just can't {imagine} our ends
Group Blog
 
All blogs
 

เรา ใฝ่ ฝัน ถึง สิ่ง ใด

เราใฝ่ฝันหาในสิ่งที่ไม่มีอยู่

เราใฝ่หาประชาธิปไตย

เราใฝ่หาความยุติธรรม

ที่มันเป็นไปไม่ได้

ทำอะไรอย่างอื่นไม่ได้ดอก

นอกจาก

เราต้องสร้างมันขึ้นมาใหม่เท่านั้นแหละ เกลอเอ๋ย




 

Create Date : 18 กันยายน 2553    
Last Update : 18 กันยายน 2553 20:36:26 น.
Counter : 198 Pageviews.  

การห่างหายจากบล็อกแกงค์

หายหน้าไปจากที่นี่นานมาก
เพราะไม่ค่อยว่างเท่าเมื่อก่อน แต่มันอาจเป็นข้อแก้ตัวก็ได้
ตอนนี้การงานเข้าที่เข้าทางพอสมควร
ยุ่งและสนุกกับงานกว่าที่เคยเป็นมาทั้งชีวิต


วันนี้ ที่คิดจะอัพบล็อก ก็ไม่มีอะไรมาก
อยากจะเอาบางส่วนที่ได้ทำ (ลงนิตยสารไปแล้ว) มาลงไว้บ้าง
เผื่อเป็นประโยชน์ต่อใครๆ ที่ได้เข้ามาอ่าน
...ขอยกยอดไปก่อนแล้วกัน


และ
ด้วยความคิดถึง ‘เจ้าตะโก้’
หลับให้สบายนะลูกนะ


ไม่ต้องห่วงทางนี้ 27+1+2 ยังสบายดี
แต่หยุดคิดเรื่องการเมืองไม่ได้เหมือนกัน ไม่รู้ทำไง
นึกภาพตอนจบไม่ออกเอาเลยทีเดียว




 

Create Date : 30 เมษายน 2553    
Last Update : 30 เมษายน 2553 21:38:41 น.
Counter : 156 Pageviews.  

๙ ตุลาคม ๒๕๕๒


กรุณามีสติ ในทุกขณะจิต



ฉันคงมองโลกในแง่งามมากเกินไป
ทั้งๆ ที่ผู้คนรอบกายล้วนแปลกหน้า
แต่ ฉันคงไม่ระวังเอง


ที่สงสัยที่สุดคือคนที่นั่งเรือมาข้างๆ เพราะเราเห็นว่าเขามองตอนเราเอามือถือเก็บใส่เป้ช่องข้างหน้า แล้วเขาก็ขึ้นบกท่าเดียวกับเรา แล้วเราก็สะพายเป้เตรียมขึ้นเรือ ถ้ามันจะโดนขโมย ช็อตนั้นเป็นช็อตที่ ‘ใช่’ ที่สุดแล้ว
แต่กว่าเราจะรู้ ก็ซื่อบื้อมาถึงที่ออฟฟิศแล้ว


โทรเข้าไป เครื่องก็ถูกปิดเรียบร้อย
โทรไปอายัด
รับซิมใหม่ เบอร์เดิมได้ แล้วเบอร์คนอื่นๆ ล่ะ กรูจะทำยังไง
สาดดดดดดดดดดดดดดดดดด


โกรธใครไม่ได้นอกจากตัวเอง
สะเพร่า
ของที่หายมันราคาค่างวดไม่เท่าไหร่
แต่มันมีคุณค่าทางใจที่นับไม่ได้
ทำมือถือที่พ่อให้หายไป ทั้งๆ ที่ยังใช้ไม่ถึงเดือนเลย


เสียใจ เสียดาย

.
.
.




 

Create Date : 09 ตุลาคม 2552    
Last Update : 9 ตุลาคม 2552 13:47:26 น.
Counter : 154 Pageviews.  

นิทานเรื่อง "เจ้าเด้งดึ๋ง"

ฉันได้เจ้าเด้งดึ๋งนี้มาจากตลาดมืด


ที่เรียกกันว่าตลาดมืด ก็เพราะมันไม่สว่าง (มันเปิดขายตอนค่ำๆ ไปแล้ว) คนที่จะไปซื้อของก็จำต้องพกไฟฉายไปให้แสงสว่างเพียงพอในการเลือกของ ตลาดนี้ก็เลยได้อีกชื่อว่าตลาดไฟฉาย แต่ชื่อที่ทุกคนน่าจะรู้จักกันดีที่สุดกลับไม่ใช่สองชื่อนี้


หลายคนสงสัย เจ้าเด้งดึ๋ง คืออะไร
ฉันไม่ยอมตอบใคร แต่แล้วก็ตัดสินใจเอามันมาเล่าไว้ในเรื่องนี้ดีกว่า


คืนวันเสาร์ในเดือนรองสุดท้ายของปี ฉันโบกแท็กซี่ไปที่นั่น คนขับขับได้อย่างชำนาญทางเหลือเกิน เพียงไม่เกินครึ่งชั่วโมง ฉันก็เปิดประตูรถหลังจากจ่ายเงินให้เขาไปเจ็ดสิบบาท ฉันแอบก่นด่าการขับของคนขับในใจ ดีนะที่ความคิดไม่มีเสียง


ฉันรู้สึกผูกพันกับเจ้าเด้งดึ๋ง ตั้งแต่ยังไม่มีมันมาอยู่ที่บ้าน แต่ฉันเคยเห็นมันมาแล้วครั้งหนึ่ง นึกออกด้วยว่าเห็นจากร้านกาแฟ จะเรียกร้านก็ไม่ถูกนัก เป็นแผงกาแฟเล็กๆ แห่งหนึ่งจะเหมาะกว่า เขาแขวนเจ้าเด้งดึ๋งไว้ด้วยกันสามตัว ฉันคิดว่ามันเหมาะกับฉันและบ้านของฉันไม่น้อย


หลังจากฉันแวะอุดหนุนกาแฟแก้วหนึ่งที่นั่น ฉันก็ถามคนขายที่ค่อนข้างเป็นกันเองว่า “พี่คะ พี่ได้เจ้าสามตัวนี้มาจากไหนคะ น่ารักมากเลย” “อ๋อ ซื้อมาจากที่นั่นน่ะ ลองดูสิ มีตั้งหลายแบบนะ” หลังจากได้คำตอบ ฉันก็เฝ้ารอวันที่จะได้ไปที่นั่น รอไปรอมา ก็หลงลืมไปบ้าง ผ่านไปประมาณสองเดือน ฉันก็ลืมเรื่องนั้นไปเสียสนิท


ถึงตอนนี้ เมื่อฉันหันไปสบตา เจ้าเด้งดึ๋งก็ยิ้มให้ฉันด้วย (ฉันหันหน้าไปมองมันต่างหาก) มันมียิ้มที่พิมพ์ใจระบายที่หน้าอยู่ตลอดเวลา


ฉันเดินอยู่ที่ตลาดมืด เดินดูนั่นนี่ อย่างไม่มีจุดหมาย ฉันมาที่นี่เพราะมาเป็นเพื่อนใครคนหนึ่ง เขาจะมาหาซื้ออะไรบางอย่าง เขาเพียงอยากให้ฉันมาเป็นเพื่อน ฉันก็มา แต่แล้ว คนที่ได้ของกลับเป็นฉันเสียนี่


แม้อากาศจะดี หากไม่ค่อยจะมีกำลังทรัพย์จะซื้อหาอะไร ก็ทำให้รู้สึกไม่สนุกนัก ขณะที่กำลังจะกลับกัน เพราะเดินวนไปวนมาอยู่หลายรอบ ฉันก็เห็นคุณป้าท่านหนึ่ง นั่งอยู่กับเจ้าเด้งดึ๋งเต็มไปหมด มีเจ้าเด้งดึ๋งและเพื่อนๆ มันมากมาย ฉันดีใจมาก วาบความประทับใจจากที่แผงกาแฟยามบ่ายวันนั้นหวนกลับมาอีกหน


แม้ฉันจะเป็นคนตัดสินใจซื้อของยาก แต่ครั้งนี้ คุณป้าคนขายคงเห็นว่าฉันชอบสินค้าของเธอมากขนาดไหน เธอยินดีให้ฉันเลือกอยู่เป็นนาน แต่ก็ยังคิดราคาเดิม ไม่ลดสักบาท ฉันแอบบ่นแบบมีเสียงให้เพื่อนฟังหลังลับจากคุณป้ามาไม่ไกล


คืนนั้น ฉันสุขใจที่ได้พาเจ้าเด้งดึ๋งกลับบ้านมาพร้อมกัน ฉันดีใจจนปิดไม่มิดขนาดทำให้คนที่ให้ฉันมาเป็นเพื่อนยังแอบอิจฉา ฉันรู้สึกว่าตัวเองได้กลับเป็นเด็กอีกครั้ง ไม่อย่างนั้น ฉันก็ไม่เคยระลึกถึงอายุตัวเองว่าจะผ่านไปนานเท่าไร ฉันเป็นอมตะจากเวลา ฉันเป็นอิสระจากทุกสิ่งทุกอย่าง ณ ตอนนั้น ฉันคิดว่าฉันมีเจ้าเด้งดึ๋งก็เพียงพอแล้ว


กลับมาบ้าน ฉันคิดหาที่ทางให้เจ้าเด้งดึ๋งอยู่ ทว่า ในห้อง ไม่มีที่สำหรับเจ้าเอาเสียเลย ไม่เป็นไร คืนนี้อยู่อย่างนี้ไปก่อนแล้วกันนะเจ้านะ


ฉันปล่อยเจ้าเด้งดึ๋งไว้ก่อนไปเข้านอนเพราะเลยเวลานอนมานานพอดู




วันรุ่งขึ้นฉันยังคงง่วนกับการหาที่ให้เจ้าเด้งดึ๋งได้เด้งดึ๋ง แต่ก็ไม่สำเร็จสักที เจ้าเด้งดึ๋ง ยังไม่มีโอกาสเด้งดึ๋งได้สมใจ ฉันหน้าม่อยลงไป แต่ยังขอพยายามต่อไป รอก่อนนะเจ้านะ


ฉันหายหน้าจากมันไปอีกหน


เด้งดึ๋ง ที่ไม่สามารถเด้งดึ๋ง แล้วจะเด้งดึ๋งไปทำไมล่ะทีนี้


เด้งดึ๋งหมดอาลัยตายอยาก และคงไม่อยากอยู่กับฉันอีกต่อไป ไม่ว่าฉันจะคุกเข่าขอร้องมันอย่างไรก็ไม่เป็นผล เด้งดึ๋งที่ยังมียิ้มระบายบนใบหน้ากลมๆ ของมัน ค่อยๆ ไกลห่างออกไปจนสุดจะเอื้อมคว้า


ฉันเองก็เพิ่งเริ่มรู้สึกว่า มันคงไม่เหมาะกับฉันและที่บ้านนี้ เพราะมันเป็นเจ้าเด้งดึ๋ง ก็ต้องมีไว้เด้งดึ๋งเท่านั้น ถ้ามันอยู่ที่นี่ แม้จะสบายใจ แต่ไม่อาจเด้งดึ๋งได้ แล้วจะอยู่ไปทำไมกัน ที่คิดมาตลอดว่ามันเหมาะกับฉันหรือเหมาะกับที่นี่ เป็นความคิดเพียงฝ่ายเดียวของฉันเท่านั้น
ฉันพยายามเข้าใจมัน แต่ก็ไม่อยากให้มันจากไป ฉันรู้ว่ามันต้องทรมานใจ แม้จะทำให้ฉันยิ้มได้ แต่ถ้าข้างในมันร้องไห้แล้วล่ะก็ ฉันคงจะไม่ฝืนมันอีกต่อไปแน่


เช้าวันรุ่งขึ้น ฉันก็ไม่เจอเจ้าเด้งดึ๋งอีกต่อไป ฉันแอบหดหู่แต่ก็กลับโล่งใจที่เด้งดึ๋งได้มีสิทธิ์ “เด้งดึ๋ง” ได้สมใจ แม้ที่แห่งนั้นจะไม่มีฉันอยู่ด้วยก็ตาม





 

Create Date : 07 กรกฎาคม 2552    
Last Update : 7 กรกฎาคม 2552 19:56:46 น.
Counter : 209 Pageviews.  

วันทั้งวัน

หมาก็นอน
แมวก็นอน
แต่ฉันนอนไม่ได้
เพราะฉันมีอะไรต้องทำ

แต่ว่าฉันต้องทำอะไร
ทำสิ่งที่ฉันอยากทำ
เขียนแสดงความเป็นฉัน
แต่ฉันไม่อาจทำเพื่อตนเองฝ่ายเดียว

งานของฉัน ต้องรับใช้ประชาชน อยู่เคียงข้างประชาชน
ต้องอยู่บนฐานความจริง
ไม่เพ้อฝัน ไม่หลบอยู่เบื้องลึก หรือรับใช้ตัวเองจนเกินไป

งานที่ไม่ใช่เพื่อตัวเอง
งานเพื่อคนอื่น

ใครที่ยังสับสน
แต่ฉันเริ่มแน่วแน่
แม้จะไม่มีสตางค์...

๑๖ เมษายน ๒๕๕๒

ทุกสิ่งอย่างมีเวลาไม่เท่ากัน
เวลาผ่านไปไวนัก
ทำเวลาที่มีอยู่ให้คุ้ม
ทำทุกลมหายใจที่ทำลายโลกให้คืนกลับสิ่งดีๆ ไปให้โลกบ้าง


****************************************
เขียนเอาไว้เตือนใจตัว

จนผ่านมาเกือบสามเดือนแล้ว
ไปขุดเจอ เลยเอามาแปะไว้
จะได้เห็นง่ายๆ
และเผื่อจะมีใคร
หลงเข้ามา
อ่าน




 

Create Date : 02 กรกฎาคม 2552    
Last Update : 2 กรกฎาคม 2552 19:12:57 น.
Counter : 142 Pageviews.  

1  2  3  4  5  6  7  

quin toki
Location :
กรุงเทพ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]




everything has a begining , has an end.

link to my thought
~~*http://pompom67.bloggang.com*~~




บล็อกน้อยอิเหละเขะขะ
เก็บ+กระจุกของไว้สารพัด
สารบัญก็ไม่มีให้กดง่ายๆ ขออภัยด้วยเน้อ




เคยมีคนบอกกับเราว่า
ถ้าเราไม่ได้ดูหนัง
คงหายใจไม่ออกสินะ

...
ขาดหนัง
ก็ขาดใจ
(ไอ้บ้าเอ๊ย!)

เข้าใจพูดนะเนี่ย
>_<








นิตยสารดีโอ DE.O. Magazine E-Book

issue 6

L.O.V.E.







คุณป้าสุวคนธ์ ไม้แดง

และหมาแมวจรนับร้อย

ที่กำแพงเพชร



เล่นกับแกรี่ได้นะจ๊ะ (แต่แกรี่ตัวนี้ไม่มีเขี้ยวเท่านั้นแหละ)
Friends' blogs
[Add quin toki's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.