All Blog
--- รู้ ตั ว แ ล ะ มี ส ติ ใ น ก า ร วิ่ ง ---






Anything done with focus,
awareness or mindfulness is
a meditation.
--David Harp--
ทุกสิ่งที่ทำด้วยความตั้งใจ
รู้ตัวและมีสติ
ล้วนคือการปฏิบัติธรรม
เดวิด ฮาร์ป




เมื่อนึกถึงคำว่าการปฏิบัติธรรม ดูเป็นคำโต เหมือนเราแก่วัดแก่วา ความจริงไม่ใช่ เพียงแต่ผ่านตากับคำข้างต้นแล้วนึกถึงคำสอนของท่านพุทธทาสเคยกล่าวไว้ว่า การทำงานคือการปฏิบัติธรรม
การปฏิบัติธรรมในความหมายของท่านพุทธทาสนั้นคือการดำเนินชีวิตให้สอดคล้องกับธรรมชาติ คงไม่เพียงแต่การงานเท่านั้น การวิ่งก็น่าจะรวมถึงด้วย

การวิ่งเป็นการปฏิบัติธรรมตรงไหน สภาวะและเป้าหมายในการวิ่งของแต่ละคนไม่เหมือนกันนั่นคือทัศนะและท่าทีต่อการออกไปวิ่ง บางคนซ้อมวิ่งเพื่อแข่งขัน มาตรฐานและต้นทุนของเขาสูงมาก โปรแกรมการฝึกซ้อมต้องเข้มแข็งและเข้มข้น บางคนวิ่งเพื่อคลายเครียดจากการงาน บางคนวิ่งเพื่อเอาชนะความขี้เกียจ เปลี่ยนความเคยชินเดิม ๆ และเพื่อสุขภาพที่ดีสมวัย

ฉันอยู่ในแนวความคิดแบบหลังคืออยากทำในสิ่งที่ไม่เคยทำ ไม่คิดว่าจะชอบวิ่ง แม้เคยเป็นนักกีฬาบาสเกตบอลและซอฟต์บอล นอกเหนือจากทักษะเราก็ต้องวิ่ง แต่วิ่งระยะไกลไม่เคยอยู่ในสมองมาก่อนเลย ไม่เคยคิดจะวิ่งด้วย เมื่อเปลี่ยนความคิด ชีวิตเปลี่ยนจริง ๆ เพราะทำความรู้จักกับการวิ่งในมุมมองใหม่ การวิ่งต้องต่อสู้ความเหน็ดเหนื่อย ท้อและอาจถอดใจ ในการฝึกซ้อมเพื่อบรรลุเป้าหมายนั้น บางวันก็ต้องฝืนใจ เอาชนะปีศาจหลายตัวมารุมเร้า อยากจะนอนต่อแต่เพราะมีเป้าหมายว่าจะวิ่งมินิมาราธอนให้สำเร็จ ก็ต้องตัดใจออกจากที่นอนก่อนฟ้าสว่าง ขโมยเวลาของตัวเองอย่างน้อยหนึ่งชั่วโมงเพื่อออกวิ่งแต่เช้า ยิ่งฤดูหนาวนี่ทรมานมาก ฉันทำแบบนั้นมาเป็นปี เผชิญกับสายตาและเสียงของคนรอบข้างที่เป็นห่วงว่าหักโหมเกินไปหรือเปล่า หรือคำเหน็บแนมเล็ก ๆ ว่า มาวิ่งอะไรเอาป่านนี้ วิ่งเอาถ้วยหรือไง ฉันฟังผ่าน ๆ ไม่เอาคำเหล่านี้มากดดันตัวเอง ไม่กดดันตัวเองเกินความจำเป็นเพราะโลกนี้กดดันเรามากอยู่แล้ว ฉันสนใจแต่ว่า ฉันจะฝึกซ้อมวิ่งระยะยาวได้อีกเท่าไร ฉันจะวิ่งได้ไกลกว่า 10 กิโลเมตรหรือเปล่า

ขณะวิ่ง แม้จะเหนื่อยมากแต่ใจอยู่กับทุกก้าววิ่ง นึกถึงคำว่าสติที่เป็นสภาวะทางจิต ทำไมฉันไม่รู้สึกโดดเดี่ยวเมื่อวิ่งระยะไกลมาก ๆ นั่นเพราะสติมากำกับใช่หรือไม่

โดดเดี่ยว บวกด้วยสติคือความเบิกบาน ฉันรู้สึกถึงสภาวะนี้ได้ ไม่เหงาหรือเศร้า เป็นการฝึกตัวเองอยู่กับสิ่งที่ทำตรงหน้า

ย้อนคิดเมื่อฉันวิ่งอยู่บนลู่วิ่งไฟฟ้า ดูปลอดภัยจากอุบัติเหตุภายนอกได้ สิ่งที่ระวังเหมือนกันคือข้อพลิกหากใจลอยดูแต่ดีวีดีที่ฟิตเนสเปิดให้ชม หรือไฟฟ้าดับกะทันหัน ทำให้หน้าคะมำได้

ฉันเคยวิ่งเทรล หมายถึงเส้นทางที่เป็นทางดินต้นไม้ รากไม้ สายน้ำเล็ก ๆ ที่อาจมีหินลื่น ๆ ตามเส้นทาง ยังต้องตั้งสติตลอดเวลานั่นเพราะเราอาจเพลิดเพลินกับกิเลสรอบด้าน สูดอากาศดี ๆ แหงนดูฟ้าอากาศอาจลืมมองเท้าเจอตอข้อเท้าพลิก จึงต้องระมัดระวังไม่ต่างกับวิ่งบนฟุตบาธหรือข้างทางถนนที่นอกจากมองเท้าแล้วยังต้องมองทาง หากออกวิ่งตอนค่ำคืน ต้องเตรียมไฟโดยเฉพาะสถานที่นั้น ๆ ไฟแสงสว่างมีไม่เพียงพอ ทางวิ่งอาจจะเป็นหลุมบ่อหรือวิ่งเหยียบก้อนหินทำให้ข้อเท้าพลิกอีก เป็นอันตรายได้ทั้งนั้น ไฟสะท้อนแสงติดที่ตัวรวมถึงรองเท้าสะท้อนแสงก็ช่วยให้ผู้ใช้ถนนรับรู้ว่ามีเราอยู่ตรงนี้

ในทางพุทธศาสนา ไม่เพียงการงานเท่านั้น แม้แต่เรื่องวิ่งที่ดูเหมือนไม่มีอะไรก็ยังต้องใช้สติ ขณะวิ่งคือภาวะที่เราอยู่กับตัวเอง อยู่กับปัจจุบันขณะ ช่วงนี้แหละเป็นการปฏิบัติธรรมในแบบของเราทางหนึ่งและ(บังเอิญ)สอดคล้องกับการดำเนินชีวิตของเราด้วย










#whenpoopayiaruns
#บันทึกนักวิ่งแนวหลัง
ขอบคุณค่ะ
#ภูพเยีย
10 มีนาคม 2559

















' เ รื่ อ ง เ ธ อ เ ป็ น ห ลั ก
ข า ย ผั ก เ ป็ น ร อ ง '


ฉันเคยอ่านป้ายแรงบันดาลใจหลังเสื้อของนักวิ่งบางคน เป็นวลีบอกเล่าความรู้สึกในการวิ่งให้เพื่อนร่วมวิ่งฟังประมาณนี้ ทำนองที่เข้าใจตรงกันว่า ฉันทุ่มเวลาทั้งหมดร้อยเปอร์เซ็นต์และหัวใจให้เธอ(วิ่ง) ส่วนเรื่องปากท้องหรือการงานประจำนั้นมาทีหลัง อ่านแล้วก็มีแรงดีนะ แต่สำหรับฉัน ยังขายผักเป็นหลัก เรื่องรักการวิ่งก็ให้เป็นส่วนหนึ่งของชีวิต
มันตรงกันข้ามกับแรงบันดาลใจของเขา สาเหตุหลักเพราะสังขารและอาจจะเลยความรู้สึกที่ฉันอยากขึ้นโพเดี้ยมรับรางวัลใหญ่ไปแล้ว ไม่มีพลังและความสามารถพอด้วย เราคุยกันอยู่เรื่อย ๆ ว่าเราพอใจในการเป็นนักวิ่งขาจรของเราแค่ไหน ถึงเวลามีงาน ถ้าว่างก็ไป รู้สึกเป็นมิตร คุ้นหน้าคุ้นตาเพื่อนนักวิ่งแต่ไม่ถึงกับสนิทสนมจนต่อยอด แข่งจบก็ทักทายเพื่อนฝูงที่คุ้นเคยก่อนลากลับบ้าน แต่สิ่งที่อยากทำคือซ้อมวิ่งอยู่เสมอ อาจจะเพิ่มเรื่องการเล่นเวทและบริหารลำตัวที่ไม่แกร่งพอ การวิ่งไม่ใช่เพียงสองขา หนึ่งใจ แต่มันทั้งหมดของร่างกายสัมพันธ์กัน

หลังวิ่งมาราธอน ฉันเก็บข้อมูลความรู้จากคุณกฤตย์ ทองคง มาว่า ให้พักเต็มที่หนึ่งอาทิตย์ แม้จะกระหายการวิ่งหรืออยากวิ่งแค่สามกิโลก็ตาม เราผ่านเส้นชัยแบบไม่มีปัญหาได้นั่นก็เยี่ยมแล้ว หากรั้น ร่างกายมันเครียดและล้าอยู่แล้วโดยที่เราไม่รู้ อาจจะมีการกระฉอกเมื่อเราไปแตะเส้นนั้นพอดี เจ็บแบบนี้ไม่คุ้ม

ฉันเชื่อข้อมูลของเขา ยกให้เป็นโค้ชในการซ้อมวิ่งประกอบกับโปรแกรมการฝึกซ้อมของครูดิน ด้วยหลักที่ว่า เราวิ่งเพื่อการใช้ชีวิตที่มีคุณภาพ ไม่ใช่การวิ่งเป็นงานหลัก ยิ่งสนใจมากขึ้นเมื่อคุณกฤตย์เอาแผนฟื้นตัวหลังมาราธอนแบบบ้าน ๆ มาให้นักวิ่งแนวหลังฝึก เพราะเราจะรีบกลับเข้าสนามซ้อมเร็วไปเพื่ออะไร เพื่อรีบไปแข่งมาราธอนอีกครั้งเร็ว ๆ นี้หรือ ก็ไม่ใช่ ร่างกายจะพัง มีรายการดี ๆ ที่เราอยากไป แต่เราต้องหักห้ามใจไว้ก่อน นี่เป็นส่วนหนึ่งของการวางแผนในการวิ่งระยะไกลให้ยืนยาวเท่ากับชีิวิตของเราจริง ๆ

เป้าหมายและสภาพร่างกายของแต่ละคนไม่เหมือนกัน บางคนอยากวิ่งเก็บเหรียญมาราธอนให้ได้มากที่สุดในปีหนึ่ง เพราะเชื่อว่าทำได้ อันนี้ก็เป็นความสามารถเฉพาะตัว เราเลียนแบบไม่ได้

ส่วนเป้าหมายของฉันในปีนี้คือ วิ่งมินิมาราธอนให้ได้ภายในหนึ่งชั่วโมง ฉันอุ่นร่างกายให้พร้อมเพื่อลงสนามอาทิตย์ที่จะถึงนี้ แต่นึกไม่ถึงว่าจะสมัครไม่ทัน ทั้งที่เป็นงานการกุศลเล็ก ๆ ในเชียงใหม่ ( เศร้า แพร๊พ) ฉันคิดแบบสบาย ๆ ว่า งานวิ่งบ้านเราไม่น่าจะบูมเหมือนที่อื่น ๆ ไปสมัครหน้างานก็ได้เหมือนปีที่แล้วทั้งปี ที่ไหนได้ เราต้องมาตั้งหน้าตั้งตาแข่งกันสมัครให้ทัน แข่งกันตั้งแต่ยังไม่ลงสนามทั้งที่ในสนามเราไม่ได้แข่งกับใครนอกจากแข่งกับตัวเอง ตอนนี้ทำใจได้แล้วว่า วิ่งเก็บระยะไปก่อน รองานแข่งใหญ่ปลายปี ก็ไม่รู้ว่าจะสมัครทันหรือเปล่า ก็นั่งขายผักไปพลาง ๆ ก่อนก็แล้วกันนะ -_-"




ช่วงนี้เริ่มวอร์มร่างกายบ้างแล้วหลังจากพัก
เรามีเพื่อนรุ่นน้องมาซ้อมวิ่งด้วยกันทุกคืน
เพราะรายการต่อไปเป็นการวิ่งระยะฮาล์ฟมาราธอนครั้งแรกของเธอ
เราผ่านระยะนี้มาแล้วและนึกสภาพตัวเองตอนที่พยายามซ้อมให้ถึง 20 กิโลนั้นเป็นอย่างไร
ใช้เวลาสามชั่วโมงเต็ม หน้าซีดจนเกือบจะเป็นลม
แต่ความที่อยากรู้ว่าจะวิ่งถึงหรือเปล่าก็ต้องลองวิ่งเอง
เหนื่อยมากแต่ก็ผ่านไปได้

หลังจากนั้นก็ลองซ้อมวิ่งห้ถึงระยะฮาล์ฟมาราธอนอีก
เวลาดีขึ้นกว่าเดิมคือ ภายในสามชั่วโมง
เพื่อไม่ให้ถูก cut off ในการแข่งขัน

แต่เมื่อน้องยังไม่เคยวิ่งถึง จึงต้องคอยเป็นเพื่อนข้าง ๆ ให้กำลังใจกัน
ค่อย ๆ เพิ่มระยะทางในการวิ่งจนใกล้เคียงระยะจริง
เพราะเราจะไม่วิ่งหากไม่ซ้อม
เวลาลงสนามจริงจะได้ลดการบาดเจ็บได้




#whenpoopayiaruns
#ayearofrunning
#บันทึกนักวิ่งแนวหลัง
#ภูพเยีย
07032016



















Create Date : 10 มีนาคม 2559
Last Update : 10 มีนาคม 2559 11:12:51 น.
Counter : 337 Pageviews.

2 comments
  
ชอบที่เขียนท่อนนี้จังค่ะ

"ในทางพุทธศาสนา ไม่เพียงการงานเท่านั้น
แม้แต่เรื่องวิ่งที่ดูเหมือนไม่มีอะไรก็ยังต้องใช้สติ
ขณะวิ่งคือภาวะที่เราอยู่กับตัวเอง
อยู่กับปัจจุบันขณะ
ช่วงนี้แหละเป็นการปฏิบัติธรรมในแบบของเราทางหนึ่งและ (บังเอิญ) สอดคล้องกับการดำเนินชีวิตของเราด้วย"

เมื่อ 10 ปีก่อน
ได้เคยมาปฏิบัติธรรมที่วัดอัมพวันกับหลวงพ่อจรัญ
3 วัน 2 คืน ในช่วงส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่
แล้วก็ได้สัจธรรมว่า
จะอยู่ที่ไหนๆ ก็สามารถปฏิบัติธรรมได้
ขอให้เรามีสติ


โดย: อุ้มสี วันที่: 10 มีนาคม 2559 เวลา:16:59:52 น.
  
สวัสดีนะจ้ะ เราแวะมาเยี่ยมนะจ้ะ ^____^ สักคิ้ว 6 มิติ ลบรอยสักคิ้วด้วยเลเซอร์ ลบรอยสักคิ้ว Eyebrow Tattoo Removal เพ้นท์คิ้วลายเส้น เพ้นท์คิ้ว 3 มิติ
ให้ใจหายใจ สุขภาพ วิธีลดความอ้วน การดูแลสุขภาพ อาหารเพื่อสุขภาพ ออกกำลังกาย สุขภาพผู้หญิง สุขภาพผู้ชาย สุขภาพจิต โรคและการป้องกัน สมุนไพรไทย ผู้หญิง ศัลยกรรม ความสวยความงาม แม่ตั้งครรภ์ สุขภาพแม่ตั้งครรภ์ พัฒนาการตั้งครรภ์ 40 สัปดาห์ อาหารสำหรับแม่ตั้งครรภ์ โรคขณะตั้งครรภ์ การคลอด หลังคลอด การออกกำลังกาย ทารกแรกเกิด สุขภาพทารกแรกเกิด ผิวทารกแรกเกิด การพัฒนาการของเด็กแรกเกิด การดูแลทารกแรกเกิด โรคและวัคซีนสำหรับเด็กแรกเกิด เลี้ยงลูกด้วยนมแม่ อาหารสำหรับทารก เด็กโต สุขภาพเด็ก ผิวเด็ก การพัฒนาการเด็ก การดูแลเด็ก โรคและวัคซีนเด็ก อาหารสำหรับเด็ก การเล่นและการเรียนรู้ ครอบครัว ชีวิตครอบครัว ปัญหาภายในครอบครัว ความเชื่อ คนโบราณ
โดย: peepoobakub วันที่: 10 มีนาคม 2560 เวลา:16:16:40 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

ภูเพยีย
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 22 คน [?]