me:ผู้หญิงของตำนาน
South Korea 2 : Mt. Soraksan National Park+Chuncheon’s Myeong-dong Street

25 Dec 2008
X'Mas


ตื่นประมาณ 7 โมง ลงมาถามที่เคาท์เตอร์ถึงทางที่จะไปซอรัคซาน

เดินออกมาจากโมเตล เก็บบรรยากาศโดยรอบเหมือนเดิม
หิมะโดนกรุยไว้ข้างทางหมดแล้ว (หรือเมื่อคืนหิมะจะตก?) ทำให้มันมีสีออกจากดำ ๆ สกปรกไปนิด


เก็บภาพโมเต็ลไว้เป็นหลักฐาน ชื่อ prince motel


นั่งรถบัสสาย 7 เพื่อนไปอุทยาน ผ่านทะเล พระอาทิตย์กำลังขึ้น



นั่งรถไปก็พะวงหน้า-หลัง ว่าถึงรึยังว๊า -_-" เป็นประสบการณ์ที่ตื่นเต้นโคด เช้าก็เช้า ง่วงก็ง่วง แต่หลับไม่ได้ กลัวหลง O_o

ใช้เวลาเกือบ ๆ ชั่วโมงก็มาถึงจนได้ รถจอดข้างหน้าทางเข้าเลย ตามแพลนวางไว้ว่าจะขึ้นกระเช้าไปที่ยอดเขาเลย แต่มีป้ายปะไว้ตรงที่ซื้อตั๋วว่าเนื่องจากลมแรงทำให้กระเช้าหยุดทำการ แอบเซ็งนิดนึง แต่ก็โออะ เห็นหิมะแล้วมีความสุข เดินลุยหิมะขึ้นไปก้ได้วะ แต่ได้ข่าวว่า ระยะทางขึ้นมันประมาณ 3 กิโล แล้วแบบไม่ใช่ทางราบอะ เป็นทางขึ้นเขา

ซื้อบัตรเข้าไปปุ๊บ ก็เจอร้านขายของที่ระลึก เข้าไปหลบลม(โคด)หนาว ซื้อโปสการ์ด จัดการเขียนส่ง ใช้เวลาประมาณครึ่งชั่วโมงแน่ะ

เดินเข้าไป เห็นแผนที่


แล้วก็สัญลักษณ์ของที่นี่ มาถึงต้องถ่ายเพื่อให้ได้รู้ว่ามาแล้ว คือหมีนั่นเอง อิๆ



ราว ๆ 10 โมง เดินผ่านร้านขายอาหาร ก็เลยแวะกินกันก่อน เพราะดู ๆ แล้วหนทางข้างหน้าอีกยาวไกล และไม่รู้ว่าจะหิ้วท้องไปทำไม

เมนู แปะอยู่ข้างฝา


สั่งคนละชาม บนเรียกว่าบิบิมบัพ ส่วนล่างไม่รู้เนื่องจากเพื่อนสั่งไม่ใช่เราสั่ง 555 น่าจะประมาณราเมง แหละ


อิ่มแล้วจึงมุ่งหน้าไปยังเป้าหมายแรกคือวัดที่อยู่ในอุทยานแห่งนี้ ชื่อว่าวัดชินอึนซา



หลังคาวัด


ศาลา


จริง ๆ แล้วจะมีเครื่องมืออันนึงทีแรกนึกว่าไม้เท้า แต่เพิ่งเก็ตว่าสำหรับนักปีนเขาที่ปกคลุมด้วยหิมะ จะเอาไว้วัดว่าหิมะสูงเท่าไหร่ สามารถเดินได้รึเปล่า ก็ได้แต่มองตาละห้อยเนื่องจากไม่มี และไม่ได้เก็บรูปมา

แต่ตามตำราท่านว่าตนเป็นที่พึ่งแห่งตน เราเลยทำการวัดความสูงของหิมะโดยการย่ำซะนั่นแล 555



เดินเก็บภาพไปเรื่อย ๆ ไม่เหนื่อยไม่ร้อน เพราะหนาวโคด ดูทีวีก่อนออกมา พยากรณ์บอกว่าประมาณ - 7 คับท่าน หุ ๆ ๆ


ยายคนนี้มุ่งมั่นมาก หอบข้าวของมาขายระหว่างทางเดิน




ภูเขาที่เหมือนหน้าผาหิน ที่เห็นอยู่ไกล ๆ นั่นแหละ คือที่หมาย เรียกว่า Ulsanbawi Rock จากการศึกษาข้อมูล เขาว่ากันว่าเหมือน Ayers Rockของออสเตรเลีย ... จะไปถึงมั๊ยน้อ แต่ใจยังสู้อยู่นะ
















อีกเพียงแค่ 1 กิโลเท่านั้นจะถึงจุดหมายที่ตั้งไว้


ทางยังเดินได้ ชิว ๆ






แต่ทว่ายิ่งเดิน มันยิ่งชันโคด ๆ และเป็นทางหิมะ ลื่นอะ ทางบางทางขึ้นได้ แต่พอจะลง ลงไม่ได้ ขึ้นง่ายลงยาก -_-" สรุปคือไปไม่ถึง ตัดสินใจถอยหลังดีกว่า เพราะรองเท้าไม่เอื้อสำหรับปีน T_T เสียดาย


ถ้าเอะใจซักนิด ต้น ๆ ทางจะมีเหมือนอุปกรณ์สำหรับสวมรองเท้าขายหรือเช่านี่ล่ะ ทำให้พื้นมันแหลม ๆ แล้วสามารถเดินหิมะได้แบบถึงไหนถึงกันไม่ว่าจะชันแค่ไหน


ก็เลยต้องเดินกลับ






ร้านอาหารที่ฝากท้องไว้เมื่อเช้า


เดินไปยังที่ลงรถเมื่อเช้า รอรถกลับ รถมา 3 โมงพอดี


กลับไปเอากระเป๋าที่โมเตล ถามถึงทางไป intercity bus terminal พนักงานโมเตลบอกว่าให้โบกแท็กซี่ลูกเดียว ไม่เชื่ออะ ก็เลยเดินไปที่ป้ายรถเมล์ถามคนแถวนั้น เค้าเลยบอกสายรถเมล์ให้

ถึงท่ารถก็นั่งรถทัวร์ไปยังชุนชอน ใช้เวลาประมาณ 2-3 ชั่วโมง รถไปจอดที่ห้าง e-mart จด ๆ จ้อง ๆ อยู่นานว่าจะเอายังไงดีหว่า ทีแรกนึกว่าแถวท่ารถจะมีโมเตล แต่กลับไม่มี ก็เลยคิดว่างั้นไปที่นอนแถวสถานีรถไฟนัมชุนชอน (เหตุผลเพราะว่าวันรุ่งขึ้นจะต้องขึ้นรถไฟเพื่อไปเกาะนามิ) เลยเข้าไปถามทางในห้าง เค้าบอกให้โบกแท๊กซี่ไปเลยประมาณ 15 นาทีถึง

เดินออกมาจากห้าง ซึ่งอากาศภายนอกนี่ทำร้ายจิตใจกันเหลือเกิน -_-" หนาวโคด

เดินไปที่จอดแท๊กซี่ สื่อสารกันอยู่ซักพัก ยังไม่เข้าใจ พี่คนขับเลยดึงมือถือออกมาให้เรากดภาษาอังกฤษ แล้วเค้าทำการแปลเป็นภาษาเกาหลี กว่าจะเข้าใจกันเสียเวลาไปนานโข เรียกได้ว่าเกือบถอดใจ พอรู้ถึงจุดหมายที่เราต้องการ พี่เค้าก็ประมาณว่า แค่พูด ปู๊น ๆ ฉึ่กฉั่ก ๆ ก็รู้เรื่องแต่แรกแล้ว .... ขำอะ 555

แถวสถานีรถไฟมีโมเตลที่เห็น ๆ ประมาณ 5 ที่ได้ เราเลือก ปาปายาโมเตล


โมเตลทีวีไฮโซมากเหอะ ใหญ่โคด แต่ชื่นชมได้แป๊บเดียว เพราะแพลนไว้ว่าจะไป มยองดอง ต่อ (ชื่อเดียวกับมยองดองในโซลเลย) โบกแท๊กซี่ไปอีกเช่นเคย

ถึงแล้วววว ค่อนข้างคึกคัก แต่ถือว่าเงียบเหงาสำหรับคืนวันคริสมาสต์นะเนี่ย


เค้าว่าใครมาที่นี่ต้องกิน DakGalBi ให้ได้เพราะขึ้นชื่อของที่นี่

นี่เป็นซอยของอาหารที่ว่า


ขนาดฝาท่อยังทำเป็น DakGalBi Street


หน้าตาอาหาร หมดไปคนละประมาณ 8 พันวอน อร่อยมาก ๆ สมคำร่ำลือ


บรรยากาศในร้าย คนขายมาบริการปิ้ง+ตัดไก่ให้ถึงที่ พวกเครื่องเคียงถ้าหมดเค้าก็จะเติมให้ฟรีด้วย ^^


เมื่ออิ่ม เดินออกมาเลยถ่ายหน้าร้านไว้เป็นที่ระลึกซะหน่อย


มันมีตรอกซอกซอยให้เดินลัดเลาะดูบรรยากาศไปได้เรื่อย ๆ เดินออกไปเจอห้างนี้ แต่ปิดแล้ว ได้แต่ถ่ายไฟประดับ




ใครคอซีรี่ส์คงเคยเห็นร้านอาหารข้างทางแบบนี้ หมายมั่นว่าต้องลองให้ได้ แต่วันนี้ขอผ่านเนื่องจากอิ่มมาก


ยืนโบกแท๊กซี่กลับ มีคนยืนรออยู่ก่อน แล้วก็คนที่มาทีหลัง แต่เค้าแบบว่าไม่ตามคิวอะ ใครดีใครได้ -_-"

ย่านนี้เป็น 1 ในฉากถ่ายทำเรื่อง winter sonata อีกแล้วครับท่าน เหมือนมาตามรอยซีรี่ส์เลยเนอะ แต่ไม่ใช่นะ มันเป็นแพลนที่ต้องมาอยู่แล้ว แระก็เราไม่เคยดูซีรี่ส์เรื่องนี้เลยด้วยเหอะ อิๆ


เมื่อถึงหน้าที่พัก ก็เลยขอเก็บบรรยากาศยามค่ำไว้ซักหน่อย

สถานีรถไฟ


ถนนหนทาง


ถังแยกขยะ


โมเตลตรงกลางนั่นเองคือที่ซุกหัวนอนคืนนี้


ทางเดินเข้าห้องไปพักผ่อน


นอนละ ราตรีสวัสดิ์ 555 เขียนได้เป็นเรื่องเป็นราวซะ ขำว่ะ



Ps.เกร็ดเล็กน้อย
- ก่อนจะไปทริปนี้นั้น ทีแรกแอบกังวลว่าจะไม่มีที่พักเนื่องจากไม่ได้จองไว้ก่อน แล้วมันก็เป็นหน้าเทศกาลด้วยคือคริสมาสต์ แต่โมเตลของที่นี่มีเยอะมาก ฉะนั้นไม่ต้องห่วงเรื่องไม่มีที่นอน
- ระหว่างโมเตล กับ เกสต์เฮาส์ ขอยืนยันว่าโมเตลดีกว่าเยอะ ทั้งทีวีที่ขนาดใหญ่กินพื้นที่ครึ่งห้อง บางแห่งมีคอมฯภายในห้องด้วยเลย เตียงก็มีที่เสียบปลั๊กให้เตียงอุ่นเวลานอน ส่วนเกสต์เฮาส์นั้นส่วนมากจะมีคอมฯที่ให้ใช้รวม ทีวีก็เครื่องเล็ก ๆ เตียงก็ไม่มีทำความอุ่น . . . ที่สำคัญในเรื่องราคาโมเตลถูกกว่าประมาณ 5 พัน - 1 หมื่นวอน แต่ข้อเสียของโมเตลคือต้องไปหาดาบหน้าเพราะไม่มีเวบไม่มีอีเมล์ติดต่อ มีแต่เบอร์โทรศัพท์ ซึ่งโทรไปแล้วส่วนมากพูดภาษาอังกฤษไม่ได้
-สัญลักษณ์ของโมเตลนั้นเห็นได้ง่ายมาก มันจะเป็นเหมือนรูปถ้วยมีไอน้ำลอยอยู่ข้างบน (เรามองเป็นงี้อะนะ )


โปรดติดตามตอนต่อไปคับผม




Create Date : 16 มกราคม 2552
Last Update : 20 มกราคม 2552 12:52:06 น. 4 comments
Counter : 387 Pageviews.

 
อิจฉาเฟร้ย ได้สัมผัสหิมะ เชอะ เชอะ เก็บตังค์ไปมั่งดีกว่า


โดย: BiRd IP: 61.90.193.246 วันที่: 19 มกราคม 2552 เวลา:14:11:23 น.  

 
โหย ป้าเปีย อยากไปอ่ะ หิมะ อยากเห็นๆ

แต่มันหนาวมากเลยดิ เค้าไม่ชอบหนาวๆเลย -*-

รออ่านวันต่อไปนะพี่


โดย: nao IP: 203.157.72.215 วันที่: 20 มกราคม 2552 เวลา:10:06:21 น.  

 
หิมะหนาแน่นดีว่ะ เหมาะกับการไปไถบอร์ดมาก ๆ เลยเพื่อน ไว้ว่างๆ เราไปเล่นสโนวบอร์ดกันเหอะ แต่เล่นที่ญี่ปุ่นนะแก อิอิ


โดย: pikachuu IP: 125.25.98.91 วันที่: 20 มกราคม 2552 เวลา:18:49:38 น.  

 
ตามไปเที่ยวต่อค่ะ ดีจังได้ย่ำหิมะด้วย


โดย: ก้าวไปตามใจฝัน วันที่: 29 มกราคม 2552 เวลา:9:22:27 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

me:ผู้หญิงในนิยาย
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Group Blog
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add me:ผู้หญิงในนิยาย's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.