ชิวิตหลังแ่่ต่งงานจนตั้งครรภ์
แ่ต่งงานตอนปลายปี 2548 ณ ตอนนั้นไม่พร้อมจะมีลูกเลยกินยาคุมอยู่ 8 เดือน ประมาณว่าอยากอยู่กันแบบสองคนคิดจะกินก็กินคิดจะเที่ยวก็เที่ยว เดินห้างกลับบ้านดึกๆอยู่ก็บ่อย

กลัวลืมวันแ่ต่งงาน


เน้นสุดๆเรื่องปากท้อง


เกิดมาไม่เคยใส่แหวนด้วยกันทั้งคู่


เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วเหลือเกินแต่ล้วนมีความสุข สนุกสนานจริงๆ
จนกระทั่งต้นปี 2551 เกิดความอยากจะมีลูกขึ้นมาอยากจริงจังทั้งๆที่ก่อนนหน้านี้ก็ไม่ได้คุมกำเนิดเลย รีบรี่ไปปรึกษาหมอเลยสรุปว่าสองเราพิการทั้งคู่ เลยทำให้ไม่มีลูกกันซะที หมอจัดการทำ IUI ให้ 3 รอบ ปรากฎว่าแห้วค่า รอบที่ 4 หมอบอกเลิกทำเหอะไม่มีประโยชน์ทำเด็กหลอดแก้วกันดีกว่า

แว๊บแรกที่นึกคือเรื่องเงิน แว่วๆมาว่าเอาการอยู่ หมอบอก 1 แสนบวก/ลบ .....พระเจ้า

กัดฟันถามต่อแล้วโอกาสที่ติดล่ะค่ะ หมอบอก 25% ไม่ว่าคนปกติหรือพิการแบบเรา .....พระเจ้า(อีกที)

รีบตอบหมอโดยไม่คิดเลยค่ะ ว่าขอไปทำใจก่อนนะค่ะ หลังจากนั้นก็รีบไปกินยาจีนซะคนละชุดและ เราก็มีโปรแกรมไปเที่ยว จ.เลย-เพชรบูรณ์ ตอนเดือนต.ค. ก็มัวแต่ set trip ไม่สนเรื่องลูกจะมาเกิดอีกต่อไป



ประทับใจรีสอร์ทเปิดใหม่แห่งนี้จริงๆค่ะ "ภูนาคำรีสอร์ท" อ.ด่านซ้าย จ.เลย สงบเงียบอยู่สบายจังเลย







เรื่องอาหารเช้าเลือกได้เลยว่าอยากหม่ำอะไร







สังเกตุบรรยากาศโดยรอบนะค่ะ ว่ามันน่ากลับไปเยือนมากแค่ไหน วันรุ่งขึ้นไปทับเบิก เพชรบูรณ์ ก่อนขึ้นแวะซื้อขนมจีนเจ้าดังก่อนเลย















ต้นเดือนพ.ย. หลังกลับมาจากเลย ประจำเดีอนก็หายไป ปรากฎว่าท้องแล้วค่า เรื่องแพ้ไม่ต้องพูดถึงอ๊วกแตกไป 2 เดือนเด็มๆ เหมือนคนป่วยไม่อยากออกไปไหนเลย

พ้น 2 เดือนที่สุดแสนทรมานก็ได้ฉลองปีใหม่ที่เชียงรายปรากฎว่าอาการแพ้มันหายไปเลยค่ะขึ้นดอยสบายๆเลย คนไม่ท้องที่ร่วมทริปกลับอ๊วกแตก เราได้แต่ยืนหัวเราะอยู่ข้างๆ ฮ่า ๆๆๆ






Create Date : 23 กันยายน 2553
Last Update : 23 มีนาคม 2554 22:09:20 น.
Counter : 275 Pageviews.

2 comment

pook@pai
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]