All Blog
--- Singha Trail Running Festival 2015 ---































































































































































































































































































Singha Trail Running Festival 2015
เราวิ่งเทรลครั้งที่สองห่างจากครั้งแรกไม่ถึงอาทิตย์
เทรลแรกในชีวิตที่งานครบรอบ 25 ปีรำลึกสืบ นาคะเสถียร
ครั้งนั้นเราวิ่ง 25 k


แต่งานสิงห์เทรลที่ไร่บุญรอดครั้งนี้ เราลงแค่ 10 k พอ เพราะไม่แน่ใจว่า เทรลแรกที่ห้วยขาแข้ง 25 k จะผ่านหรือเปล่า หากผ่านมาได้แล้ว จะผ่านมาในสภาพแบบไหน เราเดาอะไรไม่ได้เลย โชคดีมากที่ผ่านมาได้ค่อนข้างเหลือเชื่อที่ไม่สะบักสะบอม กลับถึงบ้านสภาพดีมาก วันจันทร์เดินวอร์มยืดเหยียดไปแค่ 2 กิโล วันอังคารจ๊อกกิ้งได้ 4 กิโล และวันพุธจ๊อกกิ้งยาวหนึ่งชั่วโมง ได้แค่ 8 กิโล ซ้อมไม่ถึงระยะที่จะวิ่งจริง แต่ก็ต้องพักร่างกายสองวันเพื่อรอวิ่งเทรลบ่ายวันเสาร์ ไม่รู้สึกกดดันอะไรเพราะเราตั้งใจจะไปเที่ยวและวิ่งให้สนุก ครั้งนี้มีน้องมาวิ่งด้วย เธอเพิ่งหัดวิ่ง เราชวนมาวิ่งเทรลด้วยกันและบอกเธอว่า ไม่ต้องกลัวว่าเราจะทิ้งเพราะทางดินค่อนข้างลื่นและต้องระมัดระวัง เราเองก็ไม่รู้เส้นทางวิ่งจริงเพราะมาครั้งแรกเหมือนกัน แต่รับปากเธอแล้วว่าจะไม่ทิ้ง จะค่อย ๆ วิ่งไปด้วยกัน แต่ถึงกระนั้น เธอก็ซ้อมวิ่งทุกวัน

เช้าวันเสาร์ เราออกบ้านแต่เช้า กะจะแวะกินไปเรื่อย ๆ เปิดดูร้านกาแฟเมืองเชียงรายที่ใครบางคนแนะนำไว้ คิดเองว่า จะไปสักร้านก็พอ เพราะเราไปเชียงรายค่อนข้างบ่อย เพื่อนฝูงอยู่ที่นี่หลายคน แต่ครั้งนี้บังเอิญว่าพวกเธอไปเที่ยว ตปท. เราก็เลยไม่แวะหาใครนอกจากไปสวัสดีแม่เพื่อนที่อยู่แถวสันโค้งน้อย

เราแวะที่ร้านกาแฟ จริณ รีสอร์ทก่อน จากนั้นก็มาหาน้ำเงี้ยวกิน สำหรับเชียงรายนั้น ยังความประทับใจมานานตั้งแต่สมัยสามีมาทำงานใช้ทุน เราติดใจน้ำเงี้ยวใส่ดอกงิ้วที่หน้าโรงพยาบาลเชียงรายประชานุเคราะห์ ซึ่งเปลี่ยนเป็นร้านอื่นไปแล้ว แต่ร้านน้ำเงี้ยวอร่อย ๆ ในเชียงรายมีอีกหลายร้านเหมือนกับไปบ้านเพื่อนที่มหาสารคาม กินส้มตำร้านไหนก็อร่อย และที่อื่น ๆ ก็อร่อยไม่เหมือน ความทรงจำในแต่ละที่ไม่เหมือนกัน และอีกอย่าง เจ้าคนโตของฉันมาเรียนที่แม่ฟ้าหลวง ก็พอรู้จักร้านอาหารและร้านกาแฟน่านั่งหลายร้าน เชียงรายจึงเป็นสถานที่แห่งหนึ่งที่เราค่อนข้างคุ้นเคย

เรารับเสื้อ และเปลี่ยนชุดวิ่งราว ๆ บ่ายโมง แดดแรงและร้อนมาก ทั้งที่ตอนเช้าฟ้าปิด เหมือนฝนจะตก ถึงตกเราก็ต้องวิ่งตามเวลากันอยู่ดี เพราะไม่ว่าแบบไหนเราก็เตรียมใจมาลุยสนามเละ ๆ อยู่แล้ว

เรามารอดูเขาปล่อยตัวนักวิ่ง 21 k กัน และนั่งคุยกันเล่นแถวนั้น ยืดร่างกายไปด้วยแต่ไม่สามารถวอร์มด้วยการวิ่งเหยาะ ๆ เพราะร้อนมาก และวันนี้ก็ใส่เสื้อแขนกุดด้วย

ส่วนใหญ่งานวิ่งจะจัดตอนเช้า ปล่อยตัวนักวิ่งกันตั้งแต่ตีสี่ ตีห้าและหกโมง แต่งานนี้ปล่อยตัวตอนบ่าย ฉันไม่เคยวิ่งอากาศร้อนเลยสักครั้งเดียว ซ้อมวิ่งก็มีแต่ช่วงเช้าและหลังสองทุ่ม เจอกลางแดดร้อนแบบนี้ก็ครั้งแรก...

เราพร้อมกันแล้ว รอจนปล่อยตัวจริง ๆ พิธีกรชี้แจงเส้นทางวิ่งให้แล้ว มีจุดให้น้ำกิโลเมตรที่สี่เท่านั้น จะพกน้ำขวดไปเองก็ได้ ปกติระยะสิบกิโลเมตร ฉันแทบไม่ต้องการน้ำดื่มสักเท่าไร งานนี้ก็วิ่งตัวเบาที่สุด ไม่พกอะไรนอกจากกล้องถ่ายรูป เพราะดูจากเว็บไซต์แล้ว ที่นี่มีวิวสวยมาก อยากเก็บภาพบรรยากาศการวิ่งมากกว่า ภาวนาขออย่าเกิดอุบัติเหตุระหว่างทางเลย จะระมัดระวังมากกว่าเวลาวิ่งบนถนนปกติ

300 เมตรแรกช่วงเลี้ยวขวาลงโค้งแรกนั้น ถนนดินลื่นมาก คนที่บ้านลุยด้วยสเก็ตเชอร์ เขาว่ารองเท้านี้ไม่อุ้มดิน แต่ฉันไม่ใส่รองเท้าสีแดงคู่เก่งของฉันเพราะงานที่แล้วเลอะเละเทะจมน้ำจมโคลนมาก งานนี้เละกว่าจึงเอาอาดิแดสไปลุย

และแล้วก็มีชายหนุ่มเสื้อฟ้าลื่นล้มฉลองโค้งแรกจนได้ คนอื่น ๆ ก็ประคองตัวเอง ลีลาใครลีลามัน เอาตัวให้รอด ถึงบอกน้องว่าจะไปด้วยกัน แต่ยามนี้ก็ต้องช่วยตัวเอง ประคองตัวให้ผ่าน ล้มผิดท่าจะบาดเจ็บเอา แต่มีใครล้มอีกหรือไม่ ฉันไม่รู้แล้ว จ๊อกกิ้งไปข้างหน้า ทางเป็นโคลนเละ ๆ เป็นทางธรรมชาติมากกว่าใครจะมาทำให้มันเละเพื่อให้เราวิ่ง เราก็วิ่งตามกันไป ใครใคร่แซงก็แซงไปเถิด

ทางในไร่จะสโลป มีเนินขึ้นลงไปตลอดในช่วงแรก ๆ แดดเริ่มร้อน ฉันเริ่มแย่เพราะแดดแรงนี่วิ่งไม่สนุกเลย จะถ่ายรูปก็มองอะไรข้างหน้าไม่เห็นเพราะแดดสะท้อนเข้าตาตรง ๆ คนข้างหน้าเริ่มควักร่มออกมากางวิ่ง เรายังจ๊อกกิ้งไปเรื่อย ๆ บางเนินถึงกับหยุดเดิน โผล่หัวขึ้นไปก็เป็นทางราบ บรรยากาศในไร่ชาสวยมาก มองไปไกลจนสุดลูกหูลูกตา มองไปข้างหน้าก็มีบรรดานักวิ่งวิ่งเรียงกันไปเป็นแถวเรียงเดี่ยว ข้างหลังเราก็ตามมาเป็นเส้นสาย

เทรล มันออกเสียงใกล้กับภาษาเมืองว่า เตียวหรือเตว ซึ่งแปลว่าเดิน
เทรลรันนิ่งของเราก็เหมือนกับวิ่ง ๆ เดิน ๆ เพราะช่วงที่โคลนเละ ๆ เราวิ่งกันไม่ได้หรอก แต่ถ้าชอบเสี่ยงหรือกลัวไม่มีใครเชื่อว่ามาเทรลก็วิ่งไปโลด ใครจะทำเวลาก็ล่วงหน้าไปได้เลย เพราะไม่เคยตื่นเต้นตกใจที่ถูกแซงไปข้างหน้า เราเชียร์ด้วยซ้ำเพราะเชื่อว่าเรามีเป้าหมายในการวิ่งต่างกัน สำหรับฉัน ยังไงก็จะไปให้ถึงที่หมาย ช้าเร็วไม่สำคัญ

ระหว่างทาง กระหายน้ำ แต่ก็ได้แค่จิบ..

เหลือกิโลสุดท้าย เผชิญแดดแรงมากแม้จะวิ่งบนถนนเรียบ เงยหน้าแทบไม่ได้ ร้อนจนแสบผิว แดดดี แดดดำ หมดแรงเพราะแดดนี่แหละ แต่ก็เข้าเส้นชัยพร้อมกันสามคน ร้อนแต่ก็ม่วนสุด ๆ











ขอให้ทุกท่านสุขภาพดีและมีความสุขมาก ๆ นะคะ
ขอบคุณค่ะ
ภูพเยีย
19 กันยายน 2015



















Create Date : 21 กันยายน 2558
Last Update : 21 กันยายน 2558 12:10:19 น.
Counter : 387 Pageviews.

1 comments
  
สวัสดีนะจ้ะ เราแวะมาเยี่ยมนะจ้ะ ^____^ สักคิ้ว 6 มิติ ลบรอยสักคิ้วด้วยเลเซอร์ ลบรอยสักคิ้ว Eyebrow Tattoo Removal เพ้นท์คิ้วลายเส้น เพ้นท์คิ้ว 3 มิติ
ให้ใจหายใจ สุขภาพ วิธีลดความอ้วน การดูแลสุขภาพ อาหารเพื่อสุขภาพ ออกกำลังกาย สุขภาพผู้หญิง สุขภาพผู้ชาย สุขภาพจิต โรคและการป้องกัน สมุนไพรไทย ผู้หญิง ศัลยกรรม ความสวยความงาม แม่ตั้งครรภ์ สุขภาพแม่ตั้งครรภ์ พัฒนาการตั้งครรภ์ 40 สัปดาห์ อาหารสำหรับแม่ตั้งครรภ์ โรคขณะตั้งครรภ์ การคลอด หลังคลอด การออกกำลังกาย ทารกแรกเกิด สุขภาพทารกแรกเกิด ผิวทารกแรกเกิด การพัฒนาการของเด็กแรกเกิด การดูแลทารกแรกเกิด โรคและวัคซีนสำหรับเด็กแรกเกิด เลี้ยงลูกด้วยนมแม่ อาหารสำหรับทารก เด็กโต สุขภาพเด็ก ผิวเด็ก การพัฒนาการเด็ก การดูแลเด็ก โรคและวัคซีนเด็ก อาหารสำหรับเด็ก การเล่นและการเรียนรู้ ครอบครัว ชีวิตครอบครัว ปัญหาภายในครอบครัว ความเชื่อ คนโบราณ
โดย: peepoobakub วันที่: 13 มีนาคม 2560 เวลา:17:03:01 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

ภูเพยีย
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 23 คน [?]