12 ตูลาคม 2543
เมื่อ 13 ก่อน เวลา 06.30 น.วันที่ 12 ตุลาคม 2543

จำได้ไม่เคยลืมอานี ขับรถไปบอกว่า พ่อตายแล้ว เขาเจอศพแล้ว

เมื่อก่อนไม่มีโทรศัพท์อย่างทุกวันนี้การรับข่าวก็ไม่รวดเร็ว

วินาทีนั้นบอกกับตัวเองว่าไม่จริงพ่อแข็งแรงพ่อจะจากไปได้ยังงัย

อาจจะเป็นคนอื่นก็ได้ มันเป็นการหลอกตัวเองชัดๆทั้งที่น้ำตาไหลตลอด

จนเขาพาไปถึงวัด เจ้าหน้าที่กู้ภัยเปิดห่อผ้าสีขาวออกมา เรี่ยวแรงหมดไปทันที

เพราะคนที่นอนนิ่งภายใต้ผ้าขาวนั้น คือคนที่เรารักเขาและเขารักเรา นั่นเอง

เมื่อนึกถึงวันนั้น น้ำตายังไหลเสมอ เสียดาย เสียใจที่พ่อมาจากไปเร็วเกิน

แต่หมอะบูในเอกสารว่าพ่อเสียวันที่ 11 เพราะตอนเจอเป็นเช้ามืดวันที่ 12 แล้ว

เมื่อเช้าเลยพาน้องพิมไปใส่บาตรที่วัดพร้อมกรวดน้ำให้ตา ไม่ว่าตอนนี้จะอยู่

ที่ไหนก็ให้รับรู้ว่าลูกหลานยังรักยังคิดถึง '''พ่อ'''เสมอนะ








Create Date : 12 ตุลาคม 2556
Last Update : 12 ตุลาคม 2556 11:28:24 น.
Counter : 369 Pageviews.

0 comment
อบอุ่น
9/7/2010...วันที่เราไม่ได้เป็นพี่คนโตอย่างเดียวแล้วนะ วันนี้มีคนให้เรา

เป็นน้องสาวแล้วรู้สึกอบอุ่นมาก ที่มีใครอีกคนคอยห่วงใยเรา

อาจจะเป็นแค่มิตรภาพจากตัวหนังสือ แต่ก็ทำให้คนๆนี้มีแรงมากขึ้น

ในวันที่มีความทุกข์พี่จะคอยถามคอยรับฟังเรื่องของเราเสมอ.......

1 ปีที่รู้จักกันแม้ไม่เคยแม้แต่เจอหน้ากันเพราะต่างคนต่างอยู่คนละมุมโลก

แต่ตัวหนังสือที่สื่อถึงความอบอุ่นที่พี่สาวคนนึงมีให้น้องคนนี้ไม่เคยห่างไป...

ถ้าพี่เข้ามาอ่านให้รู้นะคะที่น้องเขียนไว้เพื่อเอาไว้อ่านเวลามีปัญหาจะได้รู้

ว่ามีพี่อยู่ข้างๆเสมอ อยากให้พี่ดูแลตัวเองให้มากๆเพราะพี่ทำงานเยอะเกิน

ไว้ถ้ามีโอกาสได้กลับมาเยี่ยมแผ่นดินเกิดขอให้ได้พบกันนะคะ....

น้องจะทำขนมให้ทานกับกาแฟ(ไม่รู้จะอร่อยหรือเปล่านะคะ)แต่ตั้งใจจริงๆ

ที่จะทำให้พี่สาวคนนี้นะคะ ช่วงนี้ออเดอร์ขนมอาจจะเยอะทำให้ไม่ค่อย

ได้เข้ามาคุยแต่ยังคิดถึงตลอดเวลานะคะ


.................................รักนะคะ..................................






Create Date : 10 กรกฎาคม 2554
Last Update : 10 กรกฎาคม 2554 1:37:40 น.
Counter : 178 Pageviews.

9 comment
โพธิ์ต้นใหญ่ของฉัน
อยากเขียน Blog นี้ตั้งแต่เมื่อคืน...ด้วยเหตุที่นอนไม่หลับเพราะเป็นห่วง

คนป่วยที่นอนอยู่โรงพยาบาล แม้จะได้คุยโทรศัพท์กับน้องที่เฝ้าอยู่ว่าย่า

มีอาการดีขึ้นแล้วก็ตาม.....ย่าเป็นเหมือนต้นโพธิ์ที่อยู่ในบ้านหลังใหญ่ตั้ง

แต่ที่ฉันจำความได้ย่าคือคนใจดีไม่ค่อยบ่นลูกหลานเท่าไร จะบ่นก็ตอนที่

ย่าทำกับข้าวแล้วหลานๆห่วงสวยกลัวอ้วนจนไม่กินอะไรกัน ย่าก็จะงอนเพราะย่าเป็นคนที่
ชอบทำอาหารมาก...............................................


.........เมื่อคืนวันอังคารย่ามีอาการหอบมากหายใจไม่ทันไม่มีแรง

อาๆที่อยู่อยุธยารีบพากันส่งโรงพยาบาล

ส่วนคนที่อยู่ลพบุรีนั้นก็รีบไปทันทีที่ทางโน้นโทรบอก

หมอบอกว่ากลัวย่าจะหัวใจวายได้เพราะ

ย่าเคยเป็นหัวใจโตอยู่ จนช่วงเช้าวันพุธย่ามีอาการดีขึ้น

ย่าบอกเพราะลูกหลานมากันมากหลานๆ

หลายคนอาสากันเฝ้าย่า...ซึ่งส่วนใหญ่จะเรียกกันว่า

...แม่หวิง....มีแต่ลูกพ่อ 4 คนเท่านั้นที่เรียกย่าเพราะพ่อเป็น

ลูกชายคนเดียว...มีหลายคนบอกว่าย่านะมีกิ่งก้านเยอะ

ย่าได้แต่ยิ้ม เพราะกิ่งของต้นโพธิ์มีทั้งหมด 6 กิ่งแม้ว่ากิ่งที่

ใหญ่สุดจะหักลงแบบไม่ทันตั้งตัวไปเมื่อ 11 ปีที่แล้วแต่กิ่งที่เหลือ

ก็รักใคร่กันดี ส่วนตัวฉันนั้นอยู่ในส่วนของก้านที่แตก แขนง

ออกมาฉันคือก้านแรกของโพธิ์ต้นนี้...และมีอีกเกือบ 20 ก้านที่

ล้อมอยู่รอบต้น ฉันขอพรตลอดว่าให้โพธ์ต้นนี้มีอายุยืนอยู่กับ

กิ่งก้านไปเรื่อยๆแม้จะอยู่มาร่วม 80 ปีแล้ว



แต่พวกเรา
ยังพร้อมที่จะเป็นกิ่งก้านล้อมรอบต้นโพธิ์ไปอย่างไม่มีวันเบื่อ





Create Date : 21 เมษายน 2554
Last Update : 29 กันยายน 2556 14:40:57 น.
Counter : 295 Pageviews.

1 comment
ความใส่ใจเล็กๆที่รับรู้
หลังจากเมื่อ 2 วันก่อนได้ส่งข้อความไปที่มือถือของใครคนหนึ่ง....
............และรอการตอบกลับอยู่...........................................
ทุกอย่างเงียบจนเกิดการน้อยใจ
คิดว่าเขาไม่ใส่ใจ..กับบางเรื่อง..
.
.
.
จนได้มาดูว่ามีสายไม่ได้รับอยู่หลายสาย

รู้สึกผิดที่ไม่ได้รับสาย....
รู้สึกดีที่เขาได้ใจกับความรู้สึกเล็กๆ
รู้สึกรักมากกว่าเดิม.....
รู้สึกถึงใจอีกคน..ว่ายังห่วงกัน
..อยู่ไม่น้อย....

อยากตะโกนดังๆว่ารักจังเลย.......








Create Date : 17 เมษายน 2554
Last Update : 24 กรกฎาคม 2554 16:20:22 น.
Counter : 189 Pageviews.

2 comment

ซังหวาน
Location :
ลพบุรี  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



Blog นี้ ยินดีต้อนรับนะคะ
New Comments