My World
Group Blog
 
All blogs
 
ครั้งแรกที่ได้พบ



BFC...BFC...BFC...BFC




ครั้งแรกที่ได้เจอเค้าคนนี้...
วันนั้นเป็นครั้งแรกที่ได้ดูAF หลังจากที่ได้ยินเพื่อนๆหลายคนพูดถึง...

อยากรู้จริงๆว่าทำไมเพื่อนชั้นถึงชอบดูกันนัก คืนนี้ต้องดูให้ได้สิน่า...

แต่แล้วก็ดูละครเพลิน มาดูนาฬิกาอีกที

อุ้ย! เลยเวลาไปแล้ว ว่าแล้วก็รีบเปลี่ยนช่อง ทันที
ภาพแรกที่เห็นคือภาพของ ผู้ชายคู่หนึ่ง กำลังร้องเพลง So much in love อยู่

อืมม... ร้องเพลงก็พอใช้ได้เนอะ

ผู้ชายเสื้อส้มคนนี้ดูร้องเพลงมีความสุขดีจัง เผลอตัวยิ้มไปกับการร้องของเค้าจนจบเพลง เค้าเป็นใครกันน๊า...

ไม่ต้องเดานานเพราะหลังจบเพลงอาต้อยก็เฉลยให้ทันที

อ๋อ! ชื่อบอย V8 ที่เพื่อนเคยพูดถึงนะเอง ตอนนั้นก็แอบเชียร์เค้าเล็กๆอยู่ในใจ

แต่พอประกาศผล เค้าคนนั้นที่ชั้นแอบเชียร์ทำไมออกกันง่ายๆแบบนี้หล่ะ
งงไปนานมาก ไม่คิดว่าจะเป็นเค้าเลย...

ในใจก็คิดว่าหรือเป็นเพราะเราเชียร์เนี่ยเค้าถึงโชคร้าย เค้าออกเร็วเกินไปอ่า
ตั้งแต่วันนั้นก็ไม่เปิดดูรายการนั้นอีก แต่ทำไมนะเราถึงรู้สึกคิดถึงเค้าจัง

เริ่มหาข่าวของเค้าในพันทิพตามคำบอกเล่าของเพื่อน เราซุ่มอยู่ในพันทิพหาข่าวคราวเกี่ยวกับเค้าเสมอ

หลังจากเค้าออกไปได้สองอาทิตย์ ก็รู้ข่าวว่ามีการโหวตกลับ

ตอนนั้นดีใจมาก เป็นครั้งแรกที่โหวตให้เค้า (สารภาพว่าเคยว่าคนอื่นว่าบ้ารึเปล่าเนี่ยโหวตไปทำไมเปลืองตังค์)

เห้อ! สุดท้ายตัวเองก็เป็นซะเอง ถึงแม้เราจะเป็นแค่พลังโหวตเล็กๆแต่ก็ภูมิใจว่าเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้เค้ากลับเข้ามาอีกครั้ง

แล้วเค้าก็กลับมาพร้อมกับสร้างความประทับใจให้คนทั้งฮอลล์และตัวชั้นกับเพลงฝากเลี้ยง กับฉายาใหม่ “เจ้าของเวที”

ชั้นก็ได้ยินคำนี้เสมอจากเทรนเนอร์ในทุกๆการแสดงของเค้า น่าภูมิใจแทนเค้าจริงๆ

จากนั้นมาชั้นก็ได้ติดตามดูการใช้ชีวิตของเค้าในบ้านโดยตลอด เค้าทำหน้าที่เป็นพี่ใหญ่ของบ้านได้อย่างดี เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ ดูแลเอาใจใส่น้องๆเสมอ รับผิดแทนน้องๆ คอยปลอบน้องๆเวลาไม่สบายใจ

แต่พอเค้าเองมีเรื่องไม่สบายใจกลับเก็บเงียบไว้คนเดียวไม่บอกใคร

บางครั้งเครียดมากจนอ๊วก ไม่สบายก็ไม่บ่นไม่งอแง ไปนอนเงียบๆคนเดียว

ตอนนั้นหลายคนคงโกรธเค้าที่ไม่ยอมดูแลตัวเอง แต่ที่โกรธก็เพราะห่วงหรอกนะ

หลายวีคที่เฝ้าดูเค้าใช้ชีวิต ซ้อมบ้าง เล่นบ้าง เลื้อยบ้าง(แต่เห็นเลื้อยเนี่ยบ่อย)

ความรู้สึกผูกพันธ์กับเค้ามีมากขึ้นไปเรื่อยๆ...

มีข่าวไม่ดีเกี่ยวกับเค้าก็จิตตก จิตเหี่ยวไปตามๆกัน แต่ก็สู้ไม่ถอยเหมือนกันเพื่อให้เค้าได้เดินไปตามความฝันของเค้า

จนกระทั่งวีคสุดท้าย ตื่นเต้นมากขอบอก แบบว่าโหวตไป จัดกระเป๋าเสื้อผ้าจะไปจีนกับที่บ้าน
ใจนึงก็อยากดู ใจนึงก็จะโหวต มือยังต้องจัดกระเป๋าเสื้อผ้าไปด้วย

ไม่จัดตอนนี้ก็ไม่ได้เพราะเครื่องออกตีสาม โอ๊ยวุ่นวายมากค่ะตอนนั้น

ตอนประกาศผลใจเต้นเป็นจังหวะกลองเลย ที่สามได้แก่ V8 บอย พิษณุ

ตอนนั้นไม่รู้จะดีใจหรือเสียใจดี ใจนึงก็อยากให้ชนะ อีกใจก็คิดว่าที่สามก็โอเคแล้วนะ

เอาเหอะที่เท่าไหร่ไม่สำคัญ รางวัลนี้แค่เป็นจุดเริ่มต้นของการเข้าสู่เส้นทางการเป็นนักร้องเท่านั้น

หนทางข้างหน้ายังอีกยาวไกล โลกในยูบีซีเป็นแค่โลกใบเล็กๆ

แต่โลกของวงการดนตรีภายนอกเนี่ยสิ มีแต่คนเก่ง เสือ สิง กระทิง แรด มีมาก

เค้ายังคงต้องต่อสู้ในวงการนี้อีกมาก ถึงชั้นจะมีกำลังไม่มากแต่ก็จะเป็นกำลังใจและคอยสนับสนุนเค้าเสมอ รักบอยนะ












Create Date : 04 ธันวาคม 2549
Last Update : 14 มกราคม 2551 21:59:19 น. 1 comments
Counter : 132 Pageviews.

 
ฮาโหล เทสๆๆ


โดย: pinoi (ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ ) วันที่: 9 ธันวาคม 2549 เวลา:1:16:07 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ปี๊ดปี๊ด..รักบอย...ปี๊ดปี๊ด..รักบอย เด็กใหม่หัดสร้าง Blog ค่ะ ก่อนอื่นต้องขอขอบคุณเจ้าของภาพและข้อความดีๆที่เราได้นำมาไว้ที่นี่ค่ะ ขอบคุณท่านตะละหล้าและกองทัพปีศาจที่น่ารัก อยากจะบอกว่า Blog ของท่าน ทำให้เราเกิดความคิดที่จะสร้าง Blog ขึ้นมาบ้าง ขอบคุณTheboyster.com และ Theboystergang.com ที่ทำให้เราได้รับมิตรภาพที่อบอุ่นจากทุกคนในบ้านที่มีหัวใจดวงเดียวกันและข้อมูลข่าวสารต่างๆมากมายที่นำมาแบ่งปัน สุดท้ายขอบคุณพี่บอยที่เป็นแรงบันดาลใจที่สำคัญในการสร้าง Blog นี้ขึ้นมา
หลังไมค์กดที่นี่เลยค่า
Friends' blogs
[Add ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.