Group Blog
All Blog
### หลอกหลอน ###















หลอกหลอน

...........




คนปกตินั้นไม่เห็นภาพหลอนก็จริงอยู่

แต่ก็มักถูกความรู้สึกนึกคิดบางอย่าง

หลอกหลอนอยู่เสมอมิใช่หรือ เช่น อารมณ์โกรธ

เกลียด พยาบาทหรือความรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจไม่มั่นใจตนเอง

บางคนเวลาจะลงมือทำอะไรสักอย่าง

ความล้มเหลวในอดีตก็ตามมาหลอกหลอน

 เสียงพร่ำย้ำเตือนว่า “ทำไม่ได้ ๆ ๆ” รบกวนจิตใจไม่รู้เลือน

จะผูกสัมพันธ์แน่นแฟ้นกับใครสักคน

ความกลัวว่าจะถูกปฏิเสธหรือผิดหวัง

ก็ตามมารังควานจิตใจ

#‎ปรุงแต่ง‬


....

มันเป็นสิ่งที่จิตเราปรุงแต่งขึ้นมาเอง

 เหตุการณ์บางอย่างแม้จะเคยเกิดขึ้นจริงในอดีต

 แต่อดีตคือสิ่งที่ผ่านไปแล้ว มิใช่ของจริงในปัจจุบัน

 เมื่อได้ที่หวนคำนึงถึงมัน ก็เท่ากับว่ามันกำลังถูกปรุงแต่งขึ้นมา

ความรู้สึกนึกคิดเหล่านี้ยิ่งขับไล่ไสสง มันยิ่งอยู่ยงคงทน

ยิ่งสู้รบตบมือกับมัน มันยิ่งอาละวาด พิษสงเพิ่มพูนขึ้น

 ยิ่งไปให้ความสนใจกับมัน มันยิ่งมีกำลัง

‪#‎แก้หลอนด้วยสติ‬

เคล็ดลับในการจัดการกับความรู้สึกนึกคิดเหล่านี้ก็คือ

เมินเฉยมัน อย่าไปให้ความสนใจมัน มันมาปรากฏ

 ก็ไม่ไปขับไล่ไสสงมัน ขณะเดียวกันก็ไม่ไปทำตามมัน

มันจะวิงวอนหรือยั่วยุอย่างไร ก็ทำใจวางเฉย

เตือนตนด้วยมนตราคำเดียวว่า “ช่างมัน”

ถือคติว่าต่างคนต่างอยู่เขาก็อยู่ส่วนเขาเราก็อยู่ส่วนเรา

 ผีสางเทวดาอยู่คนละภพภูมิกับเราฉันใด

 ความรู้สึกนึกคิดที่มาหลอกหลอนเราก็ฉันนั้น

 โลกของเขาเป็นโลกของอดีตและความปรุงแต่ง

 ส่วนเราอยู่ในโลกของปัจจุบันและความจริง

สิ่งหลอนนั้นไม่คงทนต่อการเฝ้าดู

เมื่อเฝ้าดูด้วยสติ มันก็ยากที่จะคงทนอยู่ได้

เด็กสาวคนหนึ่งฝันร้ายอยู่เป็นอาจิณ

ในฝันเธอชอบวิ่งหนีอสูรร้ายเข้าไปยังตึกที่มืดมิด

 เมื่อไปถึงประตูก็พยายามเปิดแล้วรีบปิด แต่ไม่ทันจะปิด

พวกมันก็ฝ่าประตูเข้ามาหาเธอ

แต่ไม่ทันที่พวกมันจะทำอะไรเธอ เธอก็ตื่นขึ้นและร้องไห้

คราวหนึ่งเธอเล่าเรื่องนี้ให้เพื่อนคนหนึ่งฟัง

เพื่อนถามว่าอสูรร้ายพวกนี้หน้าตาเป็นอย่างไร

เธอตอบว่าไม่รู้เพราะเอาแต่วิ่ง คำถามของเพื่อน

ทำให้เธอเกิดความอยากรู้ขึ้นมาว่า

อสูรพวกนี้เป็นแม่มดหรือเปล่า

 มีมีดหรือไม่ แล้วคืนหนึ่งเธอก็ฝันร้ายอีก

 อสูรร้ายวิ่งไล่เธอเช่นเคย ทีนี้เธอหยุดวิ่ง

และหันไปดูหน้าพวกมัน

 ใจหนึ่งก็กลัว แต่ก็รวบรวมความกล้า หันหลังชนกำแพง

 มองพวกมันชัด ๆ ปรากฏว่าเหล่าอสูรร้ายหยุดทันที

 พวกมันกระโดดขึ้นลง แต่ไม่มีตัวไหนเข้ามาใกล้

เธอพบว่ามีอสูรร้ายอยู่ ๕ ตัว แต่ละตัวรูปร่างเหมือนสัตว์ป่า

เมื่อเธอเข้าไปมองมันใกล้ ๆ มันดูน่ากลัวน้อยลง

 และดูคล้ายภาพวาดในการ์ตูนมากกว่า

แล้วก็ค่อย ๆ เลือนหายไป หลังจากนั้นเธอก็ตื่นขึ้น

 แล้วไม่เคยฝันร้ายแบบนั้นอีกเลย

ภาพวาดในการ์ตูนตามมาหลอกหลอนเธอในความฝัน

หากเธอไม่เพ่งมองมันชัด ๆ เธอก็ไม่มีวันรู้ความจริง

และยังคงถูกมันตามไล่ล่าอยู่ต่อไป

 ภาพหลอนนั้นกลัวการเฝ้ามอง เพราะวิธีนี้เท่านั้น

ที่ผู้มองจะค้นพบความจริงว่ามันเป็นแค่ภาพหลอน

มิใช่ความจริง ไม่มีอะไรที่ภาพหลอนจะกลัวเท่ากับความจริง

 และความจริงจะพบได้ก็โดยการเฝ้าดูด้วยจิตที่สงบ

ไม่หวั่นไหวเท่านั้น

แทนที่จะหนีและถูกความรู้สึกนึกคิดร้าย ๆ ตามไล่ล่า

แทนที่จะพันตูสู้รบเพื่อขับไล่ไสส่งมัน

ลองฝึกใจไม่อินังขังขอบมันสักพัก

 แล้วหันมาเฝ้าดูมันเฉย ๆ ดูบ้าง ความจริงจะปรากฏ

แก่เราในที่สุดว่ามันก็แค่สิ่งหลอนที่หามีพิษสงอะไรไม่

พระไพศาล วิสาโล










Create Date : 28 มิถุนายน 2558
Last Update : 28 มิถุนายน 2558 20:01:02 น.
Counter : 414 Pageviews.

0 comments
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

tangkay
Location :
ชลบุรี  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 46 คน [?]



(•‿•✿) พออายุเลยเลขหกฉันยกเครื่อง
มอบทุกเรื่องที่เคยรู้คู่ความเห็น
มอบประสบการณ์ผ่านพบจบประเด็น
ไม่ยากเย็นเรื่องความรู้ตามดูกัน
ฉันคนเก่าเล่าความหลังยังจำได้
แต่ด้วยวัยที่เหลือน้อยค่อยสร้างสรร
ยอมรับเรื่องเนตโซเชียลเรียนไม่ทัน
อย่าโกรธฉันแค่สูงวัยแต่ใจจริง
ด้วยอายุมากมายอยากได้เพื่อน
หลากหลายเกลื่อนทุกวัยทั้งชายหญิง
คุยทุกเรื่องแลกเปลี่ยนรู้คู่ความจริง
หลากหลายสิ่งฉันไม่รู้ดูจากเธอ ....