Flowers are everywhere, you just have to look for them...Welcome to Spring...
ความรักในฤดูร้อน

สายตาคู่หนึ่งเป็นประกายวิบวับ จากมุมหนึ่งของโต๊ะสังสรรค์ที่มีคนไทยที่จากบ้านมาไกลนั่งเรียงกันยาวประมาณกว่าสิบคน ชายหนุ่มผมสีน้ำตาลอ่อนคนนั้นสบตากับเราที่นั่งอยู่สุดมุมโต๊ะอีกด้านหนึ่งอย่างบังเอิญ...
จากคนละสุดมุมโต๊ะ เมื่อเวลาผ่านไป เราพบว่าเขาลุกขึ้นแล้วขยับมานั่งกลางโต๊ะ คุยกับเพื่อนคนไทยที่รู้จักอย่างสนุกสนาน 
เมื่อเวลาเริ่มล่วงเลย หลายคนที่มีภาระครอบครัวและการเรียนเริ่มทยอยกลับ...ชายหนุ่มคนนั้นก็มานั่งตรงข้ามกับเรา...


ดวงตาสีน้ำตาลอ่อนจ้องเราพร้อมทักทายเป็นภาษาอังกฤษ...เราจำได้... หน้าตาอย่างนี้ เราเคยเห็นมาหลายหนแล้ว เขามักมาพร้อมกับเพื่อนรุ่นน้องคนไทยคนหนึ่งของเราที่ตอนแรกไม่ได้สนิทสนมกันมากนัก เราจึงไม่ได้สนใจจะเข้าไปทักทายเพื่อนของเพื่อนน้องคนนี้...แต่จำได้ ว่าเขาชอบนั่งคุยและถกเถียงปัญหาเครียด ๆ เช่น การเมือง เศรษฐกิจ สังคม บางทีเลยเป็นแก้สมการคณิตศาสตร์กับกลุ่มเพื่อน ๆ เราเสมอ
เมื่อเริ่มทำความรู้จัก จึงพบว่าเขาเป็นนักเรียนในสาขาเดียวกันกับเรา หากแต่เพิ่งเริ่มเรียนปริญญาตรีได้สามปีเนื่องจากได้ออกไปใช้ชีวิตทำงานกว่าสิบปีหลังจากเรียนจบไฮสกูล ดวงตาสีน้ำตาลคู่นั้นเริ่มเป็นประกายขึ้นเรื่อย ๆ หลังจากที่คุยกับเราได้สักพัก ถ้าจำไม่ผิด เราเห็นรอยยิ้มในสายตา...

หลังจากวันนั้น เราก็เห็นเขาบ่อยขึ้นในงานสังสรรค์นักเรียนไทย และระยะหลัง ๆ เขาก็เริ่มนั่งข้างเรา เพื่อคุยกับเราอย่างตั้งใจ...ผู้ชายคนหนึ่งที่มีประสบการณ์ชีวิตในทุก ๆ ด้าน ทั้งเล่นดนตรี ทำงานในร้านอาหาร ซูเปอร์มาร์เก็ต ร้านหนังสือ เล่นกีฬาผาดโผน กลับคุยอย่างสนุกสนานกับผู้หญิงคนหนึ่งที่ตลอดชีวิตใช้เวลาอยู่ในโรงเรียน มหาวิทยาลัย มีเพียงสองสามปีที่ออกไปทำงานซึ่งก็ยังอยู่ในด้านการศึกษาและงานวิจัย ใช้ชีวิตเรียบง่ายอยู่กับตัวเองและหนังสือนิยาย

เรื่องราวมันช่างมหัศจรรย์สำหรับเรามากนะคะ....

ในงานสังสรรค์วันหนึ่ง หลังจากที่เรานั่งคุยและนัดแนะกับเพื่อนผู้หญิงคนสนิทเพื่อไปดูหนังตามปกติในวันสุดสัปดาห์ บทสนทนาของเราก็ถูกแทรกขึ้นด้วยภาษาอังกฤษชัดเจน..จะไปดูหนังกันเหรอครับ! ให้ผมไปด้วยได้มั้ย?...

สุดสัปดาห์นั้นจึงจบลงด้วยการยกโขยงกันไปดูหนังทั้งเรา เพื่อนสนิท คุณแม่ของเพื่อนสนิท และชายหนุ่มผมสีน้ำตาลเกือบทอง เมื่อเดินออกจากโรงหนังเราจึงชวนกันไปนั่งคุยกันต่อในผับแจ๊สแห่งหนึ่งไม่ไกลจากโรงหนัง เพื่อนสนิทเราไล่เราให้ไปนั่งรถคันเดียวกับเขา "น่า..ไปนั่งเป็นเพื่อนเค้าไป" ...เราแอบเห็นผู้ชายคนนั้นอมยิ้ม...

เมื่อเดินไปด้วยกันที่ลานจอดรถ  คนตัวสูงหันมาถามว่า
 "ใส่โคทผมมั้ยครับ มันหนาวแล้ว"
 ...คนตัวเล็กตลกหน้าตายด้วยความหยิ่งกลับไป
 "ไม่เป็นไรค่ะ ชั้นทนได้ พอดีเกิดแถบสแกนดิเนเวีย หนาวแค่นี้เรื่องเล็กมาก ไม่รู้เหรอคะว่าเมืองไทยเป็นประเทศเขตหนาว"
...ผู้ชายตัวโตหันมาทำตาโตใส่ หน้าตางงเต็มที่...

แล้วลานจอดรถโรงหนังวันนั้นก็ลั่นไปด้วยเสียงหัวเราะของผู้หญิงไทยและชายหนุ่มลูกครึ่งที่ระเบิดออกมาพร้อมกัน...





Create Date : 04 ตุลาคม 2555
Last Update : 4 ตุลาคม 2555 2:51:25 น. 1 comments
Counter : 748 Pageviews.

 
:)


โดย: xyzjung วันที่: 4 ตุลาคม 2555 เวลา:8:59:34 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Orange Flowers
Location :
Utah United States

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Group Blog
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add Orange Flowers's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.