เริ่มกิจกรรมยามว่างตัวใหม่.... ไปเล่นกอล์ฟกันดีว่า...อิอิ
เรื่องก็มีอยู่ว่า... เมื่อเดือนก่อน ได้ไปไดรฟ์กอล์ฟกับเพื่อนๆ ที่แบบว่า...เล่นไม่เป็นกันซักคน ก็ดีนะ จะได้ไม่รู้สึกแปลกแยกว่าทำไมเราแย่อยู่คนเดียว อะไรทำนองนั้นอ่ะนะ แล้วที่โชคดีก็คือ มีคุณน้าของรุ่นพี่คนนึงที่เล่นด้วยกัน เค้าตีเก่งมาก มาสอนวิธีการจับไม้แล้วก็การตีให้ แรกๆ ที่เราตีก็เน้นจะเอาให้มันถูกลูกไง... แต่มันก็เหมือนแกล้ง เพราะว่ายิ่งเราตั้งใจจะเหวี่ยงไม้ให้ถูกลูกเท่าไหร่ มันก็ยิ่งไม่โดน ก็หัดลองตีไปเรื่อยๆ วันแรกตีถูกลูกก็ดีใจจะแย่แล้ว

วันที่สองต่อมา (ห่างจากวันแรกหลายวันพอสมควร ตามประสาคนที่มีงานมีการประจำทำอ่ะนะ ไม่ได้อยู่ว่างๆ นั่งๆ นอนๆ เฉยๆ) ก็ไปหัดไดรฟ์อีกเช่นเคย ไม้ที่เริ่มหัดก็เป็นไม้ 7 ตามตำราแบบเป๊ะๆ ก็ตีไปได้ไกลเชียวแต่คิดว่าผิดท่า เพราะว่านิ้วหัวแม่มือด้านขวามีหนังหลุดออกมา จากนั้นก็ใช้เวลารักษาตัวอีกประมาณสัปดาห์นึง พร้อมกับไปหาซื้อถุงมือมาเป็นของตัวเอง แต่เสียดายว่ามีแค่ข้างซ้าย อยากได้ข้างขวามั่งอ่ะ เพราะว่ามันยังเจ็บมือขวาอยู่อีก

วันที่สาม หลังจากที่หยุดไปนาน ก็ไปตีที่สนามเดิม กับสมาชิกกลุ่มใหม่ เป็นคุณอา และคุณอาผู้หญิงเพื่อนพ่อ วันนี้โชคดี ไปเจอพี่ที่ทำงาน เค้าก็เลยสอนให้ทั้งหมดเพราะเป็นคนรู้จักกันอยู่แล้ว เค้าเปลี่ยนไม้ให้ใหม่ทุกคนเลย เราเลยได้ตีด้วยไม้ P เพราะว่าหน้าสัมผัสมันกว้างกว่าแล้วก็มีโอกาสจะตีโดนมากกว่า แถมตัวไม้ยังสั้นกว่าด้วย... นอกจากนี้ยังสอนวิธีวาดวงสวิง แล้วก็เทคนิคการตีอีกด้วย จากการตีวันนี้ เรารู้สึกว่า เราทำได้ดีมาก ตีโดนแล้วก็ไปไกลเกือบทุกลูก แต่มันเบี้ยวซ้าย นั่นก็เป็นเพราะว่าเราตวัดไม้ หรือหันไปมองลูกเร็วเกินไปนั่นเอง ไม่เป็นไร ซ้อมต่อไปก็คงเก่งเองนั่นแหละ

วันที่สี่ ก็คือเมื่อวานนี้เอง เราไปตีตอนประมาณสองทุ่ม ต้องรีบตี เพราะสนามปิดสามทุ่ม ไปถึงก็กระหน่ำตีเลย ตอนที่ตีตอนแรกฟอร์มตกมาก เพราะยังจำวงสวิงตัวเองไม่ได้ แต่ลองไปเรื่อยๆ ก็จำได้ แล้วก็ตีได้ไกลเกือบทุกลูก (ในหนึ่งถาดกว่าๆ) ไกลของเราก็ไม่ได้อะไรมากมายหรอกนะ แค่ในช่วง 75-100 เมตร เท่านั้น แต่สำหรับมือใหม่ที่หัดไดรฟ์มาได้ 4 ครั้งอย่างเรา ก็ถือว่าเป็นสถิติที่น่าภูมิใจเลยทีเดียว ... ก็ต้องขอขอบคุณพี่ๆ เพื่อนๆ ทุกคนที่ชวนเรามาสัมผัสกับกีฬาที่น่าประทับใจตัวนี้ และเป็นคนให้คำแนะนำต่างๆ ทำให้เราเล่นมันได้สนุกยิ่งขึ้น...

แล้วถ้าเรามีอะไรที่น่าประทับใจอีก ก็จะมาเล่าให้ฟังเรื่อยๆ นะ ...



Create Date : 05 มีนาคม 2552
Last Update : 23 เมษายน 2554 11:53:35 น.
Counter : 265 Pageviews.

0 comments

I_am_Nin
Location :
Glasgow  United Kingdom

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



สวัสดีค่ะ ท่านผู้มีอุปการะคุณทุกท่าน... ทางเว็บของเรามีความยินดีเป็นอย่างยิ่ง ที่จะต้อนรับทุกท่านเข้าสู่บล็อกส่วนตัวของหนูหิ่นค่ะ(ราวกับว่า ประชาสัมพันธ์ห้างมาเอง)

โดยส่วนตัวแล้วเป็นคนที่มีอุปนิสัยสนุกสนานร่าเริง รักการอ่านทุกประเภท ชอบท่องเที่ยว (ไม่รักสัตว์ ไม่รักเด็ก เพราะไม่คิดจะเป็นนางงาม อิอิ)... ส่วนใหญ่ก็ไปเที่ยวตามแต่กำลังทรัพย์ ชอบเที่ยวไปยังแหล่งท่องเที่ยวธรรมชาติต่างๆ

... หน้าที่การงานตอนนี้ ก็หลบเลี่ยงจากความวุ่นวายของงานการที่ทำอยู่ มาเป็นนักเรียนอีกครั้งหนึ่ง (อยู่ดีไม่ว่าดี มาหาหงอกใส่หัวจนได้) ตอนนี้ก็มาเรียนต่ออยู่ที่เมืองผู้ดีค่ะ

** เพื่อป้องกันการสับสน หนูหิ่นขอแจ้งให้ทราบว่า ชื่อหนูหิ่นที่ใช้ในบล็อกนี้ ไม่มีความเกี่ยวข้อง หรือเป็นบุคคลคนเดียวกันกับหนูหิ่นที่เป็นนางเอกหนังแต่อย่างใด ชื่อนี้ถูกใช้เพื่อสื่อสารกับพี่น้องและผองเพื่อน... ที่ได้เรียกขานเรามาตั้งแต่หนูหิ่นยังเป็นส่วนหนึ่งของมหาสนุก... (สิบปีที่แล้ว) ... ก็ว่าตัวเองหน้าตาดีพอประมาณนะ ไม่รู้ว่าทำไมตอนที่พี่เค้าหาคนไปแสดงละคร (ถ่ายสไลด์ ประกอบละคร) เค้าถึงได้ตั้งใจเลือกเราก็ไม่รู้... เลยถือโอกาสใช้ชื่อหนูหิ่น ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา... แล้วที่ใช้ชื่อเป็น... แล้วหนูหิ่น ก็โกอินเตอร์... เพราะว่า ในที่สุดก็ได้มาเรียนต่อนั่นเอง (ไม่อยากเชื่อเลยว่าจะได้อยู่บนเกาะนี้รวมเวลาเกือบหกปีแล้ว...) สุดท้ายนี้..ขอได้รับความขอบคุณจากผู้อ่านทุกท่านที่สนับสนุนงานเขียน (ในบล็อกนี้) ของหนูหิ่นเสมอมาค่า...