First Step (อีกซักรอบ) How to Work & Travel!
- คุณ truekhun หลังไมค์มาว่า "อยากไปทำงานอเมริกาบ้าง ต้องเริ่มต้นยังไงครับ ขอคำแนะนำด้วย"
- ทางเฟซบุ๊ค พี่แตงโม เพื่อนร่วมรุ่น AFS USA42 ก็ขอคำแนะนำ น้องสาวสนใจจะไปเวิร์คปีหน้า แต่มีเจาะจงว่าสนใจลาสเวกัส

คำตอบตอนบีซี่ทำงานกลุ่มคือ ให้กลับไปดูบล็อกแรกของแพรว First Step
http://www.bloggang.com/mainblog.php?id=priscilla87&month=27-06-2010&group=5&gblog=1
ซึ่งเขียนเอาไว้ปีที่แล้ว ว่าแพรวมีกระบวนการตัดสินใจอะไรยังไง

คราวนี้ เดี๋ยวให้ข้อมูลภาพรวมก่อนละกันว่าโดยรวม กว่าจะไปเวิร์คเนี่ย เจออะไรบ้าง (จริง ๆ ก็ดูชื่อบล็อกแพรวที่ผ่านมาก็ได้นะ ฮ่าๆๆ)

1. เลือกงาน เลือกเอเจนซี่
2. สอบสัมภาษณ์งาน
3. ขอวีซ่า
4. จองตั๋วเครื่องบิน
5. แลกเงิน
6. แพ็คกระเป๋า แอนด์ โก!!!

อ่า..ค่ะ โลจิคโดยทั่วไปยังเหมือนบล็อกเดิม (บล็อกเดิมนั่นตั้งแต่สมัครใหม่ๆ ความเห็นตอนนี้คือตอนกลับมาแล้ว) โลจิคเหมือนเดิม แปลว่า ที่แพรวเคยตัดสินใจไปน่ะ.. เวิร์ค ผ่านการพิสูจน์มาแล้ว คุยมาเป็นประเด็น ๆ เหมือนเดิมละกันเนอะ

Q: เริ่มต้นยังไงดี?
A: จะเริ่มต้นจากเลือกงานและรัฐที่สนใจ หรือจะเริ่มจากเอเจนซี่ในดวงใจก็ได้ค่ะ แต่ถ้าถามพี่ พี่เลือกจากงานเป็นหลักนะคะ เพราะเอเจนซี่ก็เหมือน ๆ กันค่ะ (เอ่อ.. โดยทั่วไปอ่ะค่ะ.. ยกเว้นบางกรณีที่ไม่เวิร์คจริง ๆ น่ะนะ...) คือ เอเจนซี่ในไทยไม่มีบทบาทเท่าใดนัก แต่เอเจนท์เมืองนอกก็สำคัญค่ะ เดี๋ยวจะเล่าต่อ ตรงหัวข้อเกี่ยวกับการเลือกเอเจนซี่นะคะ

Q: เลือกประเภทงาน
A: อันนี้ขอสารภาพว่าต้องกลับไปดูบล็อกเก่าก่อน ว่ามันมีประเภทอะไรบ้างนะ? ฮ่าๆๆ
1. โรงแรม
เหมือนสองสามปีก่อน รุ่นพี่เคยไปทำพาร์ทคล้าย ๆ กาสิโนก็เวิร์คนะ ได้ทิปส์ได้อะไร หา second job ได้ด้วย
แต่ปีนี้เท่าที่ติดตามจากเฟซบุ๊คของเอเจนท์ และจากการบอกเล่าของเพื่อน คือมันโหดมากนะ (ถึงมันจะจบการโรงแรมก็เถอะ)
คือ นอกจากจะเป็นตามที่แพรวคิดไว้ว่า ได้พูดกับโถส้วมทั้งวันแน่แกเอ๊ย ไม่ได้คุยกับใครแน่ ๆ มันแย่กว่าที่คาดไว้ที่ว่า ต้องทำให้ทันเวลาค่ะ เก็บกี่ห้อง ๆ ภายในเวลาเท่านั้นเท่านี้ พอทำได้ไม่ตรงตามเป้าก็ให้ออกค่ะ เด็กไทยเลยต้องตามหางานใหม่กันใหญ่

2. สวนสนุก
ไม่มีข้อมูลเพิ่มเติม แต่ก็ไม่ได้ยินเสียงบ่นเท่าไหร่นะคะ น่าจะโอเคอยู่
ก็มีดิสนีย์เวิร์ลด์ที่แพรวอยากทำนะคะ แต่ไปไม่ได้ เนื่องจากติดสถานะป.โทค่ะ (เค้ารับเฉพาะป.ตรี)
นอกนั้นก็มี Six Flags และอื่น ๆ ตามเมืองอื่น ๆ ค่ะ
หน้าที่ ก็อาจจะเป็นได้ทั้งอาหาร หรือของที่ระลึกในสวนสนุกนั้น ๆ ค่ะ
น่าจะโอเคค่ะ

(ยกเว้นได้เมืองที่แย่จริง ๆ อากาศไม่แน่นอน แล้วสวนสนุกต้องปิด รายได้เราก็จะไม่แน่นอนน่ะค่ะ)

3. อุทยาน
ไม่มีข้อมูลเพิ่มเติม ไม่มีเพื่อนไปทำเลยอ่ะค่ะ
ใครที่ชอบธรรมชาติ ชอบความสงบ ก็อาจจะน่าสนใจ
แต่ก็ควรทำใจไปก่อนว่าการคมนาคมน่าจะลำบาก จะออกจากอุทยานมาเที่ยวนี่คงลำบากหน่อย

4. ขายของที่ระลึก
ไม่น่าจะมีปัญหาอะไร คงต้องพิจารณาโลเกชั่นเป็นสำคัญค่ะ

5. ร้านอาหาร
อันนี้เหนื่อยมาก เพราะไม่ได้อยู่เคาน์เตอร์อย่างเดียว มีทั้งเตรียมอาหาร ขนของ แยกขยะ ล้างจาน ถูพื้น ฯลฯ
ทิป อาจจะได้หรือไม่ได้ก็ได้
เป็นงานที่ได้พูดเยอะ แต่ก็พูดแต่ชื่อเมนูอาหารน่ะนะ
ต้องดูโลเกชั่นประกอบด้วย ว่าได้อยู่กับ local จะได้ทักทายคนท้องถิ่นรึเปล่า หรืออยู่สถานที่ท่องเที่ยว (อย่างเรา) ที่จะเจอลูกค้าสารพัดสำเนียง ต้องใช้สมาธิ และความเข้าใจสูงมาก สำเนียงอเมริกันนี่ไม่ได้เลย ก็มี (แต่ได้สำเนียงยุโรป เอเชีย และละตินแทน)

Q: เลือกจากโลเกชั่น
A: ต้องดูลักษณะตัวเองเป็นสำคัญว่าชอบอะไร ชอบแสงสีในเมือง หรือชอบธรรมชาติ
นอกจากนั้น อาจเลือกจาก
- sales tax ภาษีในรัฐนั้น ๆ -.-'' และค่าครองชีพต่าง ๆ ค่าอาหาร ที่พัก
- สภาพอากาศ ชอบหิมะตก หรืออากาศใกล้เคียงเมืองไทย
- สถานที่ท่องเที่ยวในเมืองนั้น ๆ
- การคมนาคม (สำคัญนะ)

จริง ๆ ปีที่แล้วที่ตัดสินใจเลือก มีทิปส์จากคุณแม่ ซึ่งถามนักศึกษามาอีกที
แม่แนะนำให้เลือกเมืองใหญ่ เนื่องจากว่า เกิดตกงานมา มันจะมีโอกาสหางานได้ง่ายกว่าเมืองเล็ก!

และเราพิจารณาเทียบกับงานที่อยากทำอีกสองอัน เห็นว่าอันนี้ลงตัวสุดเลยเลือกอันนี้ (อีกสองอัน อันแรกคือดิสนีย์เวิร์ลด์ แต่ในเดือนกุมภาเราจะมีสถานะเป็นป.โท เค้าไม่รับ ตัดไป อีกอันคือขายไอติมโคลด์สโตนที่ฮาวาย ถ้าไม่ได้นิวยอร์คก็เอาฮาวายนี่ล่ะ เพราะเราชอบทะเลมาก ๆ)

ทิปส์เรื่องรัฐ
นอกจากข้างบนแล้ว จริง ๆ ก็เล็ง ๆ ร้านขายของที่ระลึกริมชายหาดที่ฟลอริด้าไว้เหมือนกันเนื่องจากที่เที่ยวเยอะ แต่ว่า มีหลายเสียงทักท้วงถึงค่าแรงที่น้อยมาก และแท็กซ์มหาโหด เพื่อนทุกคนพร้อมใจกันส่ายหน้า บอก แกไม่รอดแน่

แนะนำถึงรัฐต่าง ๆ ที่พอจะรู้
นิวยอร์ค โอ๊ย อันนี้เลิฟมาก ๆ การคมนาคมสะดวกมาก ที่เที่ยวเยอะ อยากกลับไปอีก หรืออยู่ซักสามปีห้าปี
แต่! ข้อเสียคือ ค่าครองชีพแพงมากนะคะ อาหาร ที่พัก ฯลฯ

ลาส เวกัส อันนี้เคยไปเที่ยว เอาจริงๆคือไม่ชอบอ่ะ เป็นเมืองโรงแรมชัด ๆ ไม่มีอะไรให้เที่ยวนอกจากโรงแรมที่ตกแต่งดี ๆ อากาศร้อนมาก และคมนาคมแย่ นึกไม่ออกว่าเด็กเวิร์คไปอยู่ยังไง? ตอนเราไปเที่ยว มีคนขับรถพาไปเที่ยวถึงที่ตลอด ซึ่ง.. มันห่างไกลกันมาก..

แอล เอ (ลอส แองเจลีส) นี่ก็อีกอัน (แต่คงไม่มีใครได้หรอกมั้ง?) ชอบเที่ยวมั้ยก็ชอบ เป็นเมืองเก๋ ๆ แหล่งช้อปมี แหล่งเที่ยวก็มี แต่มีปัญหาเรื่องการคมนาคม ไม่มีรถนี่ลำบากมาก

ซานฟราน อันนี้เชียร์นะ เพราะคมนาคมดี มีรถราง อากาศไม่ต่างกับไทยมาก เริ่ด เชียร์ค่ะ

ฟลอริด้า ไม่รู้... ช้อปหมดเลยอดเที่ยว ก็อยากไป รู้ว่ามีแหล่งท่องเที่ยวเยอะ แต่ให้พิจารณาเงินค่าแรงกับแท็กซ์ดูเองละกันค่ะ

Q: ค่าแรง
A: Federal Law กำหนดค่าแรงขั้นต่ำไว้ที่ $7.25/hr ซึ่งดิชั้นก็ไม่เข้าใจ ทำไมทุกเว็บ จะเห็นค่าแรงต่ำกว่านี้ และบางร้าน เป็นสองสามเหรียญ แต่จะให้ทิปส์ด้วย ยังไม่เข้าใจจนถึงทุกวันนี้

อ่า.. ไม่รู้สินะ.. เราก็เลือกค่าแรงยิ่งมากยิ่งดีอยู่แล้วล่ะค่ะ ฮะฮ่า!!!

อืม.. นึกไม่ออกแล้วว่ามีประเด็นอะไรอีก ถ้าสงสัยตรงไหนคอมเม้นมานะคะ จะได้ทำบล็อกให้ครบถ้วนสมบูรณ์กว่านี้

อ่า... กลับมาเรื่องเอเจนซี่แล้วกันค่ะ
เอเจนซี่ในไทย ไม่สำคัญเท่าเอเจนซี่เมืองนอก
คืออะไร?
คืออย่างนี้นะคะ เอเจนซี่เมืองไทย มีหน้าที่ดูแลเอกสาร จัดหางาน และดำเนินการวีซ่าให้ (ไม่ผ่านเอเจนท์ไม่ได้ค่ะ)
เอเจนซี่เมืองนอก คือติดต่อระหว่างเอเจนซี่ไทย กับบริษัทที่โน่นค่ะ

เอเจนซี่เมืองไทย อย่างที่บอกว่าแพรวเลือกงานเป็นหลัก พอเห็นว่าเอเจนท์ไหนมี แม้จะไม่เคยได้ยินชื่อมาก่อน ก็พร้อมจะลุยค่ะ (แพรวไปของ Itworks ค่ะ)
แต่ก็เช็คกับคนที่ไปปีที่แล้วนะคะ ว่าเอเจนท์นี้ไม่หลอกลวง หาคนที่ไปปีที่แล้วจากไหน? ก็ตั้งทู้ในพันทิปบ้าง หาจากเฟซบุ๊คบ้าง อะไรอย่างนี้ค่ะ
แต่ก็มีประเด็นคุณลุงเป็นห่วง บอก ขอหมายเลขขึ้นทะเบียนบริษัทจัดหางาน กระทรวงแรงงาน T^T คุณลุงขา เอเจนท์ไหนก็ไม่มีทั้งนั้นอ่ะค่ะ นี่หนูถ่ายรุปมาได้แต่เลขทะเบียนกระทรวงพาณิชย์แทน ไหวมั้ยคะ?

รีวิวเอเจนท์ Itworks ประทับใจนะคะ คือ อย่างแรกเลย ฟี้ดแบ็คตอบโทรศัพท์ อีเมลล์ รวดเร็วมาก (แต่ถ้าเพื่อน ๆ ได้รับฟี้ดแบ๊คช้าก็ใจเย็น ๆ นะคะ บริษัทเล็กมากกกกกกจริงๆ มีพี่ทำอยู่ไม่กี่คนเท่านั้นค่ะ)

แพรวไม่ได้คาดหวังอะไรมากนะคะ กะว่าพี่งพาตัวเองน่ะค่ะ แต่ปรากฏว่า พี่เค้าออนเฟซบุ๊คแชท คอยอัพเดทกับเราตลอด และเค้าติดตามปัญหาของเราตลอด ประทับใจจริง ๆ ค่ะ มันเหนือความคาดหมายน่ะค่ะ (เดี๋ยวจะเม้าท์เรื่องปัญหาทีหลังค่ะ)

แต่ก่อนไป.. มีน้องย้ายจากเอเจนท์นึงมาเอเจนท์นี้นะคะ บอกว่าที่เก่าไม่เวิร์คอย่างแรง เป็นเอเจนท์ใหญ่ซะด้วย คือสัญญาจะให้ทำงานนี้ๆ พอไม่ได้ แล้วก็ยังไม่หางานใหม่ให้ รึอะไรประมาณนี้อ่ะค่ะ แต่แพรวก็เคยได้ยินมาก่อนหน้านี้แล้วว่าเอเจนท์นี้ไม่โอ ก็ตัดทิ้งไป (ลองเสิร์ชๆดูก็น่าจะทราบมั้งคะ?) แต่ก็มีหนังสือบางเล่มบอกว่าเอเจนท์นี้ดี อืม... ของอย่างนี้แล้วแต่บุญล่ะค่ะ

อ๋อ ชอบ Itworks อีกอย่างคือเป็นเอเจนท์เล็ก ชาร์จไม่แพง พอเทียบกับเพื่อนแล้วงงเลย ของเพื่อนเอเจนท์ใหญ่ ชื่อดัง มีชื่อเสียงดี แต่ไม่รู้จะชาร์จอะไรกันหลายรอบ ที่นี่เก็บสองรอบ มัดจำ กับจ่ายค่าทั้งหมดอีกที จบ และไอ้ที่เก็บไปเนี่ย ก็รวมค่าธรรมเนียมขอวีซ่าเรียบร้อยแล้วด้วย สบาย ๆ

เอเจนท์เมืองนอก... หนึ่งเอเจนท์ไทย อาจจะดีลกับเอเจนท์เมืองนอกได้หลายบริษัทนะคะ
ที่แพรวไป คือ CHI ดีพอสมควร ข้อดีคือ เวลาเพื่อนตกงาน CHI เค้าหาที่ทำงานใหม่ให้ค่ะ รักเลย (แต่อีกเอเจนท์นึง ตกแล้วก็ตกไปดิ ช่าง สอบถามหลังไมค์ได้ค่ะ) แต่ข้อเสียก็มีนะคะ คือไม่ค่อยตอบอีเมลล์ ทีเมลล์มาด่าล่ะเร็วเชียว พอมีปัญหามีอะไรก็ไม่ตอบ แต่ไม่เป็นไร เรามีวิธีเล่นเยอะค่ะ บอก HR บริษัทเราเลย ฮี่ๆ แล้วก็บ.ประกันก็ไม่ค่อยเวิร์ค โทร.ไปรอโอนสายนานมาก พอมีคนรับ โดนบอกให้รอซักครู่แล้ววางสายใส่ เชอะ!!! ดีนะชั้นให้พี่เจาะนิ้วออกให้ ไม่ไปหาหมอก็ได้ฟระ!!! (เออ แพรวควรจะเขียนบล็อกดราม่าในการทำงานขึ้นมาอีกบล็อกสินะ)

ประเด็นอื่น ๆ ประกอบการตัดสินใจที่ควรรู้ก่อนไป (เท่าที่นึกได้ ณ ตอนนี้)
1. ระวัง ต้องแน่ใจว่ามีเวลาทำงานครบตามสัญญา

คือ เงื่อนไขก่อนไป คุยกับแม่ว่า ห้ามขาดเรียนเด็ดขาด
เราอยู่ป.โท เมเจอร์มาร์เก็ตอีกต่างหาก ถ้าป.ตรี ก็แทบจะบินไปวันรุ่งขึ้นต่อจากวันสุดท้ายไฟนอลเลย แต่เราไม่ได้ รู้ดีว่ายังไง ๆ ก็ต้องเจอพรีเซนต์ (ช่วงนัดวันสอบอ.จะบอกไม่มี แต่พอท้าย ๆ เทอมมันจะโผล่มา) เราเลยเผื่อเวลาไปสองอาทิตย์ ขากลับ ก็ต้องกลับมาให้ทันเปิดเทอม

ทีนี้ ก่อนจะสมัคร มันจะมี latest day ที่เริ่มทำงาน กับ earliest day ที่จะออกจากงาน ก็... อยากให้ใส่ใจตรงนี้นิดนึง
แพรวเองขี้โกงอ่ะค่ะ คือ วัน latest day น่ะไม่เป็นไร แต่ earliest day to leave นี่ซิ.. ไม่รอด ไม่ผ่าน แต่อาศัยว่า เอาวะ โกงเอา
คือ เท่าที่ถามเพื่อน ๆ ปีที่แล้วเนี่ย เค้าบอกว่าไม่เป็นไร ขอออกก่อนได้ สบายมาก บางคนบอกดีซะอีก เพราะพอจะเปลี่ยนใจขอทำงานต่อแทนเที่ยวแล้วเนี่ย ทำไม่ได้ เพราะต่อวีซ่าไม่ได้ ดังนั้นทำเกิน ๆ ไว้น่ะดีแล้ว

ทีนี้ประเด็นมันอยู่ที่ว่า เด็กไทยพร้อมใจกันจะออกอย่างรวดเร็วเกือบยี่สิบคนพร้อมกันสองเกาะ... เอิ่ม.... เราเรียนบิสเนสมาก็เข้าใจผู้ประกอบการนะว่ามันทำไม่ได้ แต่เนื่องจากพริซซิลล่าลุยเดี่ยว เลยใช้มารยาส่วนตัว เป็นคนเดียวที่บอสทั้งหลายอนุมัติให้ออกอย่างไร้เงื่อนไข แต่น้อง ๆ ที่แพลนจะเที่ยว ก็ต้องกลับลำ กลับไปทำงานโดยดี

แต่ มันเป็นดราม่าที่ใหญ่มาก (เดี๋ยวจะเขียนให้ฟังบล็อกนึงเต็ม ๆ เลยนะคะ) เลยอยากเตือนน้อง ๆ ว่าน้องควรจะอยู่นานได้ ตามที่ทำสัญญาไว้นะคะ เพราะมันเสียความรู้สึก และนายจ้างอาจจะไม่จ้างเด็กไทยอีกเลยก็เป็นได้ค่ะ

2. ประเด็นที่ควรรู้ก่อนไป ความแตกต่างทางวัฒนธรรม
อันนี้ไม่แน่ใจว่าหลายคนทราบมาก่อนมั้ย แต่จะปูพื้นให้ฟังคร่าว ๆ นะคะ
คือ สังคมไทย อเมริกันเนี่ย แตกต่างกันมาก
ไทย พ่อแม่สงสัยลูกจนเรียนจบขั้นต่ำปริญญาตรี แล้วลูกเลี้ยงดูพ่อแม่ยามแก่เฒ่า
อเมริกัน สมัยประถมก็เริ่มทำงานพิเศษพวกตัดหญ้า หรือเลี้ยงเด็กเบบี๋ พอม.สี่อัพ ก็เริ่มทำงานพาร์ทไทม์ตามร้านต่าง ๆ หาเงินมาผ่อนรถ และเก็บเงินส่งตัวเองเรียนป.ตรีไปด้วยทำงานไปด้วยกันแล้วค่ะ เพราะพ่อแม่ก็จะเก็บเงินไว้เกษียณตัวเองเหมือนกัน

ดังนั้น ที่ทำงาน ก็อาจจะเจอได้ทั้งนักเรียน นักศึกษา หรือไม่ก็คนที่ทำงานนี้เลี้ยงชีพโดยเฉพาะค่ะ จะต่างจากบ้านเรา ที่คนที่ไปได้ ต้องมีฐานะปานกลางขึ้นไปเท่านั้น ดังนั้น จึงค่อนข้างจะคุณหนูกัน (และแน่นอน... การศึกษาสูงกว่าค่ะ)

อ่า... เปิดเผยโฉมหน้า "พริซซิลล่า...จัดเต็ม!" กันดีกว่า ฮ่าๆๆ
รูปแรก เป็นวันแรกที่มาเที่ยวที่ทำงานค่ะ
Ellis Island เป็นเกาะแถว ๆ Liberty Island หรือที่สถิตย์ของเทพีเสรีภาพนั่นล่ะค่ะ


อีกรูปนึง ถ่ายวันสุดท้ายของการทำงานที่นี่.. เดรสคนละตัวนะคะ top ไม่เหมือนกัน ฮ่าๆ ยิ้มไม่ค่อยออกละค่ะวันนี้ แววตาเศร้า ๆ


g'nite ka,
xoxo



Create Date : 02 สิงหาคม 2554
Last Update : 3 สิงหาคม 2554 1:19:59 น.
Counter : 311 Pageviews.

6 comments
  
สวัสดีค่ะ เราก็จะไปworkปีหน้านี้เหมือนกัล แต่เราไม่ค่อยรู้เรื่องอะไรเลยอ่ะจ๊ะ อยากได้ประสบการณ์จากคนที่ไปมาแล้วอ่ะ ยังไงแอดมาด้วยน่ะจ๊ะ icezy_strawberry@hotmail.com เรามีอะไรอยากถามตั้งหลายอย่างแนะ ^^
โดย: Gam IP: 118.174.88.153 วันที่: 5 สิงหาคม 2554 เวลา:14:50:13 น.
  
รอการ update อยู่นะคะ
โดย: lara IP: 58.8.200.129 วันที่: 14 สิงหาคม 2554 เวลา:17:38:26 น.
  
- ไม่ค่อยเล่นเอ็มอ่ะค่ะ, อีเมลล์ถามได้นะคะ ^^
praewpriscilla@gmail.com ค่ะ

- คุณ Lara คิดถึงจัง <3
โอย ช่วงนี้งานเยอะมากค่ะ
จากคราวก่อนลิสไว้ในใจว่าจะบล็อกต่อเรื่องไรบ้าง ตอนนี้เริ่มลืมละคะ

- อาทิตย์ก่อนมีรับปริญญา ยังคิดเลย จะทำบล็อกรับปริญญาหรือเวิร์คก่อนกันละเนี่ย 55+

- คิดถึงทุกคนค่ะ แต่ตอนนี้เวลานอนยังไม่มีเลย แงงงงงง
โดย: Princess Priscilla วันที่: 19 สิงหาคม 2554 เวลา:0:06:34 น.
  
รออ่านอยู่นะคะพี่พริซ อยากไปกับ itswork ค่ะ แต่ตอนนี้งานเหลือน้อยมาก แต่ CF ว่าพี่ๆเค้าตอบรวดเร็วดีค่ะ ยังตัดสินใจเลือกงานไม่ได้เลยยยยย
โดย: lara IP: 58.8.106.197 วันที่: 29 สิงหาคม 2554 เวลา:7:54:03 น.
  
- คืนนี้ว่าจะอัพจ้ะ
- Itworks ใจเย็น ๆ ก็ได้ค่ะ ปีที่แล้ว งานนิวยอร์คเข้าช่วงตุลา ก่อนสอบสัมภาษณ์ประมาณสองสามอาทิตย์เต็มเล้ย
โดย: Princess Priscilla วันที่: 29 สิงหาคม 2554 เวลา:21:01:04 น.
  
อ้ะ คืนนี้จัดไปสองบล็อกนะจ๊ะ ^^
โดย: Princess Priscilla วันที่: 29 สิงหาคม 2554 เวลา:23:58:56 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

Praew Priscilla
Location :
ลำปาง  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



Hey!

Thanks for dropping by my blog! I'm Praew Priscilla.
Just the sweetest travelista mermaid living her happy life and keeping positive vibes.

Follow me at Instagram "PraewPriscilla"
Contact me at praewpriscilla@gmail.com
New Comments