Group Blog
 
All blogs
 
ตอบแทนพระคุณ ก่อนที่จะสายเกินไป @ Tokyo Tower - รักยิ่งใหญ่ หัวใจให้เธอ

สวัสดีครับทุกท่านที่เข้ามาอ่าน

วันนี้ผมได้มีโอกาสชมภาพยนต์ดีๆ เรื่องหนึ่ง เป็นหนังญี่ปุ่น ชื่อ "Tokyo Tower" ชื่อภาษาไทยว่า "รักยิ่งใหญ่ หัวใจให้เธอ"



ขอเกริ่นนิดหนึ่งก่อนครับ เหตุที่ได้ไปดูเรื่องนี้เพราะได้ดูหนังตัวอย่างของหนังเรื่องนี้เมื่อประมาณซักเดือนเศษๆ ที่ผ่านมา ผมตราตรึงไปกับเรื่องราวที่ตัดมานำเสนอ แม้จะเพียงแค่ไม่กี่นาที ก็ทำให้ผมน้ำตาเริ่มซึม เพราะหนังเรื่องนี้เป็นหนังที่เกี่ยวกับความรักของแม่ที่มีต่อลูกชาย ทุกท่านที่ได้ดูหนังตัวอย่างคงจะเดาเนื้อเรื่องได้ไม่ยาก แต่สิ่งสำคัญไม่ใช่แกนหรือ Plot ของเรื่อง

ตัวผมจะคิดเสมอว่า ชีวิตที่มีมาได้ทุกวันนี้ ก็เพราะคุณพ่อคุณแม่ จะทำอย่างไรเพื่อตอบแทนท่านให้มากที่สุด ทำให้ท่านมีความสุข ให้สมกับที่ท่านได้เลี้ยงดูเรามาด้วยความมานะอุตสาหะอย่างหาสิ่งใดเปรียบมิได้

พอเจอความรักที่แม่มีต่อลูกแล้วของหนังเรื่องนี้ อึ้งครับ... อึ้งกับความรักที่บริสุทธิ์ ที่ไม่ต้องการสิ่งตอบแทนใดๆ

วันนี้ผมจึง ตั้งอกตั้งใจ จะไปซึมซับ การนำเสนอความรักของแม่ผู้บังเกิดเกล้าในแบบฉบับญี่ปุ่น ซึ่งหนังญี่ปุ่นส่วนใหญ่ที่ผมได้มีโอกาสดู จะเป็นหนังที่มีคุณภาพยิ่ง มักจะนำแง่คิด ข้อคิดดีๆ ให้เสมอ

และหนังเรื่อง Tokyo Tower ก็ไม่ทำให้ผมผิดหวังแม้แต่นิดเดียวครับ แต่กลับกระตุ้นเตือนให้ผมคิดถึง "แม่" "พระคุณ" และ "การตอบแทน"

ผมจะไม่เล่าทั้งหมด แต่จะนำแกนเรื่องมานำเสนอในบางส่วน เพราะอยากให้ทุกท่าน หาโอกาสไปดู หากหลังลาโรงไปแล้ว ไปหาซื้อ DVD เอามาชมให้ได้นะครับ แต่ในที่นี้จะขอนำแง่คิด และสะท้อนบางตอนของหนังออกมาเป็นตัวหนังสือ ตามความคิดที่มีเล็กน้อยของผมเอง

คำว่าแม่
"แม่" คำๆ นี้เหนือคำบรรยาย เหนือจินตนาการใดๆ จะเรียงร้อยเป็นถ้อยคำที่แสดงความเป็นแม่ได้หมด แม่ผู้เป็นทุกอย่าง ผู้เสียสละ ผู้ที่รักเราอย่างไม่ต้องการสิ่งตอบแทน

ในหนัง ย้อนอดีตให้เห็นความเป็นไป และการดำเนินเรื่องอย่างค่อยเป็นค่อยไป แต่ได้ใจความชัดเจน เป็นเรื่องของครอบครัวเล็กๆ มี แม่ พ่อ และก็ลูกชายน่ารักหนึ่งคนในต่างจังหวัดของญี่ปุ่น

คุณแม่ในเรื่องทุ่มเท ทำงาน หาเงิน เพื่อให้ลูกสามารถไปเรียนที่โตเกียวได้ เก็บหอมรอมริบทุกเยนเพื่อลูก โดยสร้างกำลังใจให้ตนเอง คือ รอคอยความสำเร็จของลูก นั่นคือ การสำเร็จการศึกษา

ลูกชาย

แต่ลูกกลับใช้เงินที่แม่ส่งไปใช้ชีวิตไปวันๆ กับการสูบบุหรี่ เกมส์ การพนัน และผู้หญิง ไม่สนใจเรียน จนกระทั่งปีที่สี่ กลับโทรไปหาแม่ และบอกว่าจะเลิกเรียน คุณแม่ก็อึ้ง และได้พยายามให้ลูกเรียนต่ออีกปี จนกระทั่งลูกชายตัวแสบก็เรียนจนจบด้วยเงินที่คุณแม่หามาเพิ่มให้ แต่ลูกชายเองก็มีหนี้สินมากมาย จากการใช้เงินอย่างไร้ค่า

กำลังใจ ให้สู้ต่อ

กำลังใจของคุณแม่ คือ ความสำเร็จของลูก ใบปริญญา เมื่อลูกชายเรียนจบแล้ว คุณแม่ก็เอาใบปริญญาติดไว้ที่ทำงานเสมอ เพื่อเอาไว้ดูเวลาต้องการกำลังใจ ตลอดเวลา คุณแม่ไม่ได้ต้องการอะไร มากไปกว่าเห็นลูกดำเนินชีวิตไปได้ด้วยดี

จุดเปลี่ยน

ลูกชายคิดได้ ทำงานทุกอย่างที่ขวางหน้า ทำงานหนักเพื่อตอบแทนให้คุณแม่ โดยข่าวการเป็นมะเร็งของคุณแม่เป็นจุดเปลี่ยน แม้เหมือนจะหายแล้วจากการรักษา แต่คุณแม่ก็กลับมาเป็นอีก และร้ายแรงกว่าเดิม

ตอบแทนคุณ

๑๕ ปีผ่านไป แม่ลูก ได้กลับมาอยู่ด้วยกัน เพราะลูกรักเสนอให้แม่มาอยู่ด้วย เขาจะดูแลคุณแม่เอง ต้องบอกตรงนี้ก่อนครับว่า ชีวิตสมรสของคุณแม่ไม่สำเร็จ เพราะเลิกกับคุณพ่อ แต่ไม่ได้หย่านะ คุณแม่จึงดำเนินชีวิตในช่วงเป็นมะเร็งโดยลำพัง มีเพียงเพื่อน

ภาพของความรู้สึกของคุณแม่ หลังจากที่คุณกับลูกว่าลูกจะให้ไปอยู่ด้วยนั้น เรียกน้ำตาของผมออกมา และจากนั้น ก็แทบไม่ได้หยุดไหลเลย หากท่านได้มีโอกาสดู ให้ดูสีหน้าการแสดงออกตรงนี้ให้ดีครับ หน้านิ่งๆ แต่ความหมายลึกซึ้งกินใจ

หลังจากการมาของคุณแม่ ลูกก็พยายามตอบแทนคุณ โดยพาไปเที่ยวและกินในตลอดหนึ่งปีที่คุณแม่มาอยู่ด้วย โดยคุณแม่เป็นทีรักของเพื่อนลูกทั้งหมด

เมื่ออาการของแม่ทรุดหนักลง สิ่งต่างๆ จึงเผยออกมา

ลูก
ลูกพยายามอย่างหนัก เพื่อคุณแม่ แม้ค่ารักษาพยาบาลจะแพง ที่อยู่จะแพงแค่ไหน ก็เพื่อแม่ เขาก็พยายามหามา

แม่
เธอสู้อย่างสุดใจ เข้มแข็งเพื่อการมีชีวิตอยู่ สู้กับโรคร้ายอย่างกล้าหาญ เพื่อลูก

พ่อ
ในช่วงท้ายของการต่อสู้ คุณพ่อได้กลับมาให้กำลังใจ อยู่เคียงข้าง คุณแม่ยังรักคุณพ่อมากมาย

การสูญเสีย

ไม่มีใครห้ามความตายได้ สำคัญเพียงว่า เวลาที่คุณมีบนโลก คุณได้ทำสิ่งที่ถูกต้อง เหมาะสม สำหรับหน้าที่ และบทบาทของคุณเพียงใด

แม้คุณแม่จะไม่ต้องการสิ่งใดตอบแทน แต่ลูกย่อมสมควรรู้ และตอบแทนท่านให้สมกับสิ่งต่างๆ ที่ท่านให้มา "อย่ารอให้ท่าน เมื่อท่านจากไปแล้ว"

ในหนังแสดงให้เห็นถึงบทบาทของแต่ละคน กับการพลัดพรากที่ไม่อาจเลี่ยงได้ ทุกคนได้ทำหน้าที่ของตนอย่างดีเยี่ยม

แม่ทำเพื่อลูกอย่างสุดใจ เมื่อตนยังแข็งแรง หรือยังทำไหว ....

ลูกเลี้ยงดูผู้มีพระคุณอย่างสุดความสามารถ ....

การตอบแทน จึงเกิดขึ้น ในเรื่องก่อนตายคุณแม่ ฝากบอกแฟนของลูกว่า "แค่ปีเดียวที่ลูกพาไปเที่ยวและกินของอร่อย ก็เหมือนกับการตอบแทนให้กับแม่ ทั้งชีวิต..." ตรงนี้ทำให้ลูกคิดได้ว่า อย่างน้อยเขาก็ได้ทำให้กับแม่แล้ว แต่ขณะเดียวกัน ก็ให้เห็นว่า คุณแม่ต้องการน้อยเพียงไร.... สิ่งที่ตนเองทำ ไม่เคยเอามาเทียบบรรญัติไตรยางค์...

สะท้อนกลับมาที่พวกเรา

วันนี้คุณได้ทำอะไร เพื่อผู้มีพระคุณของคุณรึยังครับ? อย่ามัวแต่หลงอยู่ในตัวตน ความสุขและความสำเร็จ จนลืมว่า คุณมีวันนี้เพราะใคร... แม้ท่านจะแก่เฒ่า จะหลงลืม จะอ่อนแอ จะช้า หรืออาจทำให้คุณหัวเสียในบางครั้ง หยุดคิดสักนิดครับ ตอนเป็นเด็กคุณเป็นอย่างไรบ้าง คุณทำให้พ่อแม่เสียใจ หรือทำตัวไม่ดีอย่างไรบ้างรึเปล่า ฉะนั้น อย่าโกรธ อย่าโทษท่านเลย... แต่จงรักท่านให้มาก รักอย่างที่ไม่ต้องการสิ่งตอบแทน ทำแบบที่ท่านทำให้คุณทั้งชีวิตจะได้ไหม

คิดครับ ว่าคุณจะทำอะไรให้ท่านบ้าง ไม่ใช่จะเอาแต่ผลประโยชน์ ถึงเวลารึยังที่ท่านจะเป็นผู้ให้บ้าง....

สำหรับผม ผมระลึกเสมอ ถึงการตอบแทน เพราะผมไม่เพียงแต่โชคดีที่เกิดมา... แต่ยังโชคที่ได้เกิดมาเป็นลูกของแม่ ผมคงทำบุญมาอย่างมากมายครับ

ขอบคุณมากครับแม่...

ปล. มิใช่แค่คุณแม่นะครับ คุณพ่อด้วย เดี๋ยวคุณพ่อจะน้อยใจ หามาชมกันให้ได้นะครับ สำหรับหนังที่โครงเรื่องเดิมๆ แต่ความซาบซึ้งใจเหลือเกินคณา ดูเสร็จหลายท่านคงจะนึกถึงคุณแม่เหมือนผม และรักคุณแม่มากยิ่งขึ้นไปอีก

สำหรับคนที่ผู้มีพระคุณเสียไปหมดแล้ว ก็ไม่เป็นไรครับ ขอให้ระลึกถึงท่านเสมอ และทำบุญไปให้ท่าน ทำตนเป็นคนดี แม้ท่านจะไม่ได้อยู่ตรงนี้ แต่ท่านย่อมดีใจกับคนที่เราเป็น แม้อยู่คนละภพชาติ กุศลกรรมอาจส่งไปถึงได้ครับ

ชมหนังเรื่องนี้ได้โรงหนังสยามแห่งเดียว > http://www.apexsiam-square.com/popup.asp?id=425






Create Date : 12 พฤษภาคม 2551
Last Update : 13 พฤษภาคม 2551 9:54:43 น. 3 comments
Counter : 557 Pageviews.

 


แวะมาเจิมขอบคุณที่แนะนำค่ะเดี๋ยวจะหามาดูมั่ง
ด้วยความขอบคุณค่ะ


โดย: อุ้มสี วันที่: 12 พฤษภาคม 2551 เวลา:21:47:30 น.  

 
จะลองหาเวลาไปดูบ้างค่ะ


โดย: กระจิบหญ้าสีเรียบ วันที่: 12 พฤษภาคม 2551 เวลา:22:25:01 น.  

 
"วันนี้คุณได้ทำอะไร เพื่อผู้มีพระคุณของคุณรึยัง" อยากให้คุณลูกทุกคนเข้ามาอ่านจังค่ะ วันเวลาที่ล่วงไป ไม่มีใครไม่อาจย้อนกลับมาจริง ๆ


โดย: ความสุขเล็ก ๆ IP: 149.159.14.204 วันที่: 16 มกราคม 2552 เวลา:14:02:11 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

โชคดีที่เกิดมา
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ธรรมชาติ ธรรมะ ดนตรี กีฬา หนัง หนังสือ เป็นสิ่งที่ชอบ เชื่อว่า ชั่วขณะเดียวเท่านั้นที่เรามีชีวิตอยู่ ก็คือปัจจุบัน - ชีวิตไม่มีวันพรุ่งนี้
Friends' blogs
[Add โชคดีที่เกิดมา's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.