อดีตชาวดิน สระบุรี กรมที่ดิน (ราส์ส กิโลหก)
Group Blog
 
All Blogs
 
นาฬิกาเรือนใหม่....

ราส์ส กิโลหก

ประมาณ ปี พ.ศ. 2519

สมชายเซ็นชื่อรับเงินเดือนและเบี้ยเลี้ยง จากเจ้าหน้าที่การเงิน เขานับจำนวนเงินแล้วถูกต้อง จัดการพับเงินให้เรียบร้อย ก่อนเอามันยัดใส่กระเป๋ากางเกง...ตัวที่ใหม่ที่สุดที่เขามี แต่มันเก่ามากในสายตาของร้านขายเสื้อผ้า..


วันนี้วันดี เงินตุงกระเป๋า เกือบ 2000 บาท “ เดี๋ยวไป ฟาดเป็ดพะโล้กับแม่โขงซักแบน ร้านอ้ายโกตลาดโต้รุ่ง....เปรี้ยวปากมาหลายวันแล้ว ขอให้สมอยากซักวันเถอะ วะ! ซัดแต่เหล้าขาวกับมะขาม จนปากบวมหมดแล้ว” น้ำลายทำท่าจะล้นออกมานอกปาก เพราะกลิ่นเป็ดพะโล้ลอยมาแต่ไกล .ภาพของเหล้าบางๆโซดาเย็นๆ ลอยไปลอยมา

เขาเดินลัดเลาะผ่านตลาด โดยตลาดนี้มีห้องแถวอยู่ประมาณ 10 คูหา ถ้าเดินพ้นตลาดนี้ไปก็จะเป็นร้านเป็ดพะโล้ อ้ายโก ขายอยู่ในตลาดโต้รุ่ง ขณะกำลังจะผ่านร้านขายนาฬิกา เงินในกระเป๋า เต้นตุ๊บๆเมื่อสายตาไปเห็นนาฬิกา โชว์อยู่หน้าร้าน แถมมีใบบอกราคาเสร็จสรรพ เป็นเรือนเหล็กยี่ห้อดัง “ ลิงโก้” ซะด้วย มีพรายน้ำดูเวลาในที่มืดได้ ระบบออโตเมติกไม่ต้องไขลาน. น่าสน น่าสน !


“ราคา 600 บาท ตั้ง 600 เอาไงดี ? อยากได้ก็อยาก แพงก็แพง แต่ เพื่อสนับสนุนในการเป็นผู้ต้องตรงต่อเวลา ฉะนั้นเราต้องมีเวลาเป็นของตนเอง” เขาตัดสินใจครั้งสำคัญ คือซื้อ !


นาฬิกาเรือนสวยสรวมเข้าที่ข้อมือสมชายพร้อมกับเงินที่บินจากกระเป๋าไป ข้อมือข้างที่ใส่นาฬิกาดูเหมือนจะเป็นที่สนใจจากเจ้าของอยู่ตลอดเวลา ยกขึ้นมามองแล้วเล็งๆเอียงซ้ายเอียงขวาดูนั่นดูนี่ แล้วที่บ่อยๆคือยกดูเวลาทุกๆ 5 นาทีไม่รู้จะดูกันไปถึงไหน


นั่งละเลียดเหล้ากับโซดาบางๆ พร้อมเคี้ยวเอื้องเป็ดพะโล้ จนอิ่ม ความร้อนแรงจากเหล้า 40 ดีกรีทำเอาสมชายตึงๆไปเหมือนกัน


อ้ายโกมาเคลียร์พื้นที่ พูดยังกับท่องจำ


“ เหล้าแบน โซดา 2 แข็ง 2 ป๋อง เป็ดครึ่ง”(หมายถึงครึ่งตัว) มันถือสมุดฉีกเล่มเล็กๆมาด้วย จดลงในกระดาษยุกๆยิกๆ สักพักเอามือฉีกกระดาษ พรืด !


เอาบิลล์เถื่อนวางบนโต๊ะ “ 49 บาท เฮีย!” มือไม่ชักกลับแบรอเงิน..!


สมชายเดินออกมาพร้อมคว้าไม้จิ้มฟันเสียบคาปาก ยกข้อมือดูเวลาเป็นครั้งที่ 100 พรายน้ำชี้ไปที่เวลา ภาษาชาวบ้านคือ 1 ทุ่มยี่สิบห้า


เขามายืนรอรถสามล้อถีบรับจ้างเพื่อกลับที่พัก อัตราค่าสามล้อกลับที่พัก 2-3 บาทเพราะระยะทางห่างไปประมาณ 800 เมตร โต้รุ่งคนยังแยะเพราะเป็นช่วงหัวค่ำ


ที่ริมถนนมีหญิงแก่ อายุประมาณ 60 ปีถือของพะรุงพะรัง ดูสภาพก็รู้ว่าเป็นแม่ค้ามาขายของที่ตลาดโต้รุ่ง คงขายของหมดแล้วรอเรียกรถสามล้อกลับบ้าน


พอสมชายเดินไปถึง แกมองสมชายแล้วก็มองไปที่ถนน เป็นอย่างนี้อยู่สามสี่ครั้งจนในที่สุดก็เดินมาหาสมชาย พลางชี้ไปที่ข้อมือถามว่า


“เท่าไหร่ ล่ะ นั่นน่ะ ! ” แกชี้มือไปที่นาฬิกาสมชาย..


อ๋อ ! นึกว่ามีอะไร สมชายขยับนาฬิกาใหม่ที่ข้อมือให้เข้าที่เข้าทาง แล้วยื่นมือให้ยายดู


เอาไม้จิ้มฟันออกจากปาก ตาเป็นประกาย “รุ่นนี้ รุ่นใหม่ มีเกือบทุกอย่าง 600 บาท น่ะยาย ใช้ดีนะ” ....


แกทำท่า งง! เอามือเกาหัว ยิกๆ …


“ ข้าไม่ได้ถามราคา ข้าอยากรู้ว่า ตอนนี้มันกี่โมง กี่ ยาม นัดให้ลูกชายมารับ มันไม่มาซักที ไม่รู้หายหัวไปไหน ?” ยายทำหน้าแปลกๆ...


แต่หน้าสมชายตอนนี้ แปลกกว่าหน้ายาย !!!




Create Date : 28 สิงหาคม 2551
Last Update : 28 สิงหาคม 2551 7:43:04 น. 1 comments
Counter : 217 Pageviews.

 
มาทักทายแล้วก้อชวนไปฮาที่บล็อกจ้า
ขยันอัพบล็อกต่อไปน๊าเอาใจช่วย


โดย: พลังชีวิต วันที่: 28 สิงหาคม 2551 เวลา:8:18:24 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

สวนดอก
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]




Friends' blogs
[Add สวนดอก's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.