All Blog
--- วิ่ ง ก ร ะ ซิ บ รั ก คู โ บ ต้า น่ า น ม า ร า ธ อ น ---




































เ ช้ า วั น เ ส า ร์

เรากำลังฝึกซ้อมตามโปรแกรมฝึกซ้อมฮาล์ฟมาราธอน 47 วันของครูดิน ( เข้าวันที่ 27 แล้ว )เตรียมร่างกายและจิตใจให้พร้อมเพื่อจะวิ่งฮาล์ฟมาราธอนครั้งแรกงานเชียงใหม่มาราธอนเดือนธันวาคมที่จะถึงนี้ ระหว่างนี้หากมีงานวิ่งการกุศลหรืองานวิ่งเพื่อสุขภาพที่ไหน เราอยากไปร่วมวิ่งด้วย ถือเป็นการซ้อมไปในตัว เป้าหมายเดิมคือเพื่อสุขภาพ พยายามวิ่งให้ถึงเส้นชัยตามจังหวะการวิ่งของตัวเองและมีความสุขในการวิ่งเหมือนครั้งอื่น ๆ

เรามาน่านเป็นครั้งที่สอง ห่างจากครั้งแรกหกปี คราวนั้นหาที่กินค่อนข้างยาก สอบถามเพื่อนเจ้าถิ่น เธอบอกว่า คนที่นี่ความเป็นอยู่เรียบง่าย ไม่ค่อยกินข้าวนอกบ้านกัน ร้านอาหารจึงไม่ค่อยมีมากนัก มิน่าเมืองเล็ก ๆ จึงดูเงียบสงบ ไม่ว่าจะขับรถไปทางไหนก็เหมือนมีวัดอยู่เต็มเมือง เราไปไหว้พระที่วัดภูมินทร์ ดูจิตรกรรมฝาผนังเลื่องชื่อ อยากเห็นภาพกระซิบรักตามคำเล่าลือ นอกจากนี้เรายังไปไหว้พระอีกหลายแห่งรวมไปถึงหอศิลป์ริมน่าน ได้ภาพกระซิบรักติดไม้ติดมือกลับบ้านมาเป็นที่ระลึก

เวลานั้น ไม่คิดว่าจะได้กลับมาเที่ยวซ้ำ ด้วยว่ายังอยากไปเที่ยวจังหวัดอื่น ๆ ของเมืองไทยบ้าง แต่โอกาสดีที่ได้กลับมาเยี่ยมเยียนเมืองน่านอีกครั้ง นอกจากแผนมาไหว้พระเมืองน่านและชมเมืองแล้ว กิจกรรมใหม่สำหรับครอบครัวเราคือวิ่งเพื่อสุขภาพและที่น่านจัดงานวิ่งมาราธอนครั้งแรกด้วย นั่นหมายถึงมีระยะมาราธอนและมินิมาราธอนซึ่งเราลงระยะมินิมาราธอนเหมือนเคย

วันเดียวกันนี้ ที่เชียงใหม่ก็มี PEA Mini Marathon ด้วย สนามนี้เป็นสนามแรกของครอบครัวเรา เราสี่คนเริ่มลงแข่งขันร่วมกันครั้งแรกที่นี่เมื่อ 3 พฤศจิกายน 2556 จากนั้นเราก็ซ้อมเพื่อลงวิ่งด้วยกันตามแต่เวลาของเราจะตรงกัน งานวิ่งเมืองน่านจึงไม่เห็นลูกสาวของเราร่วมวิ่งเพราะเธอติดกิจกรรมของโรงเรียน แต่เธอไปร่วมวิ่งงาน PEA กันสองคนพี่น้อง

งานที่น่านครั้งนี้มีน้องที่ทำงานของสามีมาวิ่งด้วย เราเคยวิ่งด้วยกันมาสองงานแล้ว ถ้าเราว่างตรงกันก็จะไปวิ่งด้วยกันเพราะต่างคนต่างซ้อมวิ่งตามปกติ และน้องอีกคน เคยเที่ยวด้วยกันบ้าง เธออยากมาเที่ยวน่านด้วยแต่ไม่วิ่ง เราจึงมีเพื่อนร่วมทางสี่ชีวิต

ก่อนออกบ้านตอนตีสาม แหงนมองพระจันทร์บนฟ้าเหมือนเคย เห็นพระจันทร์ทรงกลดงดงาม แสงทออ่อน ๆ กระจายเป็นวงล้อมเหมือนอารมณ์บนภูกระดึงเมื่อเดือนธันวาปลายปีที่แล้วในวันมหามงคล นับเป็นเริ่มต้นสวยงามก่อนการไปเที่ยว(วิ่ง)

การเดินทางจากบ้านถึงน่านนั้นใช้เวลาเกือบห้าชั่วโมง เส้นทางไปน่านมีช่วงที่ผ่านสันเขา สามารถมองเห็นวิวทั้งสองฟากฝั่ง แม้เราจะคุ้นเคยกับภูเขา สายหมอกหน้าบ้าน วิวเดิม ๆ แต่เปลี่ยนแปลงไปตามฤดูกาล ให้ความรู้สึกแตกต่างกันในแต่ละวัน กระนั้นเมื่อขับรถผ่านวิวทิวเขาสองข้างทางก็อดจะตะลึงในความงามเหล่านี้ไม่ได้ กิเลสหยาบ ๆ กระทบความรู้สึกได้ง่าย บางครั้งก็เหมือนคนสุขง่าย ทุกข์ง่าย เมื่อเข้าใจตัวเองแบบนี้ วันเวลาที่เพิ่มขึ้น ก็ควรจะเป็นคนสุขง่าย ทุกข์ยากบ้างก็น่าจะดีนะ

เราแวะทักทายเพื่อนรุ่นพี่พยาบาลของน้องที่มาวิ่งกับเราที่เชียงม่วน ได้กินข้าวเช้าด้วยกัน เป็นมื้อเช้าที่อร่อยมาก ร้านที่ทำกับข้าวเหมือนทำกินเองที่บ้าน เครื่องปรุงถึง รสชาติครบไม่ตกไม่หล่น อาหารอารมณ์เชื้อเชิญแขกให้กินอิ่มอร่อยนี่มีไม่มากนัก เราไม่ได้มองหาแค่มื้ออาหารทางสายตา ไม่ใช่แค่อิ่มอร่อยแต่ยังอิ่มใจด้วย แม้ร้านจะเป็นแบบชาวบ้านธรรมดาเท่านั้น เป็นเพราะเรามากะทันหันไม่ได้บอกเจ้าบ้านล่วงหน้า เธอเสียดายมากที่ไม่ได้เตรียมน้ำพริกน้ำปูฝากเพื่อน ฉันรู้สึกอบอุ่นใจนะ ไปไหนก็มีเพื่อน ไม่เพื่อนเราก็เพื่อนของคนที่มาด้วย ไปที่ไหนจึงเหมือนบ้าน สบาย ๆ ไปทุกที่

เราถึงน่านราว ๆ 8 โมงเช้า นั่งกินกาแฟที่ร้านกาแฟหน้าวัดภูมินทร์ ไหว้พระที่นี่ก่อนเพราะสาย ๆ คนน่าจะเยอะ บรรยากาศในวัดไม่เปลี่ยนแปลงไป เราอิ่มกับการถ่ายภาพเมื่อครั้งที่แล้ว ถ่ายทุกซอกทุกมุมเพราะอยากมาเห็นกับตาสักครั้ง และยังมีไกด์นักเรียนคอยพากย์เรื่องราวของภาพกระซิบรักบรรลือโลก น้ำเสียงหวานละมุนของภาษาเหนือสำเนียงพื้นถิ่นเข้าถึงน้ำเนื้อในหัวใจผู้ฟังเลยทีเดียว ฟังเธอเอื้อนตอนช่วงท้ายอยากจะขาดใจตายเสียให้ได้ เสน่ห์อีกอย่างของวัดภูมินทร์เลยล่ะ

เรารอรับเสื้อเพื่อจะวิ่งในวันพรุ่งนี้เช้า รับเสื้อเสร็จ จะมีทีมงานคอยเก็บภาพบรรยากาศของผู้มาร่วมวิ่งในงานนี้ ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่เมืองน่านจัดแข่งขันวิ่งมาราธอน คงทราบจำนวนผู้ร่วมแข่งขันโดยประมาณจากการสมัครผ่านเว็บไซต์บ้างแล้ว นอกจากมาราธอน ยังมีมินิมาราธอน (10.5K) และ ฟันรัน 3 k สำหรับประชาชนทั่วไป เสื้องานนี้สีส้มสดใสดี เห็นเขาประกาศว่า มีเหรียญรางวัลจำกัดสำหรับสี่ร้อยคนแรก ฉันหลับตาคิด คงไม่ทันอีกตามเคย แต่เป้าหมายของเรายังหนักแน่นคือวิ่งให้สนุกและเพื่อสุขภาพเป็นหลัก


สถานที่เดิมที่เราเคยมาเมื่อหลายปีที่แล้ว ที่ที่หาร้านนั่งกินยาก ปีนี้เปลี่ยนแปลงไปค่อนข้างเยอะ มีร้านรวงระหว่างทาง ร้านกาแฟมากขึ้น จากที่เคยกินกาแฟรถเข็นหลังวัดภูมินทร์ ยังมีร้าน Hot Bread ใกล้ ๆ เซเว่นฯ มีลูกค้าเต็มร้าน สองข้างทางของวัดที่อยู่รายล้อมจะมีร้านอาหารขึ้นชื่อและทัวร์นักท่องเที่ยวมาลง บรรยากาศเมืองเปลี่ยนไป คึกคักครึกครื้นด้วยผู้คนมาเที่ยวเนิบช้าที่เมืองนี้ ไม่อยากจะคาดเดาว่าถ้ามีสนามบินมาเที่ยวง่าย ก็คงมีคนอยากมาย้อนเวลาที่นี่ เศรษฐกิจเปลี่ยน บ้านเมืองก้ต้องเปลี่ยน ผู้คนที่นี่ก็จะมีคนต่างถิ่นที่มีหัวธุรกิจเข้ามาลงทุนอีกเยอะ ฉันกลัวเมืองน่านจะช้ำถ้าไม่มีการจัดการบริหารที่ดี แต่ก็นั่นแหละนะ โลกมันเปลี่ยนไป เราก็ต้องปรับตัวไปกับมัน

เรายังเที่ยววัด ย้ำรอยเก่าที่เคยไปเพราะเพื่อนรุ่นน้องที่มาด้วยเพิ่งมาเที่ยวเมืองน่านเป็นครั้งแรก ไปวัดไหนก็มีศรัทธาจากผู้คนหนาแน่น แต่เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้นเพราะเพื่อนเหยียบตะปูที่วางเรี่ยราดอยู่บนลานวัด ปักเข้าไปที่อุ้งเท้า ต้องให้อีกคนดึงตะปูออกให้ ความรู้สึกนี้ยังติดตาติดใจฉันอยู่ ไม่อยากคิดเลยว่าหลังจากนี้จะปวดแค่ไหน ถ้าเป็นฉันคงต้องพักการวิ่งสักพักเลย และที่สำคัญวันพรุ่งนี้คงต้องงดวิ่งแน่ ๆ อะไรก็เกิดขึ้นได้ต่อให้เราเตรียมตัวเตรียมใจ ความไม่ประมาทก็มีผลทางบวก แต่อุบัติเหตุที่เกิดขึ้นแบบนี้ทำให้เราต้องปรับเปลี่ยนแผนได้ สิ่งเหล่านี้รวมหมายไปถึงเรื่องราวของชีวิตด้วย

เรากินมื้อเที่ยงก่อนกลับที่พัก อาบน้ำอาบท่าอีกรอบและไปหาอะไรกินตอนสี่โมงเย็น(เน้นกินเหลือเกิน) เดินเล่นที่กาดนัด ตอนเย็นมีถนนคนเดินรอบลานข่วงวัดภูมินทร์ คิดว่าเขาคงมีงานจัดเลี้ยงนักวิ่งนะ ไม่ค่อยแน่ใจ ฉันไม่คาดหวังอะไรกับคนจัดงาน ขอแค่ดูแลเรื่องปิดเส้นทางระหว่างวิ่งให้ไม่หวาดเสียว ไม่ใช่ว่าวิ่งไปแล้วนอกจากดูแลตัวเองและเส้นทางยังต้องระวังรถสวนมาอีก ส่วนเรื่องน้ำดื่มคิดว่าน่าจะพร้อมนะแม้ฉันไม่ต้องการน้ำดื่มระยะสิบกิโลนี้ก็ตาม แต่ต้องมีคนเพิ่งเริ่มวิ่งและคนอื่น ๆ ที่ไม่เหมือนเราอีกมากมาย ฉันไม่คาดหวังเรื่องเหรียญด้วยซ้ำ เพราะฉันวิ่งช้ามาก ยิ่งถ้ามีเหรียญจำกัดก้ไม่ต้องคิดอะไรมาก คงไม่ได้เหมือนเคย พาตัวเองให้ถึงเส้นก็วิเศษมากแล้ว

ค่ำนี้ เราเดินเล่นที่กาดนัด ซื้อของติดไม้ติดมือเล็กน้อย ก่อนมานั่งกินอะไรกันต่อที่ลานข่วง เรากินน้ำเงี้ยว ส้มตำรองท้องมาแล้ว เราซื้อมะพร้าวที่ถนนคนเดินมากินเพราะความแปลก ที่แปลกคือ เขาปอกมะพร้าวจนเหลือแต่เนื้อมะพร้าวจนเกลี้ยงเกลาและน้ำมะพร้าวยังอยู่ในเนื้อมะพร้าวนั่น เพียงเจาะเนื้อมะพร้าวดูน้ำและกินเนื้อมันทั้งลูกโดยไม่ต้องออกแรงใช้ช้อนขูดเนื้อมะพร้าวออกมากิน เขาขายลูกละ 40 บาท แพงกว่าปกติเพราะค่าปอกนี่แหละ

สินค้าอื่น ๆ ที่ขายคล้าย ๆ กัน อาหารมากมายเพราะนี่มันงานถนนคนเดินระดับจังหวัด จะมาเทียบกับถนนคนเดินแบบอำเภอบ้านเราไม่ได้ บ้านรานั้นเหมือนคนเล่นขายของ คนเดินน้อย คนขายของที่ไหนก็อยากขายของได้ แม้เป็นกิจกรรมหนึ่งของอำเภอแต่ก็ยากที่หาคนไปอุดหนุน อย่าว่าแต่งานถนนคนเดินเลย แม้แต่งานสลากที่เคยสนุกสนาน ทำกับข้าวไว้รอเพื่อนฝูงมาเที่ยวงานสลากที่บ้าน มีเงินใส่ซองเพื่อไปทำบุญที่วัดก็ดูเงียบเหงาซบเซา สาเหตุจากเศรษฐกิจด้วยหรือเปล่าไม่แน่ชัดแต่ธรรมเนียมตรงนี้ไม่อู้ฟู่เหมือนที่เคยเห็นเมื่อยี่สิบปีที่แล้ว ส่วนใหญ่จะทำกินบ้านใครบ้านมัน ไปทำบุญกันแต่ไม่มีร้องรำทำเพลงหรือตั้งขบวนผ้าป่าแห่ขนเงินเข้าวัดเหมือนที่เคยเห็น

เราอยู่ที่ลานข่วงสักพัก ฉันเหนื่อยแล้วและอยากพัก เพราะพรุ่งนี้มีวิ่งแต่เช้า





เ ช้ า วั น อ า ทิ ต ย์

ตื่นตี 4 โทรฯไปหาลูก ๆ เพราะเธอก็วิ่งที่งาน PEA เหมือนกัน ปรากฎว่า ตื่นเตรียมตัวกันเรียบร้อยแล้ว ได้แต่อวยพรให้ลูก ๆ วิ่งกันให้สนุก ระหว่างวิ่งตามถนนก็ดูรถ ระวังตัวให้ดีด้วย

ฉันดีใจที่ลูกชอบวิ่ง เพราะของแบบนี้บังคับกันไม่ได้ การวิ่งเป็นเรื่องที่เหนื่อยพอสมควร ถ้าไม่ได้ซ้อมก็ลงวิ่งไม่ได้ ระยะทางแบบนี้ถือว่าไม่ใกล้ไม่ไกล ต้องมีวินัยในการฝึกซ้อมและรู้จักเกลี่ยกำลังของตัวเองเพื่อจะได้วิ่งถึงเส้นชัย ฉันค่อนข้างมั่นใจว่าลูก ๆ จะไม่ทิ้งความอดทนและเดินออกจากสนามก่อนถึงเส้นชัยนอกจากบาดเจ็บจริง ๆ เชื่อมั่นในหัวใจของพวกเขา บอกลูกว่า ถ่ายรูปมาให้พ่อแม่ดูด้วยนะ เธอก็รับปากแล้ว แต่เราก็ไม่คาดหวังว่าเธอจะทำให้สักเท่าไหร่

เราเตรียมตัวเหมือนเคย ง่าย ๆ คือเข้าเซเว่นฯ กินขนมปังและกาแฟรองท้อง หิวไม่หิวก็ต้องกิน ไปถึงงานก่อนแข่งสักชั่วโมงเพื่อซึมซับบรรยากาศก่อนแข่งและวอร์มร่างกาย

อากาศเมืองน่านยามเช้าค่อนข้างเย็นและมีหมอก ฉันชอบอากาศเย็นมากกว่าร้อน เพราะเคยวิ่งกลางแดดร้อน ๆ แล้วจะตาย หมดแรง ไม่สู้แดดเอาเสียเลย ฝืนใจวิ่งให้จบเพราะไม่มีความคิดสักนิดว่าจะออกการแข่งขันระหว่างทาง

ฉันจะกังวลนิด ๆ ก่อนแข่ง ทั้งที่ซ้อมวิ่งมาตลอด กำลังค่อนข้างจะอยู่ตัว ระยะที่วิ่งก็ไม่ใช่ครั้งแรก แต่ทุกครั้งที่ลงวิ่งต่างสนาม มันไม่เหมือนกัน อารมณ์ก็ไม่เหมือนกัน ตื่นเต้นอยู่ร่ำไป เพียงแต่ไม่ประหม่าเพราะมีประสบการณ์มาบ้างแล้ว อุ่นร่างกายให้อารมณ์และกล้ามเนื้อเข้าที่พร้อมที่จะวิ่งเพราะฉันมักพวกเครื่องติดช้ากว่าจะเข้าที่ก็เลยหลังกิโลที่ห้าทุกครั้ง

งานนี้มินิมาราธอนปล่อยตัวตรงเวลาคือหกโมง ประมาณการว่ามีนักวิ่งมาราธอนสามร้อยกว่าชีวิต นักวิ่งมินิมาราธอนราว ๆ หกร้อยกว่าคน ไม่รวมนักวิ่งฟันรัน นับว่ามีผู้ร่วมงานค่อนข้างเยอะ น่าประทับใจสำหรับการจัดการแข่งขันวิ่งมาราธอนครั้งแรก

เราสามคนออกตัวค่อนข้างดี น้องที่มาด้วยวิ่งดีมาก ไล่ตามเรามาติด ๆ กิโลแรกเรายังวิ่งตามหลังเธอด้วยซ้ำ หลังจากนั้นเราก็เกลี่ยกำลัง วิ่งตามจังหวะของเราเพราะเวลาลงแข่งนั้น จะมีนักวิ่งที่วิ่งเร็วมาก วิ่งปาดหน้าเราแซงขึ้นไปทั้งซ้ายและขวา มีทั้งที่วิ่งข้าง ๆ จังหวะช้า ๆ แต่ฉันจะไม่มองไปข้างหลัง จะวิ่งไปเรื่อย ๆ ดูเท้าและทางข้างหน้า ตามคู่หูของฉันเพราะกำลังเขาดีกว่าแต่เขาเต็มใจที่จะวิ่งเป็นเพื่อน

เมืองน่านยามเช้าฤดูหนาวหมอกหนัก เราวิ่งยังรู้สึกเลยว่าหน้าปะทะเม็ดหมอก หอมกลิ่นฤดูหนาวที่มันหนาวกว่านี้มากนัก เสื้อสีส้มที่นักวิ่งส่วนใหญ่ใส่วิ่งนั้นทำให้เราเห็นสีสันในสายหมอกข้างหน้า ไฟกลางถนนยังไม่ดับ แสงไฟกับแสงแห่งพลังชีวิตดูกลมกลืน เหมือนทุกคนกำลังวิ่งฝ่าหมอก นักวิ่งที่วิ่งแซงหน้าเรา ผ่านหน้าไปแต่ทักทายเพื่อนฝูงของเขา ถามไถ่ถึงคนนั้นคนนี้ว่ามาวิ่งหรือเปล่า บางคนก็ร้องเพลงไปด้วย เหลือเชื่อจริง ๆ หัวใจแข็งแรงมาก ของฉันก็แข็งแรงแต่ร้องเพลงไปด้วยระหว่างวิ่งไม่ได้เท่านั้น เรายังคงวิ่งคู่กันไป แซงหน้าบางคู่ได้บ้าง แซงชายหนุ่มที่วิ่งกระแทกส้นรองเท้า(ยี่ห้ออะไรไม่ได้ดู)ดังตลอดทาง(สงสัยเหมือนกันว่าทำไมถึงวิ่งเสียงดัง แต่บ แต้บ แต้บ ) ได้บ้างก่อนที่เราจะผลัดกันนำในบางช่วง ยิ่งวิ่งยิ่งชอบ ดีใจที่ตัวเองพาตัวเองมาถึงประสบการณ์ใหม่ ๆ บนเส้นทางนี้ งานนี้มีน้ำให้กินหลายจุด แทบจะทุกสองกิโลเมตรและช่วงกลับตัว สำหรับฉันระยะนี้ไม่ต้องจิบน้ำสักจุด สามารถวิ่งถึงสิบกิโลได้สบาย ๆ เราวิ่งสนุก ไม่เหนื่อยและตั้งเป้าว่าจะลองวิ่งอยู่ในเวลาหนึ่งชั่วโมง คนที่บ้านวิ่งได้แน่ แต่ฉันยังสปีดไม่ขึ้น โชคดีที่เขาไม่ทิ้งฉันและคอยถามตลอดทางว่า โอเคมั้ย ฉันโอเคนะแต่บอกว่ายังสปีดไม่ได้ ไปก่อนก็ได้นะ แต่เหมือนเขาจะรู้ใจ ชะลอฝีเท้ารอไปพร้อม ๆ กัน วันนี้เหมือนเราซ้อมวิ่งนั่นแหละ เราไม่หยุดเดิน ต้องฝึกวิ่งยาว ๆ ไม่หยุด ในที่สุดเราก็วิ่งจนถึงเส้นชัยสบาย ๆ จบการแข่งขันแบบไม่เจ็บและสนุกอีกครั้ง

เรารอถ่ายรูปให้น้องที่มาวิ่งด้วยกัน เธอตามหลังเรามาไม่นานนัก รับเหรียญที่ระลึกสวย ๆ ของงานวิ่งกระซิบรักที่มีโลโก้กระซิบรัก สวยงามมาก ของที่ระลึกมีค่าเพราะต้องลงทุนลงแรง เงินซื้อไม่ได้ถ้าไม่ลงวิ่งเอง ก่อนวิ่งก็ต้องซ้อมไม่ใช่ว่าจู่ ๆ จะวิ่งก็วิ่งได้ ความภูมิใจในสิ่งที่ตัวเองทำได้ก็อยู่ตรงนี้ล่ะ


ขอบคุณทีมงานวิ่งกระซิบรักคูโบต้าน่าน มาราธอน จัดงานได้เรียบร้อยดี อาหารการกินดี และดูแลเรื่องความปลอดภัยระหว่างเส้นทางวิ่งได้เรียบร้อย อยากให้จัดงานดี ๆ แบบนี้อีกและมีนักวิ่งมาวิ่งกันเยอะ ๆ

ขอบคุณเพื่อนร่วมวิ่ง ทำให้เห็นความแข็งแรงของคนหลายรุ่น ประทับใจคุณลุงที่วิ่งระยะเดียวกับเรา อายุ 70 แต่เราไม่ทราบว่าเจ็ดสิบเท่าไหร่ แต่วิ่งเร็วกว่าเราสามคนอีก เห็นนักวิ่งแถวหน้าที่สวนทางกับเราตอนกลับตัว นึกในใจว่า พวกเขามีวินัยในการซ้อมมาก ๆ แน่นอน ตอนกลับตัวก็ได้อมยิ้มกับการที่เห็นกลุ่มหนุ่มวัยฉกรรจ์ราว ๆ สิบคนที่กำลังเดินจับกลุ่มทิ้งท้าย พวกเขาอาจจะนึกสนุกและเป็นสนามเริ่มต้นก็ได้ เพราะตอนเรากลับ เราก็เห็นหนุ่ม ๆ พวกนี้เดินใกล้จะถึงเส้นชัยแล้ว

ขอบคุณคู่วิ่งคู่ชีวิตของฉันที่ดูแลและให้กำลังใจฉันตลอดเส้นทาง ฉันไม่เคยถามเขาว่าสนุกหรือเปล่าที่วิ่งชะลอรอฉันแบบนี้ แต่บางที ถ้าเขาอยากไปก่อน เขาจะบอกซึ่งฉันจะไม่มีปัญหาอะไรอยู่แล้ว วิ่งคนเดียวก็สนุกแบบวิ่งคนเดียว วิ่งคู่นั้นทำให้ฉันสปีดตัวเองได้อีกนิด มันดีสำหรับฉัน















































งานนี้เก็บสถิติวิ่งไว้ แม้จะไม่ผ่านเป้าหมายที่ตั้งใจไว้ว่าจะให้อยู่ในเวลาหนึ่งชั่วโมง

[ 10.5 k / 1:12 ชั่วโมง / 1104 kcal ]

แต่เราก็ผ่านเป้าหมายไม่บาดเจ็บและวิ่งสนุก ประทับใจในงานวิ่ง บรรยากาศ สถานที่และผู้คน

ขอบคุณการซ้อมอย่างมีวินัยในตัวเองตลอดมา ถ้าใจไม่รักคงทำไม่ได้ขนาดนี้แน่ เพราะฉันไม่ชอบการวิ่งที่สุด ไม่ว่าจะวิ่งหนีปัญหา วิ่งหนีใคร หนีอะไรต่อมิอะไร มันเหนื่อยเหมือนกันแต่ผลลัพธ์ต่างกัน

ขอบคุณค่ะ
ภูพเยีย
1 พฤศจิกายน 2558












Create Date : 02 พฤศจิกายน 2558
Last Update : 3 พฤศจิกายน 2558 9:27:06 น.
Counter : 555 Pageviews.

3 comments
  
ไม่ได้ตระเวนอ่าน blog ของเพื่อนๆ จึงไม่ทราบว่า มีเพื่อน blog ออกวิ่งเช่นกัน ...เราก็ไปวิ่งที่งานนี้เช่นกัน ค่ะ ยังไม่ได้เขียนถึงทริปน่านเลย ส่วนเรื่องวิ่งเราบันทึกเป็นภาพไว้ที่ Facebook แทน

จะมาอ่านย้อนหลังถึงงานอื่นๆ อีกครั้งนะคะ
โดย: นัทธ์ วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2559 เวลา:20:55:59 น.
  
สวัสดีนะจ้ะ เราแวะมาเยี่ยมนะจ้ะ ^____^ สักคิ้ว 6 มิติ ลบรอยสักคิ้วด้วยเลเซอร์ ลบรอยสักคิ้ว Eyebrow Tattoo Removal เพ้นท์คิ้วลายเส้น เพ้นท์คิ้ว 3 มิติ
ให้ใจหายใจ สุขภาพ วิธีลดความอ้วน การดูแลสุขภาพ อาหารเพื่อสุขภาพ ออกกำลังกาย สุขภาพผู้หญิง สุขภาพผู้ชาย สุขภาพจิต โรคและการป้องกัน สมุนไพรไทย ผู้หญิง ศัลยกรรม ความสวยความงาม แม่ตั้งครรภ์ สุขภาพแม่ตั้งครรภ์ พัฒนาการตั้งครรภ์ 40 สัปดาห์ อาหารสำหรับแม่ตั้งครรภ์ โรคขณะตั้งครรภ์ การคลอด หลังคลอด การออกกำลังกาย ทารกแรกเกิด สุขภาพทารกแรกเกิด ผิวทารกแรกเกิด การพัฒนาการของเด็กแรกเกิด การดูแลทารกแรกเกิด โรคและวัคซีนสำหรับเด็กแรกเกิด เลี้ยงลูกด้วยนมแม่ อาหารสำหรับทารก เด็กโต สุขภาพเด็ก ผิวเด็ก การพัฒนาการเด็ก การดูแลเด็ก โรคและวัคซีนเด็ก อาหารสำหรับเด็ก การเล่นและการเรียนรู้ ครอบครัว ชีวิตครอบครัว ปัญหาภายในครอบครัว ความเชื่อ คนโบราณ
โดย: peepoobakub วันที่: 13 มีนาคม 2560 เวลา:15:49:52 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

ภูเพยีย
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 23 คน [?]