Group Blog
All Blog
### เห็นทั้งข้างนอกและข้างใน ###















เรื่องเล่าเช้าวันพระ:

เห็นทั้งข้างนอกและข้างใน

หลวงพ่อคำเขียน สุวณฺโณ

พระไพศาล วิสาโล เขียนเล่าเรื่อง

หลวงพ่อคำเขียน สุวณฺโณ ออกบวชเมื่ออายุ ๓๐ ปี

จุดเปลี่ยนสำคัญเกิดขึ้นหลังจากได้ไปปฏิบัติธรรมกับหลวงพ่อเทียน

 จิตฺตสุโภ ที่วัดป่าพุทธยาน จังหวัดเลย

ก่อนหน้านั้นท่านชอบภาวนาแนวสมถะ คือมุ่งความสงบ

อยากนั่งนิ่ง ๆ จนบ่อยครั้งรู้สึกเพลิดเพลินในนิมิตที่เกิดขึ้น

ครั้นมาภาวนากับหลวงพ่อเทียน ท่านสอนให้หมั่นรู้สึกตัวอยู่เสมอ

 โดยกำหนดรู้อยู่กับการยกมือเป็นจังหวะ ไม่ให้เข้าไปอยู่ในความสงบ

 ซึ่งสวนทางกับวิธีการที่ท่านฝึกมา ทีแรกก็ไม่อยากทำ

นึกคัดค้านในใจ แต่หลังจากได้รับการยืนยันจากหลวงพ่อเทียนว่า

 หากทำจริง ๆ จิตใจจะเปลี่ยนไปจากเดิม

ท่านจึงปลงใจปฏิบัติตามคำสอนของหลวงพ่อเทียนอย่างจริงจัง

วันหนึ่งขณะที่ท่านกำลังปฏิบัติอยู่ในกุฏิ

หลวงพ่อเทียนได้เดินมาที่หน้าประตูซึ่งปิดอยู่ แล้วถามว่า

“อยู่นี่หรือ?”
“อยู่ครับหลวงพ่อ”

“ทำอะไร?”
“
สร้างจังหวะครับ”

“เห็นทั้งข้างนอกทั้งข้างในไหม”
“ไม่เห็นข้างนอกครับ เห็นแต่ข้างใน”

“ถ้าอยากเห็นข้างนอกทำอย่างไร?”
“เปิดประตูออกครับ”

“เอ้า ลองเปิดประตูออกมาดู”

พอโยมคำเขียนลุกไปเปิดประตู หลวงพ่อเทียนก็ถามว่า

 “เห็นข้างนอกไหม” ท่านตอบว่า “เห็นครับ”

“เห็นข้างในไหม” ท่านตอบว่า “เห็นครับ”

 แล้วหลวงพ่อเทียนก็ย้ำว่า “ให้เห็นทั้งข้างนอกข้างในนะ

 อย่าให้เห็นแต่ข้างนอกและอย่าให้เห็นแต่ข้างในนะ

ดูตรงกลาง ๆ นี้นะ”

โยมคำเขียนคิดอยู่สักพัก ก็นึกไม่ออก

ว่าหลวงพ่อเทียนต้องการบอกอะไรท่าน

ครั้นลองปฏิบัติดูก็ได้คำตอบ

หลวงพ่อเทียนแนะท่านว่า อย่าคิดออกไปข้างนอก

และอย่าเพ่งเข้าข้างใน นี้เป็นบทเรียนที่สำคัญสำหรับโยมคำเขียน

 ทำให้ท่านคลายการเพ่งหรือบังคับจิตให้สงบ

แต่ให้กลับมารู้สึกตัว รู้ทันความคิดที่เกิดขึ้นภายใน

 โดยไม่พลัดเข้าไปในความคิดนั้น ครั้นมีอะไรภายนอกมากระทบ

 ก็รู้แต่ไม่ปล่อยจิตออกไปหรือปรุงแต่งต่อ

หลังจากปฏิบัติธรรมหนึ่งเดือนกับหลวงพ่อเทียน

ท่านเกิดความเปลี่ยนแปลงทางจิต จึงตัดสินใจออกบวช

และปฏิบัติกับหลวงพ่อเทียนอย่างต่อเนื่อง

ภายหลังได้ท่านได้รับมอบหมายจากหลวงพ่อเทียน

ให้ไปสอนธรรมตามที่ต่าง ๆ ก่อนจะขึ้นมาอยู่ที่วัดป่าสุคะโต

ซึ่งหลวงพ่อบุญธรรม อุตฺตมธมฺโม ญาติผู้พี่ ได้มาบุกเบิกเอาไว้

ระหว่างสอนธรรมตามที่ต่าง ๆ มีปัญหานานาชนิดเกิดกับผู้ปฏิบัติ

ที่ต้องอาศัยท่านช่วยแก้ให้

คราวหนึ่งที่วัดโมกขวนาราม จังหวัดขอนแก่น

ท่านสังเกตว่าผู้เฒ่าคนหนึ่งไม่มาทำวัตรเช้า

ครั้นถึงเวลาอาหารก็ไม่ปรากฏตัว ท่านจึงไปหาที่กุฏิ

พอถามเขาว่าเป็นอะไร เขาก็เรียกให้หลวงพ่อช่วยเขาด้วย

 เพราะมือเขาติดอยู่ตรงหน้าท้องตั้งแต่ตีสาม

 ยกมือเท่าไหร่ก็ยกไม่ออก

หลวงพ่อคำเขียนได้ยินเช่นนั้นก็รู้เลยว่าเขายกมือสร้างจังหวะ

แต่วางใจไม่ถูก พยายามบังคับจิต และเพ่งมากไป

 จึงเกิดอาการดังกล่าว แต่แทนที่ท่านจะแนะนำให้เขาทำใจสบาย ๆ

ท่านกลับชวนเขาคุยเรื่องครอบครัว ถามว่าโยมมีลูกกี่คน

 มีครอบครัวกันหมดแล้วยัง แล้วตอนนี้โยมอยู่กับใคร ทำอะไรบ้าง

คิดถึงหลานบ้างไหม ระหว่างที่เขาพูดคุยกับหลวงพ่อ

 มือของเขาก็ตกลงมา แต่เขายังไม่รู้ตัว

 ท่านชวนคุยต่อสักพัก เขาถึงได้รู้ว่ามือกลับมาเป็นปกติแล้ว

หลวงพ่อคำเขียนอธิบายว่า ปัญหาของชายผู้นี้เกิดจากการที่

 “จิตมันเข้าข้างในจนติดอยู่ในนั้น”

สิ่งที่ท่านทำก็คือ “ล่อจิตเขาให้ออกไปข้างนอก”

การส่งจิตออกนอกไม่ใช่สิ่งที่นักปฏิบัติควรทำ

แต่ถ้าจิตเพ่งเข้าในมากจนเกิดอาการวิปริตผิดเพี้ยน

 ทางเดียวที่จะช่วยได้คือ “ล่อ” จิตให้ออกไปสนใจสิ่งนอกตัวแทน

วัดสนามในเป็นอีกแห่งหนึ่ง

ที่หลวงพ่อคำเขียนเคยไปสอนธรรมเป็นประจำ

มีนักปฏิบัติผู้หนึ่งตั้งใจภาวนามากเกินไป จนเกิดนิมิตอย่างแรง

 หลงตัวว่าบรรลุธรรมแล้ว

เอาแต่เดินจงกรมอยู่บนสะพานลอยตลอดคืน

ตำรวจไปพูดให้กลับลงมา เขาก็ไม่ยอม สอนตำรวจว่า

พระอาทิตย์จะขึ้นจะลงห้ามไม่ได้

สุดท้ายตำรวจต้องพามาส่งที่วัดสนามใน

 หลวงพ่อพยายามแก้อารมณ์เท่าไรก็ไม่หาย

จึงพากลับวัดป่าพุทธยาน แล้วชวนให้โยมผู้นั้นขุดหลุมสร้างส้วม

 พื้นดินบริเวณนั้นเป็นหินลูกรังขุดยากมาก

 พอเขาขุดไปได้หนึ่งเมตร ท่านก็บอกเขาว่าขุดไม่ถูกที่

ต้องย้ายไปขุดอีกที่หนึ่ง หลังจากขุดนานนับชั่วโมง

จนเหงื่อไหลเต็มตัว นิมิตก็จางหาย ความรู้สึกตัวกลับมา จึงเป็นปกติ

สมาธิภาวนาหรือการปฏิบัติธรรม แม้จะเป็นของดี

แต่หากวางใจไม่เป็น ก็อาจเกิดโทษได้

นั่นคือทำให้หลงตัวลืมตนจนมีอาการผิดเพี้ยนได้

 การสร้างความรู้สึกตัวจึงเป็นสิ่งสำคัญสำหรับนักปฏิบัติ

หากละเลยการทำความรู้สึกตัวแล้ว

 อย่าว่าแต่จุดมุ่งหมายสูงส่งทางธรรมเลย

แม้แต่การดำรงชีวิตสามัญอย่างชาวโลก ก็มิอาจทำได้

.....................


ขอบคุณที่มา fb. วัดป่าสุคะโต ธรรมชาติที่พักใจ
ขอบคุณเจ้าของภาพค่ะ





Create Date : 25 พฤศจิกายน 2558
Last Update : 25 พฤศจิกายน 2558 10:28:32 น.
Counter : 208 Pageviews.

0 comments
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

tangkay
Location :
ชลบุรี  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 46 คน [?]



(•‿•✿) พออายุเลยเลขหกฉันยกเครื่อง
มอบทุกเรื่องที่เคยรู้คู่ความเห็น
มอบประสบการณ์ผ่านพบจบประเด็น
ไม่ยากเย็นเรื่องความรู้ตามดูกัน
ฉันคนเก่าเล่าความหลังยังจำได้
แต่ด้วยวัยที่เหลือน้อยค่อยสร้างสรร
ยอมรับเรื่องเนตโซเชียลเรียนไม่ทัน
อย่าโกรธฉันแค่สูงวัยแต่ใจจริง
ด้วยอายุมากมายอยากได้เพื่อน
หลากหลายเกลื่อนทุกวัยทั้งชายหญิง
คุยทุกเรื่องแลกเปลี่ยนรู้คู่ความจริง
หลากหลายสิ่งฉันไม่รู้ดูจากเธอ ....