All Blog
สองขวบสิบเดือน
ออสการ์ใกล้จะสามขวบแล้ว

 ตั้งแต่ก่อนกลับไทยเมื่อต้นปี ออสการ์ไอบ่อยมาก โดยเฉพาะในตอนกลางคืน แม่ก็กังวล กลัวลูกเป็นอะไรที่ปอดหรือเปล่า พยายามดูว่าในห้องมีฝุ่นมั้ย ทำความสะอาด ซักผ้าปูที่นอน ดูดฝุ่น แต่ก็ไม่หาย 

พาไปหาหมอ หมอให้ยาพ่นมา ไม่รู้ว่ามันช่วยมั้ยนะ พอไปไทย ก็ไออีก แต่ว่าในห้องที่เราพักมันมีฝุ่นเยอะ มาจากแอร์ด้วย ก็พาไปหาหมออีก หมอก็ตรวจภายนอกน่ะนะ  เค้าก็บอกว่าปอดไม่เป็นไร กลับมาอังกฤษก็เป็นอีกพักนึงนะ ไม่สบายบ่อยด้วย แม่ก็ทาวิคที่คอ ใต้ฝ่าเท้า ที่หลัง ก็ดีขึ้นนะ ไม่ไออีก แต่เมื่ออาทิตย์ก่อนออสการ์ไม่สบายแล้วหายใจแบบเหนื่อยช้าๆ มีเสียงด้วย แด๊ดพาไปหาหมอ ปรากฏว่าต้องไป รพ อยู่ รพ หนึ่งคืน ไปกะแด๊ด แด๊ดบอกว่าหมอเค้าก็ให้ inhaler  และก็ยา เช้ามาก็กลับบ้าน 

แม่ไม่คิดว่าลูกต้องไป รพ แต่ก็แปลกใจอยู่ว่าวันนั้นเราออกไปเดินนอกบ้าน ออสการ์ก็ไม่ค่อยอยากเดิน แม่พาไปปลูกดอกไม้ ออสการ์ก็นั่งลงบนดินเลย ไม่มีแรง บอกแม่ว่าเหนื่อย ให้แม่อุ้ม ตอนนั้นแม่ก็คิดว่าลูกคงงี่เง่า เพราะไม่สบาย ก็โทษตัวเองว่าทำไมนะ เราไม่คิดเลยว่าทำไมลูกพูดแบบนั้น ต่อไปเวลาลูกบอกอะไรหรือเค้าเหนื่อยก็ต้องสังเกตุ แม่กังวลจังว่าออสการืจะเป้นคนที่เหนื่อยง่ายแล้วต้องใช้ยาพ่นนี่ไปตลอดเหมือนเพื่อนแม่

 แม่ไม่อยากให้ลูกต้องเป็นอะไรเลย อยากให้แข็งแรง วิ่งเล่นเก่งๆ อย่างวันนี้ออสการ์ก็ชอบวิ่งรอบสนามบ้าน บอกให้แด๊ดนับหนึ่ง แล้วก็เริ่มวิ่ง จนเหนื่อย แล้วก็ไอ จนอ้วกมานิดนึง แม่ต้องพ่นยาให้ วันนี้จึงทำให้แม่กังวลว่าลูกแม่จะเป็นอะไรที่ปอดมั้ย หมอที่นี่ก็ตรวจไม่ค่อยดี ที่นี่เราจะไป รพ เองเลยก็ไม่ได้ ต้องให้หมอส่งเราไป กลับไทยครั้งหน้าแม่จะพาไปตรวจให้ละเอียดเลย

ช่วงวัยนี้ของออสการ์เป็นวัยที่มีความเห็นเป็นของตัวเอง ฉะนั้นจะบอกให้ทำไร หรือไม่ให้ทำไร จึงค่อนข้างยาก ต้องพูดหลายครั้ง หรือจนสุดท้ายต้องขึ้นเสียงดัง เหนื่อยใจเวลาลูกไม่ฟัง

อย่างที่รู้ ออสการ์พูดเก่งมาก พูดมาก ไม่หยุดให้แด๊ดกะแม่พูดเลย ต้องคอยเตือนตลอด
เรื่องหนังสือ ตัวเลข อย่าง A-Z  อ่านได้ แล้วรู้ทั้งตัวเล็กตัวใหญ่ อ่านได้มานานแล้วนะ จำไม่ได้ว่าเมื่อไหร่  ตัวเลขก็นับหนึ่งถึงสิบทั้งไทยและอังกฤษได้ แต่ว่าอังกฤษไปไกลกว่า เริ่มได้ถึงยี่สิบแล้ว ส่วนภาษาไทยจำได้บางตัว ตอนนี้พยายามสอนอยู่ บางครั้งอึ้งกะลูกนะ เพราะคิดว่าที่สอนๆน่ะลูกอาจจำไม่ได้ แต่อย่าดูถูกเด็กนะ เค้าหัวดี วันก่อนออกไปข้างนอก แล้วออสการ์เจอโซ่ ออสการ์บอกแม่ว่า ซ โซ่ แล้วก็ชี้ให้แม่ดูต้นไม้ บอกว่า นั่นน่ะ ฌ เฌอ เออเฮ้ย แม่มันเลยรู้สึก เออเด็กวัยนี้เราใส่ๆไปเถอะเค้าจำได้ อย่าดูถูกเค้านะ

แล้วสะกดชื่อตัวเอง oscar ได้ เขียนอักษรได้บางตัว เขียนเอง แม่ไม่ได้หัด อย่างตัว O I A  คือเขียนได้โดยความบังเอิญที่เวลาออสการ์ขีดๆเขียนๆไปเรื่อย เพราะเรื่องเขียนเนี่ย ไม่ค่อยอยากให้แม่สอน อยากเขียนเล่นเองมากกว่า แม่ก็ปวดหัวเวลาสอนแล้วไม่ได้ดังใจเหมือนกัน เลยยังไม่สอน

แคร์ความรู้สึกคนอื่นนะ อย่างเห็นเวลาแม่หน้าตาบึ้ง ก็ถามแม่ว่า Are u sad ?บางครั้งก็ถามว่า Are u happy?

หลายเรื่องออกสาร์ก็ดีหรอกนะ แต่เรื่องห้องน้ำนี่ ยังไม่เอาเลย ทำได้สามวันโดยแม่จับตาดู แต่แล้วก็เอาอีก หลบมุมเข้าห้องอื่นบ้าง แอบไปเรื่อย เพื่ออึ ไม่ยอมบอกแม่ว่าเข้าห้องน้ำ ทั้งๆที่รู้แล้วนะ ปวดหัวๆ 





Create Date : 05 พฤษภาคม 2556
Last Update : 5 พฤษภาคม 2556 2:39:43 น.
Counter : 244 Pageviews.

0 comment
เจ้าแสบใหญ่
 ณ ตอนนี้เจ้าออสการ์ของแม่ก็สองขวบสองเดือน
ไม่เขียนบล๊อคไว้ให้ ไม่ได้แล้ว เดี๋ยวแม่ลืมเรื่องดีๆที่ออสการ์ทำให้แม่กะแด๊ดประทับใจ
เมื่อวาน ครอบครัวเราไปเที่ยวที่ blickling hall มา ไปเดินเล่นได้ไม่นานก็ต้องกลับเพราะฝนตกบ่อยมาก ระหว่างทางขากลับเจ้าแองกัสก็เริ่มที่จะเบื่อแล้ว ก็ร้องงอแง ออสการ์เห็นน้องร้อง ออสการ์เอื้อมมือไปแตะน้องแล้วพูดว่า dont worry dont cry แม่เห็นแล้วน้ำตาจะไหล และก็เป็นปลื้มหนูมาก แด๊ดก็ยิ้มแก้มปริ สักพักก็ได้ยินหนูร้องเพลงให้น้องฟัง น้องก็เงียบไปสักพัก แล้วก็ร้องอีก แต่หนูก็ยังคงพูดกะน้องและหันมาทางน้องอยู่แบบนั้น แล้วก็ร้องเพลงให้แม่กะแด๊ดฟังด้วย เพลงใหม่ของหนู five little monkey จำได้มั้ยเพลงแรกที่หนูร้องคือเพลงอะไร twinkle little star งัย เป็นเพลงโปรดของหนูเลย และก็อีกหลายๆเพลง มีทั้งที่แด๊ดสอนแล้วก็เอามาจากยูทูป 
อ้อ แล้วมีอยู่วันนึงนะ แด๊ดกำลังเล่าให้แม่ฟังว่าเค้า sad ที่เพื่อนเค้าเป้นมะเร็ง พอหนูได้ยิน หนูก็บอกแด๊ดว่า dont cry daddy โอ๊ย ทำแด๊ดน้ำตาซึมก็เพราะลูกนี่แหละ 
เวลาที่ออสการ์รู้ว่าออสการ์ไม่ฟังแม่ แล้วแม่ก็โมโห ออสการ์ก็จะเข้ามากอดแม่แล้วบอกว่า I am sorry บางทีออสการ์ก็บอกความรู้สึกของออสการ์ว่า I am sad แล้วก็เข้ามากอดแด๊ดหรือแม่ 
ไม่รู้ซิ ยังมีอีกหลายสิ่งหลายอย่างที่ลูกทำ แม่กะแด๊ดคาดไม่ถึง แต่ภูมิใจในตัวลูกสุดๆ เจ้าคือดาวดวงน้อยของแม่กะแด๊ดจริงๆลูก



Create Date : 03 พฤศจิกายน 2555
Last Update : 3 พฤศจิกายน 2555 3:06:21 น.
Counter : 526 Pageviews.

1 comment
ออสการ์ครบสองขวบ
เจ้าออสการ์น้อย

วันนี้หนูครบสองขวบแล้วนะลูก เวลาช่างผ่านไปเร็วจัง บางครั้งแม่ก็ลืมไปแล้วว่าลูกแม่เริ่มเดินได้ พูดได้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน

สองขวบของออสการ์ ออสการ์พูดเก่งมาก พูดไม่หยุด และชอบทักทายผู้คน ชอบคุยกะคนที่ไม่รู้จักด้วย อย่างเวลาเราพาออสการ์ไปเที่ยว เดินผ่านใครก็พูด ฮัลโหลๆ เจอเด็กก็เข้าไปหาเค้า เอาของเล่นให้เค้า เจอผู้ใหญ่ก็คุยกะเค้า ชี้ให้เค้าดูนั่นนี่ บางทีแม่ก็อายนะลูก เพราะบางทีแม่บอกว่าออสการ์เราไปได้แล้ว ออสการ์ก็ไม่ฟังแม่เลย ยังอยากคุยกะเค้าอ่ะ แล้วบางทีถ้าเจอคนที่เค้าไม่เล่นกะเด็กอ่ะ แม่ยิ่งอยากลากออสการ์ออกมาเลยรู้มั้ยเนี่ย

ฝรั่งเค้าให้คำนิยามกับเด็กสองขวบว่า terrible two ยกตัวอย่างอาการนอนกลิ้ง ร้อง เอาแต่ใจ แม่ก็กลัวๆว่าออสการ์จะเป็นเหมือนกันนะ ก็มีบ้าง อย่างเวลาที่เราบอกว่าไปเหอะ แล้วออสการ์ยังไม่อยากไป ไม่อยากกลับ ออสการ์ก็จะนั่งลง แม่ฉุดก็ไม่ไป แม่ก็ปล่อยให้อยู่ตรงนั้นแหละ แล้วบอกบ๊ายบาย แล้วเดินหนี สักพักก็ยืนขึ้นแล้วก็เดินมาเอง

เรื่องกิน อืมมม เป็นสิ่งที่แม่ผิดหวังในตัวออสการ์มาก นับวันยิ่งไม่อยากกินอาหารหลัก ชอบ snack ชอบเค้ก ชอบช๊อคโกแล๊ต (ซึ่งแม่ให้กินไม่บ่อย แต่สังเกตว่าถ้าถามว่ากินมั้ย นี่รีบตอบเลยว่า yes )แล้วก็ผลไม้ โดยเฉพาะ องุ่น แตงโม สับปะรด อย่างสับปะรดนี่ พอแม่เห็นลูกชอบ แม่ก็เลยจัดการทำเป็นเมนูผัดเปรี้ยวหวานใส่สับปะรดด้วย ผลคือกินข้าวได้ แต่ก็ได้ไม่มากเท่าที่แม่คาดหวัง ไม่เคยกินหมดชามที่แม่ตักข้าวให้เลย เท่าที่ประมาณนะคิดว่าไม่เกินเจ็ดคำได้ ตอนนี้น้ำหนักสิบโล แม่จะบ้าตาย เครียด แต่ช่วงหลังๆนี่ปล่อยวางมากแล้ว เพราะจากที่ได้ฟังมาหรืออ่านมา ก็เห็นเด็กช่วงๆนี้กินข้าวได้น้อย ก็เลยเอาวะ กินน้อยนิ๊ดดก็ดีกว่าไม่กินเลย แต่สงสัยนะว่ากินแค่เนี๊ย เอาพลังงานมาจากไหนมากมาย พูดได้ทั้งวันเลย

ออสการ์ชอบร้องเพลง ชอบเต้น ร้องเพลง twinkle little star ได้จบเพลงอ่ะ ชอบเพลงนี้มากก ร้องได้บ่อย ตอนนี้ก็จะมีเพลงอื่นๆเข้ามา แต่ยังร้องไม่จบเพลง

ออสการ์พูดไทยได้บางคำ ก็สำเนียงอังกฤษนะ แต่เข้าใจได้เยอะ นับเลขหนึ่งถึงสิบได้ ชอบพูดตามแม่ เข้าทางแม่เลย แม่ก็จะค่อยๆสอนออสการ์ไป จนแด๊ดบอกว่าออสการ์ล้ำหน้าแด๊ดแล้วนะตอนนี้ เพราะแด๊ดก็หัดเรียน ก-ฮ อยู่ แต่ออสการ์ยังไม่เรียนรู้เรื่องอักษรมากนัก แม่ก็แค่เปิดให้ดู อ่านให้ฟัง ไม่ยัดเยียด ทุกอย่างเอาเท่าที่ลูกอยากรับใส่หัวแค่นั้น เดินสายกลาง ไม่มากไปน้อยไป เพราะเราคิดว่าให้ออสการ์ได้ใช้สมองในการจินตนาการอะไรของเค้าให้มากๆดีกว่ายัดเยียดเค้าในเรื่องแบบนี้เกินไป ตอนนี้ออสการ์ก็จินตนาการอะไรของเค้าไปเรื่อย อย่างบางทีก็เอากระถางต้นไม้มาครอบหัวแล้วบอกว่าเนี่ย หมวกกันน๊อคเค้านะ บางทีแค่แกนทิชชูเค้าก็เอาเป่า เอาฝักบัวมาเป่าเป็นแตรบ้าง ออกไปเล่นข้างนอกก็สังเกตุผีเสื้อ เต่าทอง แมงมุม ผึ้ง หอย อะไรของเค้าเรื่อยไป

ออสการ์ชอบเครื่องบินกับรถแข่ง เวลาเครื่องบินบินผ่านบ้านก็จะแหงนมอง ชอบมาก อ้อ แต่มีเรื่องขำๆคือ วันนึงออสการ์คงเห็นว่าเครื่องบินมันผ่านบ่อยแล้วทุกครั้งมันก็เสียงดัง วันนั้นออสการ์แหงนมองมันแล้วพูดว่า airplane stop stop noisy ฮะๆๆๆ

การที่ลูกเป็นเด็กร่าเริง อีคิวดี ก็เป็นสิ่งที่แม่ภูมิใจที่สุดแล้ว แม่ภูมิใจออสการ์มากๆ



Create Date : 21 มิถุนายน 2555
Last Update : 21 มิถุนายน 2555 3:18:30 น.
Counter : 590 Pageviews.

0 comment
First snow for Oscar!

ปีนี้แม่คิดว่าแม่จะไม่ได้เห็นหิมะซะแล้ว แต่แล้วมันก็มาจนได้ วันที่ 5 กพ วันแรกของหิมะในปีนี้ ตกเยอะเหมือนกัน ตกตั้งแต่กลางคืน พอตื่นเช้ามาก็ขาวโพลน อยากรู้จังว่าถ้าออสการ์เห็นแล้วจะตื่นเต้นมั้ย
เช้า พาออสการ์ลงมาข้างล่าง พอออสการ์เห็น ออสการ์ทำเสียง ฮู้ว! มองไปทางไหนก็ขาวไปหมด แม่บอกว่าจะพาออกข้างนอกแต่ต้องกินข้าวก่อน พอกินข้าวเสร็จ ออสการ์ก็หยิบรองเท้าไปให้แด๊ดใส่ให้ตอนไหน แม่ก็ไม่รู้ ดูท่าอยากออกมากเลย แม่เลยพาออกไป ตื่นตาตื่นใจใหญ่เลยกับหิมะครั้งแรก ปีที่แล้วออสการ์ยังนอนอยู่เลย ยังไม่รู้เรื่อง ตอนนั้นหิมะก็ตกหนักเหมือนกัน แต่ปีนี้หนูเดินได้แล้ว ได้จับหิมะแล้วลูก



ลูกน้อยของแม่ มีความสุขที่ได้เห็นสิ่งแปลกใหม่ซินะ



ต่อไปคงจะไม่ได้เห็นแล้ว เพราะเราจะย้ายไปไทยแล้ว เจ้าแองกัสคงไม่ได้เล่นกับหิมะเหมือนพี่ออสการ์แล้วหละ



Create Date : 06 กุมภาพันธ์ 2555
Last Update : 6 กุมภาพันธ์ 2555 3:55:45 น.
Counter : 292 Pageviews.

0 comment
ขวบครึ่งแล้วเจ้าตัวแสบของแม่ ซนสุดยอด
เจ้าออสการ์

นานมากแล้วที่แม่ไม่ได้เขียนบันทึกให้ออสการ์เลย วันเนี้ยมีเรื่องมากมายที่อยากเล่านะ ตั้งแต่หนูเดินได้นี่ แม่เหมือนลืมไปเลยว่าลูกแม่เพิ่งจะตัวน้อยๆ เพิ่งคลาน เพิ่งคว่ำไปไม่นานนี่เอง แต่แป๊บๆก็มาเดินได้แล้ว เดินไวซะด้วย บรอนบอกว่าเวลาพาออกสาร์ไปข้างนอก เค้าคิดว่าออสการ์อายุมากกว่าที่หนูเป็นอยู่ เพราะหนูเดินคล่องและไว แต่พอบอกเค้าว่าอายุแค่นี้เค้าก็ว่าเก่งจังเลย แต่แม่รู้สึกเฉยๆเพราะเด็กไทยก็เดินกันคล่องไม่เห็นค่อยล้มเลย อาจเป็นเพราะตัวไม่อ้วนด้วยแหละ (ออสการ์ลูกครึ่งแต่ว่าตัวเล็กอย่างเด็กไทยเลย)

หนูพูดได้หลายคำแล้ว แล้วก็เข้าใจที่แม่กับแด๊ดบอก คำแรกของออสการ์คืออะไรรู้มั้ย ไม่ใช่คำว่า แด๊ด หรือ แม่ แต่มันคือคำว่า car เป็นคำแรกที่พูดได้ เพราะเวลาแด๊ดอุ้มออสการ์ลงมาจากข้างบน ออสการ์จะมองออกไปนอกหน้าต่างจะเห็นรถที่วิ่งอยู่บนถนนแด๊ดก็สอนให้พูด ก็พูดทุกครั้ง ทุกวัน จะเห็นว่าออสการ์เข้าใจภาษาอังกฤษมากกว่าภาษาไทย และตอนนี้ออสการ์ยังพูดไทยได้ไม่กี่คำ คำไทยคำแรกที่ออสการ์พูดและรู้ว่ามันคืออะไร คือคำว่า ป่ะ (ภาษาพูดของคำว่า ไป) เพราะแม่พูดบ่อยๆเวลาจะพาออสการ์ไปไหน และออสการ์ก็จะพูด ป่ะ แล้วก็เดินนำหน้าแม่ไป
ส่วนที่แปลกใจแม่มากคือ วันนึงแม่นั่งพับผ้า ออสการ์เดินเข้ามาจะเล่นผ้า แม่บอกว่า แม่พับผ้าอยู่นะ พับผ้า รู้มั้ย พอออสการ์ฟังออสการ์ก็พูด ผับพ้า ผับพ้า แม่ขำมากเพราะออสการ์พูดสำเนียงอังกฤษ แล้วก็ติดคำนี้มาตลอด เวลาแม่บอกให้พูดก็จะพูด หรือเวลาแม่ให้พูดโทรศัพท์กับยาย ออสการ์ก็จะพูด ผับพ้า แต่เวลาแม่บอกให้เรียกแม่ ออสการ์กลับไม่พูด แต่ออสการ์รู้ว่าหมายถึงอะไร
นอกจากนั้นออสการ์ก็พูดชื่อผลไม้ต่างๆเช่น แอปเปิ้ล แพร์ กีวี ชื่อสัตว์ต่างๆ เช่น dog fish duck bird ส่วนคำไหนที่พูดไม่ได้ แต่ก็รู้ว่าคืออะไร บางทีออสการ์หยิบหนังสือมาให้แม่อ่านให้ฟัง แม่ก็จะถามว่าอะไรอยู่ตรงไหน ออสการ์ก็ชี้ถูก แม่ก็เปิดยูทูปให้ออสการ์ดู พวกการออกเสียง A ถึง Z พวกเพลงสำหรับเด็กๆ แต่เพลง ก.ไก่ เปิดให้ฟังก็ฟังได้ครึ่งเพลงก็ไม่อยากฟังแล้ว หรือเป็นเพราะว่ามันยาวมันเยอะไป

สิ่งที่ออสการ์ทำให้แม่ยิ้มคือเวลาออสการ์จะให้ของใคร หรือจะรับของจากใคร ออสการ์จะพูดคำว่า Ta (คำย่อของคำว่า Thanks) เสมอ บรอนสอนคำนี้กับออสการ์จนจำได้ ตอนแรกแม่ก็คิดว่าออสการ์จะแค่พูดกับคนในบ้านเท่านั้น แต่มีวันนึงเราไปช้อปปิ้งกันในเมือง แม่เข็นออสการ์ ออสการ์เล่นปากกาอยู่แล้วทำตก พอดีว่าเราอยู่กันในลิฟท์ แม่ไม่สามารถหยิบให้ออสการ์ได้เพราะติดรถเข็น ผู้หญิงข้างๆแม่เค้าหยิบให้ออสการ์ ออสการ์ก็พูด " Ta " (สำเนียงอังกฤษซะด้วยนะ) หนูคงไม่รู้หรอกว่า หนูทำให้แม่ภูมิใจน่ะ เพราะตัวแค่เนี้ย หนูรู้จักขอบคุณคน เวลาเค้าให้อะไรหนู หรือหยิบของให้หนู
ออสการ์เป็นเด็กเฟรนลี่มากในความรู้สึกของแม่ รอยยิ้มของหนู และคำพูดทักทาย ในเวลาที่หนูไม่อายนะ ทุกๆเช้าแด๊ดจะไปรับออสการ์ที่ห้องนอนและจะพูด Hi กับออสการ์เสมอ จนทุกวันนี้ออสการ์รู้และจำได้ เวลาเจอใครก็จะพูด Hi ya พร้อมกับยกมือโบก แต่นี่แม่ก็สอนให้พูด หวัดดี ออสการ์ไม่ยอมพูดสักทีเลยลูก คงต้องบอกกันบ่อยๆ แม่คิดว่าออสการ์ทำได้ ออสการ์เคยทำ แต่แค่อายๆเท่านั้น

ตอนนี้ออสการ์เริ่มซนแล้ว เริ่มปีนป่าย โซฟา เก้าอี้ ตะกายเอาของ ตะกาย cot bed ตกลงมาหัวโขกข้างฝา หล่นลงมาพร้อมกับผ้านวม เล่นของที่ไม่ใช่ของเล่น และเริ่มมีความคิดเห็นเป็นของตัวเอง เวลาแม่กับแด๊ดบอกให้ทำไร บางทีออสการ์ไม่เชื่อและจะบอกว่า no no เริ่มสู้รบกับแม่เรื่องเปลี่ยนแนปปี้ เรื่องแต่งตัว เรื่องอาบน้ำ เรียกไม่อยากมา คำแรกไม่มา สองคำไม่มา สาม แม่ลากเลย แล้วยังทำตัวเรื้อยๆไม่อยากไป ชอบเล่นโน๊ทบุ๊คแม่ ชอบเข้าไปห้องทำงานแด๊ด ชอบเล่นที่ดูดฝุ่น ชอบหยิบของเล็กๆพวกขี้ผง ขี้ฝุ่น แล้วเอามาให้คนอื่น เวลาแม่เผลอชอบกินกระดาษ (แต่เวลาแม่ให้กินข้าวไม่กินนะ)
บางครั้งแกล้งน้องบ้าง น้องนอนเล่นบนเก้าอี้เด้งๆ พี่ออสการ์ก็เทกระจาดน้องซะ บางทีก็ขย่มเก้าอี้แรงๆให้น้องเด้งๆ เอาเก้าอี้มาพาดหน้าน้องบ้าง เอาผ้ามาปิดหน้าน้องบ้าง บีบจมูกน้องบ้าง
แต่ก็เป็นบางครั้ง ส่วนใหญ่เจ้าออสการ์จะรักน้อง หอมน้อง เอาของเล่นมาให้น้องเล่น ทำให้น้องขำบ้างก็มี บางครั้งแม่แอบดู ก็เห็นออสการ์กำลังเอาของเล่นให้น้อง น้องก็มองพี่เล่น น่ารักดี

เวลากินข้าวของออสการ์ คือ เวลาปวดหัวของแม่กะแด๊ด เพราะลูกช่างไม่อยากกินอาหารหลักเลย จะกินแต่ผลไม้ โยเกิร์ต ชอคโกแลตนี่ชอบมาก พอเข้าปาก มีการร้อง อืมมม บางทีถ้าให้กินอะไรที่ชอบพอเอาเข้าปากจะพยักหน้า หมายถึงว่า อืมอร่อยใช้ได้ แต่ถ้าไม่ชอบ ไม่กิน ก็เอามือปัด ปิดปาก บางทีเข้าไปหนึ่งช้อนก็อมเลย อมอยู่แบบนั้น แล้วแม่ให้กินอย่างอื่นตามก็ไม่กิน เพราะรู้ว่าถ้ากินอย่างอื่นก็ต้องกินไอ้ของเดิมเข้าไปด้วย โอยไม่รู้จะจัดการยังงัย น้ำหนักก็คงที่ 10 กิโลมาตั้งแต่ตอนสิบเดือนกว่าๆ แม่ก็กังวลมาก แต่ดูลูกก็แข็งแรง เป็นเด็กแอคทีฟตลอดเวลา แต่แม่ก็ให้วิตามินเสริมไปด้วย คนเป็นแม่ก็อยากเห็นลูกมีเนื่อมีหนังกะเค้าบ้าง แต่บางทีก็ต้องทำใจเพราะลูกไม่กิน
บางครั้งทำกับข้าวสองอย่างเลย โอเคไม่ชอบอันแรก เรามีเมนูสอง จบเมนูสองแล้วยังไม่ชอบก็ โยเกิร์ต ผลไม้ เค้ก ไปเรื่อยเปื่อย ขอให้ลูกได้กินอะไรก็ได้ บางทีคิดว่าลูกคงไม่ชอบกินข้าว ก็ทำอาหารฝรั่งให้บ้างก็ยังไม่เห็นว่าจะชอบอะไรมากมาย บางครั้งทำให้กินก็กินนะ พอครั้งสองทำแบบเดิมให้ ไม่กินซะงั้น เปลี่ยนเมนูบ่อยๆลูกก็ยังไม่สนอง
บางครั้งถึงกับต้องมีตัวช่วย แด๊ดจะล่อด้วยของ เช่น ผลไม้ ของเล่นแสร้งว่าจะให้ออสการ์ ออสการ์ก็กำลังจะรับ ปากออสการ์ก็จะอ้า แม่ก็ป้อนข้าวเข้าปากลูก แด๊ดก็จะเอาของกลับ ไม่ให้ออสการ์ อ้าวต่อคำสอง แด๊ดทำแบบเดิมอีก เออก็ได้หลายคำอยู่นะ ล่อไป แม่ก็ขำไป เพราะตลกที่ออสการ์อ้าปากกินข้าวได้ ถ้าเราทำแบบนั้น แต่ถ้าไม่มีไรมาล่อ ปากไม่อ้า ตลกดี


วันนี้ตื่นเช้ามาก พอลงมาข้างล่าง นอนเล่นไปเล่นมา หลับซะเลย


เจ้าจ้อยของแม่


ซนๆๆ


แกล้งน้อง


รักน้อง



Create Date : 18 ธันวาคม 2554
Last Update : 19 มกราคม 2555 18:43:54 น.
Counter : 353 Pageviews.

0 comment
1  2  3  4  5  6  7  8  9  

rabbit@norwich
Location :
norwich  United Kingdom

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 9 คน [?]



ยินดีที่ได้รู้จักทุกๆคนนะคะ ชื่อต่ายค่ะ เขียนบล๊อคขึ้นมาเพื่ออยากเขียน อยากเล่าเรื่องราวต่างๆรวมทั้งเรื่องของลูกๆ ครอบครัวของเราเป็นครอบครัวเล็กๆ มีความสุขตามอัตถภาพ ใช้ชีวิตอยู่ ณ ต่างแดน มีเหงาบ้าง คิดถึงเมืองไทยบ้าง แต่ก็พยายามทำทุกวันให้มีความสุข เราวางแพลนไว้ว่าวันนึงถ้าเราพร้อม เราจะกลับไปปักหลักปักฐานที่เมืองไทย มีบ้านที่อบอุ่น ได้เจอแสงแดด ลูกๆได้ลงเล่นน้ำทะเล ได้กินอะไรที่อยากกิน....
New Comments