You Are My Sunshine

The New Tales of Gisaeng ( 5 )




(ต่อจากบล็อคที่เเล้วค่ะ)




“เธอถูกทอดทิ้งให้มีชีวิตแบบนั้น...ได้รับความเจ็บปวดเช่นนั้น
...ฉันจะมองหน้าซารันได้ยังไง...ฉันจะไปมีสิทธิอะไร




“หัวหน้าเชฟ...และพ่อของรารา...เป็นไปได้ยังไง...มันเป็นความจริงเหรอคะ”
“...เธอถามฉันว่าควรทำยังไงดี ถ้าตามหาลูกไม่เจอเธอก็ไม่มั่นใจว่าจะมีชีวิตอยู่ต่อไปได้”







“ขอโทษนะซารัน แม่ช่างโง่เหลือเกิน
...แม่ไปวัดเพื่อขอให้ลูกเติบโตมาอย่างดีและขอให้ได้พบลูก




“ลูกน่ารักที่สุดเลย...ขอบคุณนะ ผมรักคุณ”



“แม่คะ...หนูเจ็บท้องคลอดอยู่ 7 ชั่วโมงก็ทรมานมากแล้ว 
แต่ก็ไม่เท่ากับที่แม่เสียใจที่ไม่มีใครอยู่เคียงข้างเลยสักคนใช่ไหมคะ”
“ต้องขอบคุณที่ทำให้แม่ได้ให้กำเนิดลูกสาวแสนสวยคนนี้นะ”
“หนูจะทำตัวให้ดี”



“...นี่คือกิมจิลูกหัวไชเท้าที่แม่ดองสดๆกำลังได้ที่พอดี
...เรื่องอื่นฉันไม่รู้ แต่พี่ก็ชอบกิมจิที่แม่ทำนะฉันแบ่งมาให้ครึ่งนึง
...คิดว่าเป็นของขวัญชิ้นสุดท้ายจากแม่แล้วกันนะ”




“แม่ของรีอา ขอบใจนะ...เธอมอบหลานสาวที่น่ารัก เป็นสะใภ้ที่ชาญฉลาด 
ฉันได้เข้าใจอะไรได้มากขึ้น บอกได้คำเดียวว่าเป็นบุญเหลือเกิน”




อ ว ส า น












 

Create Date : 26 กรกฎาคม 2555    
Last Update : 2 สิงหาคม 2555 19:54:33 น.
Counter : 2676 Pageviews.  

The New Tales of Gisaeng ( 4 )



(ต่อจากบล็อคที่เเล้วค่ะู^^)





“ผมรักคุณ เราต้องแต่งงานกันนะ”
“คุณมีฉันอยู่ทั้งคน เข้มแข็งไว้นะ”




“ปล่อยดาโมกลับมา ฉันจะจัดการทุกอย่างเอง ฉันหาตั๋วเครื่องบินให้เธอได้ 
พรุ่งนี้หรือมะรืนนี้เลย จะไปเรียนต่อต่างประเทศ ไปเที่ยว หรือไปใช้ชีวิตเงียบๆ 
เธอแค่ตัดใจจากดาโมเท่านั้นเอง...ผู้ชายจะประสบความสำเร็จได้ก็เพราะมีหน้าที่การงาน 
เธอตัดสินใจตอนนี้เลย...”

“ไม่ค่ะ ...ขอโทษด้วยค่ะ หนูไม่สามารถแยกจากดาโมได้...”

“นี่ฉันขอร้องเธอแล้วนะ ...ไหนบอกว่ารักเขายังไงล่ะ 
ถ้ารักเขาจริงแล้วฉุดให้เขาตกต่ำลงได้ยังไง! เธอเป็นคนทำลายชีวิตเขา!
...คอยดูต่อไปก็แล้วกันว่าชีวิตของดาโมจะถูกทำลายเพราะเธอยังไง



“เรา...แต่งงานกันนะ"




“ผู้ชายนี่ไม่โรแมนติคเลย”
“ความโรแมนติคเริ่มจากตรงนี้เลย”
“ทำอย่างกับหมาป่าเจ้าเล่ห์...คุณไม่เคยดูละครเหรอ เค้าต้องดื่มไวน์ก่อน”
“บอกให้นะ เหตุผลที่คนดื่มไวน์กันในคืนแรก ก็เพราะ 
อย่างแรกคู่รักที่ใจเร็วเกินไปเลยเบื่อกันไปแล้ว 
...และก็มีพวกที่ดื่มย้อมใจเพื่อเจ้าสาวจะได้ดูสวยขึ้น 
...เจ้าสาวของผมสวยบาดใจอย่างนี้ ไม่จำเป็นต้องพึ่งไวน์หรอก”

“ขาสวยจัง ...มา...จะนวดให้”





“ทำไมนิ้วเท้าถึงน่ารักจัง...เหมือนลูกองุ่นเลย...อยู่นิ่งๆสิ!”



“เมื่อ 25 ปีก่อน เราถูกทิ้งไว้ที่บ้านหลังนี้ที่บ้านของรารานี่เหรอ”



“ไคล์ ฉันไม่มีเสน่ห์เลยเหรอ”
“เปล่าเลย...ถ้าคุณอยากได้ความรักจากคนมากมาย มันง่ายมาก 
เพียงแค่คุณรักและเอาใจใส่ตัวเอง”
“แต่ฉันรักตัวเองมากเกินไปน่ะสิ”
“ถ้าคุณรักตัวเองจริง คุณคงไม่มาที่บูยงกัคหรอก 
การกินอาหารแพงใช้เสื้อผ้าหรู ไม่ใช่การรักและห่วงใยตัวเอง 
เพียงคุณคิดในแง่บวกเข้าไว้และทำตัวสดใสร่าเริง 
แทนที่จะเต้นรำให้คนเมาดู  ก็ไปเต้นรำให้คนแก่ที่ศูนย์พักคนชราดูกันฟรีๆ  
ผมว่านั่นคือการยกย่องตัวเองอย่างแท้จริง”

***
“...คุณแค่ต้องตัดสินใจว่าจะมีคนรักคนเดียวเพียงพอไหม...”
“มันก็ขึ้นอยู่กับว่าคนเดียวที่ว่านั่นเป็นใครนะ”


“คุณเป็นคนแบบนี้เสมอเลยเหรอ”

 

“ใช่...ไม่ชอบเหรอ”

 

“รู้สึกดีจัง”





 

“ที่รักจ๋า...เมียจ๋า... เรามาทำลูกกันเถอะ”




 

“พวกแกมองหน้าฉันทำไม”


 


“บอกตามตรงนะว่าฉันต้องอดทนมาตลอดคิดเสียว่าทำบุญ
...อังเดร...วันนี้พ่อเสียใจจริงๆที่ถูกคนที่ด้อยกว่าดูถูกเอา
...ครั้งนี้มันชนะฉันเพราะมันได้ลูกสะใภ้จบด็อกเตอร์จากเมืองนอก
 แต่ฉันได้แค่กิแซงมาเป็นสะใภ้ ...อย่างที่เขาว่า ซวยซ้ำซากจริงๆ”


“เวลาอยู่กับคุณ ผมมีความสุขมาก ผมอยากมีความสุขแบบนี้ไปตลอดชีวิต 
...ผมขอมากไปหรือเปล่า”


“ผมอยากป่วยแทนจัง เอาเลย! ส่งความเจ็บปวดมาให้ผมเลย”


"เชิญทานเลยครับ ที่รัก"



“...รับดอกไม้ไปแล้ว จะไม่ให้อะไรผมบ้างเหรอ”
“เบาๆหน่อยสิ
“ก็ผมเป็นผู้ชายนี่
“ฉันชอบความนุ่มนวลมากกว่านี่”
“ก็ได้ เดี๋ยวจะทำให้หวานหยดเลย”
“ไปอาบน้ำเถอะ”
“ก็ได้ อาบน้ำแล้ว เดี๋ยวจัดเต็มเลยนะ”
“จัดเต็มอะไรกัน



“อยากทานอะไรก็บอกนะ ฉันจะทำให้ 
ตอนท้องอยู่ อยากทานอะไรก็ต้องทานให้ได้นะไม่อย่างนั้น..จะจำฝังใจไปตลอดชีวิต”





***ต่อบล็อคหน้านะคะ จริงๆอยากจะทำให้จบบล็อคนี้ 
เเต่เเคปรูปไว้เยอะ เเละก็สวีทหวานเเหววทุกรูปเลย จะทิ้งรูปสวยๆก็เสียดายค่ะ 
เลยต้องเอามาลงต่อบล็อคหน้าจ้าา***










 

Create Date : 25 กรกฎาคม 2555    
Last Update : 2 สิงหาคม 2555 19:46:39 น.
Counter : 2004 Pageviews.  

The New Tales of Gisaeng ( 3 )




^^  ต่อจากบล็อคที่เเล้วค่ะ ^^





“เลิกได้แล้ว! เราจะไปจากที่นี่หรือจะให้ผมตายอยู่ตรงนี้



“ฉันทำขนาดนั้น คุณยังไม่เลิกชอบฉันอีกเหรอ”
“ไม่เลย ยิ่งชอบมากยิ่งขึ้นเสียอีก”
“คุณป่วยไปแล้ว”
“ถูกแล้ว ไม่มียารักษาโรครักด้วยสิ”

***
“มีเงินก็ทำให้สุขสบายขึ้นมาหน่อย แต่ความสุขสบายไม่ใช่ความสุข 
เพราะผมไม่เคยสุขใจเลยที่เลิกกับคุณ ไม่ว่าจะได้กินของแพงๆ หรือขับรถหรูๆก็ตาม 
ถึงตอนนี้ ผมต้องใช้มือถูพื้นด้วยผ้าขี้ริ้วเก่าๆ แต่ก็มีความสุขเพราะมีคุณอยู่ด้วย”







“ฉันไม่อยากเจ็บอีกต่อไปแล้ว ฉันไม่อยากละทิ้งชะตาของตัวเอง”
“โชคชะตาห่าเหวอะไรกัน! ผมนี่แหละ โชคชะตาของคุณ 
กอดผมไว้เหมือนกับว่าเป็นโชคชะตาของคุณสิ

***
“ฉันจะเลี้ยงผม และเป็นกิแซงเต็มตัว
“คุณคิดจะขายตัวเองให้ไอ้กุ๊ยแก่ๆเนี่ยนะ คุณมีอะไรกับมันแล้วเหรอ”

***

“นี่เป็นสิ่งที่ซารันเลือก โปรดไปจากที่นี่เถอะ ถ้ายิ่งทำให้เธอเป็นทุกข์ 
นั่นไม่ได้เรียกว่าความรัก แต่เป็นเพียงตัณหาและความลุ่มหลง”



“คนเรามักจะลุ่มหลงงมงายอยู่กับรักแรก...รักแรกไม่ใช่ความรัก
แต่เป็นแค่ความลุ่มหลงเท่านั้น"
***

“...ความรักไม่ใช่รักที่ท่วมท้นอยู่แค่ชั่วขณะหนึ่ง แต่ถึงแยกจากกัน 
ถึงเวลาผ่านไปนาน ความโหยหา ความร้อนแรงยิ่งทวีคูณ นั่นคือความรัก”
***

“การลุ่มหลงใครสักคนก็เหมือนกับฟองสบู่ มันอาจจะดูยิ่งใหญ่
แต่พอฟองสบู่แตกขึ้นมา  มันก็ไม่เหลืออะไรเลย 
ถ้าไม่มีอะไรบุบสลายก็ถือว่าเป็นโชค”
***

“ผมว่าความรักก็เหมือนเต้าเจี้ยว ถั่วเหลืองที่หมักได้อากาศและเกลือที่เหมาะสม 
ก็จะได้รสชาติที่ลุ่มลึก...ความรักจะต้องไม่ทำไห้จิตวิญญาณเสื่อมถอย 
แต่ต้องทำให้ชีวิตเราสดใสราวกับแดดในฤดูใบไม้ผลิ 
ผ่อนคลายจิตวิญญาณของเรา 
ตอนที่รู้สึกบีบคั้นหรือว้าเหว่ ก็จะได้รักนั้นมาปลอบประโลมหัวใจคุณ”
***

“คนที่มีจิตวิญญาณตื้นเขินจะไม่ตระหนักรู้  เมื่อมีคนที่มีจิตวิญญาณอันลึกซึ้งเข้ามาในชีวิต 
จะรู้ตัวเมื่อเขาจากไปเสียแล้ว   นั่นคือความแตกต่างระหว่างคุณกับผม 
ผมรู้ได้ทันทีแต่คุณดาโมรู้เมื่อสายเกินไป”







“...ร้องไห้ทำไม ต้องยินดีกับฉันสิ...อาดาโมโกรธมากพอรู้ว่าฉันจะเลี้ยงผม 
เค้าเต้นเร่าๆราวกับคนบ้า ...ถึงอาดาโมจะเสียใจ แต่ฉันจะไม่มีวันเป็นอย่างนั้น 
ไม่มีอะไรค้างคา ฉันจะกินอิ่ม นอนหลับสบาย ฉันจะแข็งแกร่ง และเปล่งประกาย...”



“พี่ซารันกินเหล้ากับเพื่อนแล้วเมาหลับไป
...คุณพาพี่ไปที่อื่นได้ไหมจนกว่าจะจบพิธี ขอร้องล่ะค่ะ”
“ผมรู้ว่าคุณรู้สึกยังไง แต่เราไม่ควรทำอย่างนั้น”











“ผม จะทำทุกอย่างที่คุณต้องการ ผมขุดหลุมฝังตัวเอง การที่ผมเลิกกับคุณ
 มันคือความผิดพลาด หัวใจผมเลือกคุณ แต่สมองบอกว่าไม่ 
...ผมมันน่าสมเพช ผมอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีคุณ
…อยากให้เลี้ยงผมก็จะทำ อยากให้เป็นผู้ชายของกิแซงก็ได้ ผมยอมทุกอย่าง

“คุณทำลายฉันไปแล้ว จะมาทำแบบนี่อีกทำไม แล้วจะให้ฉันทำยังไงฉันต้องทำยังไง!
...ถ้าคุณไม่ทำร้ายใจฉันฉันคงจะรักคุณได้อย่างบริสุทธิ์ใจ แล้วนี่อะไร 
ฉันไม่เหลือแม้แต่ความเป็นคนแล้วคุณมาทำกับฉันแบบนี้ทำไม



“คุณบอกว่าฉันรักคุณน้อยกว่างั้นเหรอ...ฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าฉันจะวิ่งไปหาคุณเมื่อไหร่ 
ฉันตัดสินใจเลี้ยงผมเพราะจะได้ไม่มีสิทธิ์ไปหาคุณ ถึงแม้ว่าฉันอยากจะทำแค่ไหนก็ตาม”

***



“ซารัน...คุณคือทุกสิ่งในชีวิตของผม”
***


“ผมไม่ได้ฉวยโอกาส ผมแสดงความรักต่างหาก”
“ก็ทำให้มันนุ่มนวลกว่านี้หน่อยสิ”
“ได้เลย จัดให้ ขึ้นรถสิ”
“จัดเองเถอะ”
“อะไรนะ! มานี่เลย





^^  ต่อบล็อคหน้าค่ะ ^^













 

Create Date : 19 กรกฎาคม 2555    
Last Update : 18 พฤษภาคม 2556 3:51:25 น.
Counter : 2181 Pageviews.  

The New Tales of Gisaeng ( 2 )




^^ ต่อจากบล็อคที่เเล้วค่ะ^^




“เราเลิกกันเถอะ...ผมอยากบอกความจริงว่าผมไม่เคยคิดบริสุทธิ์ใจกับคุณ
...ผมอยากมีความสัมพันธ์กับคุณแบบผู้ชาย ผมทนไม่ได้ที่คุณเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของผม
...คุณเล่นตัวนักเหรอ..คุณไม่วิ่งแล่นมาหาผมเหรอ...คุณไม่หลงผมเหรอ...ผมคิดแบบนี้
พอรู้ตัวว่าต่อให้พยายามแค่ไหนก็ไม่มีวันชนะคุณ..มันเสียเวลาเปล่า”

*** 
“มันไม่ใช่เรื่องของหัวใจ ผมต้องการตัวคุณ ผมอยากให้คุณกระโจนเข้ามาหาผม
 เข้าใจไหม...ผมขอโทษ”
“คิดได้ยังไง...ที่ผ่านมาเป็นการโกหกหลอกลวงอย่างนั้นเหรอ”
“เรื่องทั้งหมดมันเกิดขึ้นเพราะคุณทำลายศักดิ์ศรีของผม”
“แล้วตอนนี้คุณคิดว่าฉันจะมีศักดิ์ศรีหลงเหลืออยู่อีกเหรอ
...ฉันไม่เคยแอบแฝง ไม่สนใจสถานะของคุณ ฉันชอบคุณอย่างบริสุทธิ์ใจ คุณน่าจะรู้สึกได้”

***

“ขอบคุณที่บอกความจริง ...ความจริงที่บาดใจย่อมดีกว่าคำลวงที่รื่นหู 
...ฉันเคยอ่านเจอว่า ถ้าไม่มีความโลภก็จะไม่มีการหลอกลวง
...เมื่อฉันโลภอยากได้อะไร ฉันน่าจะคิดหน้าคิดหลังให้ดี
...เพราะความโลภของฉัน เลยต้องมาพบจุดจบอย่างนี้...น่าสมเพชตัวเองจริงๆ”

*** 
“ฉันเข้าใจแล้วว่า ใจคนอื่นที่ยื่นมา มักจะไม่เหมือนใจเราที่มอบไป"


“เห็นคนเป็นของเล่นได้ยังไงกัน”


“เรามาเป็นพี่น้องกันเถอะนะ...ผมรู้ตัวดีว่าผมผิด...นี่เป็นสิ่งที่ดีที่สุดที่ผมทำให้คุณได้”
“ฉันไม่ต้องการอะไรจากคุณ”
“...ผมต้องการอย่างนี้”
“ทำไม? เพื่อใคร
“เพราะผมอยู่ไม่ได้ถ้าไม่ได้เห็นคุณ”


“คุณเคยคิดว่าผมเป็นอัญยมณี แต่ผมกลับกลายเป็นแค่ก้อนกรวดอย่างนั้นเหรอ”

“จะไปโทษใครได้ล่ะหมาป่าก็คือหมาป่าอยู่วันยังค่ำ
...คนที่ยื่นมืออกไปไม่ทันระวังอย่างฉันต่างหากที่น่าสมเพช”

***
“ใส้เดือนที่มุดอยู่ในโคลนตม มันดูต่ำต้อยสำหรับคน แต่สำหรับพวกมันแล้ว 
มันคือที่ปลอดภัยที่สุด เป็นที่ที่มันมีความสุขและผ่อนคลาย 
แต่มนุษย์กับเหยียบย่ำมันเพื่อความสนุก”

“แต่งงานกับคุณหนูลูกผู้ดีที่สมกับฐานะ และชาติตระกูลของคุณ
และขอให้อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข”



“...ลองคิดดูให้ดีนะ พ่อแม่ทิ้งเธอไปทันทีที่เกิดมาผู้ชายที่คบด้วยก็มาบอกเลิก 
ไปอยู่ดูใจกับปู่ของครอบครัวของคนอื่น นั่นเพราะดวงของเธอมันแรงเกินไป
 ในเมื่อเธอเกิดมาดวงชะตาแบบนี้ ก็น่าจะไปเป็นกิแซงเสียดีกว่า จะได้บรรเทาดวงชะตาลงไปบ้าง”



“พอมองที่ติดผมอันนี้ฉันจะจำไว้ว่า ผู้ชายมันชั่วช้าต่ำทรามแค่ไหน
และ ฉันจะไม่หวั่นไหวเพราะผู้ชายอีกต่อไป”




“เก็บเงินที่จะสร้างโรงละครให้ฉันไว้เถอะ แล้วเอาเงินมาเที่ยวบูยงกัคบ้าง 

แล้วฉันจะสนุกกับคุณในฐานะกิแซงให้เต็มที่เลย


“...คุณจะรู้สึกยังไง ถ้าพวกขี้เมานั่นมาแตะต้องตัวคุณ”
“ฉันไม่รู้สึกอะไรหรอก จะรู้สึกต่อเมื่อถูกกอดเท่านั้น







“...เราต้องอยู่ด้วยกัน คุณเหมือนข้าวสำหรับผม 
ต้องอยู่เคียงข้างผมเหมือนข้าวที่ต้องกินทุกวัน...ผมอยู่ไม่ได้ถ้าไม่ได้กินข้าว...
เเละผู้หญิงที่ต้องกินข้าวด้วยกันทุกวัน...คือคุณ...ดานซารัน”



“ไปที่ไหนก็ได้..เพื่อปล่อยวางเสียเถิด
ฉันไม่ได้เข้ามาที่นี่เพราะ เจ็บปวดที่เลิกกับคุณ คุณไม่ต้องรู้สึกผิด”
“คุณคิดว่าผมขอคุณแต่งงานเพราะรู้สึกผิดต่อคุณงั้นเหรอเห็นผมโง่อย่างงั้นเหรอ”




“เขาจะอยู่ที่นี่ได้นานเท่าไหร่ ...เขาจะทนไม่ได้ และไปเอง หรือเธอจะยอมรับใจของเขาไว้
...ชีวิตคนเรามีรักแท้เข้ามาแค่ครั้งเดียว ถึงปากบอกไม่ใช่ แต่ฉันเห็นความรักในตัวเธอทั้งคู่
...เมื่ออายุมากขึ้นมันจะเป็นความทรงจำที่ปลอบประโลมเธอไว้ ไม่ว่าจะเป็นรักจริง 
หรือจบลงด้วยน้ำตา  ทุกอย่างย่อมเป็นไป...ฉันให้โอกาสเธอแล้ว
...แปลกนะ เธอมีค่า ฉันอยากเก็บเธอไว้  นี่อาจจะเป็นโอกาสสุดท้ายที่เธอจะได้มีความสุข
ในฐานะผู้หญิงคนหนึ่ง ฉันจะเอาความโลภของตัวเองไปขวางเธอได้ยังไง
...ดูเหมือนหัวใจเค้าร่ำร้องจริงๆ”

“เค้าเป็นคนบ้าบิ่นค่ะ”

“คิดว่าโอฮวารันแห่งบูยงกัคอ่านความจริงใจไม่ออกงั้นเหรอ 
ถ้าเธอผ่านเรื่องนี้ไปได้  ต่อไปก็จะไม่มีอะไรยากเกินไปสำหรับเธอ 
ถ้าคนเราสามารถเอาชนะความยากลำบากได้  ข้อต่อจะมัดตรึง 
ทุกครั้งทีชนะ  ข้อต่อก็จะตรึงยิ่งขึ้น   คนที่ข้อต่อถูกตึงไว้อย่างแน่นหนา 
ก็จะเหมือนต้นไผ่ที่ไม่หวั่นไหวต่อพายุและสายฝ
เมื่อนั้นเขาก็จะมีชัยชนะในชีวิต”



“รู้สึกดีจังที่ได้อยู่บ้านหลังเดียวกันแบบนี้”
“อย่าพูดจาเป็นกันเอง”
“ครับ คุณหนู”
“อย่าพูดประชดด้วย
“ผมไม่ได้ประชดนะ คุณคือคุณหนูที่มี่ค่าสำหรับผมจริงๆ”



“มาใช้ชีวิตด้วยกันเถอะ”
“เห็นฉันง่ายนักหรือไง”
“ผมจะให้คุณเป็นผู้หญิงของผมไปชั่วชีวิต ดานซารัน






“ขอบคุณนะ ที่สร้างความทรงจำที่สวยงามให้กับฉัน  รวมทั้งแหวนเพชรเม็ดโตนั่นด้วย 
ฉันไม่เหลือความเป็นศัตรูกับคุณแล้ว  มีแต่ความรักเท่านั้น
...ครั้งแรกที่คุณเก็บที่ติดผมให้ฉัน  หัวใจฉันเต้นระทึก 
ฉันถูกสะกดด้วยสายตาของคุณตั้งแต่ตอนนั้น”



“อย่าลังเลอะไรอีกเลย ลืมเรื่องชาติกำเนิดของคุณ การมีชีวิตก็ยุ่งยากพอแล้ว 
ขอแค่ได้มีความสุขก็พอ... ทำไม่ต้องเอาอดีตมาฉุดรั้งตัวเองไว้”


“ราคามันสาหัสเกินไปใช่ไหม...ราคาที่คบกับฉัน”
“ไม่ใช่ราคาที่คบกัน ...แต่เป็นราคาที่ทำร้ายใจคุณถึง 2 ครั้งต่างหาก”




^^ มีต่อค่ะ^^






 

Create Date : 17 กรกฎาคม 2555    
Last Update : 17 กรกฎาคม 2555 22:14:47 น.
Counter : 1703 Pageviews.  

The New Tales of Gisaeng ( 1 )


เรื่องนี้สนุกดีค่ะ ดูเเล้วเข้าใจความหมายของความรักได้มากยิ่งขึ้น
ออกจะยืดยาวไปหน่อยเรื่องปัญหาครอบครัว 
เเต่ดู พระเอก นางเอก เเล้วเพลินดี มีความสุขค่ะ
เลยอยากจะเก็บรูปหวานๆเเละความหมายซึ้งๆไว้ดูเล่น เวลาคิดถึง










“ผมจะไปส่ง”
“ไปรถไฟใต้ดินเร็วกว่า”
“เล่นตัวซะด้วย”


“ใครมีคิ้วหนาที่สุด หุบนิ้ว”
“อย่าเล่นงานกันที่หน้าตาสิ”
“ไม่ได้เล่นงาน...มันเป็นคำชม”


“พรุ่งนี้คุณทำอะไร...คุณย่ายังดูคุณรำยังไม่จบเลย”
“ค่ะ ...คุณแจ้งเวลามา แล้วฉันจะไป”
“เบอร์คุณล่ะ
“3649…8742”
“แล้วจะโทรหานะ”
“ค่ะ”





“คุณ....สวยมากจริงๆ”
“...สายตาคุณน่ะ มันแรงมาก”
“ในทางดีหรือไม่ดีล่ะ”
“มันขึ้นอยู่กับคนมองน่ะ”
“แล้วสำหรับซารันล่ะ”
“ฉันชอบนะ”

****
“รวมวันนี้ด้วย เราเจอกันกี่ครั้งแล้วนะ”
“4 ครั้ง ...ไม่สิ น่าจะ 5 ครั้งแล้ว”
“5 ครั้ง... ก็พอที่จะผูกพันกันแล้วไม่ใช่เหรอ”
“ความผูกพัน...ไม่เกี่ยวกับจำนวนครั้งที่เจอกันไม่ใช่เหรอ”



“มาทำอะไรที่นี่!?”
“ไม่ชอบเหรอ... นี่คุณอินโนเซนต์จริงๆหรือแกล้งกันแน่”


“ผมขอโทษ ผมเข้าใจผิด...ถ้าคลิกกัน ก็ทำแบบนี้กันทั้งนั้น”
“คุณใช้ชีวิตแบเนี้เองน่ะเหรอ...อย่าคิดว่าคนเราจะเหมือนกันไปหมด”
***
“...ต้องทำยังไง ถึงจะให้อภัย”
“ขอโทษสิ คุกเข่าขอโทษ”
“อยากให้ผมคุกเข่าขอโทษน่ะเหรอ...ลืมไปได้เลย!”
***
“...คุณก็น่าจะรู้ดีว่าเรื่องแบบนี้มันต้องเกิดขึ้นตั้งแต่คุณตามผมมาแล้ว
คุณไร้เดียงสาขนาดนั้นเลยเหรอไหนว่าโตพอแล้วไงล่ะ
“...มันไม่ใช่ที่ฉันคิดไว้ ฉันตามเพลบอยเศษสวะอย่างคุณมาตกหลุมที่นี่ 
มันช่างน่าสมเพชตัวเองจริงๆ





“...ถึงเริมต้นไม่สวยนัก แต่ดินที่ผ่านฝน ย่อมเหนียวขึ้นไม่ใช่เหรอ
...ผมจะทำตัวให้ดีจะรักษามารยาท จะเอายังไง ถ้าไม่ต้องการก็บอกลากันตรงนี้เลย
 ผมจะไม่มีวันกลับมาหาคุณอีกผมพูดคำไหนเป็นคำนั้น
...คุณจะไม่ผิดหวัง เชื่อใจผมได้เลย”


“คุณหลงผมอย่างนั้นเหรอ”
“ก็ไม่ถึงกับหลง แค่รู้สึกดีด้วยเท่านั้น”


“พอเห็นเธอ ...ผมก็เข้าใจทันทีว่าทำไมถึงมีคนเปรียบผู้หญิงเหมือนดอกไม้”


“ทำไมนะ ไม่เคยชอบใครได้มากขนาดนี้เลย...ทั้งสวยทั้งเก่ง
...ทำไมมาเขย่าหัวใจได้รุนแรงขนาดนี้...รวบหัวรวบหางซะเลยดีไหม


“เราตกลงกันแล้วไงว่าจะไม่แตะต้องเนื้อตัวกัน”
“ฉันเริ่มเอง คงไม่เป็นไรหรอก”
“แล้วจะรับผิดชอบผมไหมล่ะ”
“ฉันคงทำอย่างนั้นไม่ได้หรอก”
“ทำแบบนี้ หัวใจผมละลายไปหมดแล้ว”


“ดานซารัน...คุณจะทำยังไงถ้าผมอุ้มคุณขึ้นไปบนห้องนอน”





“ใบหน้าคุณก็เล็กนิดเดียว ทำไมถึงได้หลอกหลอนผมไปทุกที่...ไม่คิดถึงผมเหรอ”
“คิดถึงสิ”


“ฝันดีนะ”


“ดานซารัน...มาเป็นภรรยาของผมเถอะ”





^^  มีต่อค่ะ ^^







 

Create Date : 16 กรกฎาคม 2555    
Last Update : 17 กรกฎาคม 2555 20:40:18 น.
Counter : 1796 Pageviews.  


shalala in the morning
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 4 คน [?]




Group Blog
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add shalala in the morning's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.