วววววววววววว ดีใจด้วยเน้อ

รองานหนังสือตุลาแล้วจะไปอุดหนุนจ้ะ


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 13 กรกฎาคม 2550 เวลา:13:40:53 น.  

 
เห็นปรีดาไปคุยด้วยอุตส่าห์ดีใจนึกว่าอัพบล็อกซะอีก ยังไม่อัพซะงั้น

ก็..ที่ไปถามไว้ที่บล็อก ก็พยายามอยู่น่ะแหละนะ เอาใจใส่มากขึ้น มีอะไรก็คุยกันมากขึ้น (เมื่อก่อนบางเรื่องก็ช่าง ปล่อยไป แต่ตอนนี้ปล่อยไม่ได้อะนะ แหะๆ)

อยากไปงานคุณปรีดาไวๆ จังเลย


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 17 กรกฎาคม 2550 เวลา:18:39:15 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Aka Prita
Location :
กรุงเทพ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]






Group Blog
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add Aka Prita's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.