สวัสดีปีใหม่จีน 2559
สวัสดีปีใหม่จีน 12/2/2559

หลังจากปีที่แล้ว ว่าจะมาเขียนบล็อค ก็ไม่ได้เชียน พายุโหมกระหน่ำชีวิต

เลยไม่ได้ เข้ามาอัพเดท บล็อค เลย
ปีนี้ จะมี แฮนเมด น่ารักๆ ของตัวเองมา ลงรูป เก็บเป็นบันทึกไว้ หลายโปรเจคอยู่

เมื่อเช้า เข้า FB เลยได้อ่านฟีดข่าว ของพันทิพย์ เรื่อง "เหตุผลอะไร ที่ทำให้เพื่อนสนิท เลิกสนิทกัน"
อืม มันโดน
ต้องเขียน ในบล็อกซะหน่อย

แต่ก่อน เราคิดว่า เพื่อนสนิท ในสมัยมัธยม มีความจริงใจกับเรามากที่สุด เราคบเพื่อนๆ กลุ่มนี้ นานที่สุด แม้มีบางช่วงจะห่างหาย บางคนไปเรียน มหาวิทยาลัยต่างจังหวัด
บางคน ไปเรียนต่อ ปริญญาโท ต่างประเทศ
จนเมื่อพวกเราเติบโต จนเป็นสาวเก่ง ได้งาน ได้การทำ ก็เริ่มคุย นัดเจอ และ อัพเดทชีิวตกันบ่อยๆ
บ่อยครั้ง ก็ไปเที่ยว ต่างจังหวัด ประสา สาวๆ
มีหนุ่มๆ มาจีบบ้างไรบ้าง
จนบางคน แต่งงงาน มีครอบครัว
เราก็ แต่งงาน มีลูกชาย เลิฟๆ หนึ่งคน
จนเมื่อ สี่- ห้าปีมานี้ เพื่อนสนิทเราคนนึง ได้งาน ใน Filed เดียวกับเรา สาขาเดียวกับเรา ด้วยความที่เราทำงานนี้ มา 7-8 ปีแล้ว เราก็ มีความรู้เยอะกว่่านาง นิ้สนุง
นางโทร. มาถาม ว่าบริษัท ที่รับนาง เป็นเยี่ยงไร มีความมั่นคงขนาดไหน คนเก่า ที่นางทำงานแทน เป็นเยี่ยงไร ฯลฯ
เราก็ ตอบนาง มิได้ บิดเบือน หรือโกหก สตอเบอร์แหล อะไร

หลังจากนั้นนางก็ นัดเจอกัน ต่างจังหวัด ประมาณ เสาร์อาทิตย์ไปพัก ไปว่ายน้ำ ไปเดินเล่นริมทะเล ไปเล่นน้ำ-สระว่ายน้ำ ไปกินส้มตำกัน
นางหอบ Catalog บริษัท ที่นางจะทำงาน เอามาถามว่า แต่ละ Product item คืออะไร
เรา ไม่เคยหวงวิชา กับเพื่อนกับฝูง รู้ไรก็แชร์กัน
ต่อมานางก็ทำงานอย่างมีความสุข
เราก็ดีใจกับเพื่อนด้วย มิได้ มีส่วนได้ส่วนเสีย ไม่ได้แบ่งค่าคอม อะไรทั้งสิิ้น เพือ่นทำงานอย่างมีความสุข เราก็มีความสุข

ต่อมา เราได้ข่าว จาก Supplier ว่า นางเปลี่ยนงานใหม่
อ้าว นางมิเห็น เล่าให้เราฟังเบย
Supplier รู้แล้ว ว่านางทำงานที่บริษัทไหน แต่ไม่บอกเรา ให้นางบอกเราเอง
เราก็ เฝ้ารอ นางก็ไม่บอก
เราก็ เริ่มหงุดหงิด ความอยากรู้อยากเห็นบังเกิด ถามนาง ทั้ง หน้า FB, ไม่มีสัญญาณตอบรับจาก หมายเลขที่ท่านเรียก
แอบถาม ใน FB Messenger ,... ไม่ตอบ
อิฉัน ก็สเร่อ
อยากรู้อย่ากเห็น เข้าไปเขียน ในหน้า wall ของนาง ใน FB ว่า "แก ย้ายงานไปบริษัทไหนเหรอ?" นางไม่ตอบ
ถามนางมากๆ เข้า ประมาณเราเขียนว่า "แหม๋แก ทีงานที่แรก ในฟิลล์นี้ แกยังถามชั้นเลย ทีคราวนี้ไม่ถามเหรอ?"

นางคงรำคาณฉันหนะ
นางตอบว่า " การที่ชั้นจะย้ายงาน ไปทำงานบริษัทไหน มันเกียวกับแก ที่ตรงไหน แกไม่ต้องมามีส่วนร่วมในการตัดสินใจของชั้น ไม่ว่า บริษัทใหม่ ที่จะย้ายไป จะดีกว่า หรือแย่กว่า แกก็ไม่ได้มีส่วนได้ส่วนเสียอะไรด้วย ชั้นตัดสินใจไปแล้ว การที่ที่ชัั้นตัดสินใจไปทำงานใหม่ มันคือ อนาคตของชั้น มันจะดี หรือไม่ดี มันก็อยู่ที่ชั้น หากชั้นไปอยู่แล้วดี ฉันจะได้ไม่เสียใจ ในการตัดสินใจของชั้น,..." ประมาณนี้นะ ไม่เป๊ะ เพราะไม่ได้ คร้อปภาพหน้าจอไว้ ลบไปแล้ว
อืมมมมม,.....
หลังจากนั้น นางก็ลงรูป นางไปต่างประเทศ นางไปดูงาน บริษัทใหม่ ที่จะจ้างนางมาทำงาน , นางไปสัมมนา Training, นางไปซื้อของเข้าออฟฟิสใหม่, นางมีรถคัมรี่ใหม่ ประจำตำแหน่ง - นางถามใน FB ของนาง
เอิ่ม ไอ้เบรถมือของ คัมี่มันไม่มีเหรือ มีแต่เบรคเท้า?,
รถคัมรี่ นี่มันจะมีจอโทรทัศน์ - วิทยุ ไว้ทำไม ในเมื่อ เวลา รถเคลื่อน -D หน้าจอมืด จะดับไป ขับไป ฟังเพลงไป ดูหนังไปไม่ได้เหรอ ฯลฯ,,,
บางครั้ง ฉันก็มีเสร่่อไปตอบนางเหมือนกัน
แต่นางก็ ไม่ค่อยตอบไรฉัน
ผ่านมาอีก 3 เดือน นางก็ยังคงไม่บอก ฉันว่า นางไปทำงานอะไร
เพื่อนนางมี 2-3 ร้อยคน ใน FB,... นางคงจะยินดี ที่จะตอบ จะคุย
กับเพื่อนสนิท (แบบฉัน) นางไม่ตอบ,...โอเคร้

ในที่สุด เราก็ ห่างกัน ไม่คุย ไม่พูด ไม่เม้นท์
ไม่ไร ทั้งสิ้น
มาบัดนี้ ผ่านมา 3 ปี แล้ว ฉันยังไม่รู้เลย ว่า นางทำงานอะไร
แล้วเรามาถึงจุดนี้ ได้เยี่ยงไร

เพื่อนสนิทในกลุ่มอีกคน พยายาม เป็นตัวกลาง ใช้กาวใจช่วย โดยการบอกว่า นางไปทำงานบริษัทไหน
พอฉันรู้ ก็ อืม ... "อ๋อ บริษัท นี้เอง รู้จักจ้ะ" แค่นั้นจบ
ไม่ได้อิจฉา ไม่เคยคิดจะออกจากงานบริษัท ที่ตัวเองทำงานอยู่ ไปแย่ง หรือไปทำงาน บริษัท เก่าที่ นางออกมา หรือ ไปแย่ง บริษัทใหม่ ที่นางเพิ่งได้งาน
ไม่เคยคิด

ไม่ว่า นางจะไป เทรนนิ่ง บริษัทแม่ ที่ต่างประเทศ
ไม่ว่า นางจะ มีรถประจำตำแหน่งเป็น คัมรี่ มืือใหม่ป้ายแดง

ฉันไม่เคย อิจฉาแกเลย

สามปีผ่านไป ไว อย่างกับโกหก นางโพส ในเฟสของนางว่า เราไมไ่ด้ เจอกัน สามปีแล้ว...
อิม ใช่...ฉันตอบ
แค่นั้น


กับเพื่อนสนิท อีกนางนึง เพิ่งเจอกันปีที่แล้ว แล้วก็ไม่ได้เจอกันอีกเลย
นางเป็นเพื่อนสนิทในกลุ่มเดียวกัน นางเป็นเพื่อนสนิทเรา จะว่า อะไรเราตรงๆ
จริงๆ เราก็ชอบ อะไร ตรงๆ แม้ความจริง ตรงๆ ้นั้นมันจะทำให้เราเจ็บปวด บอกมาเหอะ แก...
นางมา วุ่นวายกับคิ้วของฉัน
คิ้ว คือ มงกุฎ ... เอิ่มรู้
คิ้ว... วาดอย่างไร ไม่ให้ปลิง... เ้อิ่มรู้ เคยเรียนจากบริษัท ขายตรงแห่งหนึ่ง
การที่เรารู้ แล้ว เราจำเป็นต้องทำ ต้องเป็น แบบนั้นเหรอ
นางจะคะยั้นคะยอ ว่า แก คิ้วแกเบี้ยว คิ้วแกตก คิ้วแก โน่นนี่นั่น
เราก็ ตอบนางไปว่า ไม่เป็นไรแก เบี้ยวบ้างไรบ้าง ฉันชอบ มันเป็นศิลปะ ฉันไม่ชอบเป๊ะ
คนเราไม่ได้สมบูรณ์แบบ ไม่ต้องเป๊ะ ทุกวันก็ได้

นางเจอเรา กับกลุ่มเพื่อนมัธยม มีเพื่อนกลับจาก ต่างประเทศ นัดกินข้าวกัน นางก็ บอกเราว่า ฉันจะจับแก เขียนคิ้ว ใหม่
หลังจาก กินข้าวเสร็จ เราก็บอกเพื่อนว่า ไม่ต้องหรอกแก ฉันชอบที่คิ้วฉันเป็นแบบนี้
นางก็ ยังตะโกนใส่ฉันว่า นางจะเขียนคิ้วให้ฉัน
วันรุ่งขึ้น อิฉันก็ทำการเขียนคิ้ว ตามหลักการ ที่ได้ร่ำเรียนมา ถ่ายรูป ทีละช๊อต เอาดินสอเขียวคิิ้ว พาดผ่านลูกตา เฉียงลงจมูก ได้จุดสูงสุด ของหัวคิ้ว, เอาดินสอเขียนคิ้ว พาดผ่านหางตา และจมูก ก็จะได้จุดหางคิ้ว วาดๆๆ ปัดมาสคาร่าที่ขนคิ้ว นู่นนี่นั่น บลา บลา บ้าๆๆๆ

ในที่สุด หลังจากวันนั้น นางก็ไม่มายุ่ง วุ่นวาย กับคิ้วฉันอีกเลย
แล้ว นางก็ หายไปจาก ชีวิต เพื่อนสนิทฉันอีกคน

ตอนนี้.
นอกจากสามี ลูก และเพื่อนสนิท อีกไม่กี่คน
ใน FB ฉัน คัดเฉพาะ เพื่อนสนิท สมัย เรียนมัธยม สมัยเรียนมหาวิทยาลัย กลุ่มคุณแม่ ผู้ปกครอง ที่สนิทกัน ฉันมีเพืิ่อนแค่ 50 - 60 คน,...
ฉันเขียนระบาย อะไรต่างๆ มากมาย
แต่ฉันจะบอกเพื่อนๆ ที่สนิทกัน ใน FB เสมอ ว่า
วันไหน ฉันบ่นยาวๆ ถ้าพวกแก ไม่อยากอ่าน ก็ข้ามไป
อ่านได้ คอมเม้นได้ ไม่มีปัญหา
ฉันก็เป็นของฉันเยี่ยงนี้
ขี้บ่น

ฉันมีเพื่อนไม่เยอะ แต่บางครั้ง เพื่อนสนิท ที่เราเคยสนิทด้วย ก็มาไม่สนิท เพราะเหตุผล หรือ อะไรที่มันติงต๊องมากๆ
ก็แค่นั้นหละ สองเรื่องที่ว่าไป

ปีที่ผ่านมา ทุกข์ใจเรื่องงาน เรืิ่องที่ทำงาน ก็เล่าให้สามีฟังเป็นหลัก เล่าให้ลูกฟังบ้าง นิดหน่อย แบบย่อ
ฉันก็ยังเป็น ฉันเหมือนเดิม
ส่วนที่ทำงาน งาน ชีวิต
ฉันเชื่อว่า ทำดี-ได้ดี ...
คนทำช่ัว รอรับผลกรรม ที่ตนเองกระทำเถิด ฉันไม่สาปแช่ง ไม่อาคาตมาตร้าย ให้อภัยนะจ้ะ

ไม่ได้ว่าเพื่อนสนิทด้วย ...

เอ่ม ฝันดี



Create Date : 12 กุมภาพันธ์ 2559
Last Update : 12 กุมภาพันธ์ 2559 21:06:47 น.
Counter : 154 Pageviews.

0 comments

NongPenquin
Location :
สมุทรปราการ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



น้องเพนควิน เองค่า.........

จงทำดีต่อไป ไม่มีใครรู้ ไม่มีใครเห็น อย่างน้อย ตัวเราที่เห็น ทำดี แล้วมีความสุข อย่างน้อยก็ สุขใจ...ที่ได้ทำความดี
บล๊อก มีไว้บันทึก ความทรงจำดีๆ,,, มีไว้บ่น เรื่องที่ไม่อยากคุย-ไม่อยากพูด แต่อยากจะระบายความในใจ,,, มีไว้อวด ผลงาน-งานฝีมือ ที่ได้สร้างสรรค์ ได้ทำมา,,, มีไว้เตือน ความทรงจำ กับสถานที่ท่องเที่ยวที่ประทับใจ, รูปภาพประทับใจ, หนังสือที่ได้อ่าน,,, มีไว้ซ่อนตัวเอง จากความเป็นจริง ที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน,,,...