12 ตูลาคม 2543
เมื่อ 13 ก่อน เวลา 06.30 น.วันที่ 12 ตุลาคม 2543

จำได้ไม่เคยลืมอานี ขับรถไปบอกว่า พ่อตายแล้ว เขาเจอศพแล้ว

เมื่อก่อนไม่มีโทรศัพท์อย่างทุกวันนี้การรับข่าวก็ไม่รวดเร็ว

วินาทีนั้นบอกกับตัวเองว่าไม่จริงพ่อแข็งแรงพ่อจะจากไปได้ยังงัย

อาจจะเป็นคนอื่นก็ได้ มันเป็นการหลอกตัวเองชัดๆทั้งที่น้ำตาไหลตลอด

จนเขาพาไปถึงวัด เจ้าหน้าที่กู้ภัยเปิดห่อผ้าสีขาวออกมา เรี่ยวแรงหมดไปทันที

เพราะคนที่นอนนิ่งภายใต้ผ้าขาวนั้น คือคนที่เรารักเขาและเขารักเรา นั่นเอง

เมื่อนึกถึงวันนั้น น้ำตายังไหลเสมอ เสียดาย เสียใจที่พ่อมาจากไปเร็วเกิน

แต่หมอะบูในเอกสารว่าพ่อเสียวันที่ 11 เพราะตอนเจอเป็นเช้ามืดวันที่ 12 แล้ว

เมื่อเช้าเลยพาน้องพิมไปใส่บาตรที่วัดพร้อมกรวดน้ำให้ตา ไม่ว่าตอนนี้จะอยู่

ที่ไหนก็ให้รับรู้ว่าลูกหลานยังรักยังคิดถึง '''พ่อ'''เสมอนะ








Create Date : 12 ตุลาคม 2556
Last Update : 12 ตุลาคม 2556 11:28:24 น.
Counter : 358 Pageviews.

0 comments
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

ซังหวาน
Location :
ลพบุรี  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



Blog นี้ ยินดีต้อนรับนะคะ
New Comments