มาเป็นดูโอ้..แม้ไม่หวานไม่แหวว แต่จะเป็นเยี่ยงนี้ ต่อๆไป อีกซักแค่ 40 ปี ก้อพอเนอะ
Group Blog
 
All blogs
 
Homestay ซังกะบ๊วยเอ๊ย....

*Warning - บทความในตอนนี้ มีคำหยาบคายมากมายก่ายกอง ผู้อ่านโปรดพิจารณา*

ไอ้ที่แรกก็คิดว่า ย้ายออกมาอยู่กับชาวบ้านเค้า แม้แพงหน่อยแต่ก็จะได้มีคนให้ได้พูดคุยด้วยตลอดเวลา

เพราะไม่คิดจะอยู่ที่นี่นานนัก ไอ้ช่วงเวลาอันสั้นที่อยู่นี่ ก็เลยอยากจะให้ได้ผลสูงสุด คือคล่องและจำได้ไม่ลืม

แต่ผิดคาด. พวกมันพูดภาษาจีนกันตลอดเวลา กรูละเบี่ย.. ไอ้ตรง culture ที่กินทีเสียงดังจ๊อบแจ๊บ ซู๊ดซ๊าด,

พูดคุยกันทีก็แหกปากตะโกนเข้าไปสิ พวกเมิงยืนอยู่ใกล้กันแค่นี้ ไม่รู้จะตะโกนทำหาอะไร พับผ่าสิ.

กุงเกงลง กุงเกงเกง ดันตากไว้เหนือหัวตรงประตูทางเข้าบ้าน ที่ในสวนออกกว้างขวาง ดั๊นไม่ตาก ฝนก็ไม่ได้ตก ห่าเอ้..ยย

น้ำหยดติ๋งๆ กรูจะเดินเข้าออกทีขยะแขยงชิบหาย แม้ในบ้านก็มีที่ให้ตากได้ถมถืด ไม่รู้เป็นบ้าอะไรไม่ตาก

ห้องส้วมก็ไม่เคยขัด สะอาดอย่างเดียวก็ตรงฝารองนั่งเท่านั้น อยู่กันตั้งห้าคน แมร่ง...เชื่อมันเลย

ยัยเมียมานก็ไม่ได้ทำมาหารับประทานอะไร ไม่รู้จักทำความสะอาดซะมั่ง โต๊ะกินข้าวแมร่งก็มีแต่..คราบ

ก็มันเล่นกินไป เคี้ยวไป คายถุยๆ เศษอาหารกระดูกบ้าบอทั้งมวลลงบนโต๊ะซะงั้นหนิ โสมมซะไม่มี

จนตอนหลังพึ่งจัดหากระดาษมารองเสียหน่อย คาดว่าเพราะเห็นข้าพเจ้าไม่เคยทำเช่นนั้นเลย ใส่ไว้ในชามตัวเอง

สงสัยเริ่มกระดากอายว่ามันสกปรกเสียจริงเลยคายบนกระดาษแทนบนพื้นโต๊ะ ก็สมควรอยู่หรอก

เรื่องอาหารการกิน ไอ้เรารึก็หวังจะได้มีโอกาสคุยฝึกภาษานั่นแหละ ถึงได้จ่ายค่าอาหารให้ด้วย สองมื้อเช้า-เย็น

มื้อเช้า ก็บอกมานว่าจะเอาไปกินแทนมื้อกลางวันที่ college นะ มันก็ทำแซนวิชตายซากให้ ขนมปังแข็งยังกับปาหัวหมาตาย

สอดไส้ในด้วยมะเขือเทศสองชิ้นกับไข่ใบนึง ดูมาน..ลงทุนจริงจริ๊ง ทนกินได้ไม่กี่วันหรอก บางวันก็ทิ้งถังขยะไปเลย

อาทิตย์ต่อมาเลยบอกว่าขอเป็นข้าวราดกับแทนเถิด คือเอา 'ของเหลือ' จากมื้อค่ำของเย็นวาน มาเตรียมข้าวกล่องของวันถัดไป

มาทำเป็นถามห่วงใยมากมายเหลือเกินนน พอไหม ชอบแบบไหน ดีไหม เฮอะ..ห่าเอ้ย ปากก็บอกอ้อๆ เข้าใจแล้ว

มื้อกลางวันจะกินเยอะหน่อย (ก็ตอนค่ำจะกินนิดเดียว) งั้นจะเตรียมให้อิ่มพอดีนะ ปรากด..กับที่โปะหน้ามาให้ไม่เคยพอกินเลย

เคยเห็นกล่องของคนอื่นในบ้าน ทำไมแมร่งมีแต่เนื้อๆ วะ กับเยอะกว่าของกรูอีก ก็คิดดูเด่ะ กุ้งใส่มาสองสามตัว

นอกนั้นโปะผักมานิดๆ หน่อยๆ เห็นๆ อยู่ว่ากลางคืนกรูกินประมาณไหน นี่มันให้มาน้อยกว่ามื้อค่ำอีกนะ

ส่วนมื้อเช้า เสาร์-อาทิตย์ พวกมานออกไปโบสถ์กัน กว่าจะกลับตั้งบ่ายโน่น แทนที่จะทำอาหารไว้ให้กรูก่อน

นี่แมร่งดันรอจนสะเด่ดกลับกันมาถึงมาเตรียมอาหาร กว่าจะได้กินก็ปาเข้าไปจะบ่ายสอง ดูแลดีจริงจริง

บางวันตาผัวไปนอกบ้าน ยัยเมียแมร่งก็รอๆๆ จนมานกลับมานั่นแหละ ถึงจะทำอาหาร แล้วกรูละ. ห่าเอ้ย...นังเวร

เวลาจัดโต๊ะก็ประดาอาหารส่วนใหญ่ลาดเอียงไปวางแท่บจะเกยหน้าตักตาผัวมาน เห็นๆ อยู่ว่าเวลากรูจะกินที ต้องเอื้อมมือยังกับ..

เพื่อกิน แมร่งก็ไม่ได้สะดุ้งสะเทือนอะไรเลย หนนึง ทำเนื้อย่างชิ้นใหญ่ ต้องใช้มีดหั่นแบ่งเวลาจะกิน

แมร่งก็วาง....งมีดกับถาดเนื้อหน้าตาผัวมาน กินกันสะดวกสบายสองผัวเมีย แล้วกรูที่นั่งปลายโต๊ะอีกด้าน หมดสิทธิ์กินเลย

ปากแมร่งก็ทำสร้างภาพห่วงใย มากมาย ทำไมกินน้อย อยากกินอะไรแบบไหน แต่ไอ้ความเป็นจริงคนละเรื่อง

ทำดีได้ไม่กี่หน นอกนั้นแมร่งงก..กก อย่างเมื่อคืน สามคนทำกับข้าวแค่สองอย่าง ดูมาน จะแดร่กเข้าไปพอยังไง

แล้วมื้อเช้าวันนี้ ได้กินตอน บ่ายครึ่ง หิวหน้าจะมืด! พอไปเห็นกับข้าว อยากจะคว่ำโต๊ะมันทิ้งซะ แล้วเดินออกไปกินข้างนอก

ให้แมร่งรู้แล้วรู้แร่ดไปเลย.....

มันเอาของเหลือๆ จากมื้อเช้าที่มันเอาไปกินตอนเช้านอกบ้านมาให้กิน สังเกตจากอาหารบรรจุอยู่ในปิ่นโต

ผัดผักแมร่งก็เศษซากผักเสียจนคีบแท่บไม่ติด ชิ้นฝอยขนาดนั้นน่ะ.

ทั้งหมดทั้งปวงนี้ก็ว่าจะทน ต้องปรับตัวเองเพื่อเรียนรู้วัฒนธรรมใหม่ที่แตกต่างไปจากของตน

แต่นี่กรูอยู่ออสเตรเลียนะ ไม่ใช่ประเทศจีน จะมาเรียนรู้ไปทำไมให้ล้ำลึกขนาดนี้ เป็นชนิดที่ไม่อยากจะเรียนรู้ด้วย

ตอนนี้ติดสัญญาที่ว่า at least 3 months แต่กะลังคิดๆ อยู่ น่าจะพอหาทางออกได้ ทนไป-ทนมา หลายตลบแล้ว

แค่นี้ก็มีเรื่องให้ปวดกบาลมากพอแล้ว เรื่องที่อยู่อาศัยนี่ยอมไม่ได้เว้ย....สภาพแวดล้อมไม่ได้สนับสนุนให้ชีวิตอีกด้านราบรื่นขึ้นเลย

กรู................โทนนนนนน....ม่ายยยย....หวายยยยย.....แร้ววววว....เว้ยยยยย!!!





Create Date : 15 กันยายน 2550
Last Update : 29 กุมภาพันธ์ 2551 19:26:03 น. 7 comments
Counter : 187 Pageviews.

 
อยากกลับไปดูนายหญิงไอ้หมาปิ้งมัน..

แต่ระยะทางมันไกลกว่าที่จะกลับไปได้ง่ายๆ นึกถึงตอนทำงานอยู่บางปะกง..

แว่บออกตอนห้าโมงเย็นบึ่งไม่กี่ชั่วโมงก็ถึง.

ยังไงก็วะ. อีกสองอาทิตย์เอง

แผลบๆ แปบเดียวก็ถึงเนอะ.


โดย: null IP: 202.7.183.132 วันที่: 15 กันยายน 2550 เวลา:13:53:37 น.  

 
หาที่อยู่ใหม่เห้ออออ
จะทนต่อไปทำไม
เราก้อไม่ได้ ลำบาก อะไร มากมาย
เนอะ เนอะ เนอะ
.....
แต่ก้อต้องเผื่อใจสำหรับที่ใหม่ด้วยนะ
ที่ไม่รุว่า จะเจออะไรเด็ดๆ กว่านี้ หรือเปล่า
.....



บ้าน ราววววววว แสน สูกกกกกก จายยยยยยยยย

ถึงจะอยู่ที่ หนายยยย

ไม่อุ่นใจเหมือนบ้าน ราวววววว

.....จริงๆนะ


โดย: ยิ้มทั้งน้ำตา .... IP: 222.123.202.190 วันที่: 15 กันยายน 2550 เวลา:14:28:33 น.  

 
ซึ้ง.. ตาพร่าเยย

อยู่ห่างไกลกันอย่างนี้ อะไรๆ นิดหน่อยก็ซึ้งไปหมด

น้อยนิด แต่..มหาศาลเนอะ

ซึ้ง..งิดๆ



โดย: เจ้านาย IP: 202.7.183.132 วันที่: 15 กันยายน 2550 เวลา:15:10:23 น.  

 
ลองไปปรึกษาโรงเรียนขอย้ายบ้านไม่ได้หรอค่ะ
บอกเหตุผลเค้าไปตามนี้เลย
ก็อยู่ไม่ได้ทำไมจะต้องทน เราเสียเงินให้ ไม่ได้ขออยู่ฟรีนี่ค่ะ โรงเรียนน่าจะมีฝ่ายดูแลเรื่องที่พักของนักเรียน ลองไปขอเค้าย้ายดู เค้าน่าจะเข้าใจและให้ย้าย แต่อาจจะต้องใช้เวลาหาบ้านใหม่หน่อย
เป็นเราๆก็เผ่นเหมือนกัน รับไม่ได้อ่ะ


โดย: akinnak IP: 203.156.25.145 วันที่: 15 กันยายน 2550 เวลา:15:25:13 น.  

 
เมื่อกี้มานเรียกไปกินมื้อค่ำ

บนโต๊ะอาหาร มีหม้อต้มผัก เหวๆ หอกๆ อะไรไม่รู้ ควันฉุย

กะข้าวถ้วยนึง แล้วไอ้พวกประดาจานอาหารทั้งหลายที่วางทิ้งไว้ตั้งแต่เมื่อคืน

(ของเหลือจากปาร์ตีพวกเพื่อนๆ มานเมื่อคืน)

ก้วางอยู่ท่าเดิมบนโต๊ะ

นางเมียมานบอกว่า ไอ้พวกนั้นอย่าไปกินเลย ไม่ดีแล้วละ ตั้งแต่เมื่อคืน

คือถ้าเมิงเอาไปอุ่น ไปจัดใหม่เสียหน่อย กรูก้รับได้หรอกนะ

มานบอกวันนี้กินคนเดียวนะ เออ..ไม่ว่ากระไรหรอก แต่เมิงทำกับข้าวให้อย่างเดียวต้มผักเนี่ยหรือ

กรูเหนแล้วจำได้ว่าเป็นหม้อต้มปลากะผักเมื่อคืน นี่หว่า

แต่ตอนนี้ไม่มีเนื้ออันใดเหลือเลยในหม้อทั้งสิ้น

แฟร์มากเลยเนอะ.. เคารพกันดีจริงๆ...

แต่เราก้หน้าตายิ้มแย้ม นิ่งๆ ไม่ว่ากระไร หรือแสดงกิริยาอะไรเลยนะ

พรุ่งนี้จะไปเดินดู บ้านใหม่ หรือ ห้องใหม่

พอกันทีเฟร้ยยยยย.......



โดย: จขกท. IP: 202.7.183.132 วันที่: 16 กันยายน 2550 เวลา:17:05:17 น.  

 
เอาละเฟ้ย..

เมื่อกี้ไปเจรจากะมานมาเรียบร้อย

'ok.' do u beleive that ?

ส่วนเงินประกัน เราก้ได้คุยกันแล้ว

ไอ้เราก้นึกเรื่องสตอเบอรี่อยู่หลายนาที ท่าจะเวอร์คแฮะ

ยอมให้ไป และคืนเงินประกันให้ด้วย

ส่วนมานจะหักค่าเสื่อมของวัสดุหรือตำหนิอะไรไหม

ไม่รู้เหมียนกานว่ะ.. มีแต่เรื่องกลอนประตูเท่านั้นละ

ที่ตาผะอัวมานติดให้ (หลังจากที่ต้องเจรจากะมานอยู่นาน)

ตกลงกันว่าจะย้ายออกราวกลางเดือนหน้า

ก็เอาฟะยอม แลกกับที่คืนประกันให้ (หวังว่าจะครบ )

เฮ่อ...ก้นึกอยู่หรอกว่า ที่ใหม่ มันจะไปเจอปัญหาอะไรอีกไหม

อย่างน้อยก็คงต่างไปจากที่เจออยู่นี่หรอกว้า..

(วันนี้ก้ threw the lunchbox away again เกินจะกินเข้าไปลง..)

หลังๆ มานี่เห็นชัดเจนเลย อาหารนี่ด้อยคุณภาพและราคาลงถนัดตา ไม่รู้ทำไม.

ไปละ..มีสอบติดกันสี่วันเลยย เหนื่อยหะเหวย..

แต่ก้หมดไปเปลาะละ อยู่สบายไม่คับข้องใจก้สุขีเหลือเกินแล้ว

โอ่...ลันล้า... ที่ใหม่ขอให้หมดเรื่องหมดราวที่เท้อ...


โดย: จขกท. IP: 202.7.183.132 วันที่: 17 กันยายน 2550 เวลา:17:05:06 น.  

 
หัดทำกินเองม่างเด่ะ บ่นทามไม


โดย: กูเอง IP: 61.90.147.248 วันที่: 18 เมษายน 2551 เวลา:8:47:21 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Hashave
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




วัน นี้ มี +ไอ้ม๋า+
วัน หน้า มี +บ้านอันอบอุ่น+
ทำ วัน นี้ เพื่อ วัน หน้า
วัน ไหน ไหน ไม่ แปร เปลี่ยน

Friends' blogs
[Add Hashave's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.