Group Blog
 
All blogs
 
อยู่กับยาย (1)

เขียนความเรียงชิ้นนี้ยามบ่ายของวันที่ฝนฉ่ำฟ้า
ด้วยความระลึกถึงหญิงผู้หนึ่งอย่างสุดหัวใจ..........

ความที่เมื่อก่อนพ่อ-แม่ ต้องออกไปทำงานนอกบ้านทั้งคู่ ซึ่งก็คงเป็นเรื่องปกติของครอบครัวที่กำลังสร้างตัวเมื่อเกือบยี่สิบปีที่แล้ว หลานซนๆ ตัวนี้ถึงได้ต้องมาอยู่ในบ้านหลังเล็กๆบนซอยสุขุมวิทท้ายๆหลังนึง เป็นภาระให้คุณตา-คุณยาย-และน้าๆทั้งหลาย ตามใจจนเสียคน ( อันนี้แม่ว่า) เพราะตอนนั้น ทั้งบ้านก็มีผมที่เป็นเด็กอยู่คนเดียว เมื่อก่อนเช้า-เย็น จะอยู่บ้านยาย ถ้าไม่ไป รร. แล้วเย็นก็กลับบ้าน หรือถ้ามีเรียน เลิกเรียนก็ไปอยู่บ้านยายจนเย็นๆถึงจะกลับบ้านกับแม่ บางทีก็ค้างซะเลย ถ้าเป็นวันสุดสัปดาห์

เมื่อเป็นเด็ก เด็กชายโอห์มเป็นเด็กที่ซนมาก ความสามารถพิเศษที่มีติดตัวมาคือทำบ้านให้รกได้เก่งอย่างน่าอัศจรรย์ ทั้งรื้อกองของเล่น กองหนังสือ สารพัดจะทำ นอกจากนี้ยังเป็นมนุษย์ที่ทำของหายและเสียหายได้บ่อยมาก มีความขี้หลงขี้ลืมเป็นเลิศ [ ติดตัวมาจนทุกวันนี้...สาธุ...] ส่วนคุณยายก็เป็นมนุษย์รักสะอาดและช่างเก็บ เธอจะมีตู้ไม้สักใบเก่าๆที่เป็นคลังมหาสมบัติอยู่ใบหนึ่ง เอาไว้เก็บของสารพัด ยายจะนั่งดูทีวีอยู่หน้าตู้นี้เสมอๆ เวลาหลานมานั่งเล่นอะไรไว้ใกล้ๆแล้วผละไปอย่างไม่ไยดีแล้ว เธอก็จะกวาดของเหล่านั้นมาแยกเป็นสัดส่วนและใส่ในตู้ไว้ รอด่าเวลาหลานมาหาของ ก่อนจะเปิดตู้แล้วหยิบมาโยนให้ด้วยความหมั่นไส้ [ ยายชอบบ่นว่า " ชั้นไม่ใช่ตู้เซฟเคลื่อนที่นะยะ / ใครเป็นคนใช้แกเนี่ย" แต่ยายก็คอยเก็บของ คอยรับฝากสมบัติอยู่ตลอด]

นอกจากนี้ ยายยังเป็นแก้วสารพัดนึกและท้องพระคลังของเด็กบ้านี่มาตั้งแต่เล็กจนโต เมื่อก่อนยายจะมีห้องนอนอยู่ชั้นสอง ซึ่งมีระเบียงติดกับถนนในซอย ตอนเราเป็นเด็กๆ ก็จะชอบนั่งเล่นที่ระเบียงเล็กๆ รอรถของกินขับผ่านมา เวลาบ่ายๆ มันจะมีเสียงร้องขายของกินจากรถเข็นมาเรื่อยๆ เช่น..........
" เผือกทอดร้อนๆคร้าบบบบบ"
" ขนมจีบ ซาละเปามาแล้ววววว"
"ไข่ปิ้ง ถั่วต้มจ้าาาาาา"
"ข้าวเกรียบว่าว ข้าวหมากกกกไหมคร้าบบบ"
หรือ
" ตือ ตื้อ ตืดด ตือ ตื้ออ ตืดด" ( ไอติมวอลล์)[ถ้าก่อนหน้านั้นจะเป็นไอติมโฟร์โมสต์ เด็กสมัยนี้ไม่เคยกินล่ะซี้]
ฯลฯ


เราสองคนยายหลานก็จะคอยนัดแนะกันว่าวันนี้จะคอยกินอะไรกันดี พอได้ยินเสียงรถเข็นของเจ้าที่ต้องการผ่านมา ก็จะชะโงกหน้าตะโกนบอกให้จอดด้วย ก่อนจะสั่งว่าเอาอะไรเท่าไหร่ ทีนี้ยายจะมีเครื่องมือพิเศษ ก็คือตะกร้าหวายใบเล็กๆ ผูกเชือก ใส่เงินแล้วหย่อนลงไปจากชั้นสอง ให้คนขายทอนแล้วใส่ของคืนมาให้เสร็จสรรพ โดยที่ไม่ต้องลงไปข้างล่างเลยแม้แต่ก้าวเดียว อิอิ

ถ้าออกไปเล่นกับเพื่อนแถวๆนั้น แล้วจะไปซื้อขนมกัน ผมก็จะวิ่งมาหน้าบ้านพร้อมกับกดกริ่งสองที พอยายได้ยินก็จะชะโงกหน้ามาที่ระเบียงพร้อมกับเงินในตะกร้าใบเดิมที่จะหย่อนลงมาให้ยี่สิบบาทสำหรับเป็นค่าขนม
ส่วนเวลาอยากได้อะไรน่ะเหรอ ….จริงๆไม่ค่อยอยากได้อะไรเท่าไหร่ เป็นเด็กที่มีกิเลสกะของเล่นน้อยมาก เพราะชอบหนังสือ กับพวกของเล่นที่ออกแนววิทยาศาสตร์หน่อยๆ(อันนี้มีปัญหากะแม่ เพราะมันเป็นแบบ ที่ดูรังมด อุปกรณ์ทดลองของเด็กทั้งหลาย รกบ้านให้แม่เก็บมากๆ) ดังนั้น พ่อกะแม่เลยไม่ค่อยจะขัดใจเท่าไหร่นัก เพราะเห็นว่ามีประโยชน์อยู่บ้าง จะมีที่ไร้สาระหน่อยก็ตรงที่บ้าปลา ซึ่งมีพ่อเป็นกองหนุน เลยไม่ค่อยมีปัญหาอะไรเท่าไหร่ ถ้ามีปัญหาเรอะ….. โน่น.. ยาย ตา น้า ยังมีเป็นกองหนุนอีกเพียบ (งี้แหละ แม่ถึงได้ค่อนว่าตามใจกันเข้าไปจนเสียคน -_-")

จริงๆแล้ว สนิทกับยายมากกว่าแม่มาก มีอะไรยายก็จะรู้ก่อนอยู่เสมอๆ (แม่อย่าน้อยใจนะ เหะ เหะ…) ไม่ว่าจะเรื่องตังค์ขาดมือ ทะเลาะกับเพื่อน เฮี้ยวกับแม่ อยากได้ไอ้นั่น อยากกินไอ้นี่ ฯลฯ ยายก็จะคอยเป็นคนรับฟัง คนให้คำแนะนำ และช่วยแก้ปัญหาโดยไม่ซ้ำเติม(ซักเท่าไหร่)

ยายเป็นนักเล่าเรื่องตัวยง ไม่ว่าเหตุการณ์อะไรที่ยายจำได้ฝังใจ เราก็จะมีโอกาสฟังยายเล่าอยู่เสมอๆ บางทีก็รบเร้าให้ยายเล่าซ้ำไปซ้ำมาแบบไม่รู้เบื่อ ซึ่งมันก็เป็นความสุขสำหรับยาย ที่ได้ทบทวนความทรงจำดีๆอยู่เสมอๆ

สุขภาพยายไม่ค่อยดีมาตั้งแต่ไหนแต่ไร ยายเลยเลือกที่จะมีความสุขอยู่กับบ้าน ทำกิจกรรมโปรดทุกวันที่ หนึ่งและสิบหกของเดือน (แทงหวยนั่นเอง ) นอกจากนี้ ยังมีรำพัดกับญาติๆบ้าง นอกจากนี้ยังมีสวดมนต์ตามเทปภาษาจีน กับฟังข่าว ยายเลยดูจะเป็นคนทันเหตุการณ์บ้านเมืองอยู่ตลอดเวลา

ยายมักจะอบรมสั่งสอนหลานโง่ๆคนนี้อยู่เสมอ คำพูดที่ติดปากยายมีอยู่หลายประโยค อย่าง:
"คนเรานะลูก มีสองมือสองเท้าเท่ากัน ถ้าเรามีความขยัน ไม่ต้องกลัวจน"
"คนกตัญญูรู้คุณน่ะลูก อยู่ที่ไหนก็เจริญ"
"เอาใจเขามาใส่ใจเรานะ"
"ตั้งใจเรียนเข้าไว้ อีกหน่อยจะได้สบาย"
ฯลฯ

ไม่ว่าจะเป็นการโดนใช้สารพัดจากยาย เป็นคนรับใช้ยายบ้าง กลับบ้านมาชวนยายคุย ซื้อขนมมาฝาก ไปซื้อน้ำเต้าหู้ตอนเช้าๆ (จำได้นะ น้ำเต้าหู้หวานๆใส่สาคูอย่างเดียวใช่ม้า ) ใส่บาตรแทนยาย ถึงแม้สิ่งที่ทำไปทั้งหมด คงเทียบไม่ได้กับสิ่งที่ยายเคยทำให้ แต่หลานคนนี้พอจะดีใจที่มีโอกาสทำอะไรให้ยายภูมิใจและดีใจอยู่บ้าง

แม้ว่ายายจะรีบหนีไปอยู่เป็นเพื่อนกับตาก่อนที่ผมจะเข้ามหาวิทยาลัยแค่สองปี แต่โอห์มก็รู้ว่ายายยังคงดูแล เป็นกำลังใจ และดีใจด้วยกันอยู่เสมอเหมือนทุกครั้งใช่ป่ะยาย? วันที่ประกาศผลสอบเข้ามหาลัยได้ คนที่โอห์มคิดถึงมากที่สุด กลับไม่ใช่พ่อกับแม่ แต่ยายกับตา เป็นสองคนแรกที่โอห์มนึกถึง ว่าจะดีใจกับหลานคนนี้ขนาดไหน

อยากให้ยายได้รู้ (และคิดว่ายายคงรู้) ว่าเขียนเรื่องนี้เพราะคิดถึงยายมากๆ โดยเฉพาะวันฝนพรำๆยามบ่ายอย่างนี้ ที่เราชอบนอนคลุมโปงดูตำนานรักดอกเหมยอยู่ด้วยกัน ในห้องแอร์เย็นๆ ดูละครเคล้ากับเสียงฝน

แม้วันเก่าๆจะไม่ย้อนคืนมาแล้วก็ตาม แต่ความทรงจำดีๆ ที่เรามีด้วยกันก็ยังคงอยู่เสมอ สิ่งที่ยายอบรมสั่งสอนในตอนนั้น แม้จะดูเหมือนเข้าหูซ้ายทะลุหูขวา อย่างที่ยายบอกว่าชั้นพูดจนปากจะฉีกถึงหูอยู่บ่อยๆ แต่หลานคนนี้ก็ยังจำได้ทุกคำ ถ้ายายรับรู้ได้ด้วยวิธีใดวิธีหนึ่ง อยากจะบอกยายว่า ดีใจที่สุด ที่ได้เกิดมาเป็นหลานยายครับ




Create Date : 22 กุมภาพันธ์ 2549
Last Update : 23 กุมภาพันธ์ 2549 9:17:26 น. 4 comments
Counter : 281 Pageviews.

 
คุณยายน่ารักมากๆ เลย ^^


โดย: Namehoto IP: 61.19.228.46 วันที่: 22 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:21:02:35 น.  

 
อยากกินน้ำเต้าหู้!!

เอ้ย ผิดงาน ดีเนอะ พี่โอมได้อยู่กะยายอ่ะ
ของทิพนี่ คนละบ้านเลย จะเจอกันทีก็นานแสนนาน
อยู่แต่กับอากง โดนเรียกเป็น "น้ำพริก" ด้วย
กงขา หลานสาวชื่อน้ำทิพย์นะกง


โดย: ไข่หวาน IP: 212.225.58.115 วันที่: 26 เมษายน 2549 เวลา:1:28:21 น.  

 
ไม่รู้ว่าหลุดมาที่นี่ได้อย่างไรนะครับเพิ่งรู้ว่ามีบล๊อคกับเค้าด้วย นั่งอ่านเรื่องคุณปู่ กับคุณยาย สนุกดีครับ ทำให้ผมรู้สึกถึงวันเก่าๆย้อนกลับไปเมื่อยังเด็กเหมือนกันเลย ผมเองนั้นตอนเด็กๆ อยู่โรงเรียนประจำตั่งแต่อนุบาล เจ้าของโรงเรียนเป็นผู้หญิงอายุมากคนหนึ่งแล้ว มักจะเรียกผมไปทำโน่นทำนี่ จนสนิทเหมือนผมเป็นหลานท่านคนหนึ่ง ผมมักจะชอบนั่งฟัง แกเล่าเรื่องเก่าๆของแกอยู่เสมอ การเล่าของผู้ใหญ่สมัยก่อนนั้นมักจะมีคำสอนตามมาด้วยทุกครั้งไป ซึ่งมันทำให้ผมได้เรียนรู้จักกับคำว่า ชีวิตจริงๆแล้วเป็นอย่างไร ไว้มีโอกาศจะมาเยี่ยมใหม่นะครับ


โดย: JJ IP: 124.121.167.91 วันที่: 12 ธันวาคม 2550 เวลา:22:47:45 น.  

 
กากมากๆๆๆ


โดย: ส้ม IP: 124.120.62.154 วันที่: 7 เมษายน 2551 เวลา:14:50:38 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

mb.
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




เป็นเด็กครับ เลยชอบไม้วัยรุ่นอยู่ 55
Friends' blogs
[Add mb.'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.