All Blog
--- w h e n p o o p a y i a r u n s ---












คืนนี้อุณหภูมิ 15 องศา
อุ่นขึ้นกว่าเมื่อวาน
วิ่งกำลังสนุก :)
::
::
เมื่อวานถือว่าโชคดีที่เลือกวิ่งหลังเลิกงานเหมือนเดิม อากาศอุ่นขึ้นเล็กน้อยอยู่ที่ 15 องศา เมื่อเทียบกับฤดูร้อนแล้ว อากาศเย็นดีกว่าอากาศร้อน

และที่เห็นว่าโชคดีนั้นเพราะเช้านี้อากาศหนาวมาก มีฝนโปรยปรายและมีทีท่าจะตกหนักขึ้น เราดูพยากรณ์อากาศล่วงหน้าแล้ว วันนี้อากาศจะสดใส มีแดดซึ่งมันเกิดผิดเพี้ยนอีกครั้ง นี่แหละคือความไม่แน่นอน การตัดสินใจแต่ละครั้งก็ต้องมองปัจจุบันเป็นหลัก
ฉันนึกถึงคุณธรรมในการวิ่ง นั่นคือ เมื่อเราซ้อมหนักและสม่ำเสมอ ผลลัพธ์มันน่าจะดีมากกว่าไม่ซ้อมและลงวิ่งเลย (จะเรียกว่าความคาดหวังหรือความน่าจะเป็นดีนะ )มันน่าจะลดทอนการบาดเจ็บได้เพราะนี่คือองก์ความรู้เกี่ยวกับวิทยาศาสตร์ของการวิ่งอย่างหนึ่ง

เราไม่ควรเลือกวิ่งแบบเดิม ๆ ที่เราชอบ บางอย่างที่เราไม่ชอบแต่มันดี เราต้องลอง เหมือนเมื่อครั้งเล่น T25 นั้น ฉันจะเลี่ยงการเล่นช่วงล่าง(Low Circuits) เหนื่อยและหนักหนาสาหัส ยังคิดว่าน่าจะกลับไป T25 วันละ 25 นาทีดีมั้ยนะ น่าจะไปด้วยกันกับวิ่งได้ สลับกับการเล่นเวทเพราะหลังจากวิ่งยาวทุกครั้งจะมีอาการเมื่อยแขน ในเมื่อวิ่งด้วยขาแล้วทำไมปวดแขน ???

กว่าจะเข้าใจจริง ๆ เมื่ออ่านข้อมูลจากครูดินจึงทราบว่า เวลาวิ่ง เราไม่ได้ใช้แค่ขา เราใช้ทั้งลำตัวในการวิ่ง ไม่แปลกที่อาการปวดไม่ได้อยู่เฉพาะที่ขาเท่านั้น แขนและคอบางส่วนก็มีอาการปวดไปด้วย ฉันอาจจะต้องเข้าฟิตเนสอีกรอบ แต่ที่สำคัญต้องปรับท่าการวิ่งใหม่เพราะฉันวิ่งหนีบ (ไม่ค่อยแกว่งแขน) มากกว่าแกว่งขนานกับลำตัว

การวิ่งยาวแต่ละครั้งแม้ไม่สนใจเรื่องเวลาแต่คือการปรับท่าวิ่งและฝึกการหายใจ แต่เวลาที่เหนื่อยจัด สติอยู่ก็จริง ทบทวนความรู้ที่เก็บมา พยายามหายใจเข้าลึก ๆ หายใจทิ้งยาว ๆ ก้าวขาสูง พยายามจ็อกช้า ๆ อย่าเดิน สักพัก ร่างกายจะปรับได้ ทุกอย่างนี้เกิดจากการซ้อมที่ไม่เลือกฝึก

การไม่เลือกฝึกน่าสนใจมาก เพราะทำให้เราไม่คร่ำครวญไม่ว่าจะเจอการขึ้นเนิน วิ่งลงทางดิ่ง พื้นถนนขรุขระ อากาศร้อน ฝน หนาว ลมแรง เราจะปรับตัวได้ แต่ฉันยังบอดเรื่องอากาศร้อน เจอแดดนี่คอตก ตัวงอเป็นกุ้ง

หากการซ้อมทุกสภาวะผ่าน มันก็ยุติธรรมดีนะถ้าเราจะผ่านการวิ่งระยะทรมานบันเทิงได้
การซ้อมของฉันไม่มีการซุ่มซ้อม ซ้อมก็บอกว่าซ้อมและมองหาความผิดพลาดของตัวเอง จะไม่ทำแบบเดิมเพราะซ้อมอย่างไรก็วิ่งอย่างนั้น แต่บางครั้งก็คลางแคลงใจเมื่ออ่านประสบการณ์ของเพื่อน ๆ นักวิ่ง เขาไม่ซ้อมหรือซ้อมน้อย ไม่เคยวิ่งระยะจริงแต่ผ่านมาราธอนสบาย ๆ ด้วยเวลาดี ๆ ทำเอาอลเวงอยู่ในใจเหมือนกัน

นึกถึงสมัยเรียนมัธยม เพื่อนจะบ่นก่อนสอบทุกครั้งว่า อ่านหนังสือยังไม่จบเลย บทนี้ยังอ่านไม่ถึง เล่มนั้นยังไม่ได้เปิด แต่ผลสอบออกมาท็อปทุกวิชา แต่เราอ่านเป็นบ้าเป็นหลังแล้วผลลัพธ์กลับตรงกันข้าม หรือว่ามันจะเหมือนการซ้อมวิ่งด้วย อย่ามัวโทษว่าโลกไม่เป็นธรรม ศักยภาพเราไม่เท่ากันก็จริง แต่ใจเราต้องไม่เป็นแบบนั้น เราควรเรียนรู้อะไรที่เหมาะกับเรา เก็บบทเรียน ลงมือทำ ลองใหม่ ลองครั้งแล้วครั้งเล่า

ฉันผ่านการวิ่งระยะมินิมาราธอนมาบ้างแล้ว เป็นนักวิ่งแนวหลังนี่ไม่ธรรมดานะ หัวใจต้องเกินร้อยตลอด เพราะระยะนี้จะมีช่วงกลับตัว ขณะที่เรายังไปไม่ถึงจุดกลับตัว เราจะเห็นนักวิ่งแถวหน้ากลับตัวมาและแรงไม่ตกเลย หลายงาน ฉันมีเวลานับนักวิ่งแถวหน้า ส่วนใหญ่เป็นนักวิ่งชายเกือบสองร้อยรายแรกจะมีนักวิ่งหญิงแทรกอยู่หนึ่งถึงสอง จากนั้นนักวิ่งหญิงชั้นนำจะมีประปราย กำลังใจฉันดี ฉันไม่มองไปข้างหลังว่ามีนักวิ่งอีกเท่าไหร่ ซ้อมอย่างไรวิ่งอย่างนั้น สนใจจังหวะก้าวของตัวเอง ไม่กลัวหรืออายที่จะปิดท้ายรายการวิ่ง ความตั้งใจเดียวคือวิ่งให้ถึงที่หมายด้วยความสุขใจและไม่เจ็บ

คืนนี้เราวิ่งเอากำลัง วิ่งช้า ๆ ฝึกกินน้ำ รักษา pace 7 ให้ต่อเนื่องและสับเท้าสองกิโลสุดท้าย จะเรียกว่าวิ่งแบบเทมโป้ก็น่าจะได้นั่นคือแรงต้นกับแรงปลายต้องไม่ตก ระลึกไว้ว่า 10 กิโลแรกของมาราธอนกับ 10 กิโลสุดท้ายวิ่งไม่เหมือนกัน แต่ 21 กิโลเมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมาของฉันนั้นถือว่าใช้ได้ แรงไม่ตกมากแต่ยังไม่ค่อยเข้าที่ ดีมากตรงที่เราไม่เดินเลย
เรื่องสำคัญหลังวิ่งคือ ต้องคูลดาวน์ จำไว้ว่าทำเวลาอื่นไม่ได้
::
#whenpoopayiaruns
#บันทึกนักวิ่งแนวหลัง
12 k / 1:24:26 ชั่วโมง
28012016
ภูพเยีย









Create Date : 27 มกราคม 2560
Last Update : 27 มกราคม 2560 8:16:55 น.
Counter : 298 Pageviews.

2 comments
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณอุ้มสี

  
บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
คนผ่านทางมาเจอ Literature Blog ดู Blog
The Kop Civil Movie Blog ดู Blog
เนินน้ำ Food Blog ดู Blog
กาบริเอล Travel Blog ดู Blog
ไวน์กับสายน้ำ Diarist ดู Blog
ดาริกามณี Literature Blog ดู Blog
toor36 Cartoon Blog ดู Blog
Close To Heaven Parenting Blog ดู Blog
ภูเพยีย Diarist ดู Blog

ชอบอ่านไดอารี่บ้านนี้ค่ะ
โดย: อุ้มสี วันที่: 27 มกราคม 2560 เวลา:12:45:37 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

ภูเพยีย
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 22 คน [?]