ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ สิ่งแรกที่จะทำคือ"ถ่ายรูป"
Group Blog
 
All Blogs
 

ความทรงจำ 3

เมื่อคืนนั่งฟังแผ่นเสียง La Boum ชื่อไทยๆ ลาบูมที่รัก
ใครจำได้ยกมือขึ้น รับรอง35 upแน่นอน 555
เพลงReality ที่ฟังก็เป็นเพลงเอกในเรื่อ
วันเวลาก็ย้อนกลับไป ตอนสมัยมัธยม
ได้ออกเดทกับ น้องหญิง (อีกแล้ว)
... ตราวนี้ไปลานสเก็ต แถวๆพระโขนง
สมัยนั้นทุกคนเล่นสเก็ดกันได้ยกเว้นข้าพเจ้า
แต่สาวชวนขนาดนี้คงปฏิเสธไม่ได้ด้วยประการทั้งปวง
ก่อนวันเสาร์ที่นัดไว้ ก้พยายามฝึกซ้อมเท่าที่ได้
เช้าวันเสาร์ จำได้ว่านัดเจอที่ Dunkin' Donuts สมัยนั้นเท่มาก
กินกันนิดหน่อยก่อนเข้าไปที่ลานสเก็ต
เผลอแว๊บเดียว น้องหญิงก็วิ่งอยู่ในลานเรียบร้อย
ปล่อยชายเจี๊ยบยืนเกาะขอบลานอยู่ เหมือนจิ๊งจกเกาะผนัง
เรียกว่า แกะยังงัยก็ไม่หลุด สายตาก็เพลินไปกับสาวๆในลาน
โดยเฉพาะแฟนเรา สวยมากมาย
ขนาดมีชายหนุ่มแม่งเข้ามาขอออกตังส์ค่าเล่นสเก็ตให้
จึงบอกมันไปว่า ตามใจมึงเหอะ ใจดีขนาดนี้ ไม่ขัดศรัทธา
ก่อนที่จะเดินกระย่องกระแย่งไปซื้อเป็บซี่มาให้
แต่ไม่ทันมีคนชิงตัดหน้า เอาน้ำไปให้ก่อนแล้ว
เรามัวแต่ไปได้ช้าๆ เพราะไม่คล่อง
เลยเดินมาเกาะที่เดิม แล้วก็มีสาวสวยเข้ามาทักทายก่อนที่จะขอน้ำกิน
ก็เลยยกให้เพราะน่ารักจริงๆ
สุดท้ายลานเสก็ตก็เปิดเพลงนี้ Reality
จำได้ว่าน้องหญิงคงเวทนามาก เลยวิ่งช้าๆมาที่ยืนเกาะอยู
แล้วจับมือฟังเพลงไปด้วยกัน (ซึ้งมากตอนนั้น 555)




 

Create Date : 28 มกราคม 2556    
Last Update : 28 มกราคม 2556 13:28:25 น.
Counter : 171 Pageviews.  

ความทรงจำ 2

เมื่อวันอาทิตย์มีโอกาศได้ผ่านไปทำงานแถวๆบ้านเก่า
ขับรถผ่านสวนแห่งนี้ ขับไปยิ้มไป เพราะความรู้สึกเก่าๆกลับคืนมาตลอดเส้นทาง
แม้ว่าความเจริญจะเปลี่ยนแปลงสถานที่ไปมาก แต่ในความทรงจำเรายังเหมือนเดิม
จำได้ว่าตอนนั้นประมาณปี 2530 เรียนอยู่รามปีหนึ่ง
ได้รับโทรศัพทืนัดหมายจากน้องหญิง(คนเดิม)
ตอนนั้นน้องอยุ่ม.6 ร.รบางกะปิ นัดเจอที่สวนพฤษชาติ ใต้ต้นไม้ใหญ่
น้องหญิงอยู่ในชุดนักเรียนน่ารักมากมาย เราเดินเข้าไป...นั่งข้างๆ
"พี่เจี๊ยบ หายไปไหนไม่ค่อยเจอเลย"
"ก็ยุ่งๆนะ มีอะไรหรือเปล่าครับ"
น้องหญิงหยิบจดหมายในกระเป่าออกมาให้
"พี่เจี๊ยบอ่านก่อนนะ หญิงมีเรื่องคุยด้วย"
รับจดหมาย(สมัยนั้นยังไม่มีemail) มาอ่านแบบงงๆ
เพราะเป็นลายมือผู้ชายเล่าประวัติอันชั่วร้ายของเราแบบละเอียด
พร้อมกับลงท้ายจดหมายบอกว่าแอบชอบน้องหญิงมานานแล้ว
อย่าไปยุ่งกับไอ้เจี๊ยบมันเลย มารักกับพี่ดีกว่า
แถมสุดท้ายลงชื่อ ซึ่งมันเป็นเพื่อนเราเอง แต่ไม่สนิท
ตอนนี้เลยได้แต่มองหน้าน้องหญิงไปมา สลับหยุดนิ่ง
"พี่เจี๊ยบเป้นอย่างที่เพื่อนพี่บอกหรือเปล่าคะ"
"เป็นนิดหน่อย แต่ก็ไม่มากเท่าที่มันเขียนมาหรอกนะ"
"แน่ใจนะคะ แล้วเราจะยังคบกันเหมือนเดิมป่าว"
"แน่ใจ และแน่นอนจีน้องหญิง"
จำได้ลางๆเลือนๆ ว่าสาวน้อยผู้น่ารักฉีกจดหมายเพื่อนรักหักเหลี่ยมโหด
แล้วเอาไปทิ้งถังขยะ และเดินกลับมาหาเราแล้วบอกว่า
"สบายใจแล้ว ไปส่งหญิงที่บ้านหน่อยนะคะ"
เรา2คนก้เดินจูงมือไปขี้นรถเมล์สาย ปอ.12
กลับบ้านด้วยกันอย่างมีความสุข อิ อิ




 

Create Date : 28 มกราคม 2556    
Last Update : 28 มกราคม 2556 13:19:48 น.
Counter : 353 Pageviews.  

อยากบอกหนุ่มสาวสมัยนี้ว่า"อิจฉาพวกคุณมากๆๆ"

อยากบอกหนุ่มสาวสมัยนี้ว่า"อิจฉาพวกคุณมากๆๆ"
เพราะวันนี้คุณมี facebook เอย internetเอย
สมัยก่อน เมื่อปี2533 โดยประมาณ
เวลาคนที่เราเรียกว่า แฟน
ดันไปอยุ่ไกลถึงต่างประเทศ
... จะโทรศัพท์ที เก็บเงินทั้งเดือน
เวลาจะคุยกัน จะออดอ้อนมากก็ไม่ได้ มันแพง
เขียนจดหมาย ก็รอกันเป็นอาทิตย์ แล้วจะทำอย่างไรดี
ที่จะสามารถ พูดนานๆ ฟังได้บ่อยๆ แต้นๆๆๆ แต๊นนนนน
"เทปคลาสเซต" คือทางออกในสมัยนั้นของผม
นอกจากพูดอะไรได้มากมาแล้ว
ยังระบายความในใจออกมาเป็นเสียงเพลง
หยิบกีตาร์ พร้อมเครื่องอัดเสียง เข้าห้องน้ำ
ไม่ใช่ปวดอึนะครับ แต่ห้องน้ำเนี่ยะ จะทำให้เสียงดีขึ้น
พูดไป อัดเพลงไป เล่นกี่ต้าร์ประกอบ โคตรซึ้งเลย
ยังจำเพลงที่ร้องได้เสมอ....
"อยู่ไกลจนเกินครึ่งฟ้า แต่ยังมีใจถึงกัน
จะโยงใยความสัมพันธ์จนมาพบกันใกล้ตา
ต่อเติมแรงใจเมื่อท้อ แบ่งปันในยามทุกข์ตรมไม่หวั่น
ต่างคนเติมใจให้กัน เติมใจซึ่งกัน...จนเต็ม




 

Create Date : 28 มกราคม 2556    
Last Update : 28 มกราคม 2556 13:01:58 น.
Counter : 126 Pageviews.  

"อกหัก"ครั้งแรก

วันนี้จะเล่าถึงเรื่อง"อกหัก"ครั้งแรก ย้อนกลับไปประมาณปี2527
น่าจะได้ 555 นานมาก ตอนนั้นอยู่ม.5 น้องหญิงอยู่ม.4
ส่วนแฟนตัวจริงอยู่พานิชย์พระนคร ในเวลานั้น
การสอบเทียบเป็นเรื่องใหม่มาก ใครๆก็ไปเรียน
เพื่อสอบเทียบ ม.6 จะได้จบเร็ว
... ผมซึ่งเป้นนักเรียนมัธยมที่โง่ที่สุดคนหนึ่งในโรงเรียนบางกะปิ
ก็ไปลงกับเค้าด้วย เพราะเหตุผลข้อเดียวคือถูกบังคับให้ลง
แล้วความบังเอิญก็เกิดขึ้น(เพิ่งรู้ว่ามันมีจริง)
ก็คือแฟนตัวจริงและน้องหญิงดันไปอยู่ห้องเดียวกัน
พระเจ้าช่วยกล้วยทอด!!! ทีนี้ก็เลยเกิดเหตุการณ์ เขม่นกันขึ้น

เนื่องจากทั้ง2นั่งใกล้กันแล้วมีคนมากระซิบทั้งคู่ว่า
เฮ้ย...นี่งัยแฟนไอ้เจี๊ยบมัน
(ขอขอบคุณย้อนหลัง สำหรับเพื่อนผู้หวังดีแต่ไม่ประสงค์จะออกนามท่านนั้น)
ไม่เกิน3วันทำการ แฟนตัวจริงก็ยื่นคำขาดมาว่า จะเลือกใคร
ตอบมาโดยเร็ว เพราะไม่ชอบอย่างแรง ที่มีคนมาพูดให้ได้ยิน
"เจี๊ยบ ตกลงจะอย่างไร บอกมานะ จะเลือกใคร"
หน้าซีดเล้กน้อย เพราะไม่รู้อะไรมาก่อน
"เลือกคุณนะซิ จะไปเลือกใคร ไม่มี ไม่รู้ ไม่เห็น"
ตอนนั้นปากแข็งมากตั้งแต่เด็ก
"งั้นไปบอกเด็กคนนั้นด้วย อาทิตย์หน้าถ้าเจอกันในห้องอีก
จะได้เข้าใจว่าต้องทำตัวอย่างไร" แฟนตัวจริงเริ่มดีขึ้นหลังที่ผมพยักหน้าไม่หยุด
ตัดภาพกลับมาที่เวลาเลิกเรียนวันพฤหัส
นัดเจอน้องหญิงแสนสวยที่ร้านขนมเล้นทางไปทางตลาดบางกะป
จำได้เป็นร้านติดแอร์ เย็นสบาย แต่ตอนนั้นเหงื่อเริ่มซึมออกมา
"มีอะไรคะพี่เจี๊ยบ" น้องหญิงเอียงคอถามน่ารักระหว่างกินไอติม
"เออ...." คำพูดติดตามซอกฟัน ไม่สามารถเค้นออกมาได้
"พี่เจี๊ยบไม่สบายหรือเปล่า" ตอนนั้นความร้อนคงสูง
"พี่อยากให้น้องหญิง เลิกโทรหาพี่" ในปีนั้นๆโทรศัพท์บ้าน
เป็นสิ่งเดียวที่ชายหนุ่มและหญิงสาวติดต่อสื่อสารกันได
"เราคงไม่ได้เจอกันอีกนะครับ คงไม่ได้ไปดูหนังและกลับบ้านด้วยกันอีก"
"ทำไมหละคะพี่เจี๊ยบ" น้องหญิงคงยังไม่เข้าใจ
"ไม่รู้เหมือนกัน" ก็ไม่รู้จริงๆ
ผมทำหน้าเหมือนโลกกำลังแตกเป็นเสี่ยงๆ
"เราเลิกกันนะครับ" พูดเสร็จ จ่ายตังส์แล้วเปิดประตูออกไปจากร้าน
ปล่อยให้สาวน้อยแสนน่ารักนั่งงงๆอยู่คนเดียว

ประมาณ6โมงกว่าๆผมก็กลับถึงบ้าน รู้สึกอาการไม่ค่อยดี
ทั้งๆที่ตัวเองไปบอกเลิกเค้า แต่ทำไมรู้สึกว่าตัวเอง อกหัก
เดินขึ้นไปชั้น4(ตอนนั้นผมอยุ่แฟลตบางกะปิตึก14 ชั้น3)
เจอรุ่นพี่นั่งอยุ่ในห้องเลยถามว่า
"พี่เตี๊ย มีเหล้ากินป่าว อกหักมา"
พี่เค้าหยิบแม่โขงออกมาให้1กลม
"มีแต่เหล้าไหว้เจ้า กินได้ป่าว"
ผมเทเหล้าลงไปในแก้ว แล้วกระดกไปเกือบหมด
รู้สึกว่าขมไปทั้งปาก ไม่เห็นอร่อยเลย กินคนเดียวด้วย
เอ้อ.ทำงัยดีวะ รุ้แล้ว ไปเตะบอลดีกว่า

ปล. วันรุ่งขึ้น เพื่อนๆน้องหญิงมาเขียนที่กระดานดำในห้องเรียนของผม
ว่าไม่ยอม จะโทรไปหา จะเขียนจดหมาย จะกลับบ้านด้วยกันเหมือนเดิ
ไม่น่าเชื่อว่าในใจผม ดีใจเหมือนลูกโป่งที่เป่าจนโป่งออกมาเต็มหัวใจ




 

Create Date : 28 มกราคม 2556    
Last Update : 28 มกราคม 2556 12:57:45 น.
Counter : 134 Pageviews.  

ย้อนเวลากลับ

เมื่อวานเป็นวันหยุดอยู่บ้า
เอาแผ่นเสียงเพลงโปรดขึ้นมาฟัง
ทำให้ย้อนเวลากลับในช่วงเวลานั้น
อยู่ม.5/6 บางกะปิ มีสาวๆที่ชอบหลายคน
จำได้แม่น เพราะเวลาจะกลับบ้านจะต้องไปแย่งกระเป๋ามาถือให้
... ไม่รู้ทำไม เค้าอยากให้เราถือหรือเปล่าก็ไม่รู้
มีประตูทางออกหลายทาง ไปส่งคนนี้เสร็จ วิ่งมาส่งอีกคน
แต่คนที่ชอบมากจะต้องร้องเพลง "คอย" ของฟรีเบิร์ดส์
จะร้องเวลารอไปส่งที่บ้าน ^^
แปลกที่ตอนเข้ามหาลัยมีแฟน
แฟนเล่าว่าก็เคยไว้ผมและหน้าเหมือนวงฟรีเบิร์ดส์
คิดๆแล้วก็มีความสุข กับความหลัง




 

Create Date : 28 มกราคม 2556    
Last Update : 28 มกราคม 2556 12:54:08 น.
Counter : 138 Pageviews.  

1  2  

เทพบุตรศาลาแดง
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




แผ่นเสียง มีอะไรมากมายมากกว่าเสียงเพลง
Friends' blogs
[Add เทพบุตรศาลาแดง's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.