ปาก..ไม่ตรงกับ..ใจ by:หวาน
เมื่อวานนี้หวานมีเรื่องเซ็งเนื่องจากเพื่อนหวานที่ทำงานมันให้เบอร์โทรศัพท์ส่วนตัวหวานกับลูกค้า ซึ่งมันเป็นลูกค้าที่หื่น กระหือลือ บ้าบอ บ้ากาม หน้าของมันช่างเหมือนกับหมีแพนด้าสกินเฮด แต่มันหน้าที่การงานดี เป็นวิศวะไฟฟ้าอยู่ที่บริษัทต่างชาติแห่งหนึ่ง เย็นเมื่อวานก็ไปกินข้าวกับมันแล้วก็เคซี่ (คุยงานกันจนดึก) คุยเรื่องงานนิดนึงนอกนั้นก็เรื่อง ควายออกลูก หมาเหาะได้ บลา บลา มันถามหวานว่า

บ้ากาม : คุณมีงานอดิเรกอะไรครับ
ที่พูดไป : หลายอย่างค่ะ ส่วนมากจะอ่านหนังสือ
ในใจหวาน: แคะขี้มูกปั้นเป็นก้อนๆนั่งเรียงในกระปุกเว้ย เวลามันไม่ล้ม รู้สึกว่า bingo

บ้ากาม : คุณชอบทานอะไรครับ
ที่พูดไป : หลายอย่าง ไม่เจาะจง แล้วแต่รมณ์
ในใจหวาน: ขี้มูกนี่ปั้นแหละค่ะ เพราะว่ามันเค็มๆดี อีกอย่างนึงกลัวมันล้นกระปุก ต้องกำจัด

บ้ากาม : คุณชอบน้ำหอมกลิ่นไหนครับ
ที่พูดไป : ไม่ชอบค่ะ
ในใจหวาน: เผอิญชอบดมกลิ่นจั๊กกะแร้ค่ะ สะใจดี

บ้ากาม :คุณชอบไปเที่ยวประเทศอะไรมากที่สุดครับ
ที่พูดไป : ไทยค่ะ
ในใจหวาน: ดาวอังคาร อยากรู้ว่ามีคอนโดให้เช่ามั้ย กูจะไปกู้ชาติ

บ้ากาม : คุณชอบดอกไม้อะไรครับ
ที่พูดไป : ไม่ชอบดอกไม้ค่ะ
บ้ากาม : คุณหวานไม่ชอบดอกไม้เหรอครับ ผู้หญิงไม่ชอบดอกไม้มีด้วยหรือ
ที่พูดไป : ไม่เห็นแปลกเลยค่ะ
ในใจหวาน: ดอกเบี้ยเว้ย แต่ช่วงนี้ต่ำต้อยเป็นหอยเชอรรี่เหลือเกิ้น

บ้ากาม :คุณชอบอ่าหนังสือประเภทไหนครับ
ที่พูดไป : หลายประเภท ส่วนมากจะแนวฆาตกรรม
บ้ากาม : ฆาตกรรม
ในใจหวาน: ไว้ฆ่าแกไง เวลาพูดไม่เข้าหู

พอดีเคซี่เป็นกรรมการห้ามมวยเสียก่อน ก่อนที่ไอบ้ากามมันจะรู้ความโรคจิตของหวาน ขืนคุยต่อไปไอที่คิดในใจมันจะพูดออกมาหน่ะซิ หลังจากที่แยกกับมัน เคซี่ก็ไปส่งหวานที่บ้าน

เคซี่: หวาน เค้าก็หน้าที่การงานดีนะ มีอนาคต เสียอย่างเดียวเหมือนแพนด้าสกินเฮด

หวาน: ไม่ชอบอ้ะ หวานไม่ชอบคนที่ไงไม่รู้อ้ะบอกไม่ถูก

เคซี่: แล้วแบบไหนหล่ะที่ยูชอบ

หวาน: ไม่รู้

เคซี่: ไม่แปลกใจเลยที่ไม่มีคู่ครอง

หวานแค่คิดว่า "ถ้าคนที่จะใช่ ยังไงก็ต้องใช่ ไม่ต้องมีอะไรมากมาย ไม่รู้ซิ บอกไม่ถูก "


สุดท้ายนี้อยากถามเพื่อนๆว่า "Do you believe in destiny ?"

ไม่เกี่ยวไรกับเนื้อเรื่อง แต่แค่ชอบเพลงนี้เท่านั้น




Create Date : 28 สิงหาคม 2551
Last Update : 28 สิงหาคม 2551 11:42:10 น.
Counter : 226 Pageviews.

30 comment
ทะเล..แหวก..แหวก..แหวก by:หวาน
หวานไปทะเลแหวกมา สนุกมากเลยเอารูปมาฝาก แต่รูปครั้งนี้อาจจะไม่ค่อยสวยนัก เพราะหวานเอากล้องตัวเล็กไป (ขี้เกียจแบกขาตั้งกล้องไป แล้วกล้องก็ตัวใหญ่มาก)



รูปนี้ต้องปีนขึ้นไปถ่ายบนเขาลูกเล็กอีกด้านนึง ป๊าบอกว่า ถ้าหายไปจะไม่ตามหาให้เป็นชาวเกาะ หวานคิดว่า ชาวเกาะที่ไหนอ้ะ งามขนาด อิ้วววว






ท้ายเรือ




อันนี้เป็นเรือส่วนตัวที่มาจอดข้างๆเรือหวาน


อันนี้เป็น แมวกระบี่ต่างจากแมวกทม.ไม๊ค๊า






ภาพสุดท้าย หวานกำลังจะถ่ายแสงไฟที่ห้อยลงมา แต่เผอิญรถตกหลุม มันเลยออกมาเป็นสภาพเยี่ยงนี้แล


~....ทะเลไทย นี่งามเน๊อะ...~


หวานชอบทะเลแหวกมาก...มันสวย..น้ำใส... ชอบเล่นน้ำ ชอบหมดแหละ เพราะมันแหวกกกกก



Create Date : 25 สิงหาคม 2551
Last Update : 25 สิงหาคม 2551 14:09:13 น.
Counter : 408 Pageviews.

26 comment
ทางเลือก..ที่ต้องเลือก ของเด็กพิเศษ by:หวาน
หวานไปดูงานที่ศูนย์การศึกษาพิเศษส่วนกลาง ซึ่งมีเด็กพิเศษหลายประเภท เช่น MR (ปัญญาอ่อน),ดาว์ซินโดรม,ออทิสติค,กล้ามเนื้ออ่อนแรง,พิการซ้ำซ้อน,บกพร่องทางการได้ยิน,ด้านสายตาทั้งเลือนลางและบอดสนิท หวานไปดูกิจกรรมตั้งแต่เค้าเข้าแถวกันเลย มีผู้ปกครองของเด็ก ครู ร่วมทำกิจกรรมกันด้วย ตอนที่หวานกับเพื่อนมาถึงก็มีน้องๆบางส่วนมากันแล้ว ดูเค้าน่ารักดี เค้าวิ่งมาไหว้หวาน

น้อง: สวัสดีคร้าบบบ

หวาน:สวัวสดีคร้าบบบ ชื่ออะไรครับ

น้อง: ชื่อน้องอู๋คร้าบ

หวาน:อยู่ป.ไหนเอ่ย

น้อง: ชื่อน้องอู๋คร้าบ สวัสดีคร้าบบ (แล้วน้องเค้าก็วิ่งวนไปมา สวัสดีคนอื่นไปทั่ว)

ฝน: ออฯ ว่ะ หน้าตาดีเน๊อะ

จะเห็นว่าเด็กที่เป็นออฯ ส่วนใหญ่เป็นเพศชาย (ผู้ชายเหลือน้อย โปรดใช้สอยอย่างประหยัด) เมื่อก่อนมีการหาสาเหตุกันว่าออฯเกิดจากอะไร เพราะมันเป็นโรคที่ไม่มีสาเหตุ กว่าจะรู้ว่าเป็นเด็กก็โตแล้ว คลอดออกมาแล้ว ไม่เหมือนพวกดาวว์ที่เจาะน้ำคร่ำก็รู้ได้ และมักเป็นในเพศชาย ตอนนี้มีงานวิจัยออกมาแล้ว (แต่ยังไม่แน่ชัด) ว่าออฯเป็นโรคเกี่ยวกับยีนของเพศชายแต่เป็นตัวที่เท่าไรนั้นยังไม่มีผู้ใดวิจัย และอาจเป็นความผิดปกติของสมองส่วนหน้า(กรณีนี้ต้องมองย้อนไปถึงการฟอร์มตัวเด็ก ใน 3เดือนแรกที่ตั้งครรภ์เลยทีเดียว) มาว่ากันต่อเลยนะ
หวานได้ไปสังเกตุห้องเด็กออฯ ที่เป็นไฮฟรังชั่น ( เป็นพวกที่อาการดีขึ้นมาหน่อยนึง พอรู้เรื่องบ้างแต่ไม่มาก) เพื่อนคนอื่นก็แยกย้ายกันไปดูตามความสนใจ

หวาน: สวัสดีคร้าบ ชื่อน้องอะไรเอ่ย

น้อง: ชื่อ แสนคร้าบ

หวาน: แล้วมีชื่อจริงว่าอะไรค๊ะ

น้อง: ชื่อแสนคร้าบบ (พร้อมกับยื่นหน้าอกที่มีชื่อของเค้ามาให้หวานดู)

น้องแสนเป็นออฯเพราะขาดออกซิเจนตอนเกิดเพียงแค่ 3 นาที รู้เรื่องที่สุดในห้อง ทำตามคำลั่งของครูได้ แต่ไม่สามารถควบคุมอารมณ์ของตัวเองได้เมื่อโกรธและดีใจ เพราะว่าเมื่อพี่ปู(เพื่อนอีกคนนึงเข้ามา) น้องเค้าเริ่มแสดงอาการ เพราะเค้ารู้แค่ว่า นี่เป็นห้องเรียนควรมีเพื่อนกับครูเท่านั้น

น้อง: ไป ไป ห้องเรียน บายยย สวัสดีครับ (ลากเก้าอี้พี่ปูออก พร้อมกับผลักก้น)

พวกเราเห็นน้องเค้าเริ่มอยู่ไม่นิ่งอาการเริ่มแสดงออกเลยเดินออกมา มาดูอีกเคสนึง ชื่อ น้องมีมี่ (MR) น้องเค้านั่งกับพื้น ตัวผอมบางมาก เก็บขยะที่มีตามพื้นเข้าปาก หวานเข้าไปดูเพื่อนหวานคนนึงร้องเพลงให้น้องฟัง(เป็นเพลงสำหรับเด็กๆแล้วตบมือ) เชื่อมั้ยว่าเพลง คือสิ่งที่เข้าถึงจิตใจของคนปกติได้ยังไง เด็กพิเศษก็ไม่ต่างกัน จนเราใช้ดนตรีบำบัดเด็กพวกนี้ได้ผลมาแล้ว

น้อง: แม่ แม่ กลับบ้าน(เสียงเค้าเบามาก จนต้องเอาหูไปใกล้ๆ)

น้องคนนี้มีอาการทำร้ายร่างกาย หวานกับเพื่อนโดนน้องเค้าหยิกมีรอยที่แขน ไปตามๆกัน มีอีกหลายเคสที่พวกเราดูกัน (ไว้ให้หวานมีเวลามากกว่านี้ หวานจะมาแชร์ความรู้+ความรู้สึกที่ดีให้นะ) ขอฝากบทกลอนบทหนึ่งที่หวานอ่านแล้วรู้สึกดีมากและบอกกับตัวเองว่า คิดไม่ผิดที่เรียนมาด้านนี้
ทางเลือกที่ต้องเลือก


หากการเกิดเลือกได้ดังใจหวัง
หากชีวิตเป็นดังที่หวังไว้
หากพบพานแต่โชค ไร้เคราะห์ภัย
ทางเลือกใหม่ขอเว้นห่างทางเคราะห์กรรม

แต่นี่เลือกเกิดไม่ได้ดังใจคิด
จึงได้มีชีวิตที่ชอกช้ำ
อนาคตสดใสหรือมืดดำ
ใครจะทำความฝันให้เป็นจริง

อยากจะมีชีวิตธรรมดา
อยากจะแก้ปัญหาสรรพสิ่ง
อยากฝึกฝนเป็นคนดี มีความจริง
อยากพบสิ่งมีค่า มาบรรเทา

เมื่อกฎหมายการศึกษา มากำหนด
จึงลืมโศก สลด หมดความเหงา
การศึกษาพิเศษ ช่วยบรรเทา
ชีวิตเศร้า จึงมีหวัง "อีกครั้งครา"

ป.แปด



หลังจากพวกหวานดูงานเสร็จเราก็ไปกินข้าวกัน หวานรู้สึกรักป๊ากับม๊ามากที่ หวานเกิดมากครบสามสิบสอง

ฝน: ชั้นรักพ่อกับแม่จังว่ะ ที่ทำให้ชั้นเกิดมาครบ 32 แต่ชั้นขอนม 36 ได้มั้ย

พี่ปู: เฮ้อ ไม่รู้ทำกรรมอะไรมาเน๊อะ เด็กพวกนี้ เราต้องทำบุญเยอะๆ ทำความดีเยอะๆเข้าไว้ น่าสงสาร

หวาน: ใช่ หวานก็มีกรรมนะพี่

พี่ปู: กรรมอารายของมึงฟระ

หวาน: เกิดมามีกรรม ตัวดำ เสือกสวย อิ้ววววววววววว




Create Date : 22 สิงหาคม 2551
Last Update : 22 สิงหาคม 2551 10:24:18 น.
Counter : 279 Pageviews.

30 comment
รักเป็น..พิษ by:หวาน
จริงๆแล้วกะจะเขียนเรื่องเด็กพิเศษต่อ แต่มีงานเข้านิดหน่อย คือ เมื่อวานนี้หวานไปคอนโดของก้อย เดอะแก๊งค์นัดกันไปเล่นน้ำ (ไม่ใช่ว่ายน้ำ เพราะแต่ละคน ว่ายเป็นแต่ท่าหมา ท่าแมว ท่าลิง) หวานกับก้อยตามพวกมันลงไปสระเป็นสองคนสุดท้าย ระหว่างทียืนรอลิฟท์อยู่นั้น (ข้างลิฟท์จะมีบันได)

ก้อย: แกได้ยินเสียงไรมั้ย เสียงเหมือนผู้หญิงร้องไห้อ้ะ

หวาน: ผี เหรอ แกอย่าบอกว่า ผีนะ กูกลัว

ก้อย: มึงฟังดีๆสิ เสียงผู้หญิงร้องไห้

หวานกับก้อยได้ยินเสียงผู้หญิง กรี๊ดๆ ร้องไห้ โฮๆ แงแง แล้วก็พูดว่า "พอแล้ว ปล่อยเราไปเถอะ"

ก้อย: กูว่าเสียงมาจากตรงบันไดว่ะ

แล้วหวานกับก้อยก็ไปแอบส่องดูตรงกระจก (เป็นไงเหมือนสายลับเปล่า) ภาพที่เห็นทำเอาพวกเราตกใจ ก็เป็นภาพผู้ชายคนนึง ตัวใหญ่มาก ประหนึ่งหมีควายผสมกับปลาโลมา กำลังตบตีผู้หญิงคนนึงที่นั่งซ่อนหน้าตัวเองลงกับเข่าเพื่อหลบฝ่ามือนั้น

ก้อย: ไปหวาน ลุย

หวาน: มึง เดี๋ยวก่อน นั่นมันผู้ชายตัวยังกับควายผสมกับแมมมอส แล้วนั่นก็ หมัด ตีน เข่า มึงเอ้ย โอลิมปิคก็โอลิมปิค เถอะ มึงถ้าโดนกูว่า น็อคตั้งแต่ขึ้นเวที

ก้อย: มึงจะเอาไงอ้ะ ผู้หญิงคนนั้นตายแน่นะมึง

หวาน: เอางี้ มึงโทรเรียกพวกเพื่อนเราขึ้นมาบอกมันว่าขึ้นมาด่วน ให้พวกมันมาช่วยมุง เดี๋ยวกูจะโทรตามซูเปอร์ยามเอง

สักพักนึงเดอะแก๊งค์ก็ขึ้นมา (แต่พวกเรามาพร้อมพี่ยาม 2 คนนะ) ไอบ้านั่นก็โวยวายว่า

ไอบ้า: อย่ามายุ่งเรื่องผัวเมีย พวกมึงไม่เกี่ยว เสือกไม่เข้าเรื่อง ถ้ากูเจอพวกมึง พวกมึงตายแน่

เดี่ยว:กูว่ามันเมายาเปล่ามึง นี่นะถ้ากูไม่ลืมไปแล้วว่า ผู้ชายเป็นยังไง กูต่อยมันแล้ว

ยามสองคนช่วยกันลากหมอนั่นลงไปข้างล่าง แล้วถามผู้หญิงคนนั้นว่าจะเอายังไง

she: ปล่อยเค้าไปเถอะค่ะ โต้งคงไม่ตั้งใจ โอ๋ผิดเอง โอ๋อยากกลับบ้าน เพราะโต้งเค้าขี้หึง ไม่ให้โอ๋ไปไหน ทั้งบ้านตัวเอง เพื่อน เค้ากลัวโอ๋จะมีชู้

ก้อย: ผัวเมียระเหี่ยใจ เอ่อ น้องค่ะไปล้างหน้าทำแผลที่ห้องพี่ก่อนดีมั้ย

หวาน:พี่ว่า ถ้าน้องกลับบ้าน แม่คงช้ำใจกว่าน้อง

พอไปถึงห้องน้องเค้าก็ล้างหน้าล้างตา ปรากฎว่า ปากแตก แก้มบวมฉึ่ง สภาพแบบว่า นักมวยโอลิมปิคมาก แล้วเดี่ยวก็เปิดประเด็น

เดี่ยว: น้องค๊ะ พี่ว่า ห้องก็เป็นของเรามันมาอยู่ แถมฝากรอยมือรอยตีนเป็นของขวัญนี่มันไม่เวิร์กนะค๊ะ

she: โต้งเค้ารักโอ๋ เรารักกันมาก เค้าคงโมโห เดี๋ยวเค้าใจเย็นเราก็ดีกัน รักกันเหมือนเดิม

ก้อย: น้องค่ะพี่ว่า อย่ากลับไปอีกเลยค่ะ พี่ว่าเค้าคงไม่รักเราจริงหรอก หรือว่ารักจริงพี่ก็ไม่รู้อ่ะนะ พี่รู้แต่ว่าความรักไม่ควรจะเป็นแบบนี้

she: โอ๋รักเค้า เรารักกัน

ก้อย: กระซิบกับหวานว่า "กูว่ามึงลากน้องเค้าไปคุยหน่อยซิหวาน เผื่อไรจะดีขึ้น"

หวาน: (กระซิบกลับไปว่า) ไหวมั้ยไม่รู้ว่ะ ดูหน้ามืดประหนึ่งใส่แว่นดำ 10 อันขนาดนี้

เดี่ยว: ลองดูดิแก

ก้อยกับเดี่ยวออกไปนอกห้องพวกมันบอกว่าจะไปคุยกับเจ้าของคอนโดเอาความดีความชอบ

หวาน: น้องคงรักเค้ามากเน๊อะ

she: ค่ะ เรารักกันมาก แต่เค้าโมโหร้าย ชอบทำร้ายโอ๋ แงแง

หวาน: พี่คิดว่า มันไม่คุ้มกันนะ แบบว่ามีความรักแล้วต้องร้องไห้ แล้วต้องเจ็บตัว ปากบวม หน้าบวม

she: หนูรักเค้า รักเค้า

หวาน: ถ้าพี่มีลูกพี่คงเสียใจที่เห็นลูกพี่ต้องมาเจ็บตัวจากคนที่เค้ารัก เพราะว่าพี่เป็นคนเกิดเค้ามา ให้ความรัก ความเอาใจใส่ ดูแลจนกว่าเค้าจะโต ให้การศึกษา จะพูดจะว่าต้องคิดก่อนว่า เค้าจะเสียใจมั้ย ยิ่งเค้ามีเลือดของพี่กับคนที่พี่รักด้วยแล้วนี่เราต้องยิ่งถนอม พี่คงเสียใจมากถ้าพี่เห็นลูกในสภาพที่น้องเป็นอยู่

she: โอ๋รักแม่ ถ้าแม่เห็นโอ๋ แม่คงร้องไห้

หวาน: พี่ไม่ว่าอะไรถ้าน้องจะกลับไปหาเค้า เพราะเป็นสิทธิส่วนตัว แต่พี่อยากถามน้องว่า ถ้าน้องมีลูก เลี้ยงเค้ามาแต่เล็กจนโต เราอยากเห็นเด็กคนนึงโตเป็นผู้หญิงที่มีความสุข มีการศึกษาที่ดี มีคู่ชีวิตที่ดี ใช่มั้ย

น้องคนนั้นก็ได้แต่ร้องแล้วพยักหน้าหงึกๆ ส่วนใจเค้าจะคิดยังไงหวานก็ไม่รู้แล้วแต่เค้าเพราะเป็นสิทธิส่วนตัว ความรักนี่พูดยาก เข้าใจยาก ได้แต่คิดว่า "รักเป็น....พิษ"

~ขอให้คนที่มีรักที่ดี รักษารักไว้ดีนะ~

ปอลอ: คุณผู้ชาย โปรดหยุดทำร้ายผู้หญิง เถอะน๊ะ นั่นอ้ะ เพศแม่ อ่อนแอกว่าพวกคุณมากนัก



Create Date : 21 สิงหาคม 2551
Last Update : 21 สิงหาคม 2551 10:05:51 น.
Counter : 202 Pageviews.

18 comment
ใจ..บาง..บาง by:หวาน
ช่วงนี้เป็นช่วงที่หวานเหนื่อยมากถึงมากที่สุดในชีวิต ไหนจะทำงาน ไหนจะเรียน(ใกล้จบแล้วนี่มันเหนื่อยสุดยอดเลยเน๊อะ ทั้งต้องไปดูงาน ทำวิทยานิพนธ์) เหมือนช่วงนี้โดนพายุนาร์กิสเข้า เขาทรายฮุกซ้าย มนัสฮุกขวา
สมรักษ์แทงเข่า ตามด้วยรถสิบล้อขยี้ไป-มาอีก 5 รอบ กลับบ้านไปแบบหมดสภาพ บูบู้ก็ยังจำไม่ได้นึกว่าหวานเป็นคนอื่น (ดูดิ บูบู้บ้า จำหน้านายตัวเองไม่ได้เห่าอยู่นั่นแหละ ไม่เคยเห็น ซอมบี้ รึงายฟระ)
เมื่อวานหวานโดดงานประจำไปดูงานป.โท สองที่ ทั้งกรมสุขภาพจิต และ ศูนย์การศึกษาพิเศษส่วนกลาง (แต่ละที่หินๆทั้งนั้น อยากจะบร้า ตาย วันละ 8 รอบ ) จะขอเล่าประสบการณ์ที่ไปเจอมา

กรมสุขภาพจิต
อาจารย์ของหวานเป็นนักจิตฯอยู่ที่กรมสุขภาพจิต เราเลยต้องตามไปดูงาน โดยที่หวานโชคดีได้มีโอกาสเข้าไปสัมภาษณ์และดูพฤติกรรมของพวกเค้าอยากใกล้ชิด (แบบดมซอกคอ สูดจั๊กแร้ เลยทีเดียว)

อาจารย์: หวาน กับ ฝน เธอ สองคนเข้าห้องชั้นแล้วกันนะ ส่วนคนอื่นก็แยกย้ายไปสังเกตในแต่ละห้อง ในแต่ละเคส

ระหว่างจะเดินเข้าห้องนั้น พี่ยามก็วิ่งมาบอกอาจารย์ของหวานว่า
พี่ยาม: คุณนักจิตฯ นั่นคนไข้ของคุณหรือเปล่า ผมเห็นมายืนใต้ต้นไม้ต้นนั้นเป็นชั่วโมงๆแล้ว จะให้ทำไงดีครับ

อาจารย์: ไปเชิญเค้ามาคุณยาม เอ่อ หวานกับฝน ดูนะ แล้วบอกอาจารย์ว่าเค้าเป็นอะไร

พอป้าคนนั้นเดินเข้ามาในห้อง ลักษณะอาการเค้าก้ปกติดี การแต่งกายเรียบร้อยหน้าตาสวยงาม

ป้าคนนั้น: หวัดดีค๊า คุณนักจิตฯ

อาจารย์: ได้ข่าวว่ามายืนตั้งนานแล้วเหรอค๊ะ

ป้าคนนั้น: นานแล้ว เอ่อ ดิช้าน มารอถาม นก แต่มันไม่จอดเลยซักตัว บางตัวก็บอกว่ารีบไปมีนัด บางตัวก็รีบไปหากิน บางตัวก็ไม่สนใจ

หวาน+ฝน: หันมามองหน้ากัน แล้วบอกว่าอย่าให้ป้าเค้าพูดนะ พูดทีรู้หมดว่า ป่วย

อาจารย์: แล้วคุณจะรอถามนกเค้าเรื่องอะไรหล่ะ

ป้าคนนั้น: จาถามเค้าว่า นัดวันนี้จะไปดีมั้ย รอถามนก นกก็ไม่หยุด เลยไม่รู้จะทำไง

อาจารย์: แล้วนัดกี่โมงหล่ะ

ป้าคนนั้น: 10 โมง เล้ยแล้ว

อาจารย์: วันหลังก็เข้ามาถามที่นี่ก็ได้ จะตอบให้นะ

ป้าคนนั้น: โธ่ กว่าจะได้เจอเข้ามาในห้องคุณนักจิตฯนี่ก็นาน ถามนกดีกว่า

อาจารย์: มาเถอะนะจ๊ะ ในห้องนี่นกเยอะ เดี๋ยวนกก็ตอบให้เองหละ

พอป้าคนนั้นจากไปอาจารย์ก็ถามหวานกับฝนว่า

อาจารย์: พอรู้มั้ยว่า เค้าเป็นอะไรป่วยยังไง

หวาน: หวาดระแวง แต่ได้รับการบำบัดดีแล้ว เพราะรู้เรื่อง รู้จักระงับอารมณ์ค่ะ

ฝน: ถ้าได้รับการรักษาโดยการบำบัดอีกนิดนึงก็จะเป็นปกติ แต่ยังคงมีอาการแฝงอยู่

อาจารย์: ดีมาก ไปดูอีกเคสนึงเคสนี้อาจารย์จะคอยช่วยชี้แนะเฉยๆ ให้เราสองคนคอยให้คำปรึกษา เป็นพ่อแม่ของเด็กออทิสติกที่เราต้องดูแลสภาพจิตใจเค้าก่อน เพราะเค้ารับไม่ได้เพราะเพิ่งรู้ว่าลูกเค้าเป็น โดยเฉพาะพ่อของเด็กคิดว่าลูกเป็น เด็กปัญญาเลิศ

หวาน: เคสนี่หิน พ่อแม่เด็กนี่เหนื่อยสุดๆ

ฝน: ใช่ หิน เตรียมรับมือไว้เหอะ ปัญญาเลิศ กับ ออทิสติก เส้นบางๆที่ขวางไว้

พอเข้าไปในห้องหวานก็เจอคุณพ่อแม่เด็ก

หวานกับฝน: สวัสดีค่ะ

แม่เด็ก: ยังเด็กกันจังเลยนะค๊ะ

พ่อเด็ก: พวกคุณเอาอะไรมาวัดว่าลูกผมเป็นออฯ ลูกผมเป็นเด็กฉลาดมีความจำดี ไม่สนใจคนอื่นนี่ผมว่า มันเป็นลักษณะของเด็กฉลาด

หวาน: (ขั้นแรกของการได้รู้ความจริงที่ใจเกินรับได้ คือ การปฎิเสธ)

ฝน: ไม่สบตา ไม่มีสังคม อยู่กับตัวเอง กระตุ้นตัวเอง เช่น สะบัดมือ สะบัดเท้า เด็กบางคนมีอาการสมธิสั้นร่วมอยู่ด้วย เป็นอาการร่วมอย่างหนึ่งของออฯ

หวาน:คุณพ่อ คุณแม่ต้องเข้าใจอย่างหนึ่งนะค๊ะ การที่เราจะบอกว่าใครเป็นหรือไม่เป็นนี่ คุณหมอต้องวิเคราะอย่างดีแล้ว เพราะการตัดสินนี่ต้องละเอียดมาก มีหลายฝ่าย เช่น หมอ นักจิตฯคลีนิค ฯลฯ มาร่วมกันดู

พ่อเด็ก: พวกคุณก็พูดได้เซ่ ไม่ใช่ลูกของพวกคุณเนี่ย ที่บอกว่าจะช่วย จะช่วยยังไง หึ ลูกผมไม่ได้เป็น โอเค้

หวาน: นั้นนะสิค๊ะ ขนาดไม่ใช่ลูกของดิชั้น ดิชั้นยังอยากช่วย อยากปรับพฤติกรรมให้ดีขึ้นเลย แล้วคุณหล่ะค่ะ ดิชั้นรู้ว่าคุณกำลังเครียด สับสน แต่ให้คุณรู้ไว้นึกไว้ว่า เจออาการตอนนี้ดีกว่าเจอเมื่อสาย คุณไม่ได้เดินคนเดียว มีคุณหมอ นักจิตฯ
นักกิจกรรมบำบัด นักแก้ไขการพูด ทีมของเราจะช่วยคุณเอง

หวานรู้ว่า แม่เด็กมีอาการผ่อนคลายลง เหมือนพอทำใจได้ แต่พ่อเด็กนี่สิ

พ่อเด็ก: พูดง่ายดิ พูดง่าย ไม่ใช่ลูกพวกคุณนี่

ฝน:คุณกำลังเครียด

พ่อเด็ก: คุณรู้ได้ไง

ฝน: ดูจากมือที่เกร็ง คิ้วที่ชิดกัน อาการอย่างงี้ เป็นอาการเครียด คุณต้องผ่อนคลาย หายใจเข้า-ออก ลึก

พ่อเด็ก: หึ ไม่ใช่ลูกคุณเนี่ย

หวาน: ค่ะ ขนาดไม่ใช่ลูกของดิชั้น ดิชั้นยังอยากช่วย อยากปรับพฤติกรรมให้น้องดีขึ้น คุณเป็นพ่อน้องแท้ๆจะปล่อยน้องไปหรือค๊ะ นั่นคือ ลูกของคุณ เด็กคนนั้นมีเลือดครึ่งนึงเป็นของคุณ อีกครึ่งนึงเป็นเลือดของคนที่คุณรัก คุณจะปล่อยเค้าไปเหรอค๊ะ ดิชั้นรู้ว่า คุณกำลังเครียด สับสน ดิชั้นคิดว่า ครั้งหน้าถ้าเราเจอกัน เราจะช่วยน้องร่วมกันนะค๊ะ

หวานจำได้ว่า แม่ของเด็กร้องไห้เมื่อหวานพูดจบ หวานรู้ว่ามันยากเกินจะรับได้ แต่อยากให้ค่อยๆคิด ค่อยแก้กันไป ให้รู้ไว้ว่า "คุณไม่ได้เดินคนเดียว มีพวกเราอยู่ข้างคุณ" เราจะช่วยดึงเค้ากลับมา เพียงแค่คุณมีกำลังใจเท่านั้น เพราะเด็กพวกนี้เค้าสัมผัสได้ถึง ความรัก ความห่วงใย ยิ่งคนที่เป็นพ่อเป็นแม่ย่อมมีสายใยที่แน่นหนากว่าพวกหวานมากนัก สู้ๆน๊า

ปล: คราวหน้าจะมาอัพเรื่องที่ไปดูงาน ศูนย์การศึกษาพิเศษส่วนกลางน๊า ขอไปแอบงีบก่อน



Create Date : 19 สิงหาคม 2551
Last Update : 19 สิงหาคม 2551 14:03:07 น.
Counter : 209 Pageviews.

22 comment
1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  

Phumpanit
Location :
สงขลา  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



หน้าหวาน สันดานแย่ ตอแหล แต่น่ารัก ^^
All Blog
MY VIP Friend