All Blog
--- มิ นิ ม า ร า ธ อ น ที่ ม ห า วิท ย า ลั ย พ า ยั พ ---









เ ย็ น วั น เ ส า ร์ เข้าเมืองไปกินข้าวกับลูก ๆ แต่ไม่ได้ออกไปหาอะไรกินนอกบ้านหรอก พ่อเธอทำปีกไก่ทอดเกลือ ผัดหมี่หยกใส่หมูยอ เธอออเดอร์พ่อเธอว่าอยากกินส้มของบ้านเรา ช่วงนี้หาอะไรให้ไม่ทันจึงได้แต่แอปเปิ้ลหวานที่สั่งจากแม่ค้าผลไม้ขาประจำให้เก็บไว้ให้

สองสาวไม่รู้ว่าพ่อกับแม่จะแข่งวิ่งมินิมาราธอนเช้าวันอาทิตย์ เราไม่ได้บอกอะไรล่วงหน้า เพียงแต่ชวนก่อนหน้านี้แล้วแต่เธอช่วยกันทำงานคัดเลือกพี่สภาที่โรงเรียน ต้องทำคัทเอาท์เป็นรูปรุ่นพี่ทั้งหกคนตอนหาเสียง ตลอดเวลาสี่วันที่กลับบ้านดึกดื่นหลังจากสอบเสร็จ ช่วงหลังเธอไม่สามารถจัดเวลาเพื่อวิ่งออกกำลังกายเหมือนเดิม เราไม่ได้ว่าอะไรเพราะรับรู้มาโดยตลอดว่า ม.4 เทอมแรกเธอกำลังปรับตัวอย่างมาก ลูกเราไม่มีพื้นภาษาอังกฤษที่ดีเลย ถึงขนาดเรียกว่าด้อยก็ได้ เห็นเธอขวนขวายกันอยู่ เราก็กลัวลูกเครียดเกินไป แต่มันก็ต้องมีบ้างล่ะนะตามเหตุและปัจจัย ขอให้ดูแลตัวเองเรื่องอาหารการกินอย่าป่วยอย่าไข้เพราะอยู่ไกลกัน ขาดเหลืออะไรก็ต้องพยายามและดูแลกันเอง พ่อแม่ได้แต่คอยสนับสนุนและให้กำลังใจอย่างเดียว

ผลสอบเทอมแรก ตัวพี่ใช้ได้ ตัวน้องตกฟิสิกส์ ภาษาอังกฤษ เราพอเข้าใจว่าลูก ๆ กำลังปรับตัวอยู่ คิดว่ามีนักเรียนที่เก่งเป็นเลิศ เราก็รู้ว่าลูก ๆ ของเราเรียนระดับกลาง ๆ

ฉันจำไม่ได้แล้วว่า ตอนเรียนมัธยมปลาย ชีวิตมันหนักหนาสาหัสกับเรื่องเรียนบ้างหรือเปล่า คิดว่าน่าจะไม่แพ้กันแต่ฉันเล่นกีฬาจนฉันเองก็เคยสงสัยเพื่อน ๆ ว่า ถ้าไม่เล่นกีฬาแล้วเขาทำอะไร

คืนวันเสาร์นอนคุยกับลูกไปสักพัก ต้องขอนอนเพราะต้องตื่นเช้ากว่าปกติ แต่ชวนพวกเธอไปด้วย งานเดิน-วิ่ง มินิมาราธอนที่มหาวิทยาลัยพายัพครั้งนี้มีการแต่งแฟนซีด้วย แต่ฉันไม่มีโอกาสไปเก็บภาพสวย ๆ ของคนเหล่านั้นเลย

งานนี้มีผู้เข้าแข่งขันจำนวนไม่มากไม่น้อย เหรียญรางวัลมีอยู่สามร้อยเหรียญ ไม่ได้ให้ผู้เข้าแข่งขันทุกคน สำหรับฉันไม่มีปัญหาอะไรหรอก คิดว่ายังไงก็ไม่ได้ สนใจแต่ว่า จะวิ่งถึงเส้นชัยหรือเปล่าเท่านั้น

ฉันวิ่งบนเทรดมิลล์เกือบทุกวันโดยสัปดาห์หนึ่งจะพยายามวิ่งให้ถึง 10 k บนเทรดมิลล์สักสองครั้ง ฉันพยายามเดิน ๆ วิ่ง ๆ แม้จะขี้เกียจบ้าง ปวดหัวตัวร้อนเพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย งานการมีให้ทำไม่น้อย แต่ตั้งใจไว้แล้วว่าจะพยายามออกกำลังกายวันละครึ่งชั่วโมงก็ยังดี ได้เหงื่อแล้วสบาย ๆ ใจก็อยากไปฟิตเนสเต็มทีแต่เพราะคนที่บ้านมีประชุมบ่อยจนจัดเวลาในช่วงเย็นไม่ได้เลย ได้แค่ไหนก็แค่นั้น























เ ช้ า วั น อ า ทิ ต ย์ นี้ก่อนวิ่ง ฉันบอกสามีแล้วว่าช่วยเป็นหัวลากให้หน่อยละกัน เพราะไม่อยากวิ่งคนเดียว ตอนที่ปล่อยตัว และเข้าโค้งแรกนั้น เห็นหัวแถววิ่งเร็วปรู๊ดราวกับวิ่งร้อยเมตร อัศจรรย์ใจ เรายังซอยเท้าวิ่งเหยาะ ๆ กันอยู่เลย คิดว่าห้ากิโลแรกจะก้าวสั้น ๆ วิ่งเหยาะ ๆ ไปเรื่อย ๆ

ห้ากิโลแรกสำหรับวันนี้ ไม่เหนื่อยมาก แต่หลังจากนี้ ฉันถามทุกกิโลเลยว่า เราวิ่งได้กี่กิโลแล้ว จู่ ๆ ก็เหมือนขาจะก้าวไม่ออก ถ้าใจไม่อยากก้าวก็จะหยุดเลยทันที แต่ฉันยังใจสู้และวิ่งอยู่ รักษาระยะและอยู่กับตัวเอง ไม่ได้ดูข้างหน้าและไม่หันมองข้างหลัง ไม่มีใครแซงเราและเราก็ไม่ได้วิ่งแซงใคร เราวิ่งคู่กันไปเรื่อย ๆ ระหว่างนี้จะมีคู่นักวิ่งหญิงต่างชาติรุ่นอายุ 30 เธอวิ่งไปคุยกันไปตลอดทางเลย ไม่มีเสียงหอบหรือสั่น วิ่งรักษาระดับพอ ๆ กับเรา ดูเธอวิ่งสบาย ๆ แต่ฉันน่ะอิ่มท้องไปกับลมที่หายใจทางจมูกและปาก หัวใจเต้นปกติอยู่แต่หายใจยังไม่ถูก ไม่ปวดขาหรือเท้า รองเท้ายังเป็นสเก็ตเชอร์คู่เดิมที่ใช้มาสามสนามแข่งแล้ว อารมณ์ทั่วไปยังปกติแต่พอกิโลเมตรที่แปด ปวดท้องเข้าห้องน้ำ เห็นปั๊มน้ำมันพอดี ลังเลว่าจะเข้าหรือไม่เข้าดี เพราะถ้าหยุดอาจจะไม่อยากวิ่งต่อ บอกสามีไปว่าอยากเข้าห้องน้ำ เขาถามว่าปวดมากมั้ย พอเขาถามมันก็หายปวดก็เลยตัดสินใจวิ่งต่อดีกว่า อีกสองกิโลเอง

ฉันถามเขาอีกว่า อีกกี่กิโล เขาเลยว่า ครั้งหน้าจะพามาวิ่งสนามจริงเพราะซ้อมบนเทรดมิลล์ต้องวิ่งเผื่อไว้บ้าง สนามมันไม่เหมือนกัน พูดเสร็จเขานึกได้และบอกขอโทษ คงลืมไปว่า ฉันจะไปวิ่งที่ไหนคนเดียวได้ กว่าจะเลิกงานและเขาไม่อยู่นี่ ฉันอยู่จนปิดร้าน กว่าจะได้ซ้อมก็หลังสองทุ่มโน่น ถ้าไม่มีละครหลังข่าวล่ะก็ เหมือนวิ่งเหงา ๆ คนเดียวเลยล่ะ เขาจึงบอกใหม่ว่า ไว้วันเสาร์อาทิตย์จะพาไปวิ่งที่ทำงานเขาตอนเช้า ๆ ละกัน

เราวิ่งข้ามเส้นชัยพร้อมกัน ห้าสิบเมตรสุดท้ายมีตากล้องถ่ายรูปคู่ให้เรา เรายิ้มเริงร่าจนลืมเหนื่อย เขาเลยแซวเราว่า เห็นกล้องแล้วร่าเริงเลยนะ เราหัวเราะออกมาทั้งคู่

วิ่งเสร็จครั้งนี้ เราไม่ได้อยู่ร่วมแสดงความยินดีกับนักกีฬาที่ได้รับถ้วยรางวัลในแต่ละรุ่น

วันนี้ถือว่าประสบความสำเร็จในแง่ที่ว่า ไม่เจ็บและสามารถวิ่งตามกำลังของเราไปเรื่อย ๆ จนข้ามเส้นชัยได้ เราทำเวลา 1:03 ชั่วโมง แข่งเสร็จก็สบาย ๆ แต่ฉันหิวข้าวมาก แต่ไม่ได้กินอะไรในงานนอกจากน้ำดื่มคนละแก้วแล้วก้กลับเลย อยากกลับไปหาอะไรกินมากที่สุดก่อนจัดการธุระต่าง ๆ ของลูก ๆ












ดีใจที่ได้วิ่งทุกครั้ง ดีใจที่เรายังวิ่งได้ในวันนี้








ขอบคุณค่ะ
ขอให้เพื่อน ๆ สุขภาพดีและมีความสุขมาก ๆ นะคะ
ภูเพยีย

๘ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๘













Create Date : 08 กุมภาพันธ์ 2558
Last Update : 9 กุมภาพันธ์ 2558 7:25:36 น.
Counter : 547 Pageviews.

5 comments
  
คุณอ้อมแอ้มได้ทำการแปะ ให้กับคุณ ภูเพยีย เรียบร้อยแล้วนะคะ..

สมัยที่อ้อมแอ้มทำงานที่ศรีราชา จะวิ่งมินิมาราธอนทุกปีค่ะ

ต้องมีซ้อมวิ่งกันก่อน แล้วค่อยๆเพิ่มระยะทางปเรื่อยๆ

ออกวิ่งจะตายเอานะซิค่ะ..

แต่ก็ยังเก่งที่วิ่งได้ครบระยะทาง..สู้ๆค่ะ

โดย: อ้อมแอ้ม (คนผ่านทางมาเจอ ) วันที่: 8 กุมภาพันธ์ 2558 เวลา:17:42:05 น.
  

มาเยี่ยมชม มาทักทายครับ

ปีที่แล้วผมลงวิ่งมินิมาราธอนหลายรายการ แต่ในปีนี้ยังไม่ได้ลงเลยสักรายการครับ เดี๋ยวนี้ตามจังหวัดต่าง ๆ มีจัดวิ่งมินิมาราธอนบ่อยด้วย ผมอยากจะลองไปวิ่งสักรายการเหมือนกันครับ แต่ที่เชียงใหม่ไกลเกินสำหรับผมครับ

แปะหัวใจให้ครับ

อิอิ

โดย: อาคุงกล่อง วันที่: 8 กุมภาพันธ์ 2558 เวลา:21:58:26 น.
  
ขอบคุณมากค่ะคุณอ้อมแอ้ม
เก่งเลยค่ะ ดีใจที่ทราบว่าคุณเคยวิ่งมินิมาราธินมาด้วย
ถ้าเราไม่วิ่งเอง เราคงพูดความรู้สึกอะไรไม่ได้
ก่อนไปลงวิ่ง เราซ้อมทุกครั้งค่ะ
และจะไม่ลงวิ่งเลยถ้าซ้อมไม่พอหรือร่างกายไม่พร้อม
เราไม่อยากเจ็บ ไม่คุ้มเลยสักนิด
เราอยากสนุกกับการวิ่งระยะยาวค่ะ
โดย: ภูเพยีย วันที่: 10 กุมภาพันธ์ 2558 เวลา:12:47:44 น.
  
ขอบคุณค่ะ อาคุงกล่อง
เราก็หาที่วิ่งใกล้ ๆ บ้านค่ะ อยากไปที่อื่นบ้างแต่ต้องวางแผนระยะยาวค่ะ เดี๋ยวนี้มีมินิมาราธอนแข่งแทบทุกอาทิตย์ คนหันมาสนใจดูแลตัวเองค่ะ เราก็ตามสภาพร่างกายและวัย หักโหมไม่ได้ เอาร่างกายเป็นหลัก เอาใจนำอย่างเดียวก็ไม่ได้ ไม่ประมาทดีกว่าค่ะ
โดย: ภูเพยีย วันที่: 10 กุมภาพันธ์ 2558 เวลา:12:53:42 น.
  
สวัสดีนะจ้ะ เราแวะมาเยี่ยมนะจ้ะ ^____^ สักคิ้ว 6 มิติ ลบรอยสักคิ้วด้วยเลเซอร์ ลบรอยสักคิ้ว Eyebrow Tattoo Removal เพ้นท์คิ้วลายเส้น เพ้นท์คิ้ว 3 มิติ
ให้ใจหายใจ สุขภาพ วิธีลดความอ้วน การดูแลสุขภาพ อาหารเพื่อสุขภาพ ออกกำลังกาย สุขภาพผู้หญิง สุขภาพผู้ชาย สุขภาพจิต โรคและการป้องกัน สมุนไพรไทย ผู้หญิง ศัลยกรรม ความสวยความงาม แม่ตั้งครรภ์ สุขภาพแม่ตั้งครรภ์ พัฒนาการตั้งครรภ์ 40 สัปดาห์ อาหารสำหรับแม่ตั้งครรภ์ โรคขณะตั้งครรภ์ การคลอด หลังคลอด การออกกำลังกาย ทารกแรกเกิด สุขภาพทารกแรกเกิด ผิวทารกแรกเกิด การพัฒนาการของเด็กแรกเกิด การดูแลทารกแรกเกิด โรคและวัคซีนสำหรับเด็กแรกเกิด เลี้ยงลูกด้วยนมแม่ อาหารสำหรับทารก เด็กโต สุขภาพเด็ก ผิวเด็ก การพัฒนาการเด็ก การดูแลเด็ก โรคและวัคซีนเด็ก อาหารสำหรับเด็ก การเล่นและการเรียนรู้ ครอบครัว ชีวิตครอบครัว ปัญหาภายในครอบครัว ความเชื่อ คนโบราณ
โดย: peepoobakub วันที่: 14 มีนาคม 2560 เวลา:14:56:27 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

ภูเพยีย
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 23 คน [?]