All Blog
--- บั น ทึ ก นั ก วิ่ ง แ น ว ห ลั ง : งาน 25 ปี ร่วมรำลึกสืบ นาคะเสถียร ---





ระยะทาง 1,400 กิโลเมตร เดินทางไปกลับจากบ้านดอยไปห้วยขาแข้ง เพื่อมาร่วมวิ่งงานรำลึกครบรอบ 25 ปี สืบ นาคะเสถียร ไม่มีการแข่งขันชิงถ้ายรางวัลอะไร มาด้วยใจกันทั้งนั้น และไป ๆ มา ๆ มีเราคู่เดียวที่มาจากทางเหนือ นอกนั้นก็ทั่วสารทิศ แต่มากที่สุดคือกรุงเทพฯ ทางขอนแก่น แก๊งค์หอยทากก็มาเป็นทีมใหญ่ ใส่เสื้อทีมหอยทากสีเหลืองยกทีม ต่างคนต่างมาร่วมสนุกมากกว่าเพราะวันนี้มีงานวิ่งใหญ่ ๆ ของมิซูโน่และที่อื่น ๆ มากมาย แต่ก็ยังมีนักวิ่งแนวหน้าไม่น้อยมาร่วมงานเพื่อหาเงินเข้ามูลนิธืสืบ นาคะเสถียรและกว่านั้นเหมือนมาร่วมสนุกกับการวิ่งเทรลด้วยหัวใจเดียวกัน

เราตัดสินใจช้าทั้งที่เห็นเขาเชิญชวนงานวิ่งนี้ผ่านเฟซบุ๊กมาระยะหนึ่งแล้ว ที่ตัดสินใจช้าเนื่องจากเห็นมีแต่ปั่นจักรยานและวิ่งเทรล 25 k ซึ่งเราไม่เคยวิ่งระยะไกลอย่างนี้มาก่อนในชีวิต มันไกลมากจนรู้สึกว่าคงวิ่งไม่ถึงแน่ ๆ กลัวเป็นตะคริวกลางทาง มันทรมาน เมื่อต้นทุนน้อยก็เลยข้ามงานนี้ไป แต่ในที่สุด ความอยากมาร่วมงานมีมากกว่าทั้งที่จินตนาการไม่ออกเลยว่า 25 k นั้น สภาพเราตอนวิ่งจะเป็นอย่างไร ?

เราสองคนตั้งเป้าหมายว่า จะวิ่งฮาล์ฟมาราธอนแรกปลายปีในงานเชียงใหม่มาราธอน เพื่อให้เรามีเวลาเตรียมตัวซ้อม เราไม่อยากวิ่งด้วยใจโดยที่ร่างกายไม่เคยผ่านการซ้อมมาอย่างเพียงพอ เราอยากมีเวลาพอที่จะจำลองการซ้อมระยะทางจริงที่จะวิ่งก่อนการแข่งขัน จะได้รู้ว่าร่างกายเราพร้อมแค่ไหน ความที่ต้นทุนน้อยและเพิ่งก้าวข้ามการวิ่งเพื่อสุขภาพมาตั้งเป้าหมายมากขึ้นในการวิ่งมินิมาราธอนได้นั้นไม่ง่ายนัก แต่ทำให้เรารู้ศักยภาพที่แท้จริงและขีดจำกัดของเราด้วย

เราให้ความสำคัญของการเตรียมตัวมากเพื่อจะได้เลี่ยงอาการบาดเจ็บให้น้อยที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ ใครไม่อายุมากอย่างเราคงไม่เข้าใจหรอกนะ

งานนี้ เราเห็นนักวิ่งมากหน้าหลายตา มีนักวิ่งแนวหน้า อัลตร้ามาราธอนอย่างคุณสัญญา คานชัยให้เกียรติมาร่วมวิ่งด้วย ผู้ชายร่างเล็กและแกร่งคนนี้ไม่ธรรมดา ซ้อมวิ่งวันละ 100 - 200 กิโล สามสี่ครั้งต่อวันเพื่อให้ถึงระยะซ้อมประจำวันทุกวัน ได้ยินก็ได้แต่โหหห..ตาแทบถลนออกนอกเบ้าด้วยความตะลึงในความแข็งแกร่งของร่างกายและจิตใจ กว่านั้นคือความมีวินัยสูงมาก ความมีวินัยควรจะมีกับทุก ๆ การงานของชีวิตเลยนะ ได้ยินว่าคุณสัญญามีโปรแกรมไปแข่งวิ่งที่เวียดนามเร็ว ๆ นี้ด้วย วิ่งขึ้นเขาที่ซาปาซึ่งมีอากาศหนาวตลอดปี ออกซิเจนน้อย ไม่ง่ายเลย แต่ฉันจะคอยติดตามข่าวคราวของเขาเท่าที่ทำได้

งานวิ่งรำลึก 25 ปีสืบ นาคะเสถียรนี้ นอกจากมาร่วมงานวิ่งแล้ว เขายังมาเป็นผู้ช่วยพิธีกรชี้แจงเส้นทางการวิ่งเทรล กิโลเมตรแรกเราจะเจอทางน้ำสักครึ่งหน้าขาเพราะฝนตกทำให้น้ำขึ้นสูงนิดหน่อย อาจเปียกบ้างนิดหน่อย จากนั้นเราจะวิ่งเลาะอ่างเก็บน้ำธรรมชาติ มีไร่ข้าวโพดสองข้างทาง มีบ้านของชาวบ้านที่อาศัยอยู่และทำมาหากินที่นี่ ทางเจ้าหน้าที่แจ้งให้ชาวบ้านทราบแล้วว่าจะมีนักวิ่งมาวิ่งเส้นทางนี้ หากนักวิ่งปวดท้องปวดไส้กลางทางอาจจะได้เข้าขอความกรุณาจากชาวบ้านบ้าง การปล่อยตัวนักวิ่งก็ล่าช้านิดหน่อยเพราะช่วงเช้ามืด เป็นเวลาอาหารของช้าง เราต้องรอให้พวกเขาบุฟเฟ่ต์เรียบร้อยเสียก่อน ไม่ควรเบียดเบียนเวลาเขาโดยไม่จำเป็น พวกเขาจะไม่ออกมาเพ่นพ่านนอกจากกินอาหารที่ไร่ข้าวโพดในที่ทางของเขาเท่านั้น นอกจากนี้ยังเห็นว่ามีเสืออยู่ด้วย บ่งถึงความอุดมสมบูรณ์ของป่าผืนนี้ได้ระดับหนึ่ง ระหว่างทางที่วิ่ง จะเห็น ม้า วัว ควายหลายฝูงข้างทางที่ชาวบ้านเลี้ยงกันอยู่ เป็นธรรมชาติที่เราไม่ได้เห็นกันบ่อย ๆ ถ้าไม่ได้มาในโอกาสพิเศษนี้

มีคนถามคุณสัญญาว่า ปกติเขาวิ่งทางราบระยะฮาล์ฟนี่ใช้เวลาเท่าไร เขาว่า ชั่วโมงครึ่ง เราตาเหลือกอีกรอบ นี่มันเวลาระยะ 10 กิโลของเราเลยนะ หัวเราะขมขื่นกับชีวิตเราจริง ๆ ชาตินี้ไม่มีปัญญาทำได้แน่ ๆ ครั้นพิธีกรเชิญนักวิ่งคนหนึ่งมาพูดคุยหน้าเวที ถามถึงประสบการณ์การวิ่งของผู้มาร่วมงาน เขาบอกว่านี่คือเทรลแรก แต่ผ่านมาราธอนมาหลายงานแล้วในระยะเวลาสิบปีมานี้ ฉันคิดในใจ นี่แค่ 25 k เป็นเรื่องธรรมดามากเลยล่ะ ทำให้ฉันไม่กล้าถามนักวิ่งคนอื่น ๆ ที่มาวิ่งเทรลงานนี้เลย คงไม่มีใครใหม่เท่าเราแล้ว เรามาเงียบ ๆ แอบแฝงมาลงเทรลแรก ฮาล์ฟแรกเนี่ย ตื่นเต้นมาก ๆ ทั้งที่ในความเป็นจริงนั้น ทุกคนต้องมีครั้งแรกทั้งนั้นแต่ไม่รู้ว่าใครจะพร้อมเมื่อไรและงานไหน อย่างเราเริ่มมินิฯแรก ฉันยังจำความรู้สึกนั้นได้แม่นยำ ผ่านครั้งนั้นมาได้จึงกล้าลงที่อื่นในสนามต่าง ๆ กัน แต่ความตื่นเต้นในการลงวิ่งแต่ละครั้งยังมีอยู่ทุกที่ เพีงแต่ลดน้อยลงไป อารมณ์แตกต่างกัน เมื่อตัดสินใจวิ่งแล้ว ก็ขอให้ตัวเองสนุกสนานและวิ่งให้จบเป็นใช้ได้ ไม่สนเรื่องเวลา จบงานครั้งใดก็ปลื้มใจมาก เล่าสนุกสนานเมื่อผ่านมาได้ มันคือความภูมิใจหรือจะเรียกว่าความสุขบนความทรมาน อย่างี้เรียกซาดิสม์ได้มั้ยนะ

เรานั่งฟังเขาชี้แจงไปสักพัก ก็มีนักวิ่งหญิงคนหนึ่งมานั่งข้าง ๆ รุ่นราวคราวเดียวกับฉันแน่ เลยใจกล้าถามเธอว่า วิ่งนานหรือยังคะ เทรลแรกหรือเปล่า เธอว่า เพิ่งวิ่งได้สองสามปีเอง นี่เป็นเทรลที่สอง เทรลแรกที่เขาประทับช้าง สิบกิโลเท่านั้นแต่ทางขึ้นเนินลงเนิน สวยมาก แต่ก็ยากเหมือนกัน มาที่นี่เพราะแฟนชวนมาวิ่ง ฉันก็บอกเราเหมือนกันเลย วิ่งกับแฟนและเพิ่งเริ่มวิ่ง แล้วเคยวิ่งระยะนี้มั้ย เธอว่าครั้งแรกนะ อยากดูว่าจะวิ่งได้มั้ย ปกติวิ่งแค่ 10 k ฉันยิ้ม แอบดีใจว่ามีคนเหมือนเราแล้ว คนเรานี่ก็แปลก เวลาทุกข์ก็อยากเจอคนที่ทุกข์เหมือน ๆ กันเพื่อว่าตัวเองจะได้ไม่เป็นคนโชคร้ายอยู่คนเดียว เวลาเริ่มอะไรใหม่ ๆ ก็อยากหาเพื่อนที่เริ่มต้นใหม่ ๆ เหมือนกัน ทั้งที่เราตัดสินใจกันเองมาจากบ้านเแล้วว่าเราจะลองวิ่งเพื่อดูศักยภาพที่แท้จริงที่มีอยู่ในตัวเรา เราอยากรู้ เราต้องลองเอง วิ่งไม่ได้ค่อยว่ากันแต่จะไม่หยุดถ้าไม่ลงมือทดลองด้วยตัวเอง

เธอชื่อยืน เป็นคนกรุงเทพฯ จบวิศวะฯบางมด อายุเท่าฉัน อุปกรณ์การวิ่งก็ไม่มีอะไรเหมือนกัน ไม่รู้ว่าวิ่งเทรลต้องเตรียมอะไรบ้าง แต่ฉันตั้งใจว่าจะเตรียมน้ำไว้จิบเท่าที่จำเป็นระหว่างวิ่ง มีเยลลี่ชิ้นเล็ก ๆ พกไปด้วยเท่าที่พกไปได้แต่จะแบกเป้แบบเดินป่าคงไม่ไหว เงินไม่ต้องเพราะไม่มีเซเว่นฯข้างทาง

ทุกครั้งที่วิ่ง ฉันแทบจะไม่ดื่มน้ำเลยจนกระทั่งผ่านสิบกิโลไปก่อน และจะจิบมากกว่าดื่มเพราะดื่มมากก็จุกจะวิ่งต่อไม่ได้ แต่งานนี้เตรียมน้ำใส่กระบอกเล็ก ๆ คาดเอวไปด้วย ยืนก็ทำแบบนั้น เธอถามเวลาในการวิ่งสิบกิโล เราก็ว่า เราวิ่งเกินชั่วโมง เคยวางเป้าหมายว่าจะวิ่งให้อยู่ภายในหนึ่งชั่วโมง จนป่านนี้ก็ทำไม่ได้ ถ้าทำได้อาจบาดเจ็บและปอดฉีกแน่ งานต่อ ๆ ไปอาจไม่มี ถึงวางเป้าหมายไว้หลายอย่างแล้วทำไม่ได้ก็ไม่เสียใจนะ ดีที่ยังวิ่งต่อได้อีก ยืนก็คิดเหมือนกันกับเรา

การพูดคุยกับคนแปลกหน้าก็ดีเหมือนกันนะ ได้แลกเปลี่ยนอะไรกันบ้าง คลายวิตกกังวลได้ในระดับหนึ่ง จะว่าแปลกหน้าก็ไม่เชิงเพราะเราอาจเดินสวนทางกันงานใดงานหนึ่งแล้วแต่ไม่สบโอกาสคุยกัน รู้อย่างหนึ่งคือเราชอบอะไรเหมือนกัน สนใจการวิ่งเพื่อสุขภาพเหมือนกันและร่วมงานแข่งกับคนอื่นบ้างตามแต่เวลาจะอำนวย ยิ่งกว่านั้นเรายังมีเป้าหมายที่จะพัฒนาตัวเองด้วยการวิ่งฮาล์ฟเหมือนกัน มันเป็นไปตามสเต็ปของการวิ่งหรือเปล่านะ


นอกจากพี่ยืน เราก็เจอหนุ่มนครสวรรค์คนหนึ่งในงานวิ่ง เห็นเขาจอดมอร์เตอไซค์อยู่ จะเข้าไปไหว้อนุสาวรีย์สืบ นาคะเสถียรเหมือนกัน เขาถามเราว่ามางานวิ่งใช่ไหม เราพยักหน้า และถามเขาว่า เคยวิ่งมาราธอนมาแล้วสินะเพราะตอนอยู่ใกล้ ๆ เขา เรารับรู้ถึงความแข็งแกร่งของร่างกาย ตัวแน่นปึ้กเลย เขาว่าใช่ครับ วันนี้ที่อื่น ๆ มีงานแข่งวิ่งหลายงานแต่ไม่ไป อยากมาวิ่งการกุศลแบบไม่ต้องแข่งบ้าง ฉันยิ้ม ๆ และบอกว่า พี่เคยวิ่งแค่สิบกิโลเอง จะรอดมั้ยไม่รู้ ตั้งใจว่าจะซ้อมวิ่งไปฮาล์ฟปลายปี แต่งานนี้มาแซงคิว หวั่น ๆ อยู่เพราะต้นทุนมีน้อยและซ้อมไม่เคยถึงระยะจริง เขาว่า ไม่เป็นไรหรอกครับ วิ่งสนุก ๆ กำลังใครกำลังมัน เทียบกันไม่ได้ครับ

จริงสิ...กำลังใครกำลังมัน เขาก็ว่าเขาวิ่งฮาล์ฟใช้เวลา หนึ่งชั่วโมงสี่สิบนาทีเท่านั้น วิ่งเมื่อไรก็ได้ถ้วย มันเป็นความภาคภูมิใจสุด ๆ เวลารับถ้วย เขาจะแต่งชุดแฟนซีทุกงาน งานนี้ก็เช่นกัน เขาจะแต่งชุดนี้ บอกให้เราคอยดูตอนเช้านะ แล้วเขาก็อวดชุดแฟนซีที่เขาใช้วิ่งในเฟซบุ๊กให้ดู หน้าตาภาคภูมิใจเป็นแบบไหน ฉันปั้นเป็นรูปร่างให้ดูไม่ได้ แต่ฉันเข้าใจ


การไปวิ่งต่างจังหวัดนั้น เรามีโปรแกรมเที่ยวด้วย ก่อนวิ่งก็ไปหาที่กินอร่อย ๆ แวะหาเพื่อนที่อยู่จังหวัดนั้น ๆ เที่ยวให้สนุก กินให้อร่อย นอนพักให้สบาย หลายคนที่มาวิ่งงานนี้ ตั้งเต็นท์นอนเหมือนมาปิกนิก ฉันบอกสามีว่า ไม่ขอนอนเต็นท์นะงานนี้ ขอนอนสบาย ๆ เตียงนุ่ม ๆ แม้รู้ว่าจะต้องไปวิ่งลำบาก ๆ ก็เถอะ แต่ขอกินอิ่มนอนหลับก่อน นอนเต็นท์ไม่ค่อยสบายตัวและหลับไม่สนิท ถ้าเลือกได้ก็ขอเลือก มันต่างกับขึ้นภูกระดึงที่เราเลือกไม่ได้และจำยอมมากกว่า

เราขับรถหาร้านกาแฟในเมืองเล็ก ๆ แห่งนี้ หาอะไรกินข้างทางข้างตลาด มีร้านเซเว่นฯใหญ่มากหน้าตลาด ก่อนนี้ฉันเคยขับรถหาร้านบุ๊คโธเปีย แต่หาไม่เจอ ไปลุยถามที่ไปรษณีย์ด้วยซ้ำแต่ก็หาไม่เจอ พอมายุคเฟซบุ๊กที่ดูเหมือนย่อโลกและติดต่อกันง่ายขึ้น ถ้าจะไปร้านนั้นหรือร้านไหนก็คงไม่ยากแล้ว แต่เวลาน้อย ๆ แบบนี้ ฉันเลือกไปร้านหนังสือกาลครั้งหนึ่ง ในเมืองเล็กน่าอยู่อย่างอุทัยธานี เจ้าของร้านเป็นนักอ่านและนักเขียนหนุ่ม มีผลงานออกมาแล้วบ้างและกำลังมีผลงานเล่มใหม่อีกด้วย อยากเห็นคนรักการอ่านการเขียนเป็นเจ้าของร้านและก็ถามถึงธุรกิจร้านหนังสือบ้าง พอได้มุมมองของการเป็นเจ้าของร้านที่ไม่ใช่หล่อเลี้ยงความฝันอ่างเดียวแต่ต้องอยู่บนโลกแห่งความเป็นจริงด้วย

เราออกจากร้านนี้ เราก็ไม่แวะร้านหนังสืออีกร้านแล้ว อยากไปที่พักก่อนและจากนั้นก็อยากไปรับเสื้อและไปเที่ยวหุบป่าตาด ไหว้อนุสาวรีย์คุณสืบ นาคะเสถียร หาอะไรกิน

เย็นวันเสาร์ เราอยู่ร่วมฟังพิธีกรชี้แจงเส้นทางให้นักปั่นจักรยานและนักวิ่ง

งานปั่นไม่ง่ายนะ ฟังจากเส้นทางแล้ว แม้จะเป็นงานการกุศลแต่เส้นทางนี่คงต้องเซียนจักรยานที่มีประสบการณ์กันมาบ้าง ไม่ใช่แบบไบค์ ฟอร์ มัมแน่ ๆ เพราะทางโหดใช่เล่น พี่ผู้หญิงคนหนึ่งนั่งข้าง ๆ ฉันเริ่มใจฝ่อ อายุเธอน่าจะราว ๆ 60 กว่า ๆ ผิวพรรณสะอาดสะอ้าน ตัวเล็กกว่าฉันอีก ขาเล็ก ๆ แต่ร่างเธอท้วมหน่อย ๆ เธอบอกว่า อาจจะไม่ปั่นแล้ว ทางโหดแบบนี้พี่จะล้มก่อนเพราะการตัดสินใจพี่ไม่ดี

การชี้แจงเส้นทางมีข้อดีอยู่นะ ทำให้รู้เส้นทางจริงที่จะฝ่าไปในวันพรุ่งนี้ และคนที่คิดว่าทางราบเรียบจะมาปั่นกินลมชมวิวก็ต้องทบทวน บางทีเราก็ต้องประเมินตัวเองก่อนในระดับหนึ่ง ถ้าพอไปได้ก็ไปเพราะไม่มีเรื่องเวลามาควบคุมแต่ก็ต้องมั่นใจว่าจะขี่ลุยได้ด้วย ถ้าไม่ไหวก็พักก่อนก็ได้ มีอีกหลายงานข้างหน้าที่ไม่ใช่เทรลแบบนี้

การชี้แจงทางวิ่งก็เหมือนกัน ทำให้เรารู้ว่าเราจะต้องลุยน้ำลุยโคลนบ้างแต่ทำใจมาก่อนแล้วว่ามันไม่เหมือนทางราบหรือวิ่งบนถนน เทรลในป่าห้วยขาแข้งนั้นเป็นทางดิน มีวิ่งขึ้นเนิน เลาะทุ่งอ้อย ไปทางอ่างเก็บน้ำ ชมวิวสวย ๆ สองข้างทาง ไม่ยากลำบากจนเกินไป แต่เราก็ไม่เคยซ้อมทางดินแบบนี้มาก่อน สำคัญที่สุดคือระมัดระวังเรื่องสะดุดหิน รากไม้ ตอไม้เล็ก ๆ ที่มีในธรรมชาติ ทนกับอากาศร้อนตอนสาย ๆ เพราะเราวิ่งช้าคงหนีไม่พ้นที่จะเจอแดด และผู้จัดงานก็บอกว่า มีจุดให้ดื่มน้ำทุกห้ากิโล จุดเช็คพ้อยต์กิโลที่ 12.5 ก่อนกลับตัวนั้นมีเครื่องดื่มเย็น ๆ ให้ด้วย กินได้ พกไปกินระหว่างทางได้

เช้าวันอาทิตย์เราตื่นแต่เช้าและเตรียมตัวมางานก่อนวิ่งจริงหนึ่งชั่วโมง เวลานี้เราประมวลจากประสบการณ์เก่า ๆ เราแล้วว่า เป็นการมาร่วมงานที่ดีที่สุด มีการเตรียมพร้อมทั้งกายและใจ กินอาหารมาให้พร้อม และมาเดินซึมซับบรรยากาศรอบ ๆ ทักทายนักวิ่งที่มาจากหลายที่หลายทาง ดูเขาแต่งตัวเพื่อลงวิ่ง บางกลุ่มแต่งชุดวิ่งลายทหาร ออปชั่นเพียบตั้งแต่หัวจรดเท้า ฉันชอบนะ นักวิ่งทั่ว ๆ ไปก็น่าดูตั้งแต่หมวก ปลอกแขนยูวี บัฟฟ์ยูวี แว่นกันแดดสำหรับวิ่ง App Runkeeper, Endomondos รองเท้า ถุงเท้า ถุงน่อง Running Belt เสื้อใส่น้ำและอุปกรณ์การวิ่งส่วนตัว กางเกงโปรฯ จะสั้น ยาว สีสันหลากหลาย เสื้อตัวเก่ง ฯลฯ เหล่านี้มันคือ passion run ไม่รู้สิ...บางคนว่าไม่จำเป็น มันเป็นแค่เปลือกของการวิ่งเท่านั้นเพราะมันไม่ได้ทำให้วิ่งเร็วขึ้น แต่ฉันชอบมากแม้ฉันจะไม่มีออปชั่นอะไรเลยนอกจากรองเท้าวิ่งและสวมเสื้อของงานวิ่งนั้น ๆ ก็ตาม การแต่งกายของนักวิ่งทำให้เราเพลิน มันคือความสุขอย่างหนึ่งของนักวิ่งที่ได้แต่งตัวสวย ๆ ในเวลาที่เราทำเพื่อตัวเอง มันไม่ได้ไปเบียดเบียนกระเป๋าตังค์ใคร ใครอยากแต่งแฟนซีแบบไหนก็ได้ สนุกกับการวิ่งได้ทั้งนั้น เป็นสีสันของงานนั้นด้วย เราเห็นก็อยากเชียร์ อยากถ่ายรูปด้วย เรามาร่วมสนุกนี่นา เพราะถึงที่สุดแล้ว ตอนวิ่งมันเป็นเรื่องของเราคนเดียวที่จะพาเท้าก้าวไปข้างหน้าพร้อมหัวใจ ตั้งสติ มีสมาธิที่ไม่ใช่มองแค่จุดหมายไกลลิบ แต่มันคือการมองเท้าตัวเองบนทางที่วิ่งด้วย มองไปทีละช่วงเพราะเส้นทางไม่ใช่บนลู่วิ่งไฟฟ้าที่ไม่มีอุปสรรคใด ๆ นอกจากเวลาไฟดับกระชากเราตกจากเครื่องอย่างเดียว การวิ่งบนทางที่ไม่รู้จักและไม่คุ้นเคยทำให้เราเพิ่มความระมัดระวังของเรามากกว่าเดิม เพราะล้มอาจทำให้วิ่งต่อไม่ได้ งานนี้เราเห็นน้องนักวิ่งคนหนึ่งซ้อนมอเตอร์ไซค์ของชาวบ้านกลับเส้นทางที่วิ่งมา ถ้าซ้อมมาขนาดนี้แล้วแทบไม่มีใครท้อถอยที่จะไปให้ถึงจุดหมายหรอกแม้จะช้าบ้างก็ตาม เธอข้อพลิกเพราะสะดุดล้ม ฉันยังไม่อยากเกิดเหตุการณ์แบบนี้ระหว่างวิ่งเพราะทำให้คู่วิ่งไม่สนุก อาจต้องวิ่งเองตามลำพังหรือหยุดวิ่งไปกับฉันด้วย เราสองคนจึงคอยเตือนกันตลอดทาง ผลัดกันนำ ผลัดกันตาม ให้กำลังใจกันไป โชคดีที่กำลังเราใกล้ ๆ กัน

วันนี้ฉันวิ่งได้ดีและราบรื่นเกินปกติ ไม่หอบ ไม่เหนื่อย ไม่มีสะดุดหรืออยากหยุดเพื่อเดิน มีหนักหน่อยก็ช่วงสองกิโลเมตรสุดท้ายที่เจอแดดร้อนมาก แสบตาต้องล้างตาบ่อยครั้ง ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่ฉันดื่มน้ำหมดขวด 300 ซีซี และวิ่งต่อได้โดยไม่จุก อากาศร้อนทำให้ดื่มน้ำได้เยอะ แต่ฉันดื่มเมื่อถึงจุดกลับตัว และเอ้อระเหยถ่ายรูป พูดคุยกับคนอื่น ๆ เกือบสิบนาทีก่อนวิ่งกลับ

เรายังก้าวสั้น ๆ ไปได้เรื่อย ๆ ทั้งคู่ พูดคุยและหยุดถ่ายรูปไปเรื่อย ๆ ขนมเยลลี่ที่เตรียมมาไว้กินระหว่างทางเพราะกลัวแรงหมดนั้น ฉันกินไม่ได้เลย และมันก็เหมือนทุกครั้งที่ว่า เราไม่ต้องกินอะไร ขอแค่มีน้ำดื่ม อย่างน้อยได้จิบตอนที่น้ำลายเราเหนียว ๆ ได้จิบสักนิดก็ชื่นใจแล้ว ไม่ถึงขนาดต้องแวะกินก๋วยเตี๋ยวเติมพลังแล้ววิ่งต่อได้ การที่เท้ายังวิ่งไปได้นี่มันวิเศษมาก หัวใจยังเต้นปกติไม่มีอาการเหนื่อย เราชะลอเท้าเพื่อจะวิ่งข้ามเส้นชัยมากกว่าเดินเข้า เป็นงานวิ่งที่ดีและเหลือเชื่อมากว่าเราจะวิ่งกันได้โดยไม่มีใครเป็นตะคริว ต้นทุนเรามีมาแค่ 15 กิโล ซึ่งฉันลองวิ่งยาวได้ครั้งเดียวก่อนลงวิ่งจริง ๆ นอกนั้นก็ซ้อมวันละ 5 กิโลก็ลิ้นห้อยแล้ว ให้กำลังใจตัวเองว่า เราซ้อมมาบ้างนะ กำลังน่าจะอยู่ตัว เราลงวิ่งวันที่ไม่มีอาการเจ็บไข้ได้ป่วย มาด้วยสุขภาพกายและใจที่พร้อมมากแม้จะไม่เคยวิ่งระยะนี้มาก่อนและออกอาการตื่นเต้นบ้าง

เราสองคนมักจะอยู่ในแถวที่สองหรือสามก่อนปล่อยตัวที่จุดสตาร์ท เราอยากจะออกตัวเกาะกลุ่มแรก ๆ ไปโดยไม่สนใจว่าจะถูกแซงแล้วแซงเล่า เราจะรักษาระยะและจังหวะการวิ่งของเราไปเรื่อย ๆ ไม่ให้อยู่ท้ายแถว เพราะถ้าอยู่ท้ายแถวมันยากมากที่จะแซงใครต่อใครขึ้นไปข้างหน้า เราวิ่งเหมือนการใช้ชีวิตทั่ว ๆ ไป เราไปตามจังหวะชีวิตของเราเท่าที่เราทำเหตุมาก่อนหน้านี้ ทำให้ดีขึ้นได้อีกโดยที่ไม่ต้องแซงหรือล้ำใครไป วัดจากตัวเอง ประเมินจากสิ่งที่เราทำมา จากคนอื่นบ้างก็ได้แต่ไม่ใช่เพื่อมาบั่นทอนกำลังใจที่มีอยู่

บางครั้งเราก็มองไปข้างหลังเราบ้าง เมื่อออกตัวไปได้ไกลลิบ ไม่ใช่เพื่อทะนงตนว่าเก่งเหนือพวกเขา แต่เป็นการให้กำลังใจตัวเองว่า ครั้งหนึ่งเราก็เคยเริ่มต้นเตาะแตะเหมือนพวกเขานะ อีกไม่นานถ้าเขาให้เวลากับสิ่งที่ชอบจริงจัง เขาก็อยู่ตรงนี้เหมือนเราหรือไปข้างหน้าได้อีก เมื่อเราไปข้างหน้าแล้ว เราจะคอยให้กำลังใจเขาเหมือนที่เราได้รับมาตลอดทางตอนที่นักวิ่งชั้นนำกลับตัว รอยยิ้มแห่งมิตรภาพที่ทักทายเราตลอดทางว่า สู้สู้นะครับ เก่งแล้วครับ อีกนิดเดียวนะคะ เก่งมากครับ ฟังแล้วมันชื่นใจ เมื่อเราได้รับแล้วเราก็อยากจะมีโอกาสดี ๆ แบบนี้บอกต่อคนใหม่ ๆ ที่ไม่กล้าวิ่งมาลองวิ่งดูบ้าง อย่าอายที่ใครจะรู้ว่าเราวิ่งช้า เราไม่ได้วิ่งเพื่อเอาชนะใครเลย นอกจากตัวเอง

สรุปการวิ่งวันนี้ เราไม่เหนื่อยอย่างที่คาดไว้ ไม่เป็นตะคริวอย่างที่เรากลัว ข้ามเส้นชัยด้วยพลังยังเหลือจนเหลือเชื่อ ไม่บาดเจ็บและจบลงอย่างสวยงาม เสียแต่ว่า กินข้าวหลังวิ่งที่งานไม่ได้ เสียดายมาก อาหารน่ากินมาก แต่งานนี้ฉันดื่มน้ำเปล่าได้มากกว่าปกติ ดีใจและภูมิใจในตัวเองมาก ๆ

'การวิ่ง ยิ่งวิ่งมากเท่าไร เราจะยิ่งวิ่งได้ดีกว่าเดิม บางวันคุณอาจไม่อยากวิ่งและอยากขัดขืนการวิ่งอยู่ทุกฝีก้าว ตลอดระยะทางสามไมล์แต่ก็ยังคงวิ่ง คุณฝึกฝนต่อไปไม่ว่าจะอยากหรือไม่ก็ตาม คุณไม่มานั่งรอแรงบันดาลใจหรือปรารถนาแรงกล้าที่จะวิ่งมันไม่มีวันเป็นอย่างนั้น โดยเฉพาะเมื่อคุณไม่พร้อมและอยากจะหลบเลี่ยง แต่ถ้าคุณวิ่งอย่างสม่ำเสมอ คุณได้ฝึกจิตใจที่จะฟันฝ่าหรือไม่สนใจอาการดื้อดึงของตัวเอง คุณเพียงแต่วิ่ง และในระหว่างที่วิ่ง คุณจะรักมัน พอมาถึงช่วงสุดท้าย คุณจะไม่อยากหยุดวิ่ง และเมื่อหยุด คุณก็จะกระหายถึงการวิ่งในครั้งต่อไป
การเขียนก็เหมือนกัน...' *


ฉันไม่ได้วิ่งเพื่อมาเขียนหรอก
ฉันเขียนเพราะฉันอยากเขียน
ยังสนุกกับการเขียนและการวิ่งในวันนี้เท่านั้นเอง

ขอบคุณงานดี ๆ ที่จัดขึ้นครั้งนี้ ทำให้เรามีการเตรียมตัวเมื่อจะมาร่วมวิ่งกับคนอื่น ๆ
ขอบคุณต้นทุนในการซ้อมของเรา ทำให้กล้าที่จะทำในสิ่งที่ไม่เคยทำมาก่อน
อย่างน้อยเราก็มีการเริ่มวิ่งระยะยาวกว่าที่เราเคยวิ่ง
ขอบคุณใจที่แข็งแรง เพราะเราตั้งเป้าหมายเหมือนทุก ๆ ครั้งเมื่อลงวิ่งว่า
เราจะวิ่งให้จบ ไม่ว่าจะเลยเวลา cut off ก็ตาม
งานนี้ไม่มีจับเวลาก็จริง แต่ความตั้งใจนี้ไม่เปลี่ยน นอกจากอุบัติเหตุเท่านั้น
เราจะไม่ดันทุรังทุกกรณีเพราะเราอยากวิ่งระยะยาวให้อยู่กับความยาวนานของชีวิต
ขอบคุณรองเท้าคู่เก่งที่พาลุยมาหลายงานแล้ว
ขอบคุณคนที่บ้านที่ชวนซ้อมทุกวัน จัดเวลาซ้อมด้วยกัน
พาไปงานวิ่งทุกครั้งที่เขาว่าง พาเที่ยวก่อนลงวิ่ง
หาอะไรกินอร่อย ๆ ไปเรื่อย ๆ
มีเรื่องเล่าถึงความภูมิใจและความสุขหลังงานวิ่งทุกครั้ง
ขอบคุณเพื่อนใหม่ที่ได้ทักทายกัน คงได้เจอกันอีกหลาย ๆ งานข้างหน้า
ขอบคุณชีวิตในวันนี้



ขอให้สุขภาพดีและมีความสุขทุกท่านนะคะ
ขอบคุณค่ะ
ภูพเยีย
13 กันยายน 2558







* หมายเหตุ :
'เชื่อในหัวใจ เขียนให้ถึงแก่น'
นาตาลี โกลด์เบิร์ก เขียน
บุลยา แปล















Create Date : 14 กันยายน 2558
Last Update : 14 กันยายน 2558 16:26:58 น.
Counter : 435 Pageviews.

2 comments
  
มาอ่านในนี้ด้วยคะ
โดย: หนิงเอง (somning ) วันที่: 17 กันยายน 2558 เวลา:13:59:53 น.
  
สวัสดีนะจ้ะ เราแวะมาเยี่ยมนะจ้ะ ^____^ สักคิ้ว 6 มิติ ลบรอยสักคิ้วด้วยเลเซอร์ ลบรอยสักคิ้ว Eyebrow Tattoo Removal เพ้นท์คิ้วลายเส้น เพ้นท์คิ้ว 3 มิติ
ให้ใจหายใจ สุขภาพ วิธีลดความอ้วน การดูแลสุขภาพ อาหารเพื่อสุขภาพ ออกกำลังกาย สุขภาพผู้หญิง สุขภาพผู้ชาย สุขภาพจิต โรคและการป้องกัน สมุนไพรไทย ผู้หญิง ศัลยกรรม ความสวยความงาม แม่ตั้งครรภ์ สุขภาพแม่ตั้งครรภ์ พัฒนาการตั้งครรภ์ 40 สัปดาห์ อาหารสำหรับแม่ตั้งครรภ์ โรคขณะตั้งครรภ์ การคลอด หลังคลอด การออกกำลังกาย ทารกแรกเกิด สุขภาพทารกแรกเกิด ผิวทารกแรกเกิด การพัฒนาการของเด็กแรกเกิด การดูแลทารกแรกเกิด โรคและวัคซีนสำหรับเด็กแรกเกิด เลี้ยงลูกด้วยนมแม่ อาหารสำหรับทารก เด็กโต สุขภาพเด็ก ผิวเด็ก การพัฒนาการเด็ก การดูแลเด็ก โรคและวัคซีนเด็ก อาหารสำหรับเด็ก การเล่นและการเรียนรู้ ครอบครัว ชีวิตครอบครัว ปัญหาภายในครอบครัว ความเชื่อ คนโบราณ
โดย: peepoobakub วันที่: 13 มีนาคม 2560 เวลา:18:04:09 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

ภูเพยีย
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 22 คน [?]